تسجيل الدخولمشاركة
Chapter 30
تاريخ النشر:
2026-11-02 19:50:30วันรุ่งขึ้น
ออกัสตื่นนอนก่อนจะบิดขี้เกียจเล็กน้อย แต่ไม่ยอมลุกออกจากเตียง ก่อนจะนึกได้ว่าเช้านี้ต้องเอาคำตอบกับคนขับรถให้ได้ เขาจึงรีบดีดตัวลุกจากเตียงจัดการธุระส่วนตัวให้เรียบร้อย พอออกมาหน้าบ้านก็เจอหน้าคนที่ต้องการถามพอดี ก่อนจะเดินขึ้นรถที่สตาร์ตเครื่องรออยู่
“เมื่อวานเพื่อนผมแวะไปหาพี่ที่ร้านเหรอครับ ผมเห็นเธอถ่ายรูปลงโซเชียล” ออกัสเอ่ยถามขึ้นในขณะที่ออกมาจากบ้านได้สักพักแล้ว วันเดย์ทำหน้างงกับคำถามเขา ก่อนจะนึกอะไรสักอย่าง
“หมายถึงไข่มุกเหรอ ก็ใช่นะ เห็นเขาบอกว่าไปซื้อของกับที่บ้าน ก็เลยแวะหาไอศกรีมกินแล้วบังเอิญเจอผมทำงานอยู่พอดี”
“โลกกลมดีเนอะ” ออกัสพูดลอย ๆ ออกไป
“กลมสิ ดูอย่างเราสิ แค่นี้ก็เป็นคำตอบละ ว่าโลกมันกลมจนหน้าหงุดหงิดขนาดไหน ไปถึงแล้วรีบ ๆ ลงไปได้แล้ว คนอื่นเขามีเรียนนะครับ ไม่ได้ว่าง”
แทนที่จะได้คำตอบ สุดท้ายออกัสกลับถูกคนขับรถไล่ลงจากรถของตัวเองอย่างสมบูรณ์แบบ ที่น่าโมโหคือเขายอมเดินลงมาอย่าง งง ๆ
กว่าจะนึกขึ้นได้วันเดย์ก็ขับรถไปจอดแล้วส่วนคนที่ทิ้งระเบิดใส่เขาไว้ได้เดินย้อนกลับไปที่อาคารเรียนภาคไทยเรียบร้อยแล้ว ฝากไว้ก่อนเถอะ ออกัสได้แต่เก็บความพ่ายแพ้นี้เอาไว้ในใจ
ออกัสเดินเข้าห้องเรียน ทิ้งตัวลงนั่งเงียบ ๆ ไม่รู้ว่าจะเริ่มถามไข่มุกเธอยังไงดี
“มุกไหนเมื่อวานว่ากลับบ้าน ทำไม I* ไปโผล่ร้านไอศกรีมได้ แหมไม่ชวนกันเลยนะ” ดูเหมือนว่าออกัสไม่ต้องเป็นคนเอ่ยปากถามเองแล้ว เพราะเพื่อนรักอย่างวายุเป็นคนจัดการถามเข้าประเด็น ราวกับว่ารู้ใจเขาจริง ๆ
“เราไปทำธุระกับที่บ้านแล้วอยากกินอะไรเย็น ๆ พอดีเห็นว่าพี่เดย์เขาทำงานอยู่ที่นั่นก็เลยแวะไปอุดหนุน”
“จริงเหรอ พี่เดย์เขาขยันจังเลยเนอะ ขับรถให้ไอ้คุณหนูกัสเสร็จยังไปทำงานร้านไอติมอีก สุดยอดไอดอลของกูจริง ๆ” วายุเอ่ยชอบออกมาราวกับว่าคนขับรถของเขาเป็นดาราไอดอลอย่างงั้นแหละ
“ชมขนาดนี้มึงไปสมัครเป็นเมียพี่เขาเลยไหม” ออกัสว่าออกมาอย่างหมั่นไส้ที่เห็นเพื่อนชมคนอื่นเกินเบอร์ไปมาก
