Mag-log inShare
บทที่ 4
Petsa ng paglalathala:
2026-03-19 15:39:00"คุณกำพลครับ.... นี่คุณอรัญพี่ชายของคุณหนูอลิสครับ"
ชายวัยกลางคนหันมาพร้อมกับรอยยิ้มที่เป็นมิตรพลางยกมือรับไหว้ชายหนุ่มผู้มีอายุน้อยกว่าก่อนที่เขาจะหันกลับไปขอบคุณเจ้าหน้าที่มูลนิธิและเจ้าหน้าที่ท่านอื่นๆที่ได้เข้ามาช่วยเหลือเรื่องเอกสารการรับศพของหลานชายอย่างภูรินทร์
"ผมขอแสดงความเสียใจด้วยนะครับ แล้วก็ต้องขอบคุณที่ช่วยต่อชีวิตน้องสาวของผม" ชายหนุ่มยกมือไหว้อีกครั้ง น้ำเสียงเอ่ยออกมาอย่างจริงใจ กำพลยื่นมือมาตบบาแกร่งของอรัญเบาๆพลางส่งยิ้มให้กำลังใจอีกฝ่าย
"เรื่องค่าใช้จ่ายงานศพ ผมขอรับผิดชอบทั้งหมดนะครับ"
"เอ่อแต่..."
"นะครับ! ผมอยากจะช่วยอะไรได้บ้าง" ท่าทีของกำพลที่เหมือนจะปฏิเสธความช่วยเหลือจากอรัญ เสียงทุ้มรีบเอ่ยดักคอทันทีพลางจับมือของอีกฝ่ายไว้แน่นจนทำให้ชายวัยกลางคนต้องยอม
"ขอบคุณนะครับ" น้ำเสียงที่จริงใจปนสะอื้นถูกเปล่งออกมาอย่างแผ่วเบาก่อนที่ทั้งคู่จะสวมกอดกันเอาไว้แน่น
"เดี๋ยวผมไปจัดการเรื่องงานศพก่อนนะครับ ยังไงก็ขอให้การผ่าตัดผ่านไปด้วยดีนะครับ"
"ขอบคุณครับ เดี๋ยวผมให้ลูกน้องไปช่วยงานแล้วยังไงเดี๋ยวผมจะรีบตามไปที่วัด" ชายวัยกลางคนตบบ่าแกร่งของอรัญอย่างให้กำลังใจอีกครั้งก่อนจะเดินออกไปทำธุระอย่างอื่นต่อ ท่าทีอ่อนลงของเจ้านายที่มีต่อกำพลเป็นภาพที่ชายหนุ่มหุ่นกำยำในชุดสีดำก็ไม่เคยเห็นมาก่อนเช่นกัน
ณ.บ้านสุริยกิจ
บ้านตึกสองชั้นสีอิฐกึ่งสไตล์อิตาลีตั้งเด่นอยู่ใจกลางพื้นที่ขนาดห้าไร่บริเวณโดยรอบล้อมไปด้วยต้นไม้ใหญ่ที่มีอายุมากกว่าหลายร้อยปี ประตูบ้านเป็นบานไม้ให้สีแดงเปิดเข้าไปด้านในจะพบกับห้องโถงกว้างมองไปด้านซ้ายจะพบกับห้องรับแขกด้านขวาจะเป็นพื้นที่นั่งเล่นสามารถเดินทะลุออกไปยังสวยหย่อมได้
"นายครับ" น้ำเสียงหนักแน่นและแฝงไปด้วยความกังวลเรียกชายวัยกลางคนอย่างแผ่วเบา เขาค่อยๆวางแก้วกาแฟลงบนโต๊ะกระจกก่อนจะค่อยๆหันมามองด้วยสายตาที่ไม่ค่อยพอใจเมื่อมีคนเข้ามาขัดจังหวะการดื่มด่ำกาแฟในตอนเช้า
