LOGINShare
พยายามแสดงตัวตน
publish date:
2026-05-23 12:36:00ตอนที่ 3
พยายามแสดงตัวตน “งั้นก็อย่าลืมนะว่าเรื่องของเรามันเริ่มต้นยังไง? ” “วิคไม่เคยลืมว่ามันจะเริ่มต้นยังไงแต่สิ่งที่เราทั้งสองทำมาตลอดสองปีที่ผ่านมามันก็ดีไม่ใช่หรอหรือที่วิคให้ยังไม่มากพอที่เบลจะยอมเลิกกับไอ่เหี้ยนั่น” “มันไม่เกี่ยวเลยว่าสิ่งที่เบลได้รับมันมากหรือน้อย แต่เบลรักพี่ต้าร์” เมเบลเอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่นสายตาไม่มีความลังเลที่จะพูดเลยสักนิดยิ่งทำให้วิคเตอร์รู้สึกถึงความพ่ายแพ้ เขาก็รักเธอไม่น้อยกว่าที่เธอรักมัน แต่ทำไม… “อย่าพูดว่ารักมันอีก” ร่างสูงพยายามพูดด้วยน้ำเสียงเรียบอย่างสุดกลั้น “ไม่อยากได้ยินก็ปล่อยเบลไปสิ” “ไม่มีวันนั้น” ยิ่งวิคเตอร์ไม่ยอมปล่อย เธอก็ไม่สามารถพาตัวเองออกมาจากความสัมพันธ์บ้า ๆ นี้ได้ ไม่ใช่ว่าไม่รู้สึก แต่ยังมีอีกหลายเรื่องที่เธอไม่เคยได้บอกใครเกี่ยวกับความสัมพันธ์ที่แท้จริงของเธอและต้าร์ ทุกอย่างมีการควบคุมจากเบื้องหลังที่เดิมพันนั้นคือ อนาคต ของเธอเอง “งั้นวิคก็ต้องทนฟังเบลบอกรักพี่เขาไปเรื่อย ๆ ” เมเบลพูดทิ้งท้ายด้วยประโยคสุดแสนเจ็บปวดก่อนล้มตัวลงนอนหันหลังให้เขา มือแกร่งจะเอื้อมแตะไหล่บางแต่ต้องชะงักกลับ ค่ำคืนที่แสนยาวนานมีเพียงความเงียบเข้าปกคลุม สองร่างที่นอนกอดกันแทบจะทุกคืนบัดนี้ทิ้งไว้เพียงแค่แผ่นหลังหันเข้าหากัน ต่างฝ่ายต่างมีความรู้สึกในใจทั้งนั้นและคนที่เจ็บสุดคงเป็นเธอที่พยายามห้ามใจไม่ให้รักเขา สุดท้ายเป็นวิคเตอร์เองที่ทนไม่ไหว ร่างสูงใหญ่พลิกตัวหันหน้าเข้าแผ่นหลังบางมือหนาคว้าเอวเธอเข้ามาใกล้ตัวจนแผ่นหลังแนบชิดอกแกร่ง ใบหน้าคมซุกเข้าซอกคอขาวสูดดมกลิ่นอย่างโหยหาพร้อมเสียงสะอื้นของคนที่ถูกกอดดังขึ้นเบา ๆ “ขะ…ขอโทษนะ” เบลพลิกตัวเข้าหาเขา ใบหน้าหวานซุกเข้าอกแกร่งก่อนพึมพำอย่างรู้สึกผิดด้วยน้ำเสียงสั่น “ไม่เป็นไรครับ วิคไม่เคยโกรธเบล” “…” “พรุ่งนี้รอปลุกวิคด้วยนะ วิคจะพาเบลไปหามัน” มือหนาเชยคางมนขึ้นให้สบตากับเขา วิคเตอร์ตั้งใจที่จะไปส่งเธอด้วยตัวเองเพราะเขาสังเกตว่าทุกครั้งที่เมเบลออกไปหามัน สัญญาณจีพีเอสของเธอจะไม่สามารถติดตามได้ “อย่าลำบากเลย” “มีข้อแลกเปลี่ยน” “อะไร? ” “ไปสนามแข่งกับวิคนะ รออยู่บนห้องพักก็ได้” วิคเตอร์ส่งสายตาออดอ้อนราวกับเด็กน้อย เมเบลเหมือนจะเริ่มใจอ่อนแต่ก็ยังลังเล “แล้วถ้ามีคนเห็น…” “เจ้าของสนามไม่ปล่อยให้ใครเข้ามายุ่มย่ามในพื้นที่ส่วนตัวได้หรอกนะ” “ก็ได้” สิ้นสุดประโยคของเธอ ใบหน้าคมฉีกยิ้มกว้างอย่างพอใจก่อนจะโน้มตัวจูบริมฝีปากบางอย่างอ่อนโยน มือปลาหมึกที่เริ่มอยู่ไม่นิ่งลูบไล้ผิวเนียนใส นั่นคือบทเริ่มต้นความร้อนแรงของคืนนี้ -ภาพตัด- เช้าวันต่อมา… แสงอาทิตย์สีอ่อนรำไรลอดผ่านม่านบ่งบอกเวลายามเช้าตรู่ มีแค่เพียงร่างกำยำนอนอยู่บนเตียงขนาดคิงไซซ์ เขาพลิกตัวมาอีกฝั่ง มือหนาควานหาหญิงสาว แต่พบเพียงความว่างเปล่า วิคเตอร์รีบลืมตาขึ้นยกมือขยี้เบา ๆ ก่อนหันมองรอบห้องไม่พบหญิงสาว ในขณะที่เขากำลังจะลุกขึ้นนั้น กลับมีเสียงน้ำไหลดังขึ้นจากข้างในห้องน้ำ วิคเตอร์ถอนหายใจอย่างโล่งอกคิดว่าเธอจะแอบหนีไปแล้วเสียอีก เมื่อเขารู้แล้วว่าเธอยังไม่ไปไหน ร่างสูงก้าวลงจากเตียงไปยังระเบียงที่เดิมเพื่ออัดนิโคตินเข้าปอดยามเช้าระหว่างรอเธออาบน้ำ ทุกครั้งที่เขาสูบบุหรี่มักจะนึกถึงเรื่องของเธออยู่เสมอ ถึงแม้มันจะเริ่มจากการที่เขาให้เธอกินยาปลุกเซ็กส์แล้วบังคับให้เธอเข้ามาอยู่ในวนเวียนชีวิต ทุกอย่างที่เกิดขึ้นหลังจากนั้น มันเป็นไปตามธรรมชาติเอง หากตัวเธอไม่พูดชื่อมันให้เข้าหูของเขาก็ไม่มีการทะเลาะกันเกิดขึ้น หลายอย่างที่เมเบลไม่เคยรู้เกี่ยวกับตัวตนของมัน เขายิ่งอยากดึงเมเบลมาไว้ครอบครองเพียงคนเดียว “วิค ไปไหนอ่ะ” เสียงเมเบลตะโกนจากข้างในห้อง มือหนาทิ้งบุหรี่ทิ้งทันทีแม้จะยังสูบไม่หมด เขาก็ไม่เสียดาย “อยู่นี่ครับ ทำไม กลัววิคหายหรอ? ” วิคเตอร์เดินเข้ามาในห้องก่อนเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวในมือเธอขึ้นมาพาดบ่าแกร่ง “ไม่อะ กลัวไม่มีคนเลี้ยงขนม” “เห็นแก่กิน” “แน่นอน เรื่องกินชนะเลิศ” ใบหน้าหวานฉีกยิ้มกว้างยักคิ้วน้อย ๆ อย่างภูมิใจ วิคเตอร์มองภาพตรงหน้าด้วยความเอ็นดู วิคเตอร์มาส่งเมเบลที่คอนโดของต้าร์ตามที่เธอบอก เขาเลือกจอดในที่อับตาคนตามคำสั่งคนข้าง ๆ เพื่อไม่ให้ใครสังเกตได้ว่าเมเบลลงจากรถใครและตอนนี้หญิงสาวนั่งกอดอกทำหน้าบึ้งตึงไม่ยอมคุยกับเขาสักคำ “รอยแค่นี้เอง ทำวิคคืนก็ได้นะ ไม่ติด” มือหนายื่นแตะรอยกุหลาบสีแดงจ้ำที่ตอนเช้าเขาฝากไว้บนเนินอกของเธอเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของทุกครั้งที่เบลมาหามันเขามักจะทำรอยไว้เสมอเพื่อกันไม่ให้เธอเอากับมันและในทุกครั้งหลังจากที่เธอกลับมาเขามักจะตรวจร่างกายของเธอเสมอว่ามีอะไรกับมันหรือยัง เพราะเขาต้องการเป็นคนแรกและคนเดียวของเธอ “แค่นี้อะไร ถ้าพี่ต้าร์เห็น…” “เห็นก็ดีจะได้เลิกจบ ๆ ไป เบลจะได้เป็นของวิคคนเดียว” “มันไม่ง่ายนะสิ” ริมฝีปากบางพึมพำเสียงในลำคอ วิคเตอร์ได้ยินไม่ค่อยชัดจึงเอียงตัวเข้าใกล้เธอมากขึ้น “หืม…อะไรนะครับ” “เบลไม่เลิก” “ฝากไว้ก่อนเถอะ คืนนี้เตรียมตัวไว้ให้ดีนะครับ เมีย” “เบลไม่คุยด้วยแล้ว ไปละนะ” หญิงสาวทำท่าจะเปิดประตูรถแต่กลับถูกมือหนาคว้าไว้เสียก่อน เขาโน้มกระซิบข้างหูบาง “วิคจะรอเบลทักมานะ " ระหว่างทางขึ้นคอนโดแฟนหนุ่มเมเบลเดินสวนทางกับผู้หญิงหน้าตาดีคนหนึ่งเธอยกยิ้มให้เมเบลแต่ร่างบางกลับรู้สึกแปลกในอกด้วยความไม่ได้คิดอะไรเธอเลยเดินต่อไปยังห้องของชายหนุ่ม ก๊อก ก๊อก ก๊อก …. มือเล็กเคาะห้องเขาสามครั้งแต่ไม่มีใครเปิดจังหวะที่เธอกำลังจะเคาะครั้งที่สี่ ประตูถูกเปิดจากคนข้างใน เมเบลมองแฟนหนุ่มในตอนนี้สภาพเหมือนคนพึ่งผ่านสมรภูมิรบผมเผ้ายุ่งเหยิงแถมใส่เพียงแค่กางเกงขาสั้นตัวเดียว “พึ่งตื่นหรอคะ? ” “ครับ เมื่อคืนดื่มหนักไปหน่อย” ต้าร์พยักหน้าลงทั้งที่ตายังคงปิดอยู่ก่อนจะคว้าเอวเมเบลเข้าห้อง “ขอกอดหน่อยหนูหน่อย” ต้าร์นั่งลงบนโซฟา มือสองข้างอ้าออกกว้าง น้ำเสียงหนาเอ่ยบอกแฟนสาวที่ยืนอยู่ตรงหน้าอย่างออดอ้อน เมเบลยกยิ้มก่อนนั่งบนตักแกร่งปล่อยให้แฟนหนุ่มโอบเอวเธออยู่อย่างนั้นพักหลังมานี้เธอและเขาเจอกันน้อยมากเพราะต้าร์มักจะบอกว่าติดทำโปรเจ็ค เมเบลจึงไม่ได้คิดอะไร ในขณะที่นั่งนิ่งเข้าเขากอดอยู่นั้นเมเบลเหลือบไปเห็นอะไรบางอย่างที่หัวไหล่ซ้ายของแฟนหนุ่ม “นี่รอยอะไรคะ? ”
Latest chapter
SINTWiN | ห้ามรักวิคเตอร์ จังหวะนรก
