เข้าสู่ระบบ(ห้าปีผ่านไป) คีย์ Part @คลีนิคทันตกรรม พ่อคร้าบ...ไนท์กลัว “ “ไม่ต้องกลัว ไม่เห็นมีอะไรน่ากลัวเลย เชื่อพ่อนะครับคนเก่ง” “จริงเหรอครับ” มิดไนท์ คือลูกชายชองผมกับน้องฟ้าใส ตอนนี้เจ้าตัวเล็กห้าขวบเเล้ว “ไม่เห็นมีอะไรเจ็บเลย สุดหล่อของน้าเเคร์” ที่นี่เป็นคลีนิคทันตกรรมของเเป้งเเคร์ น้องสา
พี่คีย์กำลังจุดเตาพิงไฟให้ ตอนนี้ฉันกำลังนั่งอยู่บนโซฟาหน้าเตาผิง พอจุดเตาเสร็จ พี่คีย์ก็เข้ามานั่งโอบกอดฉันเอาไว้ ฉันเเทบจะไม่สนใจพี่คีย์ เพราะสนใจเเต่ไอศครีมในมือ "พอเเล้วครับ พี่ไม่ให้กินเเล้ว เดี๋ยวน้องก็เเพ้อีก" พี่คีย์เอาไอศครีมออกจากมือของฉัน เเล้วเขาก็พามันออกไปทิ้งต่อหน้าต่อตาของฉ
ฟ้าใส Part -ช่วง Winter ฤดูหนาวในปีนึง- ว้าว~ วิวสวยสุดยอดไปเลย...ตอนนี้เราอยู่ประเทศญี่ปุ่น อากาศตอนนี้ติดลบสององศา เรามากันในช่วง Winter (หน้าหนาว) ตอนนี้อากาศค่อนข้างเย็น ติดลบไปประมาณสององศา เเต่ยังไม่มีหิมะตกลงมา คนอะไรนับวันยิ่งหล่อ มีเสน่ห์ขึ้นเรื่อยๆ พี่คีย์ดูไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนไปเลย
ตอนนี้ฉันเรียนจบเเล้ว ...ก็เข้ามาทำงานที่บริษัทของครอบครัวนี่เเหละ บริษัทของพ่อเป็นบริษัทที่ผลิตทั้งละคร ผลิตทั้งดารานักแสดงเเถวหน้ามากมาย เเละก็ตรงกับสายที่ฉันเรียน ...ฉันเริ่มทำงานจากการฝึกเเละเรียนรู้งานเเทบจะทุกเเผนก ..เเต่ในส่วนของฉันไม่ได้หนักมาก ...เพราะฉันมีฟ้าครามคอยช่วยในงานด้านบริหาร
ฉันเป็นฝ่ายจูบ …จูบชนิดที่ว่าเอาใจพี่คีย์สุดๆ เขาจะใจเเข็งได้สักเเค่ไหนเชียว ฉันช้อนสายตาขึ้นไปมองสบตากับพี่คีย์ ในขณะที่ริมฝีปากก็ยังคงจูบ เเต่ฉันจูบไม่เก่งไง ฉันสอดใส่ลิ้นเข้าไปขนาดนี้เเล้วจะไม่จูบตอบกลับมาจริงๆ เหรอ สายตาฉันก็ยั่วยวน อีกทั้งหน้าอกหน้าใจก็เเนบลงบนอก เเต่พี่คีย์ยังคงนิ่ง… (ห้
“ไม่เอา…มันน่าเกียจอ่ะ ฟ้าไม่อยากให้พี่เห็น” คนตัวเล็กส่ายหน้าร้องไห้งอเเงออกมาอย่างหนัก “ฟังพี่นะ ในสายตาของพี่ไม่ว่าเธอจะเป็นยังไงเธอก็เป็นเธอ” “เเต่ตอนนี้มันน่าเกียจอ่ะ…ผื่นขึ้นเต็มไปหมดเเล้ว” “พี่จะทำให้หายเอง …เเค่นี้ไม่ได้ทำให้พี่มองน้องเปลี่ยนไปหรอก” “จะ…จริงนะ” “อืม” “กอดหน่อยได้
คนอะไรแค่ยืนเฉยๆ ก็น่ารัก… “แล้วน้องปีหนึ่งล่ะ นอนดึกรึเปล่าเอ่ย” ผมพลิกตัวหันหลังพิงขอบระเบียง เอียงใบหน้าหันไปหาคนสวยชวนเธอสนทนาต่อ ...ผมอยากคุย อยากรู้เรื่องของเธอ…….. “เฟย์พึ่งเข้าปีหนึ่งยังเรียนไม่หนักไง ช่วงนี้เลยยังสบายอยู่” “พี่ปีสี่เป็นกำลังใจให้นะครับ” เอ่ยพร้อมกับกระตุกยิ้ม มองหน้าเธอแ
“น้องเฟย์ครับ” เสียงของพี่โฬมดึงสติของฉันกลับมา เปิดเปลือกตาขึ้นมองดวงหน้าหล่อขยับถอยห่างกลับไปที่เดิม พี่โฬมยกมือมาขยี้ผมของฉันเบาๆ พี่โฬมให้ฉันมองขนตาที่นิ้วมือของเขาเพื่อบอกว่าเขาทำอะไรเมื่อครู่ พอเห็นแบบนั้นฉันก็ยิ่งรู้สึกใบหน้าร้อนผ่าว >น่าอายชะมัด เขาแค่จะเอาขนตาออกให้...แต่เป็นฉันที่คิดไ
เฟย์ Part ..เมื่อยืนอยู่หน้าประตูห้องของพี่โฬมความประหม่าบางอย่างคล้ายกำลังจะก่อตัวขึ้น ชั่งใจเพียงเสี้ยววินาทีก็ตัดสินใจยกมือเคาะประตู บานประตูเปิดออกมาด้วยเจ้าของห้อง ไม่ทันได้พูดอะไรพี่โฬมก็เอ่ยขอด้วยน้ำเสียงและใบหน้าที่ดูน่าสงสาร “เฟย์ทำแผลให้พี่ได้มั้ย” ไม่ทันได้คิดร่างกายฉันตอบสนองด้วยการพย
ฉันจึงนั่งลงข้างๆ ตัดสินใจเล่าเรื่องที่ได้ยินให้ควีนกับบิวตี้ฟังทั้งหมด พอเล่าจบพวกเพื่อนก็พร้อมใจกันเบะปาก บิวตี้ : “ดูจากเมื่อกี้ที่ร้านก๋วยเตี๋ยวแล้วพี่โฬมไม่มองนางแม้แต่หางตาเลยนะ” ควีน : “เออพี่เขาก็ชัดเจนดี กูยังเขินแทนมึงเลย” >เฟย์ : “งั้นกูควรเอาเรื่องที่ได้ยินไปบอกพี่โฬมให้เขาระวังตัวด







