4.ความรู้สึกที่คุ้นเคย

4 :ความรู้สึกที่คุ้นเคย

" เอ่อ ขอบใจที่เลี้ยงข้าวเรานะเอาใว้วันหลังเราจะเลี้ยงนายคืน " ชีสเค้กเอ่ยพูดพร้อมกับส่งยิ้มหวานไปให้แต่อีกคนกับได้แต่มองและตอบรับด้วยการทำหน้านิ่ง

" อืม " คำตอบง่ายๆ เอ่ยออกมาจากริมฝีปากหยักอีกครั้งทั้งที่ก่อนหน้านี้เเทนไทยังพูดคุยเจื้อยแจ้วกวนประสาทกับชีสเค้กอยู่เลยทำให้ความเงียบเริ่มเข้ามาปกคลุมทั้งสองคนอีกครั้ง

" งั้น! แทนไทกลับเข้าบ้านไปก่อนได้เลยนะเดี๋ยวฉันจะขอแวะซื้อขนมไปตุนก่อนเอาใว้เวลาหิว "พูดจบชีสเค้กก็รีบเดินหายเข้าไปในห้างสรรพสินค้าแต่แทนที่แทนไทจะกลับไปตามคำขอชีสเค้กเขากับยืนรอเธออยู่หน้าร้านเงียบๆ

" อ่าว ชีสเค้กใช่ไหมมาซื้อไรอะ " เพื่อนชายในคณะเอ่ยถามจนชีสเค้กต้องหยุดยืนหันมาตามคำทักท้วง

"อ่าวเขตแดนนายก็พักอยู่แถวนี้เหมือนกันหรอเราออกมากินข้าวก็เลยแวะซื้อขนมไปตุนใว้เราชอบหิวบ่อยนะ"ชีสเค้กพูดพร้อมกับยิ้มอายๆ กับคำหลังที่บอกว่าหิวบ่อยเธอชอบกินจุกจิกแต่ก็ไม่อ้วนสักที

" งั้นหรอให้เราถือของช่วยนะว่างพอดีจะเอาไรมั้งเลือกได้เลย " เขตเเดนอาสาถือตะกร้าเดินตามหลังชีสเค้กส่วนเจ้าของตะกร้าก็ออกปากปฏิเสธไม่ทันก่อนจะปล่อยให้มันเลยตามเลย

เมื่อชีสเค้กได้ของที่ต้องการและทำการจ่ายเงินตรงหน้าเค้าเตอร์เสร็จ สรุปของที่ได้มาทั้งหมดรวมเป็นสองถุงใหญ่

" โห! กินหมดหรอเนี่ยให้เราไปส่งไหมของเยอะหนักอยู่นะ "เขตแดนอาสาออกตัวโจ่งแจ้งแต่ชีสเค้กกับมีท่าทีอ้ำอึ้งก่อนจะมีมือของใครบางคนเข้ามาฉกฉวยถุงขนมทั้งหมดในมือเขตแดนไปถือใว้เอง

" จะกลับหรือยังฉันรอนานแล้ว "

" เอ๊ะ แทนไทนาย...ฉันนึกว่า...เอ่อ อืม! ซื้อครบแล้ว " ชีสเค้กกำลังจะง้างปากบอกปัดแต่เจอสายตาดุเป็นในๆ ส่งมาทำให้ชีสเค้กเงียบเสียงลงก่อนจะบอกลาเพื่อนในคณะและเดินกลับพร้อมแทนไท

" ขอบใจนะเขตเดนแต่เราต้องกลับที่พักแล้วไปก่อนนะ " สายตาราบเรียบแอบเหล่มองไปยังเพื่อนของชีสเค้กเล็กน้อยก่อนจะเดินตามหลังเธอออกไปจากห้างสรรพสินค้า

" เดี๋ยวเราถือเองดีกว่า "ชีสเค้กกำลังจะง้างมือเข้าไปหมายจะดึงถุงขนมออกมาแต่แทนไทก็หักหลบเเละเดินนำหน้าเธอห่างออกไป

" เอ๊ะ! อะไรของเขา วันนี้ใจดีแปลกๆ เเฮะ " ชีสเค้กงุนงงในท่าทีของเพื่อนชายทั้งที่แต่ก่อนไม่เคยจะสนใจใยดีเธอเลยสักนิดแต่เดี๋ยวนี้กลับเปลี่ยนไปจากเดิม

" ขอบใจอีกครั้งนะที่อุตส่าห์ถือของมาให้ " ชีสเค้กส่งยิ้มหวานเพื่อเป็นการขอบคุณสำหรับน้ำใจไมตรีแต่แทนไทกับเอาแต่เหล่มองริมฝีปากบางและรอยยิ้มนั้นก่อนจะหันเหใบหน้าหล่อหันหนีไปอีกทาง

