LOGINKabanata 59Kimberly's POVNang imulat ko ang mga mata ko, nasa loob na ako ng condo ko. Nakapagbihis na rin ako.Dahan-dahan akong bumangon, kumikirot ang ulo ko sa tindi ng hangover. Tumingin ako sa paligid ng kuwarto, pilit binubuo sa isip ko kung ano ang nangyari. Nasa sarili kong kama ako. Suot ko ang pajamas ko. Bahagyang basa ang buhok ko, na para bang bagong ligo ako.Pero wala akong maalala.Hindi ko maalalang nakauwi ako rito kagabi.Pinilit kong balikan sa isip ko ang mga nangyari. Naalala ko ang bar. Naalala ko ang pag-inom. Naalala ko ang paglabas ko at ang matinding pagkahilo.At pagkatapos...Wala na.Tuluyang blangko.Paano ako nakauwi? Sino ang nagdala sa akin dito? Paano ako napunta sa pajamas ko?Muli akong tumingin sa paligid ng kuwarto. Nasa maayos na lugar ang lahat. Nasa bedside table ang purse ko. Naka-charge ang cellphone ko sa tabi ng kama. Maayos na nakatiklop ang mga damit na suot ko kagabi at nakapatong sa upuan.Pinasadahan ko ng tingin ang paligid at naa
Kabanata 58Kimberly's POVHindi ko na mabilang kung ilang bote na ng alak ang naubos ko rito sa loob ng bar.Nakapila sa harapan ko ang mga bote na para bang mga sundalo. Mga bakanteng sundalo. Bawat isa ay tila patunay kung gaano ako kasirang-sira. Whiskey. Vodka. Tequila. Wala na akong pakialam kung ano ang iniinom ko. Gusto ko lang maramdaman ang hapdi sa lalamunan ko na kapantay ng hapdi sa dibdib ko.Madilim ang bar, iyong klase ng lugar kung saan pumupunta ang mga taong gustong tumakas pansamantala sa mga problema nila. Iyong lugar na walang nagtatanong. Iyong lugar kung saan puwede mong lunurin ang kalungkutan mo nang walang nanghuhusga.Sinubukan kong pigilan ang pagpatak ng mga luha ko, ngunit walang tigil ang paglabas nila.Pinunasan ko ang mga mata ko gamit ang likod ng kamay ko, pero lalo lang dumami ang luha. Hindi ko na kayang pigilan. Sa tuwing akala kong wala na akong luha, panibagong bugso ng emosyon ang sumasalubong sa akin at muli na namang umaagos ang mga ito.Lum
Kabanata 57Kimberly's POV"Kim," sabi niya, maingat at kontrolado ang boses. "That's not what you think.""Not what I think?" malamig kong ulit, habang pilit kong pinipigilan ang panginginig ng boses ko. "Michael, kakapanood ko lang sa'yo na may ginagawa sa dalawang lalaki. So tell me, what exactly am I supposed to think?"Lumapit siya at inabot ang laptop. Agad ko iyong inilayo at niyakap sa dibdib ko."Kim, please. Let me explain.""Explain what?" tumaas ang boses ko. "Ipapaliwanag mo kung paano mo ako niloko sa loob ng ilang taon? Explain how you married me knowing you were attracted to men? Ipapaalam mo sa akin kung paano mo ako ginamit na cover para maitago ang lihim mong buhay?""That's not fair," sabi niya, halos nagmamakaawa ang boses. "I never meant to hurt you. Akala ko kaya kong magbago. I thought if I married a woman, if I had a normal life, magiging normal din ako.""Normal?" Napatawa ako nang mapait. "You call this normal? Ang magpakasal sa isang taong hindi mo kayang m
Kabanata 56Kimberly's POVPag-uwi ko sa bahay namin ni Michael, naabutan ko ang nakabukas niyang laptop sa silid namin.Pumasok ako sa bedroom at nakita ko itong nakapatong sa desk, habang ang liwanag mula sa screen nito ay tumatama sa madilim na silid. Malamang naiwan iyon ni Michael nang umalis siya. Baka may isa na naman siyang misteryosong meeting. Baka naman isa na namang gabing uuwi siyang lasing at amoy ibang babae.Isasara ko na sana ang laptop at itatago na lang para makatulog na ako. Pero may pumigil sa akin. May kung anong nagtulak sa akin na tingnan ang screen.At nang makita ko iyon, parang biglang tumigil ang tibok ng puso ko.Parang bumaliktad ang sikmura ko nang makita ang nasa video.Sex scandal iyon ni Michael kasama ang dalawang lalaki!Naka-pause ang video sa isang partikular na eksena. Nasa gitna si Michael, habang nakapalibot ang mga braso niya sa dalawang lalaki. Hubo't hubad silang lahat at malinaw na intimate ang ginagawa nila. Bakas sa mukha ni Michael ang m