ตอนที่ 9 จังหวะนรก หนึ่งสัปดาห์ผ่านไป@ คอนโดของเมเบล (เบลลูก เทอมหน้าน้องอัยจะไปเรียนภาคฤดูร้อนที่ออสเตรเลีย) (พูดมาเถอะค่ะ) (หนูหาเงินจ่ายค่าเทอมเองไปก่อนนะ พ่อต้องเก็บเงินไว้ให้น้อง) ร่างบางของเจ้าของห้องนอนแผ่นอยู่บนพื้น แขนแกร่งก่ายหน้าผากอย่างคิดไม่ตก เธอเอาแต่นึกถึงคำพูดของคนเป็นพ่อที่โทรมาเมื่อตอนเช้าคำว่าน้องที่เขาพูดถึงคือลูกติดเมียใหม่ มันสำคัญกว่าลูกแท้ ๆ แบบเธอไปได้ยังไงกันแม้จะน้อยใจยังไงแต่ก็ไม่อาจที่จะตัดขาดกับพ่อได้เพราะบ้านหลังนั้นเป็นบ้านของแม่และเป็นที่ที่เธอควรอยู่ครอบครองเป็นเจ้าของเพียงคนเดียวเท่านั้น “เหลือไม่ถึงแสนจะพอถึงปีสี่ไหมเนี่ย” ดวงตากลมจ้องมองตัวเลขในบัญชีที่มีเงินเก็บทั้งหมดแค่หลักหมื่นยังไงก็คงไม่พอต่อค่าเทอมอีกหลายเทอมเป็นแน่เพราะตอนนี้เธอไม่มีรายได้จากไหนเลยหลังจากเกิดเรื่องวันนั้นเมเบลก็ไม่ได้ติดต่อวิคเตอร์อีกเลยเพราะเขาจำกัดข้อความเธอทุกช่องทางเงินที่เขาเคยให้แลกค่าทำความสะอาดห้องรายวันก็ไม่ได้มาเป็นอาทิตย์แล้วแถมความสัมพันธ์ดูใกล้จะจบสิ้นดี เห็นอย่างนั้นเธอรีบค้นหางานในโทรศัพท์ทันที@ BOOMPUBเมเบลเดินมาหยุดอยู่หน้าผับแห่งหนึ่งซึ่งมั
SINTWiN | ห้ามรักวิคเตอร์ รู้ว่าเจ็บแต่ไม่ปล่อย
ตอนที่ 8 รู้ว่าเจ็บแต่ไม่ปล่อย@ คอนโดขิม เมเบลแบกร่างเดินโซซัดโซเซขึ้นมายังหน้าห้องของขิมเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวที่รู้ทุกแทบจะทุกเรื่องในชีวิตของเธอยกเว้นเรื่องของวิคเตอร์มือเล็กเคาะประตูสองสามที ประตูถูกเปิดแต่คนที่เปิดนั้นไม่ใช่ขิมเพื่อนเธอแต่อย่างใดเขาคืออัคคีเพื่อนในกลุ่มและหนึ่งในสมาชิกนิลกาฬร่างสูงอยู่ในสภาพเปลือยท่อนบนดูก็รู้ว่าพวกมันคงมานั่งทำโปรเจ็คห้องขิมอีกเช่นเคย “เอ้า! ไอ่เบล มาไงวะ” อัคคีเอ่ยถามด้วยความประหลาดใจเวลานี้ เมเบลควรจะอยู่ห้องเพราะปกติเธอแทบจะไม่ออกไปไหนเลย “ขอเข้าไปหน่อย” เธอเอ่ยเสียงเบาก่อนเดินแทรกตัวเข้าห้อง “ไงเบล หายตัวไปเลยนะคนสวย” “จริง เจ้านายมึงใช้งานหนักขนาดนั้นเลยหรอวะ? ” “ขิมล่ะ? ” เมเบลไม่ได้ตอบคำถามธันวาแต่เธอกลับสำรวจรอบห้องเพื่อมองหาขิม “มันเก็บของอยู่ในห้อง” ภีมชี้ไปทางประตูห้องนอน ขิมไม่ตอบเดินเปิดประตูเข้าไปทันที พร้อมกดล็อกประตูไม่ให้ใครเข้า ขิมที่นั่งเก็บเสื้อผ้าเข้าตู้เธอเพียงได้ยินเสียงเปิดประตูไม่ได้หันมองคนที่มาใหม่ว่าเป็นใคร “กูบอกว่าจะเก็บของ อย่ากวน” “บะ…เบลเอง” เบลเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่น “เบล” ขิมหันไปมองต้นเสียง เธ
