เข้าสู่ระบบJalina POV“Oo. Nasa isang beach resort siya. Doon siya inalagaan nina Tito Nico, Tito Enzo, at Tito Lucas.”“Wait, wait!” singit ni Pearl. “So, buhay nga ang Nanay mo? Nasa beach resort? At kilala mo na rin ang mga taong nag-alaga sa kaniya?”Tumango ako. “Mahabang kuwento, pero oo.”Ikinuwento ko sa kanila kung paano ako nakarating sa resort at kung paano ko muling nakayakap ang Nanay Hira ko. Hindi ko napigilang mapaluha habang inaalala ang unang pagkakataong nakita ko siyang muli.“Ang tagal kong hinintay ang araw na iyon,” sabi ko. “Hindi ko alam kung paano ko ipapaliwanag ang saya ko nang makita ko siyang ligtas at maayos.”Hinawakan ni Pearl ang kamay ko. “At least, magkasama na kayo ngayon.”“Oo.”Pagkatapos, ikinuwento ko rin ang tungkol sa isang buwang pagsasanay ko.“Nag-training ako roon,” paliwanag ko. “May nagturo sa akin ng self-defense at martial arts. May training din ako sa paggamit ng baril, pero siyempre, supervised lahat. May doktor din na tumutulong sa akin para
Jalina POVHindi ko maipaliwanag ang saya na nararamdaman ko ngayong araw.Sa wakas, pinayagan na rin ako ni Ate Aira na makita ang mga kaibigan ko. Ilang beses ko na kasing tinanong kung kailan ako puwedeng makipagkita kina Pearl, Ash, at Astra. Gusto ko na silang makita, mayakap, at makausap nang personal.At ngayong araw, pumayag na rin siya.“Jalina, huwag mong kalimutang mag-ingat. Huwag kang basta-basta lalayo sa mga bodyguard mo,” paalala ni Ate Aira habang inaayos ang buhok ko.Nasa harap ako ng salamin habang nakaupo sa maliit na upuan sa loob ng kuwarto ko. Siya mismo ang nag-ayos sa akin bago ako umalis.“Alam ko naman, Ate.”“At huwag kang aalis nang walang paalam sa driver. Kapag may kakaiba kang napansin, tawagan mo agad ako.”“Opo, Ate Aira.”Napangiti ako nang makita ang itsura ko sa salamin. Ibang-iba ako ngayon, ah. Pinagsuot kasi ako ng magandang dress na pinili ni Ate Aira.Maayos ang pagkakapusod ng buhok ko, at nilagyan niya rin ako ng kaunting makeup. Hindi nama
Rainn POV“Please, Rainn, makinig ka sa akin kasi asawa mo ako. Kasal tayo. Ako na lang ang may pake sa iyo. Wala na si Jalina, patay na, wala na siya!”Nung marinig kong sinabi niyang patay si Jalina, natawa lang ako. Pero mas lalo akong nainis sa kaniya.“At ilang beses ko bang kailangang sabihin sa iyo na ayaw kitang maging asawa!”Namula ang mukha niya sa galit. “Jalina na naman ba? Siya ba ang dahilan kung bakit nagkakaganyan ka? Nasaan ang Jalina mo, ayon, kinain na ni Krov? Wala ka nang Jalina, Rainn!”Hindi ko na siya sinagot. Hindi ko na kailangang ipaliwanag ang lahat ng desisyon ko sa kaniya. Matagal na akong nagbigay ng pagkakataong maintindihan niya ang gusto ko. Pero mas pinili niya akong kontrolin.“Umalis ka sa harapan ko,” mariin kong sabi.Hindi siya sumagot. Tumingin ako sa mga assassin na nakaharang sa daan. Unti-unti silang umatras. Hindi ko alam kung takot sila o nag-iingat lamang, pero wala ni isa ang nagtangkang lumapit.Dumaan ako sa pagitan nila. Hindi na ako
Rainn POVHindi ako umuwi sa Hacienda La Hera para makipagbati kay Hera. Umuwi ako para ipakita sa kaniya na hindi na niya ako kayang kontrolin.Isang buwan akong nagpagod sa training sa mansion ni Kuya Kenji. Halos araw-araw akong nakikipaglaban sa limang tauhan niya, at hindi rin ako pinalampas ng kuya ko sa bawat pagkakamaling nangyayari. Ilang beses akong bumagsak, nasaktan, at muntik nang sumuko. Pero hindi ako tumigil. Dahil may dahilan ako kung bakit kailangan kong lumakas.Si Jalina iyon, siyempre. Hindi ko na gustong dumating sa puntong kailangan ko pang umasa sa ibang tao para protektahan ang babaeng mahal ko. Gusto kong kaya kong ipagtanggol ang sarili ko at ang mga taong mahalaga sa akin.At ngayon, oras na para ipakita iyon kay Hera.“Rainn, aalis ka na naman?” tanong agad ni Hera nung makitang palabas ako ng bahay. “Akala ko hindi ka na aalis sa tabi ko?“Hindi ba puwedeng lumabas? Ikukulong mo na naman ba ako? Gusto kong umalis at gumala, bawal ba?”Unti-unting nawala a
