My Dear ฉันได้สามีเป็นนายตำรวจใหญ่

My Dear ฉันได้สามีเป็นนายตำรวจใหญ่

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-01-02
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 Peringkat. 1 Ulasan
50Bab
2.7KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

เพราะแม่หมอทักว่าจะมีผู้ใหญ่อุปถัมป์ แต่ใครจะไปคิดว่าจะในรูปแบบของสามี . เพราะผู้จัดการส่วนตัวกลัวจะเกิดอะไรขึ้นกับ ‘ดาด้า’ ดาราสาววัยเบญจเพสที่ในความดูแลของตัวเอง ทำให้หล่อนดึงดันลากเธอมาดูดวง จนโดนแม่หมอทักว่าปีนี้จะมีผู้ใหญ่ที่เป็นเหมือนพ่อคนที่สองเข้ามาดูแล . แต่ใครจะรู้ว่ามันจะรวดเร็วปานสายฟ้า! เพราะพอแม่หมอพูดจบ เธอก็โดนหล่อนโยนถุงยาเคใส่ตักแล้ววิ่งหนี ทำให้ต้องตกเป็นผู้ต้องสงสัยค้ายา จน ‘ฐานทัพ’ นายตำรวจยศใหญ่ยื่นมาเข้ามาช่วยเหลือด้วยการเสนอให้เธอเป็นภรรยาของเขา แลกกับการช่วยเหลือไม่ให้โดนดำเนินคดี(ที่ไม่ได้ก่อ) รวมถึงให้ช่วยเป็นไม้กันหมาให้เขาอีกทาง . และเพราะต้องอยู่ด้วยกันตั้งหกเดือน แถมหน้าที่การงานดันทำให้ได้เจอกันบ่อยๆ อีก แล้วอย่างนี้การแต่งงานเพราะผลประโยชน์ในครั้งนี้ จะจบลงโดยที่ไม่มีความหวั่นไหวในใจเกิดขึ้นเลยจริงๆ เหรอ? . "ฉันไม่อยากเป็นหรอกคุณนายตำรวจอะ ถ้าสามีจะขี้เก๊กซะขนาดนี้"

Lihat lebih banyak

Bab 1

01 My Dear ฉันได้สามีเป็นนายตำรวจใหญ่

I did not get to the top of the sports nutrition world by letting arrogant men dictate my worth.

In my line of work, people looked at my plus-size body and made immediate, lazy assumptions.

They thought a woman with curves couldn't possibly understand the mechanics of an elite athlete's fuel. But my client list proved them wrong. I had spent ten years building a reputation for precision, privacy, and results. I was the person billionaires called when their investments were breaking down from the inside out.

Which was exactly why I was standing in the middle of a private airport hangar, holding a contract I desperately wanted to rip to pieces.

"Sign the final page, Sasha," Arthur Kendrick said.

His voice was flat, cold, and accustomed to absolute obedience. He didn't look at me. He kept his eyes fixed on the sleek private jet waiting on the tarmac outside.

"My son is the captain of this franchise. If the media finds out his knee is compromised before the trade deadline, our stock drops. The empire takes a hit. You are paid to keep him functional and quiet."

"I am a nutritionist and a chef, Mr. Kendrick," I said, keeping my voice steady and professional. "I am not a jailor. Your son's medical team says his ligament is severely injured. What he needs are surgical intervention, not just a macro-balanced diet."

Arthur finally turned his head. His eyes locked onto mine, calculating and dismissive. I knew what he saw. He saw a woman who didn't fit into the high-gloss, thin aesthetic of his country-club world. He thought my size meant I lacked discipline, and he thought his wealth meant he owned my morality.

"He gets surgery after the playoffs," Arthur replied.

"Right now, he needs to pass the league physical in eight weeks. You will live at the mountain compound. You will prepare every meal. You will log his caloric intake and monitor his anti-inflammatory supplements. You answer to me, not him. Do we have a clear understanding?"

I felt a heavy weight drop into my stomach. I hated the corporate manipulation of professional sports. But my own business was facing a massive financial hurdle after a former client defaulted on a major contract. If I turned this down, I wouldn't be able to pay my staff next month. Arthur Kendrick knew that. He had targeted my vulnerability perfectly.

