Chapter 3

"Tahan na." Pamilyar na boses galing sa likod ko at agad nag-abot ng panyo.

Si Mark pala. Sinundan niya ba ko mula sa ospital hanggang dito? Pero bakit? Sunod-sunod kong tanong sa isip ko. Huminga muna ako ng malalim.

"Anong ginagawa mo ito Mark?" agad kong tanong sa kanya. Tila halata sa kaniya na may alam siya sa nangyayari.

"Actually, matagal ko nang gustong sabihin sa 'yo ang alam ko." Pagpapaliwanag ni Mark.

 "Anong ibig mong sabihin? Matagal mo nang alam na may nangyayari sa kanila ni Chloe? Anong klase kang kaibigan?" sunod-sunod kong pagtatakang tanong sa kaniya.

"I'm sorry Sophia pero kung sinabi ko sa 'yo ang alam ko sigurado akong hindi mo ko paniniwalaan. Kaya nag-decide ako na mas mabuti kung ikaw mismo ang makakakita ng lahat." dagdag niyang paliwanag sa akin.

"Nag-assume ka na wala akong gagawin kung sinabi mo sa akin. Kailan mo pa alam ang tungkol  dito?" galit kong tanong sa kay Mark.

"Mag-iisang taon na rin before pa siya magpropose sa 'yo, nakita ko silang magkahalikan dito din sa bar ni Jess." kalmado niyang pagpapaliwanag sa akin na may halong tensyon.

"So alam din ni Jess na may relasyon ang Fiancee ko sa Secretary niya." galit kong narealized ang lahat sa sinabi ni Mark.

Sa sobrang sakit ng mga nasaksihan at nalaman ko ay iniwan ko na rin siya sa labas ng bar at agad na sumakay sa taxi na huminto sa tapat. Nang bigla niyang hinawakan ang kamay ko.

"Ihahatid na kita." concern niyang pagsabi sa akin.

Ngunit agad din akong bumitaw sa pagkakahawak niya sa akin.

"Bitawan mo ko! Pinagkaisahan niyo ko! Tandaan mo 'to Mark! Walang dapat na makaalam na alam ko na ang lahat! Naiintindihan mo?" Napayuko nalang si Mark at wala nang nasabing kahit ano. Binuksan ko ang p***o ng taxi, pumasok sa loob at agad kong inutos sa driver na umalis na agad.

Mark POV

Kung nagkaroon lang ako ng lakas ng loob na sabihin sa'yo ang totoo hindi sana aabot sa ganito. Labis kong pagsisisi sa ginawa kong paglihim kay Sophia tungkol sa Fiancee niya at ng Secretary nito. Gusto ko sana siyang sundan pero mas mabuti kung hahayaan ko muna siyang mapag-isa. At umalis nalang ako sa Bar.

Adrian's POV

Agad akong kumawala sa pagkakahalik sa akin ni Chloe.

"Chloe Stop!" sabay mahinang tulak ko sa kanya palayo at napainom ako sa alak ko.

"What? Hindi ba palagi naman nating ginagawa ito kahit noong hindi ka pa nagpo-propose kay Sophia." sinabi niya sa akin na may halong pagkabigla sa ginawa kong pagtulak sa kaniya.

"Iba na ang sitwasyon ngayon. Ikakasal na kami at wala akong balak na umatras sa kasal namin." galit kong paliwanag kay Chloe.

"At ako huh? Paano ako Adrian? Sa tingin mo hahayaan ko na lang ng ganon na basta ka lang mapupunta sa iba? Pwes nagkakamali ka" tila na parang meron siyang gustong gawin.

"Anong ibig mong sabihin?" pangamba kong tanong ko sa kaniya.

"Ang masasabi ko lang sa 'yo Adrian, hindi mo ko pwedeng iwan ng ganon na lang." natila may halong pagbabanta.

Sa takot ko sa pwedeng gawin ni Chloe ay bigla ko siyang hinawakan ng mahigpit sa braso.