“เออมีเหตุผล จริง ๆ กูเริ่มสับสนแล้วนะ ชอบใจสั่นเวลาเห็นหน้าพี่เขา คนอะไร หล่อฉิบหาย จริงไหมมุก” วายุหันมาพูดแกล้งออกัสก่อนจะหันไปถามไข่มุก
“อืม ใช่” ไข่มุกตอบออกมาในขณะที่เธอกำลังใจลอย แล้วยิ่งออกัสได้เห็นอาการของเธอชัด ๆ เวลาที่พูดถึงวันเดย์ เขายิ่งมั่นใจว่าต้องมีอะไรมากกว่าบังเอิญไปเจอกันแน่ ๆ หรือว่าพี่มันจะคิดอะไรกับไข่มุกอย่างที่เขาสังหรณ์ใจจริง ๆ
และท่าทางของไข่มุกในตอนเช้าทำเอาออกัสแทบไม่มีสมาธิในการเรียน อันที่จริงเขาไม่ได้สนใจว่าเพื่อนเขาจะชอบหรือคบกับใคร แต่ที่เขาไม่ไว้ใจ คือรุ่นพี่จอมกวนประสาทต่างหาก เขากลัวว่าวันเดย์จะมาทำให้ไข่มุกเสียใจ
ผู้หญิงซื่อ ๆ แบบไข่มุกคงตามความเจ้าเล่ห์ของวันเดย์ไม่ทันแน่ ๆ เรื่องนี้คงจะพูดกับไข่มุกตรง ๆ ไม่ได้ แต่เขาคิดว่าน่าจะสั่งไม่ให้อีกคนมาวุ่นวายกับเพื่อนเขาได้ ในฐานะของเจ้านายคนหนึ่ง
ตกเย็น
ตอนนี้ออกัสขึ้นรถออกมาจากมหาลัยได้สักพัก และกำลังติดไฟแดงในช่วงชั่วโมงเร่งด่วนของวัน ขนาดว่าออกมาเร็วแล้วก็ไม่วายมาติดแหง็กอยู่บนท้องถนน
“พี่เดย์ พี่คิดอะไรกับเพื่อนผมหรือเปล่า ผมถามจริง ๆ” ออกัสเอ่ยถามขึ้นในความเงียบ
“ใคร วายุเหรอ ไม่นะ” วันเดย์ที่งงว่าออกัสหมายถึงใครจึงคิดถึงวายุที่เขาเจอตอนไปหาคุณหนูเพื่อรับกลับบ้านครั้งล่าสุดขึ้นมา
“ตลกเหรอ ผมหมายถึงไข่มุก” ก่อนออกัสจะบอกออกมาว่าเป็นใคร
“น้องไข่มุก”
“…” ตอนที่คิดว่าเป็นวายุ คนตรงหน้าดูปฏิเสธได้โดยที่ไม่ลังเล แต่พอเป็นไข่มุกกลับอ้ำอึ้ง แบบนี้ทั้งสองต้องมีอะไรปิดบังเขาอยู่แน่ ๆ
“…” จู่ ๆ ก็เกิดความเงียบขึ้น แต่เพราะวันเดย์มองไปข้างหน้าทำให้ออกัสไม่รู้ว่าเขาคิดอะไรหรือเงียบเพื่อจะไม่ตอบคำถามของเขา
“ทำไมคิดนาน” ออกัสเอ่ยถามอีกครั้ง เมื่อเกิดความเงียบขึ้นนานหลายนาที
“ก็กำลังคิดอยู่ว่าคิดอะไรไหม น้องไข่มุกก็สวย น่ารัก มารยาทดี พูดจาก็รื่นหู อืมมม”
“แล้วสรุปคิดอะไรกับเพื่อนผมไหม” ออกัสถามอีกครั้ง เพราะอยากได้คำตอบที่ชัดเจน
“ตอนนี้ไม่ได้คิด แต่...”