"Eight weeks," I said, stepping forward and signing my name on the digital tablet. "But if his knee completely fails during training, I will report it to the league compliance board. I will not lose my license to save your stock prices."

Arthur gave a short, humorless nod. "The car is waiting. He is already at the compound. He does not know you are coming, and he does not want you there. Good luck, Miss Miller."

***

The drive into the mountains took three hours. By the time the security gates of the Kendrick estate opened, the sun had completely disappeared. The compound was a massive structure of dark wood and glass, isolated in the middle of a dense forest. It was a golden cage designed to hide a broken star.

The driver dropped my bags in the main entryway and left without saying a single word.

The silence of the house was suffocating. There were no sounds of life, not even music, no warmth.

I walked through the expansive foyer, following the long hallway toward the kitchen. It was a chef’s dream—professional-grade stainless steel appliances, vast counter space, and top-tier equipment. But before I could even open the refrigerator to inspect the inventory, the sound of heavy, uneven footsteps echoed from the doorway.

I turned around.

Rhys Kendrick stood there, leaning heavily against the doorframe. He was massive, his broad shoulders filling the space easily. Even in gray sweatpants and a loose t-shirt, his athletic build was imposing. But his right leg was locked straight, encased in a heavy medical brace, and his face was drawn into a tight, aggressive scowl.

"Who the hell are you?" he demanded. His voice was rough, cutting through the silence like a blade.

"I am... Sasha Miller," I said, crossing my arms over my chest. I didn't let my voice shake. I had dealt with angry athletes before.

They were all the same when they were injured—scared, frustrated, and looking for someone to blame.

"I am your new private chef and nutritionist for the next eight weeks."

Rhys laughed, but the sound held no warmth. It was pure mockery. He took a slow, painful step into the kitchen, his eyes scanning me from head to toe. I felt the familiar sting of judgment in his gaze, the sharp dismissal of my plus-size frame.

"My father sent you," Rhys said, his tone dropping into a dangerous whisper. "He thinks because I’m stuck here, he can control what I do and what I eat. And he hired a woman who looks like she’s never set foot on an ice rink in her life to manage my career."

The comment was meant to hurt. It was meant to make me pack my bags and run. But I had faced worse insults from boardroom executives.

"Your father hired me because your body is inflamed, your liver enzymes are spiking from the pain medication you are abusing, and your knee cannot support your weight," I said, stepping closer to him until we were separated by only a few feet. "I don't need to skate on an ice rink to know that your current diet is destroying your chances of ever playing hockey again. You can hate your father all you want, Captain, but right now, I am the only person who can help you pass that physical."

Rhys’s jaw tightened so hard I heard his teeth click. He leaned forward, using his height to try and crowd me, but I refused to back down.

"I don't need a babysitter," he spat. "And I don't need a spy. You are going to call my father, tell him you quit, and get out of my house."

"I signed a contract, Mr. Kendrick. I don't break contracts, and I don't quit just because a hockey player has a bad attitude," I replied. "I will be in this kitchen at six o'clock tomorrow morning to prepare your breakfast. You can either eat it and rebuild your career, or you can starve and let your father win. The choice is yours."

For a long moment, neither of us moved. The emotional tension in the room was electric. I could see the anger burning in his dark eyes, but beneath the rage, there was a deep, desperate exhaustion. He was a man watching his entire life slip away, and he hated me for witnessing it.

Without another word, Rhys turned around and limped out of the kitchen, his heavy boots dragging against the floor.

I let out a long breath I hadn't realized I was holding. I looked around the empty, cold kitchen. I was trapped in the mountains with a bitter, broken billionaire who viewed me as his ultimate enemy.

The next eight weeks were going to be a war.

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya

Ulasan-ulasan

Kuayjeng Penporn
Kuayjeng Penporn
ชอบมากเลยค่ะเนื้อเรื่องอ่านสนุก
2025-12-01 15:11:57
0
0
50 Bab
01 My Dear ฉันได้สามีเป็นนายตำรวจใหญ่
บทนำ(ซวยต้อนรับเบญจเพส!!)****"พี่เอมมี่คิดยังไงพาด้ามาดูไพ่ยิปซีเนี่ย" ฉันถามผู้จัดการส่วนตัวด้วยสีหน้าหงึกๆคือง่วงหนักมาก โทรปลุกฉันตั้งแต่เช้า และที่ต้องมาเช้าคือคิวแม่หมอคนนี้ยาวมาก กว่าจะจองได้ตั้งเป็นเดือน"คุณน้องขา เช้ามา คุณพี่บอกให้ทำหน้าให้มันสวยๆไงคะ เดี๋ยวคุณพี่จะหยิกให้"^~^ ในชีวิตฉันก็มีแต่ผู้ชาย เอ้ย! พี่สาวคนนี้แหละที่เป็นห่วงเป็นใยฉันมากคนนึง"ด้าไม่ชอบดูดวงเลย" ฉันเบะปากคว่ำ ทำตาปริบๆเดินตามหลังพี่เอมมี่ที่ลากแขนฉันให้ตามเข้ามาในสำนัก กลิ่นธูป กำยานคือแตะจมูกมาก"ไม่ได้ค่ะ..ปีนี้คุณน้องอายุยี่สิบห้าเบญจเพส ต้องมาดูดวงค่ะ ถ้าดวงไม่ดีจะได้หาทางแก้แต่เนิ่นๆ" พี่เอมมี่นางตวัดหน้ามาพูดเชิดๆใส่ฉัน นางเป็นคนรักการดูดวงและเชื่อเรื่องมูเตลูมาก เอาเป็นว่าที่ฉันยอมมาก็เพื่อความสบายใจของนางก็แล้วกัน"มาถึงกันแล้วหรอ..""...." น้ำเสียงดูเหมือนคนแก่? แล้วฉันก็ต้องมองตกตะลึงพูดไม่ออก ผู้หญิงหน้าตาคมสวยออกแนวแขก สวมใส่ชุดโบฮีเมียน บนหน้าผากห้อยเครื่องติกะ เธอสวยจัง สวยมากขนาดนี้ทำไมถึงไม่ไปเป็นดารา?"ไม่อยากเป็น ฟ้าลิขิตให้เป็นแบบนี้" น้ำเสียงโทนเย็นตอบ แล้วจ้องหน้าฉัน "...." ค
Baca selengkapnya
02 My Dear ฉันได้สามีเป็นนายตำรวจใหญ่
02(ท่านผู้กำกับ...)@โรงพัก"ถ้าให้ข้อมูลกับทางเรา ว่าแม่หมออนิกาหลบหนีไปอยู่ไหน โทษที่คุณครอบครองยาเสพติดสามารถช่วยหย่อนโทษให้กลายเป็นเบาได้นะครับ" ผู้กองหนุ่มหน้าตาดี พูดเกลี้ยกล่อมดาราสาว ด้วยหลักฐานในมือเป็นสารเสพติด คาหนังคาเขามีของกลางอยู่ที่ตัวซะขนาดนี้ ให้เชื่อคงยาก ในสำนักดูดวงกล้องวงจรปิดไม่มีสักตัว จะเอาอะไรมายืนยัน เชื่อได้ยาก!"