"คือ!... เกิดเรื่องกับนายน้อยแล้วครับ"
"ก็คงไม่พ้นเรื่องผู้หญิง" น้ำเสียงที่แสนจะเย็นชาถูกเอ่ยออกมาอย่างรู้ทัน นัยน์ตาคมละสายตาจากแก้วกาแฟตรงหน้าค่อยๆหันมามองชายชุดดำที่เอาแต่ยืนก้มหน้าอยู่ไม่ไกล
"หวังว่ามันคงไม่นอกใจหนูอลิส" คำพูดของเจ้านายใหญ่ทำให้ชายคนนั้นค่อยๆเงยหน้าขึ้นมาเป็นสัญญาณว่าสิ่งที่เขาได้เอ่ยเมื่อกี้มันจริงทุกประการ
"นายน้อยไม่ได้แค่นอกใจครับ... แต่ยังทำให้คุณอลิสเข้าห้องผ่าตัดด้วย" เสียงทุ้มรีบพูดออกมาอย่างร้อนรน เขารีบก้มหน้าลงไม่กล้าสบตากับชายวัยกลางคนที่ตอนนี้สายตาเคยเย็นชากลายเป็นสายตาที่เต็มไปด้วยโทสะ
"มึงว่ายังไงนะ "
"คุณอลิสเข้ามาเห็นตอนที่นายน้อยกับหญิงคนนั้นกำลังได้กันครับ... โรคประจำตัวก็เลย" เสียงทุ้มร้อนรนของทศลูกน้องคนสนิทรีบอธิบายเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นให้กับเจ้านายใหญ่ของเขาได้ฟัง
"แต่ผมคิดว่าผู้หญิงคนนั้นต้องสร้างเรื่องให้คุณอลิสเข้าใจผิดแน่ๆ" ชายหนุ่มพยายามหาข้อแก้ตัวให้กับเจ้านายของตัวเองแต่เหมือนว่ามันจะไม่ช่วยอะไรแต่กลับทำให้ชายวัยกลางคนโมโหหนักกว่าเดิม
"ไปลากไอ้อาทิตย์มาเดี๋ยวนี้!!!"
เสียงทุ้มเกรี้ยวกราดตวาดออกคำสั่งใส่ชายชุดดำอย่างดังจนเขาแอบสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะรีบก้มศีรษะรับคำสั่งของอีกฝ่ายพลางรีบเดินออกไปอย่างรวดเร็วเพราะถ้าช้ากว้างนี้แก้วกาแฟอาจปลิวใส่หัวของเขาก็เป็นได้
ก๊อก ก๊อก ก๊อก!!!
ท่ามกลางบรรยากาศที่แสนจะเงียบสงัดแต่กลับมีเสียงเคาะประตูดังขึ้นมา ชายหนุ่มในวัยยี่สิบแปดตาลุกวาวหันมามองที่ประตูด้วยสีหน้าที่ซีดเซียว นัยน์ตาคมฉายแววถึงความวิตกกังวลออกมาไม่ต่างจากหญิงสาวสาวในชุดเดรสรัดรูปสีดำ เธอยันกายลงขึ้นมาเก้าอี้เดินเข้าไปกอดท่อนแขนแกร่งของอีกคน
ปัง!!
พ่อ!!!
เพียะ!!