ในที่สุดวันเดย์ก็ยอมตอบออกมา แต่เหมือนว่าคำตอบจะไม่เป็นที่น่าพึงพอใจสำหรับคนฟังเท่าไรนัก
“ห้ามคิด!!!! ผมว่าพี่ไม่เหมาะกับเพื่อนผมหรอก อีกอย่างพี่มีคนเข้าหาตั้งเยอะ ผมไม่อยากเห็นเพื่อนผมเสียใจ” ออกัสตอบกลับทันทีที่วันเดย์มีท่าทีกำลังคิดอะไรสักอย่าง ถึงตอนนี้ไม่คิด แต่ต่อไปไม่แน่ เขาต้องหยุดความคิดของพี่มันไว้ก่อน
“เอาอะไรมาตัดสินว่าใครไม่เหมาะกับใคร งั้นไหนลองบอกมาหน่อย ว่าคนแบบไหนที่คุณคิดว่าเหมาะกับผม แบบคุณงั้นเหรอ”
“พี่เดย์!!” ออกัสมองไปที่คนขับรถอย่างคาดโทษ
“จริง ๆ ดีอยู่นะ แบบคุณหนูผมว่าก็พอได้อยู่”
أحدث فصل
Oneday in August วันหนึ่งในเดือนสิงหา Chapter 31
Special By “Oneday”อันที่จริงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมันไม่ได้มีอะไรเลยด้วยซ้ำ แต่วันเดย์แค่รู้สึกสนุกกับการได้ปั่นประสาทคุณหนูของเขาเล่น ๆ ก็เท่านั้นเองอย่างเช่นเรื่องของไข่มุก ตอนแรกวันเดย์ก็หลงคิดว่าเธอกับออกัสเป็นแฟนกัน แต่พอมารู้ทีหลังว่าจริง ๆ แล้วทั้งสองเป็นแค่เพื่อนสนิทกันเท่านั้นเรื่องที่ออกัสสงสัย จริง ๆ คือเมื่อวานไข่มุกเธอโพสต์รูปภาพอะไรสักอย่างในอินสตาแกรม ซึ่งวันเดย์เองก็ไม่ได้ติดตามอะไรเธอ ก็เลยไม่รู้ว่าเธอลงรูปอะไรไป แต่รูปนั้นมันทำให้เจ้านายสุดที่รักของเขา ตามมาซักไซ้ราวกับเขาเป็นนักโทษพอตอบกลับไปคราวนี้ออกัสก็นิ่งเงียบไปเลย ไม่เห็นปากเก่งเหมือนตอนแรก ตลอดชีวิตของคุณหนูคงจะอยู่ท่ามกลางคนรุมล้อมที่คอยตามใจ อยากได้อะไรก็ต้องได้ ไม่เคยต้องเรียนรู้คำว่าผิดหวัง มันก็เลยทำให้ออกัสรู้สึกไม่โอเค ที่จู่ ๆ มีใครคนหนึ่งลุกขึ้นมาต่อต้าน ไม่ทำตามที่เขาต้องการมันก็ตลกดีแทนที่ออกัสจะไล่วันเดย์ออกเหมือนคนอื่น ๆ ที่ทำให้ไม่พอใจ แต่กลับไปตามตัวเขากลับมาด้วยตัวเอง และที่บ้าไปกว่านั้นคือเขาดันยอมกลับมานะสิ“ผมขอบอกพี่อีกครั้งเลยนะ ว่า...อย่าแม้แต่จะคิดหรือมายุ่งว
Oneday in August วันหนึ่งในเดือนสิงหา Chapter 30