Jalina POVGabi na. Sa wakas, dumating na rin ang oras na buong hapon naming hinihintay ni Ate Aira.Nakatayo kaming magkapatid sa tabi ni Tita Vana sa malawak na hardin sa harap ng mansion. Nasa aming harapan ang malaking lawa na kanina ko pa pinagmamasdan mula sa loob ng bahay.Kinakabahan na ako dahil ilang sandali na lamang ay makikita ko na ang sinasabing Krov.“Jalina, kinakabahan ka ba?” bulong ni Ate Aira.Napalingon ako sa kaniya. Nakasuot siya ng jacket at nakayakap pa sa sarili niyang katawan.“Medyo,” sagot ko. “Ikaw ba?”“Medyo rin.”Hindi naman kasi ordinaryong buwaya ang pinag-uusapan namin. Ayon sa mga tauhan ni Tita Vana, napakalalaki raw ng buwaya talaga.“Relax lang kayo,” nakangiting sabi ni Tita Vana.Napatingin kami sa kaniya. “Matagal na silang hindi nagpapakita nang ganito kaaga. Siguro gutom na rin sila.”Napatingin ako sa lawa.Gutom?Hindi ko alam kung bakit parang mas lalo akong kinabahan sa sinabi niya.Sa may gilid ng lawa ay naroon na ang limang Koreanon
Jalina POVWow, natulog at nagpahinga lang kami ni Aira saglit, pero nagulat na lang kami kasi nakatali na ang mga kamay at paa ng mga koreanong assassin na tauhan ni Tita Hera sa mga upuan dito malapit sa may lake ng hacienda ni Tita Vana. May mga takip din ang kanilang mga mukha kaya hindi ko makita ang mga ekspresyon nila. Kahit ganoon, halata sa kanilang mga kilos na natatakot na sila ngayon.Akala ko tatlo lang, pero napakabilis mag-hire ni Tita Hera dahil may bago agad. May limang Koreanong assassin na agad siya.“Ate, ang bilis naman nilang nahuli ang mga ‘yan," bulong ko.Napangiti si Aira. “Hindi mo pa kasi nakikita kung paano kumilos ang mga tauhan ni Tita Vana,” proud niyang sagot.“Jalina, Aira.”Sabay kaming napalingon nang marinig ang boses ng aming tiyahin.Pumasok si Tita Vana sa room namin. Kahit hindi siya nagsasalita, halatang natutuwa siya kasi nasunod siya nang maayos ng mga tauhan niya.“Halika kayo rito.”Lumapit kami sa kaniya. Pagkatapos ay itinuro niya ang lim
Janessa POVHabang tinatapunan ako ni Madam Imelda ng juice sa ulo ko ay biglang dumating sa loob ng bahay si Tita Merbella. Tanda ko ang mukha niya, siya ang kapatid ng Mama Maribel ko na sumalangit nawa ang kaluluwa.“Hayop kayo! Hindi na kayo naawa sa pamangkin ko!” sigaw niya nang lapitan si Ma
River POVNakapasok na ako sa bakery ngayong umaga. Sabi ni Merbella ay kaya naman niyang mag-isa sa bahay kahit wala kami ni Janessa. Ang bilin ko sa kaniya, kapag nagkaroon ng problema o kailanganin niya ako ay tumawag lang siya sa cellphone ko.“Ano bang nangyari at ilang araw kang hindi nakapas
Janessa POVPagod na pagod si Tita Merbella pag-uwi nila ni Uncle River dito sa bahay. Ni umakyat sa itaas ng bahay namin ay hindi na nito nagawa. Kaya ang ginawa namin ni Uncle River, binigyan namin siya ng higaan sa may sala. Doon na namin ito pinahiga kasi maging si Tita Merbella ay ayaw na raw
Janessa POVNakita kong bumaba na si Uncle River mula sa itaas. Pagbaba sa hagdan ay nakita ko siyang topless, pawisan pa rin at tanging boxer short lang ang suot. Agad siyang nagulat nang mapatingin sa akin.“Excuse me, pero sino ka?” tanong niya nang lapitan ako rito sa mahabang bangko sa sala.H