เสียงประตูกระแทกเข้ากับกำแพงสีขาวอย่างแรง น้ำเสียงตกใจหลุดเรียกชายวัยกลางคนที่มองพวกเขาด้วยใบหน้าที่โกรธแค้น มือใหญ่ฟาดลงบนใบหน้าหล่อของลูกชายอย่างแรงจนอีกฝ่ายหันไปตามแรงตบพร้อมกับเลือดสีแดงสดที่ค่อยๆไหลออกมา อาทิตย์เช็ดเลือดที่ไหลอยู่มุมปากออกอย่างลวกๆก่อนจะหันกลับมามองคนเป็นพ่อด้วยสีหน้าที่ไม่ค่อยพอใจเช่นกัน
"มึงอย่ามามองกูด้วยสายตาแบบนี้.... สั่งแล้วใช่ไหมว่าอย่าได้มีปัญหากับอรัญ"
สายตาที่แข็งกร้าวของอาทิตย์มันยิ่งทำให้ความโกรธของผู้เป็นพ่อทวีคูณขึ้นมาเป็นหลายเท่า มือหนากระชากคอเสื้อของลูกชายอย่างแรงก่อนจะเลื่อนสายตาคมกริบมองไปทางด้านหลังยิ่งเห็นใบหน้าและท่าทีสั่นกลัวของหญิงสาว ชายวัยกลางคนถึงกับได้สติปล่อยมือออกจากคอเสื้อของลูกชาย
"จะไม่มีปัญหาเลย ถ้าอิพลอยไม่โทรหาอลิสให้มาที่ห้อง"
"ทำไมพูดแบบนี้ละ... อาทิตย์มันยอมเลิกกับมันสักทีพลอยก็แค่ทำให้มันเลิกกับทิตย์ก็แค่นั้น"
"อิพลอย"
เสียงทุ้มตวาดใส่หญิงสาวอย่างดังพร้อมกับง้างมือกำลังจะตบด้วยความโมโหแต่ก็ต้องชงักเมื่อถูกมือของผู้เป็นพ่อห้ามเอาไว้ ภาสกรสะบัดของลูกชายออกอย่างแรงก่อนจะส่งสัญญาณให้ชายชุดดำที่ยืนอยู่ด้านนอกเข้ามาเก็บของทั้งหมด
"คุณพ่อจะทำอะไรคะ"
"ถ้าพวกฉันหาตัวพวกแกเจอ...ลูกน้องไอ้อรัญก็หาพวกแกเจอเหมือนกัน ถ้าไม่อยากตายก็รีบหนีไป"
ชายวัยกลางคนพูดพลางยื่นมือไปรับกระเป๋าขนาดเล็กสีดำจากลูกน้องคนสนิทก่อนจะยื่นให้กับอาทิตย์ ชายหนุ่มลังเลอยู่สักพักเหมือนได้ยินคำอธิบายของพ่อเขาก็รีบคว้าทันทีพร้อมกับกระเป๋าเสื้อผ้า
"อาทิตย์!! พลอยขอไปด้วยได้ไหม"
"อยากตายทั้งคู่รึไง... เดี๋ยวฉันจะให้ลูกน้องไปส่งเธอที่บ้าน"
ยังไม่ทันที่อาทิตย์จะได้ตอบตกลง เสียงทุ้มเข้มก็พูดแทรกขึ้นมาทันที มือหนากระชากท่อนแขนเรียวที่กำลังกอดแขนของลูกชายออกมาอย่างแรงก่อนจะเหวี่ยงตัวของเธอไปให้ชายชุดดำที่ยื่นอยู่ด้านหลัง อาทิตย์หันกลับมาส่งสายตาให้กับผู้เป็นพ่อก่อนจะรีบเดินออกไปจากบ้านโดยไม่ได้สนเลยว่าหญิงสาวจะเป็นอย่างไรต่อไป
Pinakabagong kabanata
My Dear Ghost หัวใจนี้คุณผีจอง บทส่งท้าย
