Prologue

Her POV

"Hey cutie, rum please."

Sa paningin ko'y tila tinakasan na ng grabidad ang mundo. Kasabay ng pagbilis ng beat ng musika ang pagbabago ng mga gumagalaw na ilaw.

Ngunit para sa akin hindi pa rin ito sapat. Ang paggalaw ng paligid ay hindi sapat upang mabawasan ang masamang enerhiya na nasa sistema ko ngayon.

Nais kong makalimot. Kahit ngayon lang. Kahit isang gabi lang.

Gusto kong burahin ang masalimuot na pangyayari kanina. Kung paano gumuhit ang ngiti sa labi niya matapos kong pirmahan ang mga papeles na inihain ng abogado.

Milyon-milyong karayom ang nakatusok sa dibdib. Ang katagang diborsyada ay nakatatak na sa noo ko. Dignidad ay wala. Kakapitan din ay wala.

"Are you sure Ma'am? Naka-apat ka nang Margarita."

Uminit ang pisngi ko sa sinabi ng barista. "I'm fine sweetheart. I'm not that weak. Just give me some rum."

Unti-unti nang nilalamon ng alak ang sistema ko pero imbes na makaramdam ng takot ay natutuwa pa ako. This is what I want! Ang malunod sa alcohol upang sandaling makawala sa lupain ng kalungkutan, pag-iisa at kawalan ng pag-asa.

Hindi ko makalilimutan ang bawat salitang lumabas sa bibig ng lalaking minahal ko ng anim na taon.

"You're not good enough..."

"Hindi na ikaw ang nakikita kong magiging ina ng mga anak ko..."

"Tapusin na natin ito. Hindi na ikaw ang nakikita kong makakasama ko sa pagtanda..."

Mga salita na hindi ko inaasahan. Mga salitang hindi ko ninais kailanman.

Saan iyon nanggaling?

Saan ako nagkulang?

Ano ang naging pagkakamali ko upang humantong sa ganito ang relasyon namin ni Caspian?

Paano niya naatim na sabihin ang mga katagang iyon nang hindi man lang kinakatok ng kunsensya?

The smell of rum brings me back to reality. It stirs the excitement inside me. This is my first time taking a heavy drink, and I don't feel any fear. Kinuha ko ang baso at tinungga ng mabilis upang maibsan ang natuyo kong lalamunan.

Mariin akong napapikit nang gumuhit ito sa lalamunan ko. Nagmistula itong apoy na rumekta sa puso paibaba sa tiyan ko.

Tama, ganitong pakiramdam ang gusto ko. Gustong-gusto ko ang init na yumayapos sa sugatan kong puso. Kung dati, kilig ang dahilan ng mga paru-parong kumikiliti sa tiyan ko, ngayon tila naging mga ahas na silang gustong kumawala at manuklaw.

"Caspian Whitlock... You asshole!"

Halos mabasag ko ang basong hawak ko sa higpit ng pagkakayapos ng mga daliri ko rito. I tap the table, trying to catch the bartender's attention. Sinenyasan ko ito ng isa pa saka naglagay sa ilalim ng dalawang asul na pera.

Mga anino na lamang ang nakikita ko sa gitnang bahagi ng club. Mga aninong sumasayaw sa saloy ng mabilis na musika.

Mayroon kaya sa kanila ang katulad ko na naghihinagpis?

Sa tingin ko'y wala.

Ang mga tawanan sa paligid, pruweba iyon ng tunay na kaligayahan.

Sumisigaw na ang katawan ko ng pagnanasa.

Nais ko rin iyon. Nais ko rin ng tunay na kaligayahan.

Ayoko munang isipin ang lahat ng dahilan. Ang nais ko muna sa ngayon ay maging maligaya.

Because I don't deserve any of it.

Masuyo kong pinunasan ang rumagasang luha sa pisngi ko. Ilang oras na silang umaagos na tila ba hindi sila mauubos.

Habang pinagmamasdan ko ang barista sa ginagawa nito, natuon ang atensyon ko sa hinahalo nitong alak.

Tulad ko, halo-halong emosyon ang nararamdaman ko. Galit, pagsisisi, kalungkutan, at panghihinayang.

I turn my gaze to the vibration against my thigh. Someone is calling me.

Is it him?

I hope it's him.

Sapagkat nais ko pa siyang makasama. Kahit isang sandali pa. Nais ko pang marinig ang mga dahilan niya. Kahit masakit tatanggapin ko. Handa akong magpakatanga sapagkat mahal ko siya.

Kahit hindi na ako ang dahilan ng pagngiti niya sa araw-araw. Kahit hindi na ako ang inspirasyon at niya, mahal ko si Caspian kahit hindi na niya ako mahal.

I pick up my phone inside my sling bag hoping that Caspian is the one pulled my thoughts away. Pero gumuho ang excitement nang makitang si Papa ang tumatawag.

Maybe they know.

Siguro alam na nila ang tungkol sa pagpirma ko ng divorced papers.

I turn off my phone and grab the glass in front of me.

