LOGINShare
KABANATA 118
publish date:
2026-09-09 20:42:33
Latest chapter
Parausan Ni Ninong (SPG) KABANATA 123
Hindi na lang ako umimik. Hindi niya ako maalala at hindi ko siya pipilitin. Hindi ko siya hahabulin sa gitna ng site na ito para sabihing ako ang babaeng minahal niya nang sobra. Hindi ko siya pipilitin na alalahanin si Nancy o bumalik sa dating buhay na halos sumira sa kaniya.Kung ito ang bagong buhay na ibinigay sa kaniya ng tadhana, isang simpleng buhay na malayo sa gulo ng kaniyang pamilya, then maybe I had to respect it. Kahit masakit at kahit pakiramdam ko ay pinipiga ang aking puso sa bawat segundong nakatitig ako sa kaniya nang walang karapatang yakapin siya.“Ma'am Nica?” napatingin ako sa kaniya nang marealize kong matagal na pala akong nakatitig.Ali was looking at me with a soft, concerned smile. “Your eyes are watery.”Mabilis kong pinahid ang gilid ng aking mata gamit ang dulo ng aking daliri. “Dust... Masyadong maalikabok dito sa site.”“Dust?” tanong niya habang bahagyang nakatagilid ang ulo.Tumango ako at pinilit na huwag manginig ang boses. “Yes. Dust.”Tumawa siy
Parausan Ni Ninong (SPG) KABANATA 122
Hindi ko alam kung bakit parang may kumurot sa aking puso hanggang sa hindi ako makahinga. He didn't remember Nancy, our daughter. Of course, paano niya maalala kung pati ang kaniyang sariling nakaraan at ako ay hindi na rin niya kilala?Matapos ang tatlong taon, nakaramdam ako ng panibagong uri ng takot na mas matindi kaysa noong inisip kong patay na siya. What if he really had no memories of us? What if the man in front of me was physically Alaric, but emotionally someone completely different?“Ma'am?” napatingin ako sa kaniya nang mabulabog ang aking pag-iisip. “Hmm?”“Okay ka lang?” punong-puno ng pag-aalala ang kaniyang mukha.“Yes.”“Sure?”I forced a professional smile. “I'm fine. Napudpod lang ang mata sa init.”He studied my face for a moment before nodding slowly. “Okay.”Pagdating namin sa maliit na site office, inilatag ko ang architectural plans sa ibabaw ng wooden table. Lumapit siya at yumuko roon para kumuha ng ballpen mula sa vest pocket.For the next few minutes, na
Parausan Ni Ninong (SPG) KABANATA 121
“Good afternoon,” batî niya. Ang boses niya... ang pamilyar na boses na iyon na gabi-gabi kong naririnig sa aking mga panaginip.Nakatitig lang ako sa kaniya habang halos manghina ang aking mga tuhod. Napaawang ang aking mga labi, ngunit walang lumabas na kahit anong salita sa aking lalamunan. Nangangatog ang buong katawan ko sa matinding gulat at emosyon.“Ma'am?” tawag ng foreman sa akin, tila nag-aalala sa aking biglang pagkatulala.Napakurap ako at nagmamadaling huminga nang malalim para lang hindi ako mahimatay sa kanilang harap. “S-Sorry...”Tumango ang lalaki habang nananatili ang banayad na ngiti sa kaniya labi. “I’m Ali.”Ali. Hindi Alaric, kundi Ali. Pero ang kaniyang mukha, ang mga mata, ang panga, at ang paraan ng pagngiti niya, lahat ay pamilyar.Diyos ko, siya talaga ito. Si Alaric.Buhay siya at nandito sa mismong harap ko. Tatlong taon ko siyang hinintay at iniyakan gabi-gabi habang sinusubukang tanggapin na baka hindi na siya kailanman babalik. At ngayon, nakatayo si
Parausan Ni Ninong (SPG) KABANATA 120
Nica's POVThree years.Tatlong taon na ang lumipas mula nang mawala si Alaric.At hanggang ngayon, may mga araw pa ring pakiramdam ko ay hinihintay ko lang siyang biglang bumalik. Na anumang oras, bubukas ang pintô at titingin siya sa akin gamit ang mga matang puno ng pagmamahal.Hindi na ako umaasa tulad ng dati. At least... iyon ang paulit-ulit at walang katapusang pampalubag-loob na sinasabi ko sa sarili ko gabi-gabi.Kapag may tumatawag sa akin na hindi pamilyar ang number, kusang bumibilis ang tib0k ng puso ko. Biglang nanlalamig ang mga kamay ko habang inaabot ang screen.Kapag may nakikita akong lalaking kasing-tangkad niya sa gitna ng maraming tao sa mall, kusa akong napapalingon, kumakapit sa kaunting pag-asang baka siya na 'yon.At kapag umuulan nang malakas sa gabi, pilit na bumabalik sa isip ko ang huling gabing nakasama ko siya.Ang gabing hindi ko man lang naisip na iyon na pala ang huling pagkakataong hahawakan niya ang pisngi ko at hahalikan.Wala kaming natanggap na