"Ano ba Adrian? Bitawan mo ako, nasasaktan ako!" sambit niya sa akin habang nasasaktan sa pagkakahawak ko ng mahigpit sa braso niya.

"Tandaan mo to Chloe. Huwag kang gagawa ng kahit ano para hindi matuloy ang kasal namin ni Sophia" At bumitaw ako sa pagkakahawak sa kaniya at tumayo sa upuan.

Tuluyan na kong umalis sa Bar at hindi ko na rin nagawang magpaalam kay Jess sa sobrang inis ko. Paglabas ko ay nakita ko si Mark. Nilapitan ko siya at tinanong. Dahil ang alam ko magkikita dapat sila ni Sophia sa ospital na pinapasukan niya.

"Mark, napadaan ka dito? sabi sa akin ni Sophia pupuntahan ka daw niya sa ospital para bigyan ng Wedding Invitation sa kasal namin. Hindi ba kayo nagkita?" agad kong tanong sa kaniya.

"Nagkita na kami sa ospital kanina. Nabigyan niya na rin ako ng invitation card. Nagpunta lang ako dito para magrelax after ng nakakapagod na duty sa ospital kaso lang may biglang tumawag sa akin kaya kailangan ko na rin agad umalis." pagpapaliwanag niya sa akin.

"Ah ganun ba? Oh sige pare mabuti pang mauna na rin ako sa 'yo" pagpapaalam ko sa kay Mark.

"Sige pare, paalis na rin naman ako eh" Ingat ka na lang pauwi. At congrats na rin. Advance best wishes sa inyo ni Sophia." pagbati niya sa akin.

Agad naman akong nagpasalamat at nagtalikuran na rin kami sa isa't-isa.

Nakauwi ako ng bahay na iniisip pa rin ang sinabi ni Chloe sa akin sa bar kanina. Sana lang ay wala siyang gawin na kabaliwan sa araw ng kasal namin ni Sophia. Pagpasok ko ng bahay, nakita ko si Dad na nag-iisang umiinom sa garden na tila malalim ang iniisip. Agad ko siyang nilapitan.

"Dad nag-iisa ka yata, gabi na bakit gising ka pa?" pag-aalala kong tanong.

"Anak isa lang gusto ko para sa'yo. Huwag mong sayangin ang pagkakataon na piliin kung ano ang tama." sabay inom ng alak sa basong hawak niya.

"W-wait Dad. Ano bang ibig mong sabihin? Tungkol ba ito sa kumpanya?" pagtataka kong tanong.

"Basta siguraduhin mo na lang na matutuloy ang kasal niyo ni Sophia. ‘Yon lang ang gusto ko para sa 'yo." Tila may alam din si Daddy sa namamagitan sa amin Chloe.

"Huwag ka mag-alala Dad, hinding-hindi ako gagawa ng bagay na ikakapahiya ng pamilya natin. I promise I will do my best to make you proud." Pinilit kong patatagin ang loob ni Dad. Pero sa loob ng puso ko hindi ko na alam kung ano ang gagawin.

"Thank you Son. " Binaba niya ang baso ng alak, agad na tumayo sa upuan niya at dumiretso na sa kaniyang silid.

Ako naman ay agad na rin nagtungo sa aking kwarto para magpahinga. Iniisip pa rin ang mga nangyari kanina. Sa pag-iisip ko, naisip ko rin kamustahin si Sophia. Sinusubukan ko siyang tawagan ngunit nagriring lang ang phone niya. Kung sabagay hating-gabi na rin kaya baka siguro tulog na rin siya. Magleave na lang ako ng voice message. "Hello Hon, sorry kung ngayon lang ako nakatawag. Kakauwi ko lang din kasi. Medyo napahaba ‘yong kwentuhan namin ni Jess kanina. Siya nga pala nakita ko si Mark sa labas ng bar kanina. Sinabi niya rin sa akin nagkita na kayo sa ospital at binati niya ko." So ayon lang Hon. Magkita na lang tayo bukas. I Love You". At binaba ko ang tawag.