LOGINMenjelang hari pernikahan, aku mengalami kecelakaan mobil hingga terluka parah dan koma. Tunanganku langsung membatalkan pernikahan dan menikahi sahabat masa kecilnya. Ibuku mencari tunanganku untuk menuntut keadilan, tapi di tengah jalan dia mengalami kecelakaan dan meninggal dengan tragis. Di saat genting, teman masa kecilku berlutut dengan satu kaki di depan pintu rumah sakit, memberikan uang dua miliar sebagai mas kawin dan mengurus pemakaman ibuku. Aku berhasil dioperasi, meskipun harus mengalami cacat seumur hidup. Namun, teman masa kecilku berjanji akan merawatku seumur hidup. Tersentuh oleh ketulusannya, aku pun menikah dengannya. Namun, lima tahun kemudian, aku mendengar percakapannya dengan sang sekretaris. "Pak Johan demi membuat Nona Shenina bisa menikahi pria yang dia cintai, Anda menyuruh orang menabrak Nyonya hingga cacat seumur hidup. Anda nggak takut dia akan mengetahuinya?" "Demi Shenina, apa yang nggak bisa kulakukan? Aku sudah menyerahkan sisa hidupku untuk menebus Lina, masih belum cukupkah?" Aku menutup mulut dan menahan isak tangis. Barulah sekarang aku mengerti, ternyata pernikahan kami selama ini hanyalah sebuah kebohongan. Jika seperti itu, lebih baik aku menghilang dan menyerahkan tempatku kepada wanita yang dia cintai.
View More“Ohhhh… Sige pa, idiin mo pa. Ahhh!”
Halos mapaigtad ako sa sarap nang bigla niyang ipasok ang sandata niya sa bukana ko. Halos punitin ko na ang unan sa higpit ng pagkapit ko dito. Tagaktak rin ang pawis sa aking noo at tumitirik na ang mata sa sarap.
Naramdaman kong hinaIikan niya ang tuktok ng kaliwang d!bdib ko habang ang isang kamay niya ay minamasahe ang kanan. Mas lalo akong napa*ngol nang biglang bumilis ang pagkadyot niya sa ibaba.
“Turn around.”
Muntik na akong malabasan nang marinig ang boses niya. Sobrang nakakaakit at ang sarap pakinggan.
“And bend your knees.”
“Ahhh…” at talagang hindi ko na napigilan ang sarili ko. Agad kong binaon ang mukha ko sa unan nang nanginig ako dahil may sumirit na puting likido sa aking bukana.
“Naughty!”
Napasinghap ako nang bigla niyang pinalo ang pisngi ng aking pwet. Nang bumaling ako sa kaniya, hindi ko makita ng malinaw ang mukha niya.
Sino ba to?
Maya-maya pa, naaninag ko na ang mukha niya. Nanlaki ang mata ko nang makita ko si Escalante.
“Ikaw? Ahhhhhhhhhhhh!”
Agad akong napaupo at napahawak sa aking dibdib dahil sa kaba. Hindi ko aakalain na mapapanaginipan ko si Escalante, ang pinaka-iinisan kong tao sa buong mundo. Napapunas ako sa aking noo at ang laki ng butil ng pawis ko.
Mukhang isang bangungot yun sakin. Tatayo na sana ako nang mapansin ko ang kapaligiran.
“Teka. Nasaan ako?”
Iba ang dekorasyon sa loob ng kwarto. Yung interior ay kombinasyon ng gray and black na alam kong hindi ko gusto.
“Kaninong kwarto to?” naghihistirikal na rin ako sa oras na to.
Tatayo na sana ako nang saka ko lang mapansin na wala pala akong damit na suot. Tapos ang sakit pa ng nasa gitna ng hita ko. Agad namilog ang mata ko at yung panaginip ko ay bumalik sa ala-ala ko. Para akong nanlamig sa aking kinauupuan.
“No, hindi naman siguro si Escalante, di ba?”
Agad kong binalot sa katawan ko ang kumot.
Shet ka Vida. Ano bang ginawa mo?
Inalala ko lahat ng nangyari. Una, dumalo ako sa company dinner dahil sa successful fashion show na ginanap dito sa Paris. Sunod uminom ako ng alak at pagkatapos…
Napatakip ako ng bunganga ko nang maalala si Escalante na agad akong hinawakan nang pupunta na sana ako ng banyo.
Para na akong maiiyak nang mapagtanto na yung panaginip ko ay hindi pala panaginip. Totoong nangyari yun kagabi.
“Si… Si Escalante ang nakakuha ng virginity ko?”
Para akong nawalan ng dugo sa katawan. Wala akong ibang gustong gawin kun’di ang tumakas. Agad kong hinanap ang mga damit ko sa sahig pero napamura ako nang makita na punit-punit na ang damit ko.
