Rendel Zone บังเอิญสะดุดรัก

♥พระเอก♥ ชื่อ เรนเดลล์ เบอร์เรล (Rendel Burrell) หนุ่มลูกครึ่ง อายุ 25 ปี เรนเดลล์ ทำอาชีพหลายอย่าง ธุรกิจที่ทำส่วนใหญ่จะมีเพื่อนในแก๊งส์เป็นหุ้นส่วนและแบ่งหน้าที่กันดูแล เรนเดลล์จะได้รับหน้าที่ให้ดูแลสนามแข่งรถและโชว์รูมรถนำเข้า ส่วนธุรกิจอื่นจะเป็นแท็คกับเจย์เป็นผู้ดูแลไป ส่วนวิลล์นั้นเงื่อนไขชัดเจน ลงทุนทำกับเพื่อนแต่ไม่รับหน้าที่ดูแลเพราะเขาแยกร่างไม่ทัน ซึ่งเพื่อนก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรครอบครัวของเรนเดลล์ Daddyท่านไปสบายแล้วด้วยโรคประจำตัว เรนเดลล์จึงมีแค่แม่เท่านั้น ทว่า เมื่อเวลาผ่านไป กลับมีสมาชิกใหม่มาเพิ่มนิสัย : มือปลาหมึก ปากว่ามือถึง (เป็นเฉพาะกับคนที่ชอบ) เป็นผู้ชายอบอุ่น ปากหวาน ครับทุกคำ (เป็นเฉพาะกับคนที่ชอบ) อีกแล้ว ภายนอกอาจจะดูนิ่ง แต่ตัวจริงเอวหว๊านหวาน ควงบดเน้นๆ ไม่พัก คำปฎิญาณของฉัน! ก็ความรักมันโคตรจะเฮงซวยเลย ฉันจะไม่เอาหัวใจของฉันไปฝากไว้กับใครเพื่อให้เขาเหยียบย่ำอีกต่อไปแล้ว พอกันที…♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥นางเอก♥ ชื่อ นัตตี้ นัฐนิษา ภิรมรักษ์ นักศึกษามหาลัยปี 3 อายุ 21 ปีแต่เพื่อนเรียก อีนอตอ / นัตตี้ ส่วนแฟนครับ เรียก น้องตี้ นิสัย : สาวมั่นที่ดื้อเงียบ ถ

บ่ายในวันเดียวกันฉันย้ายออกมาจากคอนโด ฉันเก็บของใส่กล่องทุกอย่างเป็นระเบียบเพื่อให้ง่ายแก่คนที่เขาจะมาจัดการให้ ผู้ใหญ่ที่ฉันเคารพท่านให้ฉันเอาตัวเองออกมาก่อน แล้วของใช้ต่างๆ จะตามไปทีหลัง คอนโดที่ใหม่สิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน ฉันเอาแค่ของใช้จำเป็น บางอย่างก็ซื้อใหม่ เพราะถ้าจะให้เอาของทุกอย่างในห้องนั้นมาด้วย มันไม่ต่างอะไรกับการอยู่ที่เดิมเลย ความทรงจำเก่าๆ ก็ยังคงตามฉันมา คอนโดที่นี่ใหม่มากเหมือนเพิ่งสร้างเสร็จใหม่ๆ เงียบดีด้วยนะ เพื่อนบ้านห้องใกล้เคียงก็ยังไม่มีเลย ไว้ฉันจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ฉันจะพาพวกเพื่อนๆ มาเที่ยวเล่นที่นี่ แต่ตอนนี้ฉันขาดการติดต่อไป พวกมันคงเป็นห่วงมากแน่ๆ ขอโทษนะ พร้อมเมื่อไหร่ฉันจะเล่าทุกอย่างให้ฟังเอง... จะว่าไปก็แปลกนะ ฉันรู้สึกเสียใจแต่ไม่ได้ร้องไห้ฟูมฟายขนาดนั้น ร้องไห้แค่เมื่อคืน ตื่นเช้ามาฉันก็ไม่ได้อาลัยอาวรแล้ว แต่อาจจะมีบ้างความทรงจำเก่าๆ มันอาจจะโผล่เข้ามาในความคิด ต่อไปนี้ฉันคงไม่กล้าคบใครอีกแล้วล่ะ ภาพจำของผู้ชายสำหรับฉันมันดีซะที่ไหนกัน ทั้ง พ่อ พี่ชายต่างแม่ แล้วก็อาร์ตส่วนลึกในใจของฉัน ฉันก็อยากแก้แค้นนะ เรื่องนี้ก็อาจจะต้องพึ่งพาย

