Compartilhar

Jayzel 223

Autor: ExDealers
last update Data de publicação: 2026-10-19 10:07:33

Nakatayo ako sa terrace ng bahay nina Jun sa probinsiya, tahimik na pinagmamasdan ang malawak na taniman sa di-kalayuan. Mahangin sa bahaging iyon ng bahay. Sariwa ang amoy ng mga halaman, at paminsan-minsan ay naaamoy ko ang mamasa-masang lupa na naderetso ng hamog ng umaga. Mula sa kinatatayuan ko, tanaw ang ilang punong namumunga at ang maliliit na bahay sa kabilang bahagi ng kalsada.

Iba ang pakiramdam sa lugar na ito.

Walang ingay ng mga nagmamadaling sasakyan, walang sumasabog na stress m
Continue a ler este livro gratuitamente
Escaneie o código para baixar o App
Capítulo bloqueado

Último capítulo

  • Nawawalang Kabiyak ni Hot Captain    Jayzel 225

    “Oo! Kapag naglalakad tayo sa campus, bigla mo na lang akong aakbayan nang walang pasabi. Minsan, kapag tatawid tayo sa kalsada, hihilahin mo ako palapit sa katawan mo. Kapag malamig sa air-conditioned na library, yayakapin mo ako sa balikat habang magkatabi tayong nag-aaral.”Nilingon ko siya at tinaasan ng kilay. “Hindi mo ba alam na sa tuwing ginagawa mo iyon, halos hindi na ako makahinga sa kaba?”Natahimik siya.“Akala ko kasi…” Napahinto ako at napatawa nang mahina sa sarili kong kamangmangan noon. “Akala ko, may malisya. Iniisip ko, bakit mo ako aakbayan kung wala kang nararamdaman? Bakit parang natural na natural sa iyo na ilapit ako sa iyong katawan? Bakit hindi mo naman ginagawa iyon sa ibang babae?”“Jayzel, I—”“Hindi pa ako tapos, Jun.”Muli siyang tumahimik.“Ang masama pa, kapag napapansin kong nakatingin sa atin ang ibang tao, lalo akong kinikilig. Iniisip ko, baka akala rin nila, kami na. Minsan, may mga kaklase pa tayong nagtatanong kung tayo na ba.”Napangiti ako sa

  • Nawawalang Kabiyak ni Hot Captain    Jayzel 224

    “Ganito kasi iyon, Jun…”Huminga ako nang malalim habang nakatingin sa malawak na bakuran ng kanilang tahanan. Tahimik ang paligid ng probinsiya; tanging ang banayad na huni ng mga ibon at ang mahinang paggalaw ng mga dahon sa simoy ng umaga ang maririnig sa terrace. Sa aking tabi, nakasandal si Jun sa haligi, matiyagang naghihintay na magpatuloy ako.Hindi ko alam kung bakit ngayon, matapos ang lahat ng unos at pagsubok na pinagdaanan namin, mas madali na palang balikan ang mga alaalang dati ay pilit kong itinatago at kinatatakutang maibunyag.Marahil dahil wala na akong kailangang itago pa.O marahil dahil sa unang pagkakataon, handa na akong ipaalam sa kaniya nang buong-puso kung gaano ako katagal nagmahal nang tahimik.“Naalala mo ba noong ayain mo akong mag-engineering noon?” tanong ko, habang nakatitig sa kawalan.Bahagya siyang napakunot ng noo bago tumango. “Of course. I told you that engineering would be a good course for you.”Napangiti ako nang mapait. “Iyon ang sinasabi mo

  • Nawawalang Kabiyak ni Hot Captain    Jayzel 223

    Nakatayo ako sa terrace ng bahay nina Jun sa probinsiya, tahimik na pinagmamasdan ang malawak na taniman sa di-kalayuan. Mahangin sa bahaging iyon ng bahay. Sariwa ang amoy ng mga halaman, at paminsan-minsan ay naaamoy ko ang mamasa-masang lupa na naderetso ng hamog ng umaga. Mula sa kinatatayuan ko, tanaw ang ilang punong namumunga at ang maliliit na bahay sa kabilang bahagi ng kalsada.Iba ang pakiramdam sa lugar na ito.Walang ingay ng mga nagmamadaling sasakyan, walang sumasabog na stress mula sa lungsod, at walang mabibigat na responsibilidad na kailangang madaliing tapusin. Para bang humihinto ang oras at binibigyan ako ng pagkakataong balikan ang mga bagay at sugat na matagal kong ikinubli sa aking sarili.Napangiti ako nang kusang dumapo ang tingin ko sa singsing na kumikinang sa aking daliri.Minsan, naiisip ko pa rin kung paano nangyari ang lahat. Ilang buwan lamang ang nakalipas, pilit kong kinukumbinsi ang aking sarili na sapat na ang maging simpleng kaibigan ni Jun. Sapat