ภายในห้องผ่าตัดยังคงเคร่งเครียดเป็นอย่างมาก บรรยากาศเงียบสงัดได้ยินเพียงแค่เสียงของอุปกรณ์เท่านั้น สีหน้าของคุณหมอและพยาบาลยังคงตึงเครียด เหงื่อเม็ดเล็กเริ่มซึมออกมาเพราะความกดดันโดยเฉพาะวาโย“ความดันตกค่ะ คุณหมอ” น้ำเสียงกังวลของวิสัญญีแพทย์สาวดังขึ้นเมื่อเห็นสัญญาณแจ้งเตือนของเครื่องที่อยู่ตรงหน้า“ยังพอไหว แต่ห้ามให้ต่ำกว่านี้อีกแล้วนะ”“ค่ะ คุณหมอ” เธอรับคำของคุณหมอหนุ่มด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นก่อนจะหันไปเช็คสัญญาณชีพจรด้วยสีหน้าที่เป็นกังวลเพราะมันก็ยังคงต่ำมากเราต้องสู้ไปด้วยกันนะลิส……วาโยเอ่ยกับคนตัวเล็กที่กำลังหลับใหลอยู่บนเตียงผ่าตัด เขาสูดลมหายใจเข้าลึกๆอย่างตั้งสติก่อนจะหันไปสังเกตสัญญาณชีพจรของอลิสที่มันเต้นแผ่วเบาผ่านเครื่องออกซิเจนก่อนที่คุณหมอหนุ่มจะรีบลงมือเพราะไม่อยากให้เวลายืดไปมากกว่านี้และเขาต้องทำทุกอย่างให้เร็วมากที่สุด ลิส ~ ......มือหนาปาดน้ำตาที่กำลังไหลออกอย่างลวกๆ เสียงสะอื้นเอาแต่เพ้อร้องเรียกขอพรให้น้องสาวเพียงคนเดียวปลอดภัย อรัญชายหนุ่มผู้เข้มแข็งมาโดยตลอดเป็นเสาหลักของบ้านตั้งแต่อายุยี่สิบหลังจากที่พ่อแม่ของเขาเสียชีวิตไปจากอุบัติเหตุทางรถยนต์เขาต้อง
My Dear Ghost หัวใจนี้คุณผีจอง บทที่ 54
เสียงร้องไห้แทบขาดใจของพี่ชายยังคงโห่ร้องเรียกน้องสาวเพียงคนเดียว ร่างกายอ่อนล้าไม่อยากรับรู้อะไรอีกแล้วก่อนที่เขาจะทรุดตัวลงอย่างหมดเรี่ยวแรงเมื่อเห็นชรัณส่ายหน้าเป็นคำตอบอีกครั้งเสียงสะอื้นยังคงดังอยู่ในอ้อมกอดของวาโยโดยมีภาคินที่นั่งอยู่เคียงข้างตบหลังของเพื่อนเบาๆอย่างปลอบใจคอยลุ้นว่าเมื่อไรจะมีคนเจออลิสแต่ตินภพสักทีก่อนที่ทั้งสามจะมีความหวังอีกครั้งเมื่อได้ยินเสียงโวยวายของเหล่ากู้ภัยและลูกน้องของพวกเขาที่กำลังช่วยกันหาอลิสและตินภพ“นาย! ไอ้ตินกับคุณหนู”น้ำเสียงแตกตื่นดังขึ้นของพัฒพงษ์ทำให้ชายทั้งสามคนมีความหวังขึ้นมาอีกครั้ง พวกเขารีบลุกขึ้นจากพื้นแทรกตัวกลุ่มคนมากมายเข้าไปยังพื้นที่ค้นหาอีกครั้งโดยภาคินและวาโยก็ยังคงช่วยกันพยุงอรัญเอาไว้เพราะกลัวว่าเขาจะไม่ไหวทรุดตัวลงไปอีกเหล่าบรรดากู้ภัยและรถพยาบาลต่างเข้ามาควบคุมสถานการณ์กันอย่างรวดเร็ว อุปกรณ์การแพทย์ถูกเตรียมออกมาช่วยเหลือผู้ประสบภัยทั้งสองคนรวมถึงอรัญ วาโยและภาคินที่วิ่งเข้ามาหาน้องสาวและตินภพด้วยความเป็นห่วงก่อนจะเห็นว่าอลิสหมดสติอยู่ในอ้อมแขนของชายหนุ่ม สภาพของทั้งสองตอนนี้ดูจากภายในแล้วไม่สามารถรอมมาได้แน่ๆแต่ทำไม