เอ๊ะ! ฉันก็บอกไปแล้วนะ ว่ามาดูดวง ไม่ได้รู้จักเป็นการส่วนตัว" ดาด้าปรี๊ดแตกลุกพรวดจ้องหน้าตำรวจหนุ่ม แววตากลมโตไม่ได้มีความเกรงกลัว นี่มันคราวซวยอะไรของเธอ "น้องดาด้าใจเย็นๆก่อนนะคะ นั่งลงค่ะ" เอมมี่รีบจับตัวดาราสาวให้นั่งลง กลัวตำรวจจะยัดข้อหาให้เพิ่มอีกกระทงเป็นอย่างมาก "จะให้ใจเย็นได้ยังไงพี่เอมมี่ ในเมื่อเราสองคนไม่ได้ทำความผิดอะ" ดาด้าว่าอย่างใส่อารมณ์ หากไม่ผิด เธอสู้สุดชีวิต"คุณตำรวจขา ดิฉันยืนยันเหมือนกันนะคะ เราสองคนไปแค่ดูดวงจริงๆ อีกอย่างน้องดาด้าก็เป็นดาราดังระดับแถวหน้า จะเล่นยานรกพวกนี้ให้เสียชื่อเสียง ทำไมล่ะคะ" เอมมี่อธิบายทำตาปริบๆใส่นายตำรวจทั้งสาม "เอายังไงดีครับ สารวัตร" รชตผู้กองหนุ่มหันไปปรึกษากับนายตำรวจยศเยอะกว่า เริ่มล
Baca selengkapnya
03 My Dear ฉันได้สามีเป็นนายตำรวจใหญ่
03(พันธสัญญา) ****Per.@ห้องทำงานส่วนตัว"ไหนคุณบอกว่าปล่อยตัวฉันไง?" ดาด้าทำหน้ามุ่น เงยหน้าถามฐานทัพอย่างเริ่่มมีอารมณ์ อีตาผู้กำกับนี่บอกให้ตำรวจพวกนั้นปล่อยตัวเธอกับผู้จัดการก็จริง แต่นี่อะไร? กักตัวเธอมาห้องส่วนตัวคืออะไร เธอไม่เข้าใจ นี่เขาจะมาไม้ไหนกันแน่ "ใจเย็นก่อนนะคะ ท่านอาจมีเรื่องจะพูดกับเราสองคนเป็นการส่วนตัวก็ได้ค่ะ" เอมมี่พูดในเชิงบวกให้ดาราสาวใจเย็น"พี่เอมมี่ก็คอยแต่ให้ด้าใจเย็นอ่า" ดาด้าตวัดสายตาไปงอแงกับเอมมี่ ตั้งแต่ช่วงเช้ายันค่ำเธออยู่สน.มาเป็นวันแล้วนะ ทั้งที่เธอไม่ได้ทำผิดอะไร ทุกอย่างมันคือคราวซวยของเธอ -_- ฐานทัพส่งสายตาเรียบนิ่งมอง ทีเมื่อกี้ยังร้องไห้โอดครวญราวกับเป็นลูกนก แถมยังกอกตาใส่เขาอีก ฐานทัพส่ายหัวไปมา ทำไมเธอถึงได้ขี้โวยวายเป็นเด็กได้ถึงเพียงนี้ เขายังไม่ทันจะได้อธิบายอะไรเลยตีโพยตีพายไปก่อนแล้ว"ผมมีข้อเสนอ..แลกกับคุณไม่ต้องถูกดำเนินคดี" "นั่น...ว่าแล้วเชียว" ดาด้าบนงึมงำพลางมองหน้าหล่อของฐานทัพ...ครั้งที่แล้วเธอเห็นเขาชุดนอกเครื่องแบบ มาวันนี้เขาแต่งเครื่องแบบชุดตำรวจเต็มยศก็..ยอมรับว่าเขาก็ดูดีเหมือนกัน"..." ฐานทัพมองปากอวบอิ่มที่บ่นงึมง
Baca selengkapnya
04 My Dear ฉันได้สามีเป็นนายตำรวจใหญ่
