เข้าสู่ระบบBAYLORD MONTENEGRO POV Shit, isang malaking problema at hindi ko alam kung paano ito lusutan,. Pagkatapos naming mag-usap, tahimik akong lumabas ng library. Mabigat ang bawat paghakbang dahil sa problemang kinakaharap. Hindi ko akalain na bago ako matutulog ngayung gabi, panibagong problema pala
BAYLORD POV "DAD, Mom bakit po?" seryosong tanong ko kay Mommy at Daddy. Kakatapos lang namin kumain ng dinner nang bigla na lang nilang sabihin na may imporatante daw itong sasabihin sa akin. Ano man iyun, malalaman ko ngayun. "Anak, hindi na kami magpapaligoy-ligoy pa sa iyo. Nakausap namin an
TISAY POV NANG MALAMAN ng mga kasamahan kong mga kasambahay na may cellphone na ako, sila na mismo ang nag-add sa akin sa social media acount nila. Kapag gabi, tinuturan din ako ni Manang Minda kung paano gamitin ang aking cellphone. Kaya naman, hindi naglaon, naging gamay ko din. Masaya dahil fee
TISAY POV "MANANG MINDA, utos po ni Sir Baylord. Kailangan niya daw po ito bukas." wika ko kay Manang Minda pagkapasok ko sa aming kwarto. Nadatnan ko na naman itong abala sa pinapanood nitong teleserye gamit ang cellphone nito Haysst, kaunting kaunti na lang talaga at makakagamit na din ako ng
TISAY POV " SALAMAT po oh Diyos ko...natapos din ang araw na ito." mahina kong usal. Tulog na ang kambal kaya naman, oras ko na din para magpahinga. Iniwan kong bukas ang malamlam ng liwanag ng lampshade bago ako lumabas ng kanilang silid. Tahimik na ang buong paligid kaya naman, buong ingat
TISAY POV "HAYAAN mo na Kuya, gustong matuto ni Tisay eh...tsaka, parang part time job itong pagtuturo ko ngayun kay Tisay. Hindi ito libre, babayaran ako ni Mommy sa bawat letra na matutunan ni Tisay." nakangising sagot naman ni Sir Rayder. Hindi ko naman mapigilan ang mapakunot noo. May bayad
Kung tutuusin, tama ang sinabi nito. Hindi ako pwedeng maging mahina. Dapat matuto na ako sa buhay. Hindi pwedeng api-apihin nila ulit ako. Dapat matuto akong ipaglaban ang sarili ko. Kaya nga ako muling bumalik ng bansa para kahit papaano makaganti sa ginawa nila sa akin noon. Hindi pwedeng habang
ASHLEY POVHindi ko na mapigilan pang maluha ng marinig ko ang mga katagang iyun sa mismong bibig ng lalaking nagbigay sa akin ng hindi masukat na sama ng loob dahil sa pagtataksil nya noon.Talaga bang mahal ako nito? Talaga bang nagsisisi na sya at hindi na uulitin lahat ng nagawa nyang kasalanan?
Wala naman sigurong masama kung muli akong magpaubaya ngayun. Mag-asawa pa rin kami. "I love you Ashley!" wika nito habang titig na titig sa aking mga mata. Kita ko ang matinding pagnanasa sa mga mata nito habang dahan-dahan na pinaghihiwalay ang aking hita.Kasabay ng pagtulo ng luha sa aking mga
"Ewan ko ba Iha. Si Enzo lang ang makakasagot kong may laman ba ang Urn Jar na iyun o wala. Siya ang nag-abot kay Ryder eh." sagot ni Lola. Hindi ko naman mapigilan ang mapailing.Imagine, talagang pinagawan pa ako ng mausoleum? Habang nakikipagpalaban ako kay kamatayan, ipinagtitirik na pala ako ng