วันรุ่งขึ้นออกัสตื่นนอนก่อนจะบิดขี้เกียจเล็กน้อย แต่ไม่ยอมลุกออกจากเตียง ก่อนจะนึกได้ว่าเช้านี้ต้องเอาคำตอบกับคนขับรถให้ได้ เขาจึงรีบดีดตัวลุกจากเตียงจัดการธุระส่วนตัวให้เรียบร้อย พอออกมาหน้าบ้านก็เจอหน้าคนที่ต้องการถามพอดี ก่อนจะเดินขึ้นรถที่สตาร์ตเครื่องรออยู่“เมื่อวานเพื่อนผมแวะไปหาพี่ที่ร้านเหรอครับ ผมเห็นเธอถ่ายรูปลงโซเชียล” ออกัสเอ่ยถามขึ้นในขณะที่ออกมาจากบ้านได้สักพักแล้ว วันเดย์ทำหน้างงกับคำถามเขา ก่อนจะนึกอะไรสักอย่าง“หมายถึงไข่มุกเหรอ ก็ใช่นะ เห็นเขาบอกว่าไปซื้อของกับที่บ้าน ก็เลยแวะหาไอศกรีมกินแล้วบังเอิญเจอผมทำงานอยู่พอดี”“โลกกลมดีเนอะ” ออกัสพูดลอย ๆ ออกไป“กลมสิ ดูอย่างเราสิ แค่นี้ก็เป็นคำตอบละ ว่าโลกมันกลมจนหน้าหงุดหงิดขนาดไหน ไปถึงแล้วรีบ ๆ ลงไปได้แล้ว คนอื่นเขามีเรียนนะครับ ไม่ได้ว่าง”แทนที่จะได้คำตอบ สุดท้ายออกัสกลับถูกคนขับรถไล่ลงจากรถของตัวเองอย่างสมบูรณ์แบบ ที่น่าโมโหคือเขายอมเดินลงมาอย่าง งง ๆกว่าจะนึกขึ้นได้วันเดย์ก็ขับรถไปจอดแล้วส่วนคนที่ทิ้งระเบิดใส่เขาไว้ได้เดินย้อนกลับไปที่อาคารเรียนภาคไทยเรียบร้อยแล้ว ฝากไว้ก่อนเถอะ ออกัสได้แต่เก็บค
Oneday in August วันหนึ่งในเดือนสิงหา Chapter 29
ออกัสละความสนใจจากคนขับรถก่อนจะจัดการธุระส่วนตัวจนเรียบร้อย แล้วก็เดินไปที่บ้านใหญ่ เพื่อรอเวลาทานข้าวเย็นระหว่างที่ออกัสนั่งเล่นอยู่ในห้องรับแขก ก็นึกขึ้นมาได้เกี่ยวกับเรื่องของวันเดย์ที่พึ่งแยกกันไป เขาอยากรู้เหมือนกันว่าจะสามารถหาข้อมูลนักศึกษาในเว็บบอร์ดของมหาวิทยาลัยได้ไหมไม่รอช้าออกัสยกโทรศัพท์มือถือขึ้นมา แล้วเข้าเว็บมหาลัยในทันทีและนี่คงเป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่เขาเปิดเข้ามาดูเว็บบอร์ดนี้เลยก็ว่าได้ เขาจัดการพิมพ์ชื่อของวันเดย์ที่จำมาตอนเอากระเป๊าเงินไปคืนเข้าไปในช่องค้นหานั้นทันที ก่อนจะกดค้นหา ข้อมูลของพี่มันก็เด้งขึ้นมายาวเหยียดจนต้องเลื่อนลงไปอ่าน‘นายวันเวฬา ดำรงธรรมมา’‘นักเรียนทุนดีเด่น’‘นักกีฬาฟุตบอลของมหาวิทยาลัย’‘ประธานชมรมดนตรีสากล’‘ประธานสโมสรนักศึกษาของมหาวิทยาลัย’‘รูปใบประกาศนียบัตร รูปถ้วยและเหรียญรางวัลจากการแข่งขันต่าง ๆ ตั้งแต่งานวิชาการจนถึงกีฬาของมหาวิทยาลัย’ออกัสนั่งมองตำแหน่งและรางวัลของคนขับรถเขาจากมือถืออย่างอึ้ง ๆ ที่เป็นแค่คนธรรมดา แต่กลับมีตำแหน่งหน้าที่ในมหาวิทยาลัยมากมายขนาดนี้ นี่คงเป็นเหตุผลที่ใ
