LOGINPAGPASOK ni Alaric sa bar ay agad niyang hinanap sa paligid si Clara, pero hindi niya ito makita sa dami ng customer. Nang tatawagan na niya ang tauhan ay nakita na niya ito sa wakas, natatakpan ng isang matangkad na lalake.Humigpit ang hawak niya sa phone at agad na naglakad palapit. Hinawi niya ang lalakeng nakikipag-usap kay Janice.Nainis ang lalake sabay tingin sa kanya nang masama. "Anong problema mo?!""Sorry, may tumulak sa'kin," palusot niya sabay tingin kay Clara. Nanlaki ang mata nito nang magtagpo ang tingin nila.Tumingin ang lalake sa likod ni Alaric pero nang makitang wala naman katao-tao at maluwag ang espasyo ay lalong nagalit. "Pinagloloko mo ba 'ko?! Wala naman—""Excuse me," awat ni Janice. "Ang ingay mo, so, please. Umalis ka na lang.""What?!" react ng lalake, akmang susugod nang humarang si Alaric at may pagbabanta sa mga mata.Kinabahan ang lalake, ngunit bago pa lalong lumala ang tensyon ay sinundo na ito ng mga kasamahan. "Tama na 'yan, sa iba na lang tayo."
MULA sa kwarto ay bumaba sa unang palapag si Janice, nakita niyang nakatitig pa rin ang kaibigan sa document kaya nilapitan niya ito. "Baka naman malusaw 'yan or may mabago sa nakasulat," biro niya.Napangiti si Clara saka niligpit ang document, binalik sa envelop. "Sobrang saya ko lang na sa wakas, mababalikan ko na ang propesyon ko." Pagkatapos ay pumanhik siya sa taas para itago ang document sa drawer kasama ang ibang mahahalagang papeles na meron siya.Sumunod si Janice ngunit nanatili lang siya sa hamba ng pinto habang pinapanood ang kaibigan. "Babalik ka pa ba sa school?"Napasinghap si Clara, nalimutan niyang may trabaho pa siya. "Hala, kailangan ko nang bumalik. Maraming huhugasan at liligpitin sa canteen." Saka siya nagmamadali at nilagpasan ito."Ingat sa pagmamaneho!" pahabol ni Janice."Okay!" ani Clara na kumakaway-kaway habang tumatakbo pababa ng hagdan hanggang sa tuluyan nang nakalabas ng apartment.Si Janice naman ay bumalik sa kwarto, nagpasiyang matulog at binabalak
BUKAS ang bibig at hindi makapaniwala si Janice sa narinig na kuwento. Tulala siya ng ilang segundo nang biglang kilabutan at hinimas-himas ang sariling braso."Nakakatakot.""Talaga, kaya secret lang natin 'to. 'Wag na 'wag mong babanggitin kay Ethan dahil ayokong malaman niyang may alam ako. Mas safe rin para sa'tin dalawa na kunwari ay wala tayong alam," ani Clara.Mabagal ang pagtango ni Janice, hindi pa gaanong nagsi-sink in sa utak lahat. "Masamang-tao pala talaga 'yang ex mo… kaya dapat ka talagang umiwas.""Iyon na nga ang isa sa problema dahil makulit siya."Pagkatapos ay sabay silang napabuntong-hininga. "Kung mayaman lang sana ako, matutulungan kita," ani Janice.Napangiti si Clara sabay yakap sa kaibigan. "Maghanap ka na kasi ng sugar-daddy para magpapa-ampon na lang ako sa'yo," biro niya para gumaan naman ang usapan."'Di bale, bukas pupunta ako sa club. Baka makabingwit ako ng mayaman," pagsakay pa ni Janice sa biro.Ngumiti si Clara kahit hindi naman talaga siya masaya.
NANG manumbalik sa normal ang pakiramdam ni Clara ay saka niya binuksan ang pinto ng banyo sabay silip sa labas. Wala na sa kwarto si Ethan, tuluyan na itong nakaalis kaya sinamantala niya ang pagkakataon at nagmadaling bumalik sa silid ni Ysabelle.Ni-lock niya ang pinto at pagkatapos ay sumampa sa kama. Binalot niya ang sarili sa kumot habang iniisip ang narinig kanina. Biglang sumagi sa isip niya ang nangyaring insidente sa kulungan kung saan ay namatay ang mga tao na bumugbog dito."Don't tell me... may kinalaman siya ro'n? P-Pinapatay niya ba ang mga ito at sinadyang pagmukhaing aksidente lang ang nangyari?" Natatakot siya at kinikilabutan sa naiisip. Hinala niya lang iyon ngunit paano kung totoo nga?Mas higit niyang dapat layuan si Ethan, mapanganib itong tao.Gumalaw bigla ang doorknob, napatingin siya roon ng may takot. Hanggang sa may kumakatok na kaya nagsalita na siya, "S-Sino 'yan?""It's me," boses ni Ysabelle kaya dali-dali niyang binuksan ang pinto."Ba't ka nag-lock?