Kabanata 55Kimberly's POV"He's awake," sabi ng doktor makalipas ang mahigit isang oras na pagkawala ng malay ni Daddy.Napabuntong-hininga ako nang hindi ko namalayang kanina ko pa pala pinipigilan ang paghinga ko. Nanghina ang mga tuhod ko sa sobrang laking ginhawa. Buhay si Daddy. Magiging okay siya. Ayon sa mga doktor, mild heart attack lang ang nangyari, hindi malala. Kailangan niya ng sapat na pahinga, mga gamot, at pagbabago sa lifestyle, pero malalampasan niya ito.Agad akong naglakad papunta sa hospital room niya. Desperado akong makita siya, humingi ng tawad, at ipaliwanag ang lahat. Pero bago pa man ako makarating sa pinto, may biglang humawak sa braso ko at hinila ako palayo.Papasok na sana ako sa loob nang bigla akong pigilan nina Kuya Sebastian at Arturo.Humakbang si Sebastian sa harapan ko. Matigas at malamig ang ekspresyon ng mukha niya. Katabi niya si Arturo, ang isa ko pang kapatid na kadalasan ay mas mahinahon. Pero ngayon, kahit siya ay nakatingin sa akin nang m
Kabanata 54Kimberly's POV I wanted to fight back. I wanted to release a statement explaining everything. I wanted to tell the truth about my separation from Michael, about how I had been single when I hired Cameron, about how I had done nothing wrong.But I knew it wouldn't matter. The truth didn't matter to these people. All that mattered was the scandal. All that mattered was the drama. All that mattered was tearing me down.At sa gitna ng lahat ng iyon, isang tanong lang ang paulit-ulit na pumapasok sa isip ko.Sino ang kumuha ng larawan namin ni Cameron?That photo was taken in a private hotel room. Cameron and I were alone. No one else was there. So how did someone get a copy of it? Had Cameron shared it with someone? Had he posted it somewhere and forgotten? Or had someone been watching us without our knowledge?At bakit ito inilabas ngayon?Why now? Why not weeks ago, when the photo was taken? Why not months ago, when I was still separated from Michael? What was different abo
Kiara’s POVPagkaalis ni Joan, agad akong bumalik sa silid namin ni Chase para makapagpahinga kasi buong araw akong gising.Mabigat ang pakiramdam ko. Hindi ko alam kung dahil sa pagod, sa pagbubuntis, o sa dami ng nangyari nitong mga nakaraang araw. Kahit anong pilit kong ipikit ang mga mata ko, hi
Kiara’s POVKanina pa ako hindi mapakali mula nang umalis si Chase upang puntahan si Kara sa ospital. Hindi na ako sumama dahil gabi na rin at ayaw niyang mapagod ako. Ilang beses pa niya akong pinigilan bago siya umalis.“Stay here, Kiara,” sabi niya kanina habang suot na niya ang coat niya. “I do
Kiara’s POVTumikhim ako upang makuha ang atensiyon nina Joan at Ed na nasa sala.Agad tumayo nang maayos ang assistant ni Chase na si Ed nang makita niya ako.“Good morning, Ma’am,” sabi niya habang bahagyang yumuko.Tumakbo naman palapit si Joan sa akin.“Bff!” sigaw niya. Niyakap niya ako nang ma
Kiara’s POV Nasa restaurant ako ngayon kasama ang isa sa pinakaimportanteng kliyente ko. Family dispute ang kaso nila, at ako ang kinuhang litigation lawyer. Matagal na kaming nag-uusap tungkol sa strategy, sa posibleng galaw ng kabilang kampo, at kung paano namin ihahanda ang sarili namin sakaling