Oneday in August วันหนึ่งในเดือนสิงหา Chapter 28
ออกัสแอบนึกหมั่นไส้ในใจที่คนด้านข้างคุยกับวายุเข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ยเลย เพราะปกติไม่เคยเห็นจะพูดดี ๆ กับเขาแบบนี้บ้างเลย“เออ ขอโทษนะคะ พี่เดย์ใช่ไหมคะ” จู่ ๆ ก็มีนักศึกษาหญิงเดินเข้ามาระหว่างบทสนทนาวายุกับวันเดย์“ใช่ครับ มีอะไรหรือเปล่า” วันเดย์ตอบกลับ“ขอถ่ายรูปหน่อยได้ไหมคะ” เสียงบุคคลไม่ได้รับเชิญทำเอาออกัสต้องเด้งตัวขึ้นมาอย่างอัตโนมัติ ต้องเป็นคนดังขนาดไหน ถึงได้มีนักศึกษาเดินมาขอถ่ายรูปด้วยแบบนี้ที่สำคัญที่นี่เป็นฝั่งภาคอินเตอร์ ซึ่งมันน้อยมากที่เด็กอินเตอร์จะรู้จักนักศึกษาภาคไทยสำหรับมหาวิทยาลัยที่ใหญ่ขนาดนี้การที่คนคนหนึ่งจะเป็นที่รู้จักได้ทั้งสองภาคต้องเป็นคนดังในมหาวิทยาลัยมากพอสมควร อย่างเช่น เป็นดาวเดือน แบบไข่มุกหรือพวกนามสกุลดัง ๆ แบบออกัสแต่นี่ คนตรงหน้าออกัสคือคนขับรถ และครอบครัวของวันเดย์ก็ทำงานที่บ้านผมอีกด้วย ซึ่งสามารถตัดเรื่องนามสกุลดังออกไปได้เลย อีกข้อที่น่าเป็นไปได้คือเดือนมหาวิทยาลัย แต่ดูท่าทางเขาคงไม่ใช่คนที่ชอบทำกิจกรรมอะไรแบบนั้นแน่ ๆ แค่เห็นสีหน้าตอนที่สาว ๆ มาขอถ่ายรูปก็พอเดาได้“มีสาวมาขอถ่ายรูปด้วย พี่คนดังหรือเป
Oneday in August วันหนึ่งในเดือนสิงหา Chapter 27
รุ่งเช้า“อรุณสวัสดิ์ครับ พี่เดย์”“กองไว้แถวนั้นแหละ เชิญขึ้นรถ” วันเดย์ตอบออกัสด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ“วันนี้ผมอารมณ์ดี จะไม่ถือคำพูดพี่ก็แล้วกัน” ออกัสยิ้มออกมาอย่างผู้ชนะเพราะพอออกัสตื่นเช้าขึ้นมาก็เจอกับวันเดย์ที่ยืนรออยู่ก่อนแล้ว ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าข้อเสนอของเขา ทำให้คนตรงหน้าตัดสินใจได้ง่ายมากแค่ไหน“แล้วพี่ก็ไปลาออกงานพาร์ตไทม์ได้แล้วนะครับ แค่มาเป็นคนขับรถให้ผมอย่างเดียวก็พอแล้ว”“ไม่ออก เวลามันไม่ได้ชนกัน” วันเดย์รีบตอบกลับทันที“ทำไมพี่ถึงดื้อจัง มีงานสบาย ๆ ทำอย่างเดียวไม่ชอบ ชอบลำบากหรือไงครับ” ออกัสเลยบ่นให้อีกฝ่าย เพราะแค่มาขับรถให้เขาเงินเดือนก็มาพอแล้ว ยังจะต้องวิ่งไปทำงานข้างนอกอีกทำไม“มันเรียกว่าความรับผิดชอบ รู้จักไหม แต่ดูหน้าคงคิดว่าไม่รู้จัก ถ้างั้นมีหน้าที่แค่นั่งรถไปมหาวิทยาลัยก็นั่งไปเถอะ แล้วหยุดพล่ามด้วย รำคาญ” แล้วตลอดทางผมสองคนไม่ได้คุยอะไรกันอีกเลยต่อให้ไม่พอใจแค่ไหน วันเดย์ไม่สามารถเลือกทางอื่นได้เลย เพราะนั่นหมายความว่าพี่เอกคนขับรถอีกคนต้องมาเดือดร้อนด้วย และพี่เขาก็คงไม่อยากให้เป็นแบบนั้นจึงยอมมาขับรถส่งคุณหนูแบบเขาให้มันจบ ๆ ไประหว
Oneday in August วันหนึ่งในเดือนสิงหา Chapter 26
“พ่อหมายถึง ลูกชายบ้านสิริโชคอำนาจเหรอครับ”“ใช่ เจ้านายพ่อเขาอยากได้คนขับรถให้ลูกชาย พ่อว่าก็ดีนะ เดย์จะได้พักที่นี่เลย ประหยัดค่าหอด้วย ได้ทำงานไปด้วยลูก ลูกชายเขาก็เรียนอยู่ที่เดียวกับเดย์เท่ากับประหยัดเรื่องค่าเดินทางไปอีก เดย์ว่าไงลูก” พ่อของเขาร่ายออกมายาว“…ได้ครับพ่อ” วันเดย์เงียบไปพักใหญ่ในการตัดสินใจ ก่อนจะตอบตกลงไป ไม่ใช่ว่าเขาอยากไปทำงานที่นั่น แต่เขาแค่อยากช่วยลดภาระพ่อกับแม่ก็เท่านั้นเพราะอย่างที่พ่อบอกกับเขาว่าทั้งค่าที่พักเดือนละหลายพัน ไหนจะค่าเดินทางอีกเดือนละหลายร้อยบาท ถ้าหากเขาสามารถลดค่าใช้จ่ายตรงนั้นไปได้คงจะช่วยพ่อกับแม่ได้อีกเยอะวันเดย์มานั่งเช็กตารางเรียนของตัวเองดู มันก็ไม่มีปัญหาอะไร เพราะปีสี่เขามีเรียนแค่ไม่กี่ตัว ส่วนใหญ่อาจารย์จะให้ทำวิจัยกับโปรเจกต์จบมากกว่า เวลาไม่ชนกันด้วย เขาจึงรับงานนี้ได้สบาย ว่าแต่เจ้านายของเขาเถอะ จะรู้หรือยังว่าคนขับรถคนใหม่เป็นใครแล้วนี่ผ่านมาแค่ 2 วันกับงานคนขับรถ แต่เป็นสองวันที่วันเดย์ต้องใช้ความอดทนมากถึงมากที่สุด ตั้งแต่เกิดมาเลยก็ว่าได้ทั้งเรื่องที่ออกัสให้วันเดย์ไปเดินถือของเป็นสิบ ๆ ถุง ไหน
قد تعجبك أيضًا
ทัณฑ์มาเฟีย
Sanraya/oMojung/นางฟ้าแดนใต้2.9K وجهات النظرเด็กดีของพี่หมอ
จินต์พิชา3.4K وجهات النظرLOVE YOU MY SUGAR DADDY | รักนะครับคุณแด๊ด
RudeHand7812.4K وجهات النظرรักสุดใจนายหมดนวด
ต๋อง น่ะ1.6K وجهات النظرจะจีบจนกว่าจะได้เป็นแฟน
มกรา / M@kara/u-mauma634 وجهات النظرบอสคนนี้คลั่งรักฉันมาก แต่ฉันดันเกลียดเธอ
Erune137 وجهات النظرพ่อเพื่อน…ที่ผมเผลอรัก
มะลิซ้อน ซ่อนใจ537 وجهات النظرI'm all yours
smith1.3K وجهات النظر