SINTWiN | ห้ามรักวิคเตอร์ นอกใจเหมือนกัน
ตอนที่ 7 นอกใจเหมือนกันเมเบลเดินลงมายังหน้าประตูทางเชื่อมเข้าตัวสนามสายตาหวานกวาดมองบรรยากาศรอบ ๆ โดยที่ไม่รู้ว่ามีลูกน้องของวิคเตอร์เดินตามอยู่ไม่ห่างวิคเตอร์กับวินเซนต์เก่งมากที่อายุแค่นี้แต่บริหารสนามได้จนติดอันดับของประเทศ ในขณะที่กำลังเชยชมวิคเตอร์อยู่นั้นสายตาดันสะดุดเข้ากับร่างชายหญิงคู่หนึ่งที่กำลังนัวเนียกันอยู่ข้างกำแพงมองแวบแรกเมเบลจำแผ่นหลังที่คุ้นเคยนั้นได้เป็นอย่างดี มือของผู้ที่ขึ้นชื่อว่าแฟนกำลังลูบไล้เอวบางของคนอื่นเมเบลเบิกตากว้างอย่างไม่เชื่อสายตาก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือเหมือนคนจะร้องไห้ ผู้หญิงที่ยืนอยู่ตรงนั้นคือคนเดียวกับที่เธอเคยเจอที่คอนโดเขา “พะ…พี่ต้าร์กับผู้หญิงคนนั้น” ขาเรียวไม่มีแม้แต่แรงที่จะก้าว เธอได้แต่ยืนมองอยู่ตรงนั้นทั้งน้ำตาฝ่ามือหนาของใครสักคนเอื้อมมาบังตาไม่ให้เธอเห็นอะไรมากกว่านี้ “ถ้าเห็นแล้วเจ็บก็อย่ามอง” วิคเตอร์อุ้มเมเบลขึ้นมาบนห้องพักส่วนตัวของเขาแม้ในใจเขาจะรู้สึกดีใจที่เมเบลได้รู้ความจริงสักทีแต่ก็ไม่สบายใจที่เห็นเธอนั่งนิ่งเหมือนรูปปั้นน้ำแข็ง ไร้รอยยิ้มบนใบหน้าสิ่งที่น่าแปลกคือเมเบลยืนนิ่งน้ำตาไหลเพียงเท่านั้น ไม่มีเสียง
SINTWiN | ห้ามรักวิคเตอร์ คำถามของวินเซนต์
ตอนที่ 6 คำถามของวินเซนต์@ สนามแข่งรถ VV สนามแข่งรถแห่งใหญ่ในระดับเบอร์ต้นของประเทศ ซึ่งวันนี้ผู้คนค่อนข้าง คึกคักกว่าปกติ เนื่องจากมีเดิมพันนัดสำคัญ กับของเดิมพันที่มีมูลค่ามหาศาลจะมีเพียงแค่นักแข่งกับทีมของบริหารของเจ้าของสนามเท่านั้นที่จะรู้ว่าของเดิมพันข้างในคืออะไร เพื่อป้องกันไม่ให้ถูกตรวจสอบจากพวกตำรวจรับจ้างฝั่งสีเทาที่ตั้งแง่จะกวาดล้างสนามคู่แข่งให้สิ้นซากเพื่อดันตัวเองขึ้นอันดับหนึ่งของประเทศตลอดทางวิคเตอร์จับมือเมเบลไว้แน่นเพราะเธอสวมหมวกปิดหน้าไม่พอยังก้มหน้าเดินอีก จะกลัวใครเห็นนักหนา อารมณ์เขาค้างตั้งแต่เมื่อกี้ไม่พอยิ่งเห็นเธอทำแบบนี้แล้วยิ่งหงุดหงิดสองเท้าก้าวเดินเข้าห้องสี่เหลี่ยมชั้นบนสุดของสนามที่ไม่มีใครสามารถเข้าได้นอกจากแฝดนรกเพราะเขาทำระบบป้องกันสแกนนิ้วอย่างแน่นหนาไว้ แม้แต่เพื่อนจะเข้ามาต้องรอเขาอนุญาตก่อน “สวัสดีครับคนสวย” วาโยเอ่ยทักทายสาวคนข้างกายวิคเตอร์ “สวัสดีค่ะ” เมเบลโค้งหัวทักทายวาโยอย่างสุภาพอาจเพราะเจอกันครั้งแรกเลยทำตัวไม่ถูกก่อนหันมายกมือให้วินเซนต์ “ไง วินเซนต์” “ไง เมเบลคนสวยของวิน” “มึงรู้จักเมียกูตอนไหนวะ” วิคเตอร์มั่นใจว่าเขาไม่เ
