로그인Chapter 54Evie’s POV“Ang ganda naman ng batang ito.”Hindi ko mapigilang mapangiti habang pinagmamasdan ang mahimbing na natutulog na anak ni Lida.Maputi ang balat nito, matangos ang maliit na ilong, at mahahaba ang pilikmata na para bang manika. Paminsan-minsan ay kumikibot pa ang maliliit nitong labi na tila nananaginip.Parang ang sarap lang pagmasdan.Hindi mo namamalayang napapangiti ka na rin.Napansin iyon ni Lida, kaya napahalakhak siya.“Oh, di ba? Tama lang talaga na nagpabuntis ako sa AFAM.”Napailing ako.“Lida!”“Ano?”“Malay mo, Evie,” natatawa niyang dugtong. “Ang batang ito ang magaahon sa akin sa kahirapan.”“Aba, ang aga mo namang magplano para sa anak mo.”Nagkatawanan kami.Ganoon talaga si Lida.Kahit ilang beses siyang subukin ng buhay, hindi nawawala ang kakayahan niyang ngumiti at gawing biro ang mabibigat na sitwasyon.Pero alam kong sa likod ng mga biro niyang iyon...Marami siyang kinikimkim.Napatingin ako sa kanya.“Alam mo ba ang sandwich generation, L
Chapter 53Evie’s POVPagkahatid ko kay Lida sa kanyang bahay ay kasunod ko naman ang sasakyan ni Carlo.Tahimik lang kaming bumabyahe. Paminsan-minsan ay sumusulyap ako sa rearview mirror at nakikita kong hindi siya lumalayo sa sasakyan ko. Para bang sinisigurado niyang ligtas akong makakauwi.Bago kami umalis sa resto ay kinausap ko muna siya.“Honey, ihatid ko muna si Lida, sumunod ka na lang o magkita na lang tayo sa bahay.”“Susundan kita,” maikli niyang sagot.Hindi man iyon ganoon kalambing, sapat na iyon para gumaan ang loob ko.Kahit papaano ay alam kong humupa na ang galit niya. Hindi pa tuluyang nawawala ang sakit na nararamdaman niya, pero handa na siyang makinig at unti-unting maghilom ang sugat sa pagitan naming dalawa.At para sa akin, malaking bagay na iyon.Pagdating sa bahay, agad akong nagtungo sa kusina.“Coffee?” tanong ko habang lumilingon sa kanya.Tumango lang siya.Tahimik siyang naupo sa sala habang ako naman ay naghanda ng dalawang tasa ng mainit na kape. Ka
Chapter 52Evie's POVKakaibang mundo ang nabuksan sa akin noong gabing iyon.Hindi lang ito basta isang dinner party. Isa itong pagtitipon ng mga taong dati ay napapanood ko lang sa telebisyon o nababasa sa business magazines. Mga CEO ng malalaking kumpanya, mga tagapagmana ng mga kilalang negosyo, mga prominenteng politiko, mga sikat na artista, at mga socialite na tila sanay na sanay sa ganitong klaseng okasyon.Samantalang ako...Pakiramdam ko ay isa lamang akong ordinaryong babae na aksidenteng napasama sa mundong hindi ko kinagisnan.Mas lalo kong napansin kung gaano kasanay si Carlo sa ganitong klase ng lipunan. Halos bawat ilang hakbang namin ay may bumabati sa kanya. Nakikipagkamay siya, nakikipagbiruan, at tila kilalang-kilala siya ng lahat.Napangiti ako habang pinagmamasdan siya.Ibang-iba siya sa Carlo na nakakasama ko kapag kaming dalawa lang. Dito, kitang-kita ang pagiging natural niyang lider.Maya-maya ay may lumapit sa amin."Wow, Evie, you're here, hija!"Lumingon a
Chapter 51Evie’s POV"Guys... kayo na muna ang bahala sa mga sarili ninyo, ha."Napatingin kaming dalawa ni Lida kay Aika.May pilit siyang ngiti, ngunit halatang pagod na pagod na siya. Namumugto ang kanyang mga mata, at kahit sinubukan niyang magmukhang matatag, kitang-kita naming ilang gabi na siyang hindi nakakatulog nang maayos."I'm sorry, guys... mukhang wala na talagang pag-asa ang project natin sa DLB."Tahimik kaming nakatingin sa kanya."You know naman what happened."Malungkot ang boses niya."What do you mean?" nagtatakang tanong ko.Huminga siya nang malalim bago inilabas ang isang puting sobre mula sa kanyang bag."I submitted my resignation letter."Napahinto ako.Pakiramdam ko ay biglang bumagal ang oras."And... aalis na ako bukas.""Pupunta akong Britain.""I got a job there."Nanlaki ang mga mata namin ni Lida."No, Aika.""You can't be serious."Halos hindi makapaniwalang sabi ni Lida.Ngumiti lamang si Aika.Hindi iyon masayang ngiti.Kundi iyong ngiting ginagam
UnderstandingChapter 50Evie’s POV“Na-curious lang din talaga ako diyan kay Andrew, noh? Ano ba 'yan... obsession na ba talaga?” tanong ni Lida habang pareho kaming nakaupo sa café sa tapat ng opisina.Kanina pa namin pinag-uusapan ang tungkol kina Andrew at Aika. Habang mas lalo naming pinagdurugtong-dugtong ang mga nangyari nitong mga nakaraang linggo, mas lalo lamang akong naguguluhan.“Parang totoong pinapaasa niya si Aika,” dugtong pa ni Lida. “Tapos gusto ka pa rin niya, Evie?”Napabuntong-hininga ako.“Iyon din ang hindi ko maintindihan.”Hindi ko maintindihan kung ano ba talaga ang gusto ni Andrew.Kung mahal ba niya si Aika...O ginagamit lang niya ito para takasan ang nararamdaman niya para sa akin.“Sabihin mo kaya kay Carlo. This is dangerous,” seryosong sabi ni Lida.Umiling ako.“I don't know if si Carlo ang dapat kong kausapin.”“Bakit?”“Kapag nagkakadikit silang dalawa ni Andrew, para silang apoy at gasolina.”Napatahimik si Lida.Alam niyang totoo ang sinabi ko.Si
Chapter 49Evie’s POV“Lida, tumatawag ba sa iyo si Aika?”“Oo, kanina. Kakatawag lang niya.”“Bakit Evie?”“Kasi ilang araw na akong tumatawag at nagme-message, parang ini-ignore niya lang ako.”“Ha?”“Bakit naman?”“I have no idea.”“Bakit, ano ba ang ginawa mo?”“Wala,” mariin kong sagot.“Hayaan mo na lang muna. Baka may sumpong lang gaya ng boss niyang si Andrew. Pagkatagal-tagal na ng proposal natin hanggang ngayon wala pang balita.”“Sa tingin mo, Evie, baka naibigay na iyon sa iba, ah.”“Kung naibigay na iyon sa iba, dapat ipinaalam man lang sa atin ni Aika,” sagot ko.“Alam mo, pansin ko sa babaeng iyan, parang ang laki ng pinagbago niya mula noong nagchukchakan sila ng boss niya.”“Hoy, Lida, baka may makarinig,” pagsaway ko.“Dati emotionless siya. Ha ha ha!”“Ano?” natawa na rin ako.“Ngayon hyper kung makapag-react.”Iba talaga ang nagagawa ng PAG-IBIG sa mga tao.“Oo gaya mo.”“Naback to me talaga ako ah.”Nagtawanan na lang kami.“Pero seriously, something is off with A
Chapter 30Evie’s POV“Nay, babalik na po kami ni Carlo sa Maynila,” mahinahon kong sabi habang tinutulungan si Nanay na magligpit ng pinagkainan.Agad siyang napalingon sa akin. Kita ko agad ang lungkot sa mga mata niya.“Hindi ba puwedeng magtagal pa kayo kahit ilang araw?” malumanay niyang tanong
Chapter 3Evie’s POVBiyernes alas 7:00 ng gabi, sa wakas pumayag si Mr. A.B sa isang friendly meeting. Hindi ko alam ang buong detalye, pero bigla akong minessage ni Ms. A at nag-arrange agad ng meeting.Magkahalong damdamin ang nararamdaman ko noong araw na iyon. “This is it” ang sabi ko sa sar
Chapter 2Evie’s POVDalawang linggo ang makalipas mula ang charity event.Rush hour, napakadaming tao sa station ng MRT. Nasa West Avenue ako patungo sa Shaw Blvd. Ang haba ng pila. Naubos na pala ang laman ng Beep Card ko. Wala na akong nagawa. Kailangan ko na talagang pumila at makipagsiksikan
Chapter 1Evie Gutierrez POVHinding-hindi ko malilimutan ang mga nangyari limang taon na ang nakakaraan.Bumuhos ang napakalakas na ulan at ayaw tumigil nito. Kasabay ng pagpatak ng mga luha ko. Walang nakakarinig sa paghiyaw ko ng pagmamakaawa. Walang may pakialam sa mga salitang lumalabas sa bi