04(นวินดา เกียรติวงศ์กุล)****[Part Dada]"อร้ายคุณพี่ปลื้มใจ..ในความโชคร้ายของน้องดาด้าก็ยังเจอความโชคดี""..." พี่เอมมี่ยังไม่หายกระดี๊กระด๊าตั้งแต่กลับถึงคอนโด มันน่าปลื้มใจตรงไหนกัน อยู่ๆฉันกำลังจะได้สามีอย่างไม่ทันตั้งตัวนี่นะ ถึงเขาจะเป็นแค่สามีในนามก็เถอะ แต่ฉันต้องจดทะเบียนสมรสเปลี่ยนมาใช้นามสกุลเขาเลยนะ และยังไม่จบแค่นี้นะ"คุณต้องย้ายมาอยู่กับผมเพื่อความสมจริง""อีตาผู้กำกับขี้เก๊ก!" ฉันด่าออกมาหน้ามุ่ยๆ ในข้อสัญญาของเขาฉันมีแต่เสียเปรียบ ทั้งที่เรื่องทั้งหมดฉันไม่ได้เป็นก่อ ต้นเหตุมาทั้งยัยแม่หมมอลวงโลกทั้งนั้น อย่าให้เจอ กรอด! อาฆาต"โอ๊ยคุณน้องขา คุณพี่ไม่เห็นท่านผู้กำกับจะเก๊กใส่คุณน้องตรงไหนเลย แววตาของท่านออกแนวจะเอ็นดูคุณน้องด้วยซ้ำ""เอ็นดู" ฉันฉงนขมวดคิ้วยุ่งกับคำพูดของพี่เอมมี่ สายตาเอ็นดูนะหรอ? เห็นทำแต่แววตาขรึมนิ่งใส่ฉัน แล้วก็แสยะยิ้มกวนๆ ไม่เชื่อหรอก จ้างให้ก็ไม่เชื่อ"เอาเป็นว่า น้องดาด้ารอดจากคดีนี้ ก็ถือเป็นเรื่องดีไม่ใช่หรอคะ อย่าลืมสิว่าน้องดาด้ารักอาชีพนี้มาก" "ใช่ค่ะ ด้ารักมาก" ฉันตอบพี่เอมมี่แล้วเข้าไปกอดนาง กว่าจะเข้ามาวงการนี้ได้มันเหน็ดเหนื่อยมาก
Baca selengkapnya
05 My Dear ฉันได้สามีเป็นนายตำรวจใหญ่
05(ย้ายเข้าบ้านสามีวันแรก)**** [Part.Dada] หลังจากจดทะเบียนสมรสกับอิตาผู้กำกับขี้เก๊กเสร็จ ฉันก็รีบแยกย้ายมาที่กองถ่าย ทำเวลาอย่างหวุดหวิด เกือบมาไม่ทัน ฉันเป็นคนนึงที่เคร่งเรื่องเวลามาก ไม่อยากให้ใครมาว่าตามหลังได้ "อร้าย" เสียงพี่เอมมี่ไม่รู้นางกรี๊ดกร๊าดอะไรขึ้นมาอีก "มีเรื่องอะไรหน้าตื่นเต้นอีกคะ?" ฉันขมวดคิ้วถามนาง "สำนักข่าวลงข่าวน้องดาด้ากับท่านผู้กำกับเต็มเลยคร้า" พี่เอมมี่ยื่นโทรศัพท์มาให้ฉันดู -_- ในชีวิตเกิดมาไม่เคยมีแฟนสักคน อยู่ๆฉันก็มีสามีเลย นักข่าวคนที่ทำข่าวฉันคงมีงงกันบ้างล่ะ "ว่าแต่น้องดาด้าจะย้ายเข้าบ้านท่านวันไหนคะ?" "เขาบอกให้ด้าย้ายเข้าวันนี้ค่ะ" ฉันตอบหน้ามุ่ยๆ ไม่รู้จะรีบเร่งอะไรฉันนักหนากว่าจะเลิกกองก็ปาไปสี่ห้าโมงเย็นแล้ว อีกอย่างฉันก็ชอบอยู่คอนโดมากกว่าอยู่บ้านอ่า คิดแล้วเซ็ง "น้องดาด้า" พี่เอมมี่เรียกฉันแล้วอยู่ๆก็เงียบยิ้มกรุ้มกริ่มใส่ฉัน "..??" อะไรของนางอีกล่ะ "ถ้าผู้กำกับท่านจริงจังกับน้องดาด้าขึ้นมาจริงๆเนี่ย เอายังไงคะ?" "..." ฉันเงียบ ไปไม่เป็นกับคำถามของพี่เอมมี่ แต่ที่แน่ๆฉันสัมมผัสได้อย่างนึง คือตาฐานทัพอะถ้าจะเผด็จการไม่ใช่เล่น