" อืม! ไปนอนเถอะนี่ก็ดึกแล้วพรุ่งนี้ต้องไปเรียนแต่เช้าอีก "

" อืม! แทนไทก็รีบเข้านอนเหมือนกันนะ " ชีสเค้กตอบกลับก่อนที่จะเดินเข้าไปในห้องนอน ความรู้สึกเดิมๆ เริ่มก่อตัวขึ้นอีกครั้งภายใต้เส้นบางๆ ของคำว่าห้ามล้ำเส้น

กลางดึกของวันแรกที่ต้องอยู่ร่วมชายคากับคนที่เคยแอบรักแถมยังถูกเขาปฏิเสธหน้าแตกหมอไม่รับเย็บห้องน้ำก็มีแค่ห้องเดียวทั้งอาบน้ำทำกิจวัตรจึงเป็นอะไรที่ดูลำบากอยู่ไม่น้อย ถ้าหากเป็นรูเมทผู้หญิงชีสเค้กก็คงจะไม่คิดอะไรแต่นี้เขาเป็นผู้ชายมันก็ต้องมีอายกันบ้างแหละถึงแม้จะเคยสนิทแต่นั้นมันก็นานมาแล้ว

" เหนียวตัวชะมัดเขาคงเข้านอนแล้วมั้งนี้ก็ตั้งสามทุ่มแล้ว " ชีสเค้กด้อมๆ มองถือผ้าเช็ดตัวแอบย่องไปเข้าห้องน้ำ ตั้งแต่ช่วงหัวค่ำเธอยังไม่ได้ชำระร่างกายเพราะยังไม่ชินและรู้สึกอายที่ต้องหอบเสื้อผ้าพะรุงพะรังหรือนุ่งผ้าเช็ดตัวผืนเดียวออกมาจากห้องน้ำ

ฟู่ว์!

" ทางสะดวก " ชีสเค้กรีบเดินจ้ำอ้าวไปที่ห้องน้ำหวังจะชโลมร่างกายให้สดชื่นผ่อนคลายแต่ก็ต้องหยุดกึกชะงักงันเมื่อเจอแทนไทยืนดื่มน้ำอยู่ข้างตู้เย็น

" อะ เอ่อ คือยังไม่นอนหรอ "

" อืม! ฉันหิวน้ำก็เลยลงมากลางดึก นี้ก็สามทุ่มแล้วยังไม่อาบน้ำอีกหรอ " ใบหน้านิ่งจ้องมองมาที่ชีสเค้กจนเธอรู้สึกประหม่า

" อืม! พึ่งจะอ่านหนังสือเสร็จนะแทนไทไม่รีบไปนอนหรอ "

ทั้งที่พยายามห้ามใจไม่ให้คิดถึงเขามาได้ตั้งนานแต่จะมาตะบะแตกใจเต้นแรงเอาตอนนี้ความรู้สึกที่เคยเสียไปมันก็สูญเปล่านะสิ ไม่ได้หรอกจะไปใจเต้นให้คนที่เคยปฏิเสธความรักเธอได้ยังไงชีสเต้นพยายามข่มใจเอาใว้ไม่ให้เผยความประหม่าออกมา

" อืม! งั้นก็ไปอาบน้ำเถอะฉันจะขึ้นไปนอนแล้ว "

น้ำเสียงเรียบเฉยเอ่ยออกมาปกติก่อนจะแทรกตัวเดินผ่านเธอเพื่อขึ้นไปยังห้องนอนของตัวเอง

ให้ตายสิ ถึงจะบอกว่าไม่ได้ชอบเเทนไทแล้วแต่พออยู่ใกล้หัวใจเจ้ากรรมมันก็ไม่เคยฟังความคิดเลยสักที

" หยุดนะไอ้หัวใจบ้า " ชีสเค้กถกเถียงอยู่กับตัวเองก่อนจะเดินเข้าไปชำระร่างกายในห้องน้ำ

เพียงแค่เดินผ่านห้องของแทนไทเพื่อจะเดินเข้าไปยังห้องของตัวเองดวงตากลมโตก็ไม่อาจละใบหน้าไม่ให้หันมองไปยังบานประตูห้องนอนของเขาไม่ได้ อย่างที่มีคนบอกว่าไม่ได้เห็นหน้าเห็นแค่บานประตูห้องหรือรั้วหน้าบ้านก็ยังดี แล้วแบบนี้เธอจะตัดใจยังไงไหว

" เห้อ! จริงๆ เลยชีสเค้ก " ชีสเค้กเดินคอตกใบหน้าหง๋อยเหงาเพื่อเข้าไปยังห้องของตัวเอง