PASADO alas-siyete na nang makakain sila. Sa hapagkainan ay tahimik lang sila, tanging si Nathan lang, na kapag nasasarapan sa kinakain ay gumagawa ng kung anong ingay.Si Clara na ini-enjoy ang pagkain ay napapatingin sa magkabila niyang tabi. Ewan niya ba kung bakit siya napunta sa gitna nina Mina at Ethan. Gusto nga niyang lumipat pero nasa kabilang bahagi naman ang dalawang biyenan at si Ysabelle na katabi si Nathan.Kaya nawalan na siya ng option na pumili ng mauupuan. Kanina, habang nasa loob silang dalawa ni Helena sa kwarto ay napapaisip siya kung ano na kayang nangyayari sa labas.Ano-ano ang napag-usapan ng mga ito kaya ganoon na lang kinalabasan, halata naman na galit pa rin pero pinili na lamang manahimik."Kumain ka pa," anas ni Ethan saka nilagyan ng karne ang plato ni Clara. "Kaunti lang ang kinain mo."Napatingin si Clara sa kabilang bahagi ng table. Tatlong tao ang nakatingin sa kanya ng sandaling iyon, maging si Mina sa kaliwa niya ay napasulyap. Kita niya iyon sa gi
KITANG-KITA ni Clara na may gumuhit na inis sa mga mata ni Ethan kahit pa nakangiti ito. Walang duda na nasaktan niya ang ego nito pero wala na siyang pakialam doon at pinagpatuloy na lamang ang ginagawa.Sunod na lang niyang narinig ay ang yabag ng paa nitong papaalis. Nag-angat lang siya ng tingin nang matiyak na wala na ito saka siya tuluyang nakahinga nang maluwag.Nang matapos magluto ay nagsalok siya sa mangkok at dinala sa kwarto para makakain ang biyenan."Nagkita na ba kayo ni Ethan?" tanong ni Helena."Kanina po.""Ang sabi ay babalik siya, pero hindi naman. Ano na naman kaya ang ginagawa niya ngayon? Tsk, tsk," dismayadong untag ni Helena at pagkatapos ay kumain na. Unang tikim ay napangiti at malambing na tiningnan ang manugang.Naging magana ang pagkain ni Helena habang nakangiting pinagmamasdan ni Clara. Ilang sandali pa ay napatingin siya sa bintana... pansin ang paglubog ng araw.Nang tingnan ang oras sa suot na relo ay napatayo siya. "Kailangan ko na po palang umalis,
NGUMITI ng makahulugan si Mina at hinawakan ang kamay ni Clara. "Kailangan pa bang malaman kung sino 'yun? Sobrang tagal na no'n saka, sure naman akong nakalimutan na niya 'yung babae.""Pero gusto ko pa rin malaman—""Mommy!"Sabay silang napalingon ng marinig ang boses ni Nathan, ang apat na taon
ALAS-NUEBE na ng mga sandaling iyon. Nasa kama na si Clara ng sandaling iyon, may hawak na libro kunwari ay nagbabasa kahit ang totoo ay hinihintay lang niyang tumabi ang asawa.Kanina pa ito sa harap ng laptop, nagtatrabaho. Nang saglit itong tumigil para hilutin ang noo matapos alisin ang eyeglas
HINAWAKAN ni Ethan ang mukha ni Clara sabay punas sa basang pisngi. "'Wag ka nang umiyak, gagawa ako ng paraan para maibalik ito sa dati."Hindi pa rin matigil sa pag-iyak si Clara kahit ilang minuto na silang naroon. Maya't maya niyang sinusubukang pagdikitin sa dati ang nagkapira-pirasong litrato
MABIGAT ang hakbang ni Mina patungo sa dining area, busangot pa ang mukha upang mapansin ni Ethan at hindi naman siya nabigo."Anong nangyari?" anito.Umiling siya, kunwari ay walang balak magsalita hanggang sa maupo sa tabi ng anak. "A-Aalis na lang kami ni Nathan.""Ha?" react ni Ethan. "Ba't kay