Baca selengkapnya
06 My Dear ฉันได้สามีเป็นนายตำรวจใหญ่
06(หางเสียง?")*****[Part. Dada]แปะ!! ป้าบ!! เสียงป้าบๆแปะๆคือฉันนั่งตบยุ่งอยู่หน้าบ้านตาฐานทัพ ถ้าฉันมีรถคงขึ้นไปรอบนรถแล้ว รถฉันดันเสียวันนี้ล่ะสิ ซวยไปอีก ฉันเริ่มเชื่อแรงอาถรรพ์วัยเบญจเพสแล้วแหละ"เมื่อไหร่ตาฐานทัพจะมาล่ะเนี่ย พี่เอมมี่ก็เอารถไปซ่อมไม่มีคนอยู่เป็นเพื่อน" ฉันนั่งพูดอยู่กับศาลพระภูมิตรงหน้าบ้าน ที่ตอนนี้มียุงบินว่อนคอยให้ฉันตบ ตบจนมือบวมหมดแล้ว ฮื่อ..ฮื้อ! อยากจะร้อง!"ตาผู้กำกับบ้า..ตาผู้กำกับขี้เก๊ก" ฉันนั่งด่า จะด่าให้จามน้ำมูกไหลไปเลย งื่อ แขนขาฉันต้องลายมากแน่ๆเลยคื้น~ เสียงรถเข้ามาจอด ฉันตวัดหน้ามุ่นๆมองรถเอสยูวีทรงสูงคันสีดำเลี้ยวเข้ามาจอดดับเครื่อง แกร็ก!! ปั่ง!! ตาฐานทัพลงจากรภ รีบย่ำเดินมาหาฉันที่นั่งทำหน้าหงึกๆอยู"...." หน้านิ่งๆของตาฐานทัพจ้องหน้าฉัน ก่อนจะเดินไปชั้นรองเท้าหยิบรองเท้าใส่ในบ้านเดินมาหาฉันนั่งลงยองๆลงตรงหน้าฉัน เสียงนิ่งขรึมเอ่ยขึ้นมา "คุณรอผมมากี่ชั่วโมงแล้ว?""รวมๆแล้วก็หนึ่งชั่วโมงที่ฉันรอคุณ" ฉันขมวดคิ้วยุ่งเอ่ยตอบเขา "รวมๆแล้ว?" ฐานทัพเงยหน้านิ่งขึ้นมองฉัน แต่เดี๋ยวนะแววตาแบบนี้ แววตาเหมือนกำลังยิ้ม นี่เขาตลกฉันหรอ แล้วฉันพูด
Baca selengkapnya
07 My Dear ฉันได้สามีเป็นนายตำรวจใหญ่
07(มันเขี้ยว)****[Part.Dada]คื้น ~ เสียงรถเอสยูวีคันสีดำขับออกไปจากรั้วบ้านไป ฉันยืนมองผ่านกระจกบานใสทำหน้าหงึกๆ คนเผด็จการ ฉันไม่เคยทานอาหารตอนเช้า เช้าจัดขนาดนี้เลย ปกติเวลาฉันตื่นคือแปดโมงครึ่งนู่น ฮึ! ดาด้าอารมณ์เสีย ไหนๆก็ตื่นแล้วขึ้นไปจัดของในห้องดีกว่า"อย่างแรกจัดเสื้อผ้าเข้าตู้ให้หมดก่อน" ฉันว่ากับตัวเองแล้วจัดการเปิดกระเป๋าหยิบเสื้อผ้า มาจัดเข้าตู้ใบใหญ่ เฟอร์นิเจอร์ในห้องนอนฉันดูใหม่หมดเลย ทั้งเตียง ทั้งตู้เสื้อผ้า โต๊ะเครื่องแป้ง แต่ก็ดีนะของทุกอย่างคือสีขาว ตกแต่งก็แบบสไตล์ที่ฉันชอบหลังจัดข้าวของเครื่องใช้เข้าที่เข้าทางเสร็จ ฉันก็ลงมานั่งเล่นโซฟาในห้องโถง จัดห้องแค่นี้ก็เหนื่อยแล้วฉัน