로그인“ก็...ตามนั้นเลยค่ะ” ฉันฉีกยิ้มกว้างเพิ่งรู้เมื่อเช้าเลยค่ะตะหงิดใจเพราะเลยวันที่ประจำเดือนมาได้สามอาทิตย์แล้ว เมื่อเช้าก็เลยลองตรวจดูผลก็อย่างที่บอกพี่ฟรังซ์ไปนั่นแหละ ดีใจแทบกรี๊ดลั่นบ้านแต่อยากเซอร์ไพรส์ว่าที่คุณพ่อก่อนเลยต้องเก็บเสียงกรี๊ดเอาไว้“พี่...จะมีลูกแล้วเหรอเพลง” เขาถามเสียงสั่นดูงงกับ
-สามเดือนต่อมา-“มองเหี้ยไรวะ!” พี่ฟรังซ์ยืนเท้าเอวท่าทางหัวเสียอยู่ข้างเวทีขนาดใหญ่ในงานมอเตอร์โชว์ ด้านบนมีแลมโบกินี่ราคาหลายสิบล้านถูกนำมาโชว์เปิดตัวรถรุ่นใหม่ที่เพิ่งนำเข้ามาในไทยภายในงานมอเตอร์โชว์ แต่เจ้าของบริษัทที่เอารถมาเปิดตัวกลับยืนหัวฟัดหัวเหวี่ยงตะคอกแขกและลูกค้าในงานอยู่ข้างเวทีจนฉันดึ
พั่บ!พั่บ พั่บ พั่บ!“อื้อ! อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ! พี่ฟรังซ์ขา ซี๊ด~ แรง ๆ ค่ะ” ผมใส่เข้าไปมิดลำแล้วก็เริ่มกระแทกตัวตนใส่ร่องรักเมีย ยิ่งกระแทกท่อนเอ็นเข้ารุนแรงเท่าไหร่เพลงขวัญก็ยิ่งร่ำร้องให้ใส่เข้าไปแรงมากกว่าเดิมพั่บ พั่บ พั่บ!“อื้อ~ เสียว ที่รักขา ซี๊ด~ เพลงเสียว” เพลงขวัญเอี้ยวตัวมามองผมด้วยความทรมาน
“เสียวค่ะ ซี๊ด~ พี่ฟรังซ์เข้ามาเลยได้ไหม”“...อยากเหรอครับเมีย”“อยากค่ะ อื้ม~ พี่ฟรังซ์ขา ใส่เข้ามาเลยได้ไหมเพลงค้างนานแล้ว”“หือ?” อ่าส์ พี่ก็ค้างค่ะที่รักแต่ขอแกล้งเมียก่อนห่างอกผัวไปนานที่รักของผมหื่นขึ้นเยอะเลย แต่พอผมลีลาเพลงขวัญก็จิกลงมาที่แขนผมเต็มแรง“อย่าแกล้งค่ะพี่ฟรังซ์...นี่เมียนะ”“...
“คะ” เพลงขวัญขานรับแล้วก็มองผมด้วยสีหน้าโคตรงง ผมเลยรีบขยับตัวไปนอนข้างเธอแต่เอามือจับที่หน้าอกเอาไว้เพื่อให้เธอรู้ว่าผมจะทำต่อแต่แค่หยุดเพื่อคุยธุระแป๊บเดียว“สามีเพลงขวัญอยากมีลูกจังเลยค่ะ”จุ๊บ!ผมนอนตะแคงเอามือค้ำหัวคุยกับเพลงขวัญ คุยไปบีบนมเมียไปไม่มีอะไรที่จะฟินกว่านี้อีกแล้ว“พูดอะไรของพี่ฟรั
“เดี๋ยวเพลงว่าเพลงไปเก็บของต่อดีกว่านะคะ” ฮึ ๆ จะหาเรื่องหนีสินะเพลงขวัญ“จะอยู่ทั้งที่มันเพิ่งฉาบปูนจริง ๆ” ผมมองหน้าคนสวยที่ยืนคุยกับผมด้วยหน้าตาเอ๋อ ๆ ทันที่ที่กลับมาถึงคอนโด หน้าตาเอ๋อไม่สมกับเพลงขวัญมือตบอันดับหนึ่งเลยสักนิด แต่ก็ดีแล้วครับผมเคยบอกแล้วไงว่าผมจะเป็นคนแรกที่ไม่กลัวเมีย แต่ไม่ใช่
ผู้หญิง บ้าน แวะเข้าบ้าน จะเข้าไปใช่ไหม และเดี๋ยวเจอกันเย็นนี้มันคืออะไร เขามีใครอีกคนใช่ไหม ในระหว่างที่ฉันหายไปเขามีคนอื่นแล้วใช่ไหม...#PLENGKWAN END#FRUNG TALK“พี่ไพยังไม่กลับเหรอครับ” ผมเดินออกมาด้านนอกมันเลยเวลาเลิกงานมาเกือบชั่วโมงแต่ผมก็ยังเห็นพี่ไพนั่งทำงานหัวหมุนอยู่“อีกสักพักค่ะคุณฟรัง
“คุณคะวันนี้วันที่เก้าแล้วนะคะ”“อะไรเหรอจูน”“ก็วันนี้วันที่เก้าแล้วนะที่ห่างอกผัวมาซบอกดูม ๆ ของเพื่อน”“แล้ว?” ฉันมองหน้าจูนด้วยความรู้สึกไม่เข้าใจ“ก็เก้าวันเลขสวยเลย วันนี้เป็นวันดีขอให้เจริญศรีสุขสวัสดิ์”“จูนอย่าเล่น” ไม่ว่าจะพยายามสรรหาคำพูดมากมายแค่ไหนสุดท้ายความหมายของการพูดก็คืออยากให้ฉัน
พอปืนมาปากก็ยอมง้าง จ่อหัวเตรียมเหนี่ยวไกความจริงก็ถูกเอ่ยออกมาทั้งน้ำตา ผู้หญิงคนนี้ได้ยินตอนผมคุยโทรศัพท์กับเพลงขวัญเมื่อช่วงเย็นว่าผมจะมาดื่มกับลูกค้าก็เลยแอบตามมาแล้วก็ไปติดสินบนกับเด็กเสิร์ฟให้ใส่ยานอนหลับในเหล้าของผมกับลูกค้า พอพวกผมหลับก็แจ้งให้พนักงานมาช่วยเปิดห้องให้ เธอให้คนพาลูกค้าไปนอนอี
-หนึ่งอาทิตย์ต่อมา-เพล้ง!“แม่งเอ๊ย!”“เฮ้ยใจเย็นสิวะไอ้ฟรังซ์”“ใจเย็นเหี้ยอะไรวะ กูทนมาได้ทั้งอาทิตย์กูยังไม่เย็นอีกเหรอ” ผมหันไปตวาดไอ้เหี้ยซันที่มานั่งดื่มเป็นเพื่อนด้วยความหงุดหงิด“เย็นเหี้ยไรของมึง กูเห็นมึงอาละวาดปาแก้วปาขวดอยู่ทุกคืน”“ก็เมียกูหาย มึงเข้าใจไหมไอ้ซันว่าเมียกูหาย! โว้ย!” ผมต