Pinulot ko ang panty at napanganga na pati panty ay hindi nakalagpas kay Escalante. “Ano? Sinira pa niya?”
Wala tuloy akong nagawa kundi ang umalis na tanging kumot lang ang nakatabon sa katawan. Agad akong lumabas at nagmamadaling bumaba pero halos mastatwa ako sa aking kinatatayuan nang makita ko si Escalante, nasa living room, nakaupo sa sofa habang ang laptop ay nasa mga hita niya.
Dahan-dahan siyang tumingin sakin. Kita ko kung paano niya hagurin gamit ang mata niya ang katawan kong nakabalot lamang ng kumot. Biglang nagbago ang expression sa mukha niya. Kumunot ang noo at parang nairita.
“What? I’m in a video meeting.”
Agad akong napatalon sa gulat at tumalikod saka kumaripas ng takbo pabalik sa kwarto. Gusto ko siyang murahin ng harap-harapan. Anong karapatan niya para kunin ang virginity ko? Pero hindi ko magawa dahil ang Escalante na yun ay ang boss ko.
Maya-maya pa, isang maid ang biglang pumasok ng kwarto at may dala siyang breakfast. Wala siyang sinabi pero nahahalata ko sa mukha niya na parang jina-judge niya ko. Iniisip niya siguro na kaladkarin akong babae.
Umupo ako sa pinakadulong parte ng kama, ni hindi ko ginalaw ang pagkain at baka mamaya may lason yan.
Nang makaalis ang maid, si Escalante naman ang sunod na pumasok. Hindi ko talaga siya tinignan.
“Here,”
Napatingin ako sa inaabot niyang damit. Kagat-kagat ko ang labi ko at parang maiiyak na.
Pinagkunutan niya ako ng noo. “What are you waiting? Should I dress you then?” masungit na sabi niya sakin.
Hinablot ko sa kaniya ang damit, at hindi nagpasalamat. Nakita ko kung paano nalukot ang mukha niya. Akala ko ay papagalitan niya ako, pero nakakagulat na tumalikod lang siya.
Agad akong nagbihis sa likuran niya at nang matapos, tumikhim siya dahilan para mapatingin ako sa kaniya.
“Eat first at saka ko sasabihin sa assistant ko na ihatid ka pabalik ng hotel.” Pagkatapos niyang sabihin yun, umalis siya agad ng kwarto.
Isa akong fashion designer sa AE Lines, isang top fashion company na pagmamay-ari ni Aristotle Escalante. Siya ang arogante at masungit na boss na nakilala ko. Ilang ulit na niya akong pinahiya sa trabaho, kaya hindi ko aakalain na magkakaroon ako ng one night stand sa kaniya.
Ayoko sa kaniya… Galit ako sa kaniya. Kung hindi ko lang kailangan ng trabaho, baka ay matagal na akong nagresign.
Napatingin ako sa pagkain na dinala ng maid. Agad ko na yung kinain para makauwi na ako sa hotel ko.
Pagkatapos kong kumain, lumabas ako ng kwarto at nakita ko si sir Dane, ang assistant ni Escalante.
“Tapos na po akong kumain sir,” nahihiya kong sab isa kaniya.
Tumango siya. “Tayo na…”
Bumaba na kami at pagdating ng living room, nakita ko ulit ang arogante kong boss sa ibaba na nakatitig sa akin. Sinamaan ko siya ng tingin at nakita ko kung paano kumibot ang labi niya paitaas na para bang natutuwa siya sa itsura ko.
Mas tumindi ang galit ko sa kaniya. Nang makasakay kami ni sir Dane sa sasakyan, agad niya akong nginisihan.
“Gaano kainit ang pinagsaluhan niyo kagabi at ang pula ng mukha mo nang makita si sir Aris?”
Nanlaki ang mata ko nang marinig na sinabi yun ni sir Dane. He’s teasing me kaya tuloy naalala ko ulit kung gaano kainit ang gabing pinagsaluhan namin ni Escalante.
Tumikhim ako at kumunot ang noo habang ang tingin ay nasa unahan lamang. “Walang nangyari sa amin ni sir Aris kagabi, sir Dane.”
Johan menangis sambil berlutut di hadapanku."Lina, benarkah ini kamu?"Aku melangkah mundur selangkah, tidak ingin Johan menyentuhku. Dia tidak pantas.Johan berkata dengan mata berbinar penuh kegembiraan."Lina, kakimu sudah sembuh? Aku tahu pasti ada alasan mengapa kamu pergi. Apa kamu diam-diam pergi berobat?""Kamu ingin memberiku kejutan, 'kan?"Johan berusaha maju untuk memelukku, tetapi dihalangi oleh polisi."Pak Johan, Anda perlu ikut dengan kami."Johan meronta dan menolak naik ke mobil polisi."Aku nggak mau! Aku mau pulang bersama istriku!"Aku membuka mulut dan berkata."Johan, kita sudah nggak ada hubungan apa pun lagi.""Tapi nanti bakal ada."Wajah Johan berseri-seri penuh harapan."Kamu mau memaafkanku?"Aku terkekeh dingin."Hubungan antara penggugat dan tergugat.""Johan, aku telah menuntutmu."Kepalanya tertunduk lesu, lalu polisi memborgol dan membawanya pergi.Di kantor polisi, semua bukti terbukti kuat. Johan dijatuhi hukuman penjara karena percobaan pembunuhan.