หิวของหวานจัง อยากทานอะไรก็ไม่รู้ติ้งหน่อง~ "ใครมากดออด?" ฉันมองออกไปตรงรั้วบ้าน มองไม่ค่อยชัดเลย เขาเป็นคนใช่ไหม? แต่กลางวันแสกๆคงไม่น่ามีผีล่ะมั้งติ้งหน่อง~ฟรึ่บ ฉันตัดสิ้นใจลุก กอดอกเดินตรงไปหน้ารั้วบ้าน ถ้าเป็นแขกของตาฐานทัพเขาก็ต้องน่าจะรู้สิ ว่าเวลานี้ตาฐานทัพไม่อยู่บ้าน? "เอิม..ใครคะ?" ฉันส่งเสียงถาม ก่อนเปิดรั้ว ทุกวันนี้บ้านเมืองมีแต่คนนน่ากลัว~~ "ค่ะ..ใครคะ" ฉันส่งเสี
Baca selengkapnya
08 My Dear ฉันได้สามีเป็นนายตำรวจใหญ่
08(สามีมา?)*****เช้าวันต่อมา @บ้านฐานทัพ"ด้าตื่นแล้วค่ะ แต่งตัวเสร็จเรียบร้อยแล้วด้วย" ฉันคุยโทรศัพท์กับพี่เอมมี่ และเดินลงบันไดมา สรุปรถยังซ่อมไม่เสร็จ รอไปอีกเจ็ดวัน เฮ้อ..(งั้นวันนี้พี่ให้รถกองถ่ายไปรับนะคะลูก") "ค่ะ ด้าไปรถกองก็ได้ค่ะ" ("ค่ะเจอกันค่ะลูกสาว") ตี๊ด "เฮ้อ รถก็มางอแงตอนต้องไปออกกองไกลๆ" ฉันบ่นกับตัวเอง หลังจากวางสายจากพี่เอมมี่เสร็จ ก็ต้องสะดุดหางตามองไปคนตัวโตที่นั่งจิบกาแฟอยู่บนโซฟา "..?? สายขนาดนี้ตาฐานทัพยังไม่ออกไปทำงานอีกหรอ นี่มันก็เก้าโมงกว่าๆแล้วนะ อ่อ พอลองสังเกตดูอีกที เขาไม่ได้อยู่ในชุดเครื่องแบบเต็มยศ สงสัยวันนี้ไม่ทำงานมั้ง "คุณทานข้าวไหม?" เสียงเรียบนิ่งหันหน้านิ่งขรึมมาถามฉัน พร้อมวางแก้วกาแฟในมือ"ไม่ค่ะ พอดีฉันรีบ เดี๋ยวรถกองถ่ายมารับแล้ว" ฉันตอบเขา แต่ไม่ได้เดินเข้าไปหาเขาหรอก ว่าจะเดินไปเปลี่ยนรองเท้าใส่ ไม่นานรถจากกองถ่ายคงมารับฉันแล้วล่ะ"รถกองมารับ" ฐานทัพทวนประโยคที่ฉันพูด แววตาเขาเหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่าง ซึ่งฉันก็ไม่รู้หรอก เหลือบมองอีกทีก็เห็นเขาเดินเอาแก้วกาแฟใส่อ่า
Baca selengkapnya
09 My Dear ฉันได้สามีเป็นนายตำรวจใหญ่
09(หึง?)*****@กองถ่ายฯ ทีมงานและนักแสดงในกองยังอยู่ในช่วงเวลาพัก ทั้งสต๊าฟ ผู้กำกับ ดาราสบทบ พากันหลบพักกันอยู่คนล่ะมุม รวมถึงดาด้าที่นั่งกดโทรศัพท์เล่นอยู่ในเต็นท์เพลินๆกับการตอบเมนต์แฟนคลับ "เฮ้อ.." เสียงถอนหายใจเบาๆ ด้วยความเซ็งเบื่อของกุนซือ สารวัตรหนุ่มนั่งอยู่ในเต็นท์เดียวกับดาด้าและฐานทัพ ~...