Ayoko muna kasing kumausap ng kahit na sino ngayon. I want to be alone. Hindi pa handa ang sarili kong sumagot sa mga tanong na bakit.

Dahil wala rin akong maisasagot.

I never been like this. Never kong ginawa ang uminom ng alak sa tuwing nasasaktan ako sa mga salita at pagtrato niya noon.

Palagi kong idinadaan sa paglalambing at paghingi ng tawad ang bawat pag-aaway namin noon. Ang isipin araw-araw na maaaring pagod lamang siya sa trabaho kaya siya naging ganoon. Ang mahanda ng pagkain kahit alam kong hindi niya iyon gagalawin. Iyon ay hindi ko kailanman pinagsisihan. Hindi rin ako nagsawa.

Subalit iba na ngayon. Hindi na kinaya ng puso ko ang sakit.

Para akong inubusan ng hangin kanina nang tumalikod siya kasama ang abogado.

Walang lingon.

Dere-deretso.

Malakas na buga ng hangin ang pinakawalan ko nang maubos kong muli ang pangalawang rum. And at this point... I am completely gone.

I can't feel my legs anymore, but I'm still awake.

The loud music fades. The only thing I hear is my own heartbeat.

Hindi ko na rin maramdaman ang mga luhang pumapatak sa mga kamay ko. I think sooner or later, I'll fall.

Subalit bago pa mangyari ang inaasahan ko, matitigas na braso ang pumulupot sa akin. Kasunod ang pagbulong na nagsasabing,

"You've gone to far honey. I'll drive you home."

C-Caspian?

•••

I woke up in a different lounge. This is not my house but strangely, I feel comf'table. Patay ang mga ilaw. Tanging ang maliit na lampara sa maliit na lamesa ang nagbibigay liwanag sa buong silid.

I'm lying on a couch, a huge couch. Para akong nasa alapaap sa lambot nito. It feels like someone is hugging me. Never wanting me to let go.

My senses fade, leaving only the strange heat burning within me.

Isang pigura ang lumapit sa akin. I can't saw him clearly pero isa lang ang sigurado ako, he's dangerously attractive.

Dala marahil ng kalasingan hindi ko na nakontrol ang sarili ko when I reached for him and claim his lips.

For a second, he freezes. I bite his lip, and it makes him snap. He pulls me closer, wrapping me in warmth and intensity that makes my head spin.

A part of me is screaming that I should stop. But another part whispers, why should I? Maybe it's the alcohol. Maybe it's the loneliness. Pero hindi ko na pinansin ang lahat ng pumipigil sa akin. I silence every voice inside my head.

Bumaba ang mga halik sa leeg ko na mas nagpainit sa katawan ko. It feels like I was burning in the middle of forest on fire, pero ayokong umalis.

I feel the fabric of my dress loosen, slipping from my shoulders down to my waist... to my knees.

"Uhm..."

Hindi napigilan ng sarili ko ang umungol nang dumampi ang mainit niyang labi sa malusog kong dibdib. Bawat haplos niya'y nagpapainit ng buong katawan ko. Pakiramdam ko'y bawat hibla ng balat ko ay buhay na buhay, at hindi ko gustong umiwas.

I found myself gasping for air when I feel something moves between my thighs. Every move sends waves of heat, driving me insane.

He went from two to three. Bumalik siya sa mga labi ko, mas agresibo, mas nangangailangan. Then he kiss me all over my body.

At this point, I no longer care about if someone might hear me moaning. He deserves all this sounds for being so good.

I reached my sanity when he stand up to remove his belt. The moment he pulls me closer, I pull him down and went over.

Alcohol deserves an awards for making me this brave.

For my six years of marriage, I never done anything like this. But, now something inside me pushing me to do it. Isang matinding pagnanasa.

Ibinaba ko ang natitira niyang saplot. I heard his soft moans after holding him tight.

"So big..."

Bahagya na akong nahulasan, ngunit nasa akin pa rin ang matinding hilo. Visions still blurry, not capable for recognizing someone.

He gently touch my face. Softness of his hands reach my soul bringing down my tears. This kind of touch is so familiar.

An extreme rush of something boost my desire. Mas hinigpitan ko pa ang pagkapit.

I started to blow him na halos ika-lunod ko. Too big for me, but it feels amazing.

I heard him moan. He pulled up my hair and help me move faster.

"Mmmm..."

Pinunasan niya ang maiinit na luhang umagos sa pisngi ko. Hindi ito luha ng kalungkutan, kundi luha ng kaligayahan mula sa mainit na tagpo sa pagitan naming dalawa.

He explode inside my mouth, then aggressively carry me on top. Sabay kaming umungol ng malakas sa labis na pagkabigla nang tuluyan na naming maangkin ang isa't-isa. Kasunod nito ang matitindi pang mga eksena na hindi ko kailanman inasahan.

Bawat posisyon ay nagdudulot ng iba't-ibang uri ng ligaya at sensasyon. He never makes me feel awkward. His heavy breath makes me feel proud of my stand.

We spend the whole night full of heat like there's no tomorrow. Until we finally reach our zenith and fell asleep.