Parausan Ni Ninong (SPG) KABANATA 119
“You are not leaving this room, Alaric!”Huminto ako sa tapat ng pintuan. Dahan-dahan akong lumingon sa kaniya sa huling pagkakataon. “You've been telling me where to go and what to do since I was a child, Dad.”I opened the heavy wooden door.“Not anymore.” I continued.“Alaric! Bumalik ka rito!”Hindi ako lumingon. Hindi ako huminto. Narinig ko ang sigaw niya at ang pagsubok ni Dax na hawakan ako, pero dire-diretso ang lakad ko palabas ng gusali. Tapos na ako. Hinding-hindi na ako babalik sa kulungan na 'yon.Nanginginig ang mga kamay ko sa galit at halo-halong emosyon habang inilalabas ko ang phone ko. Mabilis kong pinindot ang pangalan ni Nica.Ring... Ring... Ring... No answer.I dialed again. Cannot be reached. Nagsisimula na akong kabahan. It was a mistake na itext ko lang siya, kaya ako na mismo ang pupunta sa kanya para magpaliwanag.“Fvck. Come on, Nica... pick up,” bulong ko habang mabilis na naglalakad papunta sa parking lot.Sinubukan ko ulit. Still nothing.Isang matindi
Parausan Ni Ninong (SPG) KABANATA 118
“You've known Violet for years! Sanay ka na sa kaniya!” sigaw ni Dad.“That doesn't answer my question!” sigaw ko pabalik, dumagundong ang boses sa buong silid.“She comes from a respectable family!” sagot din niya sa akin, napapatayo na rin. Tangna, ito na naman tayo sa status! “She's educated, capable, at nakakaintindi sa mundong ginagalawan natin!”“I don't give a damn about her family!”“You will!”“No!” Madiin, malamig, at pinal na sabi ko. “I won't.”Isang malakas na hampas sa mesa ang ibinigay ng ama ko na nagpa-alala sa akin kung gaano siya kalupit. “You've embarrassed this family enough, Alaric!”Mabilis na tumayo si Dax para pumagitan. “Dad, calm down! Alaric, maupo ka—”Hindi ako gumalaw. Nakatayo lang ako, nakatitig sa lalaking kailanman ay hindi naging ama sa akin. Pilit na sumisiksik sa utak ko ang paulit-ulit na linya: You've embarrassed this family. Think about your responsibilities. Protect the family name.Laging ganun. Paulit-ulit. Walang katapusan. Sumpa ang lumaki
Parausan Ni Ninong (SPG) SIMULA
Nica's POV"Subukan mo lang, Nica, tayo lang naman ang nandito." Udyok sa akin ni Brea, ang kaibigan ko. "Subukan mong ipakita ang cleavage mo. Ayan ganyan. Malaki naman ang susô mo kaya papaldo ka dyan. Isipin mo ang nanay mong nakaratay sa ospital."Pikit-mata kong sinunod ang kaibigan ko. No'ng
Parausan Ni Ninong (SPG) KABANATA 4
Nagpatest agad ako. Habang hinihintay namin ni Brea ang apat na result ng pt, magkahawak kamay kami. Parehong nanlalamig. Napapikit ako nang biglang sumigaw si Brea. Pakiramdam ko sasabog ang dibdib ko. Hindi ko alam ang mararamdaman ko. "Positive lahat, besh!" tili niya. Natulala ako sa kawalan
Parausan Ni Ninong (SPG) KABANATA 3
Hindi isa o dalawang beses kundi maraming beses na nakikita ko araw-araw si Ninong Alaric na may kalampungan sa sala. Minsan naririnig ko pa ang babae na umuûngol, pero hindi ko pinapansin.Hindi na ako magugulat kung may anak na siya. Pero iyong nakaraan, daddy lang ang tawag sa kanya no'ng bata.
Parausan Ni Ninong (SPG) KABANATA 2
Maaga pa lang gumising na ako para maglaba. Iniwan ko sa kwarto si Brea dahil mahimbing pa ang tulog.Naabutan ko si Ninong Alaric sa sala kaya pinagtimpla ko na rin ito ng kape. Hinain ko na rin iyong binili kong pandesal."You're early." Nakasunod ang tingin niyang sabi. "Bakit hindi ka pumunta s
You May Also Like
Billionaire's True Love Book 2: MINAMAHAL KITA!
Cathy790.1K viewsSecret Marriage With The Cold-hearted Billionaire
GennWrites1.3M viewsThe Tycoon's Triplets
Rhea mae811.2K viewsThe Billionaire's Mistress
MM16347.2K viewsAccidentally His
Lovely Crow291 viewsAng Haciendero at si Marikit
Rainemanulat165 viewsANG LIHIM NG NINONG KO
Devie66 viewsI DUMPED MY FAKE HUSBAND AND MARRIED A HIDDEN BILLIONAIRE
Daylan116 views