~ ให้เขาไปนั่งจับผู้ร้ายยังดีซะกว่า มานั่งเฝ้าเมียเจ้านาย"..." ฐานทัพเองก็คอยส่งสายตาเรียบนิ่ง มองคนกดโทรศัพท์เล่นเพลินๆ "คิก!" เสียงหัวเราะอารมณ์ดีของหญิงสาวดังขึ้นกับสิ่งที่เห็นในโทรศัพท์ และเริ่มรู้สึกว่ามีสายตาคมกำลังจับจ้อง "..??" เมื่อเธอเห็นหน้าผู้กำกับหนุ่มที่นั่งเว้นห่างอยู่กับกุนซือที่นั่งทำหน้าเบื่อโลก ก็ต้องขมวดคิ้ว ทำหน้ามุ่นๆ แถมผู้จัดการตัวดียังหายไปอีก"คุณ ทำไมคุณยังไปกลับไปอีก ไหนคุณบอกว่าวันนี้มีงานไงคะ?" ดาราสาวเท้าคางถามสามีที่นั่งขมวดคิ้วมุ่นไม่ต่างกัน "...." เขาก็อยู่ตามคำเชิญของผู้จัดการของเธอไง"ผู้จัดการของคุณชวนให้ผมอยู่ดูคุณ" เสียงนิ่งเอ่ยพลางตีสีหน้าทำขรึม ดาด้าหันหน้าหนีคนหน้านิ่งขรึมพูดบ่นอุบอิบออกมนคนเดียว"พี่เอมมี่นะพี่เอมมี่ จะชวนอยู่ทำไม" "อือ
Baca selengkapnya
10 My Dear ฉันได้สามีเป็นนายตำรวจใหญ่
10(จูบ?)****[Part.Dada]คัท! "ฟู่ว์..""เฮ้อ..""..." พอผู้กำกับสั่งคัท ทุกคนในกองหน้าตาดูสดชื่น เหมือนโล่งๆกัน แปลก?..ฉันเลยหันมองไทก้าที่กำลังยิ้มเหยๆ เหมือนมีอะไรจะพูดแต่ก็ไม่กล้า โอ๊ะ! คนกองนี้เป็นอะไรกันไปหมด ฉันน่ะเป็นงง"พี่เอมมี่่ด้าไปเปลี่ยนชุดก่อนนะคะ" ฉันบอกพี่เอมมี่ที่ยืนอยู่ข้างนายกุนซือถัดไปอีกก็เป็นนายฐานทัพที่ทำหน้าเคร่งขรึม "คร้าๆ มาเร็วๆนะคะ สามีรอค่ะ" "..!!" พี่เอมมี่นี่น่าหยิกปากเสียจริงๆ ตะโกนซะคนได้ยินรู้กันทั้งกอง ส่วนตาฐานทัพถึงจะทำแววตานิ่งแค่ไหน ทำไมฉันถึงรู้สึกว่าแววตาคู่นี้กำลังพอใจล่ะ?"ผมไปรอที่รถนะ ผู้กำกับ" ส่วนตาสาวัตรกุนซือก็พูดทำหน้าตึงนิ่งเดินออกไป รู้นะว่าในใจอะไม่ได้อยากมาอยู่ดูฉันหรอก ชิ่!เหอะ ส่วนฉันก็เดินออกไปอีกทาง ไปแต่งตัวบ้างดีกว่า ทิ้งตาผู้กำกับขี้เก๊กให้อยู่กับพีี่เอมมี่10 นาทีต่อมา…ฟรึ่บ! เสียงรูดซิปเต็นท์เปิดออกโดยฝีมือของฉันเอง พอออกมาก็เจอตาฐานทัพกอดอกหน้านิ่ง ยืนอยู่ตรงหน้า"พี่เอมมี่ล่ะคะ?" ฉันเลิกคิ้วถามเขา เบื่อจริงๆคนขี้เก๊ก"กลับไปแล้ว" เขาตอบแล้วเดินนำฉันออกไป มองซ้ายมองขวา ตอนนี้ก็เย็นมากพอสมควรแล้ว พวกสต๊าฟกำลังยกขอ
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status