SINTWiN | ห้ามรักวิคเตอร์ เช็คของ 🔥
ตอนที่ 5 เช็คของ Ncทั้งสองสบตากันอยู่นาน วิคเตอร์เห็นถึงสายตาที่ลังเลของเมเบลทำให้เขารู้สึกได้ว่าเธออาจจะเริ่มมีใจ เพียงแค่ไม่รู้ตัวเอง “วิคจะรู้ได้ยังไงว่าที่เบลพูดมาทั้งหมดคือความจริง” วิคเตอร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนลง มือหนาเกลี่ยปรอยผมที่ปรกอยู่ตามกรอบหน้าเธอ เมเบลเห็นอย่างนั้นเธอเริ่มคลายความกลัวออกจากใจปรับเปลี่ยนสายตายั่วยวนคนตรงหน้า “ลองเช็คดูสิ ว่ามันยังแน่นเหมือนเดิมหรือเปล่า” ไม่พูดเปล่า เธอจับมือของเขาแตะเนินช่วงล่างของตัวเอง มืออีกข้างเกลี่ยบนแผงอกแกร่ง “ก็ต้องแน่นอยู่แล้วเพราะของวิคใหญ่กว่าของมันแน่นอน” วิคเตอร์ไม่ยอมเหมือนกัน เขาจับมือที่แตะแผงอกลดลงมาลูบแก่นกายยักษ์ที่กำลังเริ่มผงาดแข็งตัวขึ้นผ่านใต้กางเกง “ใหญ่สู้ปากเบลได้หรอ? ” เมเบลเขย่งเท้าให้ตัวสูงพอที่จะกระซิบข้างหูของเขาได้ ประโยคท้าทายที่ออกจากปากของเธอทำเขาแทบบ้าความอดทนอดกลั้นขาดลงในชั่วพริบตา “แม่งเอ้ย!!!” พลั่ก! วิคเตอร์ผลักเมเบลลงบนโซฟาตัวโปรดก่อนร่างสูงโดดขึ้นคร่อมตัวเธอไว้ แขนแกร่งเท้าพนักโซฟากักตัวเธอไว้ไม่ให้หนี “อื้อ จุก แต่อยากจุกมากกว่านี้อ่ะ” เมเบลไม่เกรงกลัวเลยสักนิด เธอกัดริมฝีปากตัวเอง
SINTWiN | ห้ามรักวิคเตอร์ เก็บความสงสัยไว้
ตอนที่ 4 เก็บความสงสัยไว้ “รอยนี้หรอ ไม่มีอะไร แมวไอ่เคนมันข่วนพี่อ่ะ” มือหนาชี้เข้าหัวไหล่ตัวเองก่อนเอ่ยบอกคนบนตักด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง เมเบลหรี่ตามองอย่างจับผิด “หรอคะ? ” “หนูไม่เชื่อพี่หรอ” “ไม่ได้บอกว่าไม่เชื่อค่ะ พี่ต้าร์หนูไว้ใจพี่นะคะ” เธอจับมือของเขาสอดนิ้วประสานกุมไว้แน่นบนตักตัวเอง “อย่าคิดมากเลย พี่รักหนูคนเดียว” คำพูดหว่านล้อมดวงตาสื่อความจริงใจการแสดงทั้งเพของต้าร์ล้วนทำให้เมเบลเชื่อได้ในพริบตา “ปากหวานจัง” ใบหน้าวานเอียงคอมองแฟนหนุ่ม “รู้ได้ยังไงครับ เด็กแถวนี้ยังไม่เคยชิมเลยนะ” มือหนาลูบแก้มบางของเธอก่อนมองแฟนสาวด้วยสายตาเสือร้ายที่จ้องตะครุบเหยื่อตรงหน้า “ก็…อื้อส์” ไม่ทันที่เมเบลจะตอบ ต้าร์คว้าคอเธอโน้มใกล้ใบหน้าเขาฉกจูบอันแสนหวาน นี่คงเป็นครั้งแรกตั้งแต่คบกันมาที่เขาได้ใกล้ชิดเธอมากขนาดนี้ เมเบลที่ตอนแรกเหมือนจะขัดขืนพอเริ่มปรับตัวได้เธอเคลิ้มตามเขาแต่กลับมีภาพใบหน้าของวิคเตอร์ฉายเข้ามาในหัวซะก่อน เธอจึงรีบผละตัวออก “นะ…หนูยังไม่พร้อม” “เราคบกันเข้าปีที่สามแล้วนะ” ต้าร์แสดงท่าทีอาการหัวเสียเล็กน้อย “รออีกหน่อยได้ไหมคะ? ” “โอเคครับพี่รอได้เพ
SINTWiN | ห้ามรักวิคเตอร์ จุดจำยอม (อดีต)
บทที่ 2จุดจำยอม ( อดีต ) หลังจากวันนั้นเมเบลก็ไม่ได้กลับไปที่สนามแข่งรถอีกเลย เธอกลัวจะเจอคนโรคจิตคนนั้น อีกอย่างเธอไม่ได้บอกเรื่องนี้กับใครเพราะไม่อยากให้ทุกคนเป็นห่วงยิ่งกับขิมไม่ควรที่จะรู้เด็ดขาด ในขณะที่เมเบลกำลังคิดอะไรเรื่อยเปื่อยอยู่นั้น กลับมีเสียงเรียกเข้าดังขึ้น ครืด ครืด… เสียงข้อค
SINTWiN | ห้ามรักวิคเตอร์ จุดเริ่มต้น (อดีต)
ตอนที่ 1 จุดเริ่มต้น (อดีต) @ สนามแข่งรถ VV สนามแข่งรถแห่งใหม่ย่านเมืองกรุง สนามนี้พึ่งเปิดได้ไม่ถึงสัปดาห์กลับมีผู้คนมากมายเข้ามาประลองสนามกันอย่างล้นหลามทำให้เจ้าของอย่างแฝดนรกเป็นที่พอใจในธุรกิจตัวเองเป็นอย่างมาก “พวกมึงเก่งจังวะไอ่แฝด แม่งคนเต็มสนามทุกวัน” วาโยจ้องมองไปยังภาพหน้าจอที่กำลังฉ
SINTWiN | ห้ามรักวิคเตอร์ บทนำ
บทนำคอนโดมิเนียมสุดหรูย่านใจกลางเมือง ภายในห้องตกแต่งสไตล์เรียบหรูธีมสีน้ำเงินเทาเฟอร์นิเจอร์ทุกอย่างเน้นทำจากหินวีเนียร์ เน้นความเรียบง่ายสบายตา ระเบียงข้างนอกมองออกไปเห็นวิวได้ทั่วทั้งเมือง “ไอ่ธามรีบยิงสิวะ!” เสียงเจ้าของห้องดังขึ้น ร่างชายหนุ่มวัยยี่สิบต้น ๆ นอนเล่นโทรศัพท์อยู่ที่โซฟากลางห้
You May Also Like
Not Love | ไม่รัก(อย่ากั๊ก!!!)
“TheLittleDevil”11.3K viewsEvil Engineerร้ายรักวิศวะเลว [ไนต์]
sunshine-day17.4K viewsเด็กลับสัมพันธ์ร้าย (NC 18+)
กาแฟหอมกรุ่น20.7K viewsเมียที่ไม่มีวันได้เป็น
เอวาริณ ชาริณ11.2K viewsครั้งแรกของอลิซ
ยัยปลาซิว392 viewsลูกกรอกขุนแผน (NC20+)
สนามอารมณ์2.5K viewsบันไดแห่งความปรารถนา
vvildlordz173 viewsBAD ‘KING ผิดที่รัก
6RICH 5.1K views