เราเดินออกมาจากร้านชานม ถัดไปสามร้านก็จะเป็นร้านอาหารไทยฟิวชั่นเราสามคนแวะทานข้าวด้วยกันที่ร้านนี้ “ตี้ มิอยากเข้าห้องน้ำ”“ไปค่ะ ตี้พาไปนะ”“อยากทานอะไรเป็นพิเศษไหม” เขาถามฉันพร้อมกับรอคำตอบเพราะเขามองหน้าฉันนานมาก“สั่งอะไรก็ได้ค่ะ ฉันทานได้”“ช่าย ตี้น่ะกินเก๊งเก่ง” “หึหึ”“ไปกันค่ะ” ฉันพาน้องรามิมาเข้าห้องน้ำ ใช้เวลาเพียงไม่นานก็กลับมาที่โต๊ะ แต่มีอาหารเริ่มมาเสิร์ฟบ้างแล้ว “ฉันสั่งน้ำส้มให้เธอ”“ขอบคุณค่ะ”“ของมิล่ะ”“กินนมสดที่ถืออยู่ให้หมดแก้วก่อนตัวแสบ”“คิก คิก ~~”และไม่นานอาหารก็มาจนครบ ฉันนั่งอึ้งกับเมนูตรงหน้า เดี๋ยวนะสั่งอาหารมาเจ็ดอย่างแล้วตอนนี้เรามีกันแค่สามคน“ทำไมสั่งเยอะล่ะคะ” ฉันถามด้วยความสงสัย“ก็ตัวแสบบอกเธอทานเก่ง”“ทานเก่งค่ะ ไม่ใช่ทานเยอะ”“งั้นเหรอ เดี๋ยวเธอจะหาว่าฉันสั่งแบบประหยัดแล้วเอาไปพูดลับหลังได้”“นี่คุณ!”เขายกยิ้มมุมปากอย่างพอใจคืออะไรอ่ะ ชอบเหรอที่ได้พูดแกล้งฉันฉันเห็นนะว่าเขาทานไม่เยอะ ฉันก็ทานไม่เยอะ แต่คนที่ทานเยอะคือน้องรามิ“กินถ่วงเวลาเหรอเจ้าแสบ”“เรนพูดไร มิไม่เข้าใจเยย”“...”“คิก คิก ~~” แล้วเด็กน้อยก็หัวเราะชอบใจอีกครั้ง อยู่ๆ ก็หั