  • Nawawalang Kabiyak ni Hot Captain    Jayzel 222

    Hindi ako nakapagsalita.Kakarating lang niya mula sa Canada, ng ayain ko siya sa gala. Nagulat din ako, dahil parang nag iba siya ng pakikitungo sa akin. At alam kong may kinalaman doon ang aming mga damdamin. Kinuha kongt pagkakataon ang paghihiganti kina Jureza upang maihayag ko ang aking pagmamahal sa kanya.“Ang maging tagasalo mo habang nagdurugo ang sarili mong puso? Ilang beses akong umiyak nang mag-isa sa kuwarto ko habang ikinakuwento mo sa akin ang mga babaeng nagustuhan mo? Ilang beses kong pinilit ngumiti at sabihing ayos lang kahit ang totoo, gusto ko na ring sumuko?”Napapikit ako. Wala akong karapatang pigilan siya.“Jayzel, pasensiya na...”“Ang pinakamasakit, Jun, ay hindi naman iyong hindi mo ako mahal noon. Ang pinakamasakit ay ang malaman na parang wala akong karapatang masaktan o magselos dahil... kaibigan mo lang naman ako.”Napalunok ako habang pilit nilulunok ang bara sa aking lalamunan.“Patawarin mo ako,” ulit ko, halos pabulong na. “Kung maaari ko lang ibal

  • Nawawalang Kabiyak ni Hot Captain    Jayzel 221

    Pagdating namin sa bahay nina Kuya Kim, sinalubong kami ng mainit na liwanag mula sa loob.Tahimik ang paligid, ngunit hindi iyon ang katahimikan ng tensiyon at pangamba. Sa halip, may kakaibang gaan na bumalot sa aming sistema sa pagpasok sa isang tahanang alam kong ligtas kami mula sa mundong kanina lamang ay pilit na nagdidikta ng magiging buhay ko.Nauna nang bumaba si Kuya Kim upang kausapin ang mga kasambahay at ilang tauhan. Si Kuya Marco naman ang tumulong sa pag-aayos ng aking wheelchair sa tamang posisyon.“Dahan-dahan, Kuya,” sabi ko nang maramdaman kong bahagyang tumalbog ang upuan.“I know.. ” sagot ni Kuya Marco. “Hindi naman kita ibabagsak sa sahig.”“Hindi ko naman sinasabing ibabagsak mo ako.”“Pero iyan ang mukha ng nag-aalinlangan.”Napailing na lang ako. Nang maayos na ako, agad na lumapit si Jayzel at sinuri kung may nararamdaman ba akong kirot o sakit mula sa aking operasyon.“Okay lang ako,” paniniguro ko.“Sigurado ka ba?”“Oo naman.”“Kung sumakit ang tahi mo,

  • Nawawalang Kabiyak ni Hot Captain    Jayzel 220

    Hindi ko na nilingon ang malaking bulwagang iniwan namin sa likuran.Sapat na ang lahat ng trahedya at kahihiyang nangyari ngayong gabi. Hindi ko na kailangang manatili pa roon upang panoorin ang tuluyang pagbagsak ng mga taong nag-abang at gumawa ng masamang plano laban sa akin. Bahala na ang mga abogado at ang mga kinauukulan sa mga susunod na hakbang; ang mahalaga, ang buong katotohanan ay nailantad sa tamang paraan, at hinding-hindi na muling makokontrol ng mga taong may sariling makasariling interes ang aking buhay.Sa aking tabi, tahimik at maingat na itinutulak ni Jayzel ang aking wheelchair habang kasabay namin sina Kuya Kim, Kuya Marco, at Ate Rose Ann sa paglakad palayo. May ilang tauhan ng seguridad ang sumalubong sa amin upang gabayan kami palabas ng gusali, ngunit nang makalayo na kami sa main hall, ang tanging naiwan ay ang payapang katahimikan ng gabi.Pagod ako.Hindi lamang dahil sa pisikal na biyahe o sa mahabang oras ng pag-upo at paggaling mula sa aking operasyon,

  • Nawawalang Kabiyak ni Hot Captain    CHAPTER 4

    Pag dating ko sa Hotel ay agad na humingi ako ng tawad sa supervisor ko dahil sa pag iwan ko sa post ko. Nakakaunawang pinatawad naman ako nito at agad na pinabalik sa trabaho ko.Inunti-unti ko na ang paglilinis ng nasabing kwarto. Mabuti na lamang at na delay din ang flight ng VIP Guest namin nga

  • Nawawalang Kabiyak ni Hot Captain    CHAPTER 3

    Nalaman kong ubod ng yaman nitong si Gab. Ang negosyo ng mga ito ay ang mamahalin na mga perfume kaya pala ubod ng bango ng lalaki lalo na nung nakulob kami kasama ito sa sasakyan nito. Humahalimuyak ang amoy nito, yun bang mahihiya ka na tumabi dito dahil napaka bango nito pero hindi masakit sa ul

  • Nawawalang Kabiyak ni Hot Captain    CHAPTER 2

    Totoong hindi naman nabangga ang anak ko at kitang kita iyon ng dalawang mata ko. Nakapag preno ang driver bago pa nito mabundol si Kimmy. Sadyang sobra lamang akong nag alala at kinabahan ng bumagsak ang anak ko sa lupa at nawalan ito ng malay. Mabuti na lamang at mabait pa din ang driver at amo n

  • Nawawalang Kabiyak ni Hot Captain    CHAPTER 1

    MYLENE’S POV:“Kimmy! Not there mahal! Please stay near me, you might get lost!”. Sabi ko sa napaka cute kong limang taong gulang na anak.“Mommy, I’m okay! Look! I can walk alone!” Pag mamayabang nito sa akin habang naglalakad ito ng halos isang metro ang layo sa akin habang hawak hawak nito ang

Mais capítulos
Explore e leia bons romances gratuitamente
Acesso gratuito a um vasto número de bons romances no app GoodNovel. Baixe os livros que você gosta e leia em qualquer lugar e a qualquer hora.
Leia livros gratuitamente no app
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP
DMCA.com Protection Status