Sang sekretaris menjaga Johan hampir setengah bulan.Setiap hari, Johan menyeret kakinya yang pincang akibat dipukuli dan bersikeras ingin keluar untuk mencariku.Sang sekretaris tidak mampu menahannya.Selain itu, karena terlalu lama tidak mengurus bisnisnya, karier Johan pun makin merosot.Segala yang terjadi padanya telah dilaporkan kepadaku oleh detektif swasta yang kusewa.Aku tahu, waktunya telah tiba. Semua bukti sudah terkumpul.Aku bergumam sambil membelai peninggalan ibuku."Ibu, putrimu akan membalaskan dendam untukmu."Aku memotong rambut panjang yang telah kurawat bertahun-tahun, lalu melangkah menuju kamar inap Shenina.Siapa pun yang telah menyakiti ibuku, tidak akan kuampuni.Kini, Shenina harus memakai selang oksigen untuk bernapas.Aku duduk di tepi tempat tidurnya, menatap wajahnya yang pucat seperti selembar kertas.Tidak ada lagi sisa kecantikannya yang dulu."Shenina, lama nggak jumpa."Shenina membuka mata saat mendengar suaraku dan menatapku."Lina?"Aku terseny
Shenina merasakan ada aliran hangat di bawah tubuhnya.Dia tahu, itu pertanda anaknya sedang sekarat."Kumohon, selamatkan anakku."Namun, Johan tidak menghiraukan permohonannya. Selama bertahun-tahun ini, Shenina selalu memanfaatkan perasaan Johan padanya.Shenina selalu meminta berbagai macam hal padanya. Namun, kali ini, Johan tidak mau lagi menuruti.Melihat Johan yang seolah menimpakan semua kesalahan padanya, sementara dirinya bertindak seakan tidak pernah bersalah.Shenina pun berkata dengan penuh kebencian."Kamu pikir kamu sangat setia dan semua salahku, begitu?""Katakan, apa aku yang menyuruhmu menabrak Lina dan ibunya sampai mati? Lina memang selamat, tapi dia cacat seumur hidup.""Kamu selalu berkata semuanya demi aku, tapi aku nggak pernah sekalipun memintamu membunuh orang demi diriku.""Kamu menimpakan semua kesalahan padaku, kamu pikir dirimu suci? Padahal, kamu punya banyak kesempatan untuk memperbaiki hubungan itu.""Tapi justru setelah Lina meninggalkanmu, kamu sepe
Sejak kepergianku, Johan menghubungi semua teman yang kukenal sejak kecil.Bahkan yang berada jauh di luar negeri pun dia datangi.Namun, setiap orang hanya menggelengkan kepala dan berkata dengan menyesal.Mereka tidak mengenal orang bernama Lina Dixon.Dalam semalam, Linanya lenyap bagai ditelan bumi.Semua orang mengatakan kepada Johan bahwa orang itu tidak pernah ada di dunia ini.Namun, bagaimana mungkin ingatan tentang Lina bisa terhapus? Johan telah melindungi dan merawatku selama bertahun-tahun.Kini, tiba-tiba Johan diberi tahu bahwa semua itu hanyalah kebohongan.Bagaimana bisa Johan menerimanya? Akhirnya, setelah mengunjungi teman terakhirku.Johan menatap orang itu dengan penuh harap, berharap orang itu memberinya jawaban yang diinginkan.Kini, setelah melewati pencarian panjang ini, dari yang awalnya Johan hanya berharap orang itu langsung memberitahunya di mana Lina berada.Sekarang, Johan hanya berharap orang itu mengkonfirmasi bahwa aku pernah ada.Namun, jawaban yang J












Selamat datang di dunia fiksi kami - Goodnovel. Jika Anda menyukai novel ini untuk menjelajahi dunia, menjadi penulis novel asli online untuk menambah penghasilan, bergabung dengan kami. Anda dapat membaca atau membuat berbagai jenis buku, seperti novel roman, bacaan epik, novel manusia serigala, novel fantasi, novel sejarah dan sebagainya yang berkualitas tinggi. Jika Anda seorang penulis, maka akan memperoleh banyak inspirasi untuk membuat karya yang lebih baik. Terlebih lagi, karya Anda menjadi lebih menarik dan disukai pembaca.
reviews