My Dear Ghost หัวใจนี้คุณผีจอง บทที่ 53
ณ.บ้านสุริยกิจ(ว่ายังไงนะ.....แล้วตอนนี้อาทิตย์กับอลิสเจอกันรึยัง) เสียงทุ้มตะคอกถามด้วยความตกใจและแฝงไปด้วยความเป็นห่วง(ยังเลยครับ.......น่าจะเป็นเพราะไอ้ยนหนีไปแจ้งความก็เลยทำให้ไอ้ชนามันสั่งคนมาเก็บพวกเรา) ปลายสายตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่ร้อนรนอธิบายสาเหตุถึงปัญหาในครั้งนี้เอาไว้พร้อมโดยต้องให้เจ้านายเอ่ยถามด้วยซ้ำ(ไอ้ชนา!!!!!) มือหนากำโทรศัพท์เอาไว้แน่นสบถออกอย่างสุดกลั้นก่อนที่เขาจะรีบวางสายเมื่อเห็นภรรยาและลูกสาวยืนอยู่ตรงหน้าด้วยสีหน้าที่เป็นกังวล“มันเกิดอะไรขึ้นคะ คุณ”รำไพเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเจือสะอื้นเมื่อเธอได้ยินทุกอย่างเกี่ยวกับลูกชายแล้ว น้ำตาใสเอ่อล้นพลางจับมือของลูกสาวที่ยืนอยู่ข้างกายเอาไว้แน่น“ใจเย็นๆก่อนนะ ลูกต้องไม่เป็นไร ...........ภาอยู่กับแม่นะลูกเดี๋ยวพ่อจะไปตามหาพี่เค้าก่อน”ชายวัยกลางคนเดินเข้าไปหาหญิงทั้งสอง มือหนาจับมือเรียวของคุณภรรยาพลางดึงเธอเข้ามากอดเอาไว้แน่นก่อนจะเอ่ยฝากเธอไว้กับลูกสาว อาภากรพยักหน้าตอบรับสวมกอดผู้เป็นพ่อแม่เอาไว้แน่นไม่ต่างกันก่อนที่ภาสกรจะแยกตัวออกไปพร้อมกับทศลูกน้องคนสนิทรถสปอร์ตคันหรูขับตีคู่ขึ้นมาเบียดรถคูเป้สีดำสนิทพลางตบไปสูง
My Dear Ghost หัวใจนี้คุณผีจอง บทที่ 52
ณ.สถานีตำรวจรถตำรวจจำนวนมากเปิดไฟไซเรนดังทั่วไปหมดมุ่งตรงมายังสถานีตำรวจที่ประจำการของสารวัตรหนุ่มอย่างธีระและไม่ได้มีเพียงแค่รถตำรวจเท่านั้นยังมีรถเอสยูวีสีดำสนิทห่อหุ้มไปด้วยโครงเหล็กหนาของหน่อยงานกองปราบเข้ามาควบคุมปิดล้อมบริเวณของบ้านพักตำรวจที่ห่างออกไปจากตัวของสถานีแค่ไม่กี่กิโล“ค้นให้ทั่ว!!!” เสียงทุ้มหนักแน่นทรงพลังของสารวัตรหนุ่มอย่างภานุลูกน้องในสังกัดของท่านรองชรัณถูกรับมอบหมายให้เข้ามาจัดการเก็บการคดีค้าอวัยวะรวมถึงผู้มีส่วนร่วม“แล้วถ้าไม่เจอตัวของสารวัตรธีระ…. พวกเราจะเอายังไงกันดีครับ”“ไม่เจออยู่แล้ว……เอาของทุกอย่างในห้องทำงานกลับไปที่สำนักงานใหญ่ให้หมด” ดวงตาคมตวัดมองลูกน้องยศตำกว่าที่ตั้งคำถามได้แบบไม่ค่อยจะดูใจยิ่งนัก เสียงทุ้มเรียบนิ่งที่ออกคำสั่งมันแฝงไปด้วยความดุดันเสียงฝีเท้าหนักๆวิ่งขึ้นตรงมายังห้องทำงานของสารวัตรธีระ ท่ามกลางสายตาของตำรวจทั้งหลายที่ประจำอยู่ที่นี่มองมาด้วยความแปลกใจก่อนที่ทั้งหมดจะถูกตำรวจเหมือนกันแต่แค่คนละสังกัดไล่ทุกคนให้ออกมาจากตัวอาคารเพราะกลัวว่าจะเข้าไปแทรกแซงการทำงานของหน่วยกองปราบ“มันอะไรกันเนี่ย……. ทำไมมาค้นห้องของสารวัตร ”“สงสั