“...” ตาย แบบนี้ตาย ถามตรงล็อคเป้าขนาดนี้ คำตอบของผมก็ต้องไม่ผิดหวังสำหรับคนฟังเหมือนกัน… “อืม ชอบ อยากได้ ถ้าคบกันตี้จะเป็นแฟนคนแรกของพี่ แต่พี่ไม่ซิงนะ”“พี่ชอบคนอื่นง่ายจังเลยนะคะ เจอตี้กี่ครั้งเอง อ่อ แล้วแบบนี้ตี้ก็เสียเปรียบน่ะสิ” จากคำตอบของนัตตี้… ไม่มั้ง เธอเคยมีแฟนมาก่อนนี่ ถ้าบอกซิงก็คงไม่น่าจะใช่ ผมไม่ได้วัดคุณค่าของผู้หญิงที่ความสดซิงนะ แต่แค่คิดว่าคนที่มีแฟนมาก่อนก็คงไม่น่าจะซิง และผมก็เป็นคนที่คิดอะไรก็พูดออกมาตรงๆ เหมือนกัน“ซิง?”“ไม่ใช่เรื่องที่ฉันต้องตอบคุณค่ะ”แบบนี้ชัวร์ โอกาสซิง 90% ว่าแต่ไอ้หน้าโง่นั่นมันไม่น่าจะพลาดอะไรแบบนี้นะ“พี่หาคำตอบเองก็ได้”“หมายความว่ายังไง”“ก็หมายความตามที่พูด ลองทำกันไหม”“เฮ้ย อะไรวะ” ทำไมถึงพูดแบบนี้ มาชวนทำอะไรแบบนั้นอะนะ แล้วจะไม่ให้ฉันตกใจได้ยังไง“ตี้... อย่าห้าว” มาฮง มาเฮ้ย เดี๋ยวจับจูบแม่ง“ไม่-เด็ด-ขาด” ฉันพูดอย่างจริงจังและเน้นคำให้เขาฟังชัดๆ“ทำไม? พี่ก็มีดีนะ เช่น หล่อมาก รวยมาก แล้วก็… ใหญ่มากด้วย” เขาเว้นคำไว้แล้วลากสายตาไปยังเป้ากางเกง ฉันจึงมองตามไป“อี๋!!!”“จับดูไหม”“หยุดนะ อย่าเข้ามา”เขาเป็นบ้าไปแล้วแน่ๆ คนบ้า

ฉันเปลี่ยนชุดใส่กางเกงยีนส์ขาสั้น เสื้อครอปสั้นสีขาวโชว์เอวคอดแล้วก็ใส่รองเท้าผ้าใบ สะพายกระเป๋าใบเล็กที่ใส่โทรศัพท์กับบัตรเครดิตได้ ฉันเลือกซื้อของอยู่สักพักใหญ่ๆ ก็กลับมาคอนโด จัดของเข้าที่เรียบร้อยก็ไปอาบน้ำ เตรียมตัวดูนอนซีรี่ย์ เลือกไม่ถูกเลยว่าจะดูเรื่องไหนดี ทั้งยาหยีและนาบีพร้อมใจกันส่งมาให้ซึ่งเยอะมาก เลือกไม่ถูกเลยพระเอกมีแต่คนหล่อๆ ทั้งนั้น แต่ฉันก็เลือกมาหนึ่งเรื่องและในขณะที่กำลังนอนดูซีรี่ย์อยู่นั้น…ครืด ครืด…. ฉันหยิบมือถือขึ้นมาดูก็เห็นว่านาบีมันโทรมา(นอนยัง อีนอตอ)“ยัง ดูผู้ชายในซีรี่ย์อยู่”(โอ๊ย อันนั้นเอาไว้ก่อน เราไปดูผู้ชายตัวเป็นๆ กันดีกว่า)“อะไรของแกอีก อีนอบอ”(ก็โทรมาชวนเพื่อนไปดูผู้ชายไง หล่อๆ งานดีทั้งนั้น)“ไม่ไป”(โนวค่า กูกำลังขับรถมารับมึงจะถึงคอนโดแล้วเนี้ย รีบไปแต่งหน้าเปลี่ยนเสื้อผ้าเดี๋ยวนี้เลย)“มึงถามกูสักคำยัง กูอยากไปด้วยรึป่าว”(ถามให้มึงปฎิเสธกูเหรอ อิอิ เร็วๆ รีบเลย ห้ามเกิน 45 นาทีนะ)“มึงจะมาจำกัดเวลากูทำไม”(อีก 30 นาทีกูจะไปถึงคอนโดมึง และอีก 15 นาที คือกูรอมึงได้แค่นี้ รอในรถนะกูจะนั่งฟังเพลงรอ)“เออๆ แล้วไอ้หยีล่ะ”(ใครจะกล้าชวน เดี