My Dear Ghost หัวใจนี้คุณผีจอง บทที่ 51
ณ.บ้านเมธิกิต“ขอบคุณนะคะที่ให้พลอยเข้ามาหา” หญิงสาวว่าพลางยกมือไหว้ผู้มีอายุมากกว่าทั้งสองคนด้วยความเคารพก่อนจะหย่อนตัวลงนั่งบนเก้าอี้ม้าหินอ่อนตรงข้ามกับทั้งสอง“อะไรกัน! คนกันเองทั้งนั้น ว่าแต่หนูพลอยมีเรื่องอะไรด่วนเหรอถึงมาหาแต่เช้าเลย” เสียงทุ้มเอ่ยถามอย่างเป็นมิตรก่อนจะหันไปเอ่ยขอบคุณกับสาวใช้ที่เอาน้ำและของว่างมาให้กับพวกเขา“พลอยอยากจะมาแก้ไขในสิ่งที่เคยทำกับภู……หวังว่าหลักฐานพวกนี้จะทำให้คุณอาชนะคดีนะคะ” น้ำเสียงของเธอหนักแน่นและแฝงไปด้วยความสำนึกผิด ยื่นกระเป๋าเอกสารขนาดกำลังพอดีให้กับทั้งสองพร้อมกับรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยอาการโล่งใจต่างจากอีกสองคน“นี่มัน!? หนูพลอยไปเอามาจากไหน” เธอเงยหน้าขึ้นมาจากกองเอกสารถามหญิงสาวด้วยความแปลกใจเมื่อเห็นรายละเอียดด้านใน ไม่ต่างจากสีหน้าของกำพล“ที่ได้มาทั้งหมดนี้......เป็นเพราะภูค่ะ...........พลอยรู้ว่ามันเชื่อยากแต่พลอยพูดความจริงนะคะ”สายตาที่จริงของหญิงสาวทำให้อีกสองคนถึงกับถอนหายใจพลางระบายยิ้มออกมาอย่างพร้อมกัน ไม่รู้ว่าจะดีใจหรือยังไงดีมันมีหลากหลายความรู้สึกไปหมดสำหรับกำพลและกมลที่เป็นญาติแท้ๆของภูรินทร์ก่อนที่พลอยไพลินจะขอตัวกลับทัน
My Dear Ghost หัวใจนี้คุณผีจอง บทที่ 50
ณ.คลับXX “ไม่มีทาง!! ยังไงก็กูไม่อนุญาตให้มึงสอบปากคำน้องเด็ดขาด.....อลิสไม่มีทางเข้าไปรู้เห็นกับเหตุการณ์ในวันนั้นแน่ๆ ” สุ้มเสียงเอ่ยคัดค้านหัวชนฝาเมื่ออีกฝ่ายขอความช่วยเหลือให้หญิงสาวเข้าไปเป็นพยานในวันที่แสงชัยหายตัวไปหลังจากได้รับคำบอกเล่าจากรำไพที่มาขอความช่วยเหลือจากอรัณเมื่อช่วงเช้า“แต่ถ้าสิ่งที่คุณรำไพว่ามา.......ก็อาจจะเป็นไปได้ที่น้องจะเห็นเหตุการณ์สิ่งผิดปกติอะไรบ้างแหละ”“กูไม่อยากให้น้องเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับคดีอะไรทั้งนั้น........แล้วอีกอย่างลิสก็เล่าให้มึงฟังหมดแล้ว.....ก็ไปเขียนสำนวนเองดิว่ะ “ชายหนุ่มยังคงยืนกรานเสียงแข็ง นัยน์ตาคมดุดันตวัดมองชรัณด้วยความโมโหเมื่ออีกฝ่ายยังคงเซ้าซี้ไม่เลิก มือหนาปิดแฟ้มเอกสารอย่างแรงพลางยื่นมันให้กับชิดที่ยืนอยู่ข้างๆ“ก็ถ้าได้เสียงของอลิสด้วย……มันก็น่าเชื่อถือไง” ส่งยิ้มอย่างออดอ้อน กระพริบตาปริๆอ้อนวอนเหมือนเด็กน้อย“ถ้าอย่างนั้นกูจะเข้าไปด้วย”น้ำเสียงหนักแน่นมากขึ้นแต่ไม่ได้
My Dear Ghost หัวใจนี้คุณผีจอง บทที่ 43
ณ.โรงพยาบาลพิริยะช่วงบ่ายของวัน ภายในห้องทำงานสีขาวกว้างขวางรายล้อมไปด้วยกระจกบานใหญ่ที่ถูกปกปิดด้วยผ้าม่านใหญ่สีขาวเพราะแสงแดดจากด้านนอก เฟอร์นิเจอร์ส่วนใหญ่ของห้องนี้หรูหราคุมโทนเข้ากันไปหมดก่อนที่เสียงการทำงานของเครื่องปรับอากาศจะดังขึ้น“ฉันตรวจเช็คกับโรง
My Dear Ghost หัวใจนี้คุณผีจอง บทที่ 37
ณ.บ้านโชติญกุลแสงไฟสปอร์ตไลท์ส่องที่ถูกติดตั้งไปทั่วบริเวณรอบบ้านมันส่องสว่างจนสนามหญ้าและลานจอดรถบนเนื้อที่กว่าหลายไร่สว่างจ้าซะจนผู้บุกรุกไม่กล้าแม้แต่จะย่างกายเข้ามาแถมทางยาวของรั้วขนาดใหญ่ยังมีชายชุดดำที่ผลัดกันเดินตรวจตราตลอดกันทั้งคืนไม่แม้แต่บริเวณบ้านหลังใหญ่และเร
My Dear Ghost หัวใจนี้คุณผีจอง บทที่ 36
“พลังเหลือขนาดนั้นเลย”‘แน่นอน! ต้องขอบคุณลิสด้วยนะที่ทำบุญให้ผมทุกเช้า’วิญญาณหนุ่มละสายตาจากโน้ตบุ๊คพลางทิ้งตัวลงหนุนตักของหญิงสาวเมื่อเธอก้าวขึ้นเตียงมานั่งๆข้างกับเขา น้ำเสียงออดอ้อนพร้อมกับยื่นตัวขโมยจูบที่แสนหวานจากเธอก่อนที่อลิสจะผลักตัวของจากภูรินทร์เมื่อเสียงโทรศัพท์เครื่องหรูดังขึ้นจากหัว
My Dear Ghost หัวใจนี้คุณผีจอง บทที่ 31
ภายในงานเลี้ยงฉลองครบรอบสี่สิบปีของบริษัทเฟลิกซ์ เหล่าบรรดาแขกที่อยู่ในวงการเดียวกันต่างมาร่วมแสดงความยินดีกันอย่างหนาแน่นแต่ที่พิเศษไปมากกว่านั้น ยังมีนักธุรกิจระดับแถวหน้าของเมืองจีนก็มาร่วมงานในครั้งนี้ด้วย ทำให้งานในค่ำคืนนี้คึกครื้นเป็นอย่างมากทุกคนต่างเข้ามาแลกเปลี่ยนข้อมูลร่วมทั้งย
Maaari mong magustuhan
ชีวิตหลังความตายของเซินมาน
จี้เสี่ยวนวน98.9K viewsรักร้ายจอมทระนง
หิมะที่ปลิดปลิว357.3K viewsรอวันหย่า คุณสามีร้าย
เงียบสงัด319.8K viewsภรรยาในนาม
ชะนีติดมันส์281.8K viewsMy Baddy รักเพื่อนผิดไหม
ไข่ดาวเบคอน74 viewsภรรยาซื้อรัก
นิชา อลีนา186 viewsทูนหัวของปฐพี
คุณรัศมี12 viewsถึงเวลาต้องหย่ารัก
Nira47 views
