So What รักแล้วให้ทำไง

So What รักแล้วให้ทำไง

last updateHuling Na-update : 2025-06-16
By:  Phat_saraKumpleto
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 Rating. 1 Rebyu
107Mga Kabanata
9.3Kviews
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

ใคร ๆ ก็เป็นเมียผมได้ทั้งนั้นล่ะครับ ใครนอนกับผมแล้วอยากจะครางแทนตัวว่า เมีย ก็ตามสบาย แต่ผม “ไม่เคยเป็นผัวของใคร” ก็แค่นั้นเอง

view more

Kabanata 1

บทที่ 1 ตรงสเปคคุณฟรังซ์

浴室からシャワーの音が聞こえてくる。

森川拓海(もりかわ たくみ)がシャワーを浴びているのだ。

午前3時。

さっき帰宅したばかりだった。

森川知佳(もりかわ ちか)は浴室の扉の前に立っていた。話したいことがあったのだ。

これから相談しようとしていることを、彼が聞いてくれるだろうか。少し不安になった。

どう話しかけようかと迷っていると、中から妙な音が聞こえてきた。

耳を澄ませて、やっと理解した。拓海が一人でしていることの音だった……

荒い息づかいと押し殺したうめき声。胸を重いハンマーで叩かれたような衝撃が走った。苦しみが波のように押し寄せてくる。その痛みに息が詰まった。

今日は二人の結婚記念日で、結婚して5年が経つ。それなのに夫婦として一度も……

結局、自分で済ませることを選んでも、私には触れたくないということなのか?

彼の息づかいがさらに荒くなる中、限界まで我慢したような低い声で果てた。「結衣……」

この一言が、心を完全に砕いた。

頭の中で何かが音を立てて崩れ、すべてが粉々になった。

必死に口を押さえ、声を漏らさないよう振り返った瞬間、よろめいた。洗面台にぶつかって床に倒れてしまった。

「知佳?」中から拓海の声がした。まだ息が整わず、必死に抑えようとしているのが分かったが、呼吸は荒いままだった。

「あ……お手洗いに行こうと思って、シャワー中だなんて知らなくて……」苦しい言い訳をしながら、慌てて洗面台につかまって立ち上がろうとした。

でも焦れば焦るほど、みじめになっていく。床も洗面台も水で濡れていた。やっとの思いで立ち上がったとき、拓海が出てきた。白いバスローブを慌てて羽織って乱れていたが、腰の紐だけはしっかりと結ばれていた。

「転んだのか?俺が手伝うよ」彼女を抱き上げようとした。

痛みで涙が溢れそうになったが、それでも彼の手を振り払った。そして意地を張って、「大丈夫、一人でできるから」と言った。

そして再び滑りそうになりながら、足を引きずって寝室へと逃げ帰った。

「逃げる」という表現は決して大げさではない。

拓海と結婚したこの5年間、知佳はずっと逃げ続けていた。

外の世界から逃げ、周囲の視線から逃げ、そして拓海の憐憫の視線からも逃げていた――拓海の妻が足の不自由な人だなんて。

足の不自由な人が、端正で事業も成功している拓海と釣り合うはずがない。

でも彼女にも以前は健康で美しい脚があったのに……

拓海もすぐに出てきて、やさしい口調で心配そうに尋ねた。「痛くないか?見せてくれ」

「大丈夫」知佳は布団を引き寄せ、自分のみじめさと一緒に布団の中に身を隠した。

「本当に大丈夫か?」彼は本当に心配していた。

「うん」彼女は背中を向けて、強くうなずいた。

「じゃあもう寝るか?お手洗いに行きたかったんじゃなかったのか?」

「もう行きたくない。寝ましょうか?」知佳は小さく言った。

「わかった。そうそう、今日は俺たちの記念日だから、君にプレゼントを買ったんだ。明日開けて、気に入るかどうか見てくれ」

「うん」知佳は答えた。プレゼントはベッドサイドに置かれており、もう見ていた。ただ、開けなくても中身がわかる。

毎年同じ大きさの箱で、中には全く同じ時計が入っている。

知佳の引き出しには、誕生日プレゼントと合わせて、すでに9個の同じ時計が眠っており、これが10個目だった。

会話はそこで途切れ、彼は電気を消して横になった。空気中にボディソープの湿った香りが漂っていた。でもベッドの沈み込みをほとんど感じなかった。2メートルの大きなベッドで、彼女がこちら側に寝て、彼は向こう側の端に横になっている。二人の間にはまだ3人が寝られるほどの距離があった。

二人とも結衣という名前を口にすることはなく、ましてや彼が浴室でしていたことについても触れなかった。まるで、何も起こらなかったかのように。

知佳は固まったまま仰向けに横たわり、ただ目の奥がヒリヒリと痛むのを感じていた。

結衣、立花結衣(たちばな ゆい)は彼の大学の同級生で、初恋であり、憧れの人だった。

大学卒業のとき、結衣は海外に行き、二人は別れた。拓海は一時期立ち直れず、毎日酒に溺れていた。

知佳と拓海は中学の同級生だった。

中学時代からひそかに彼を好きだった。

その頃、拓海は学校一のイケメンで、クールな優等生だった。一方知佳は芸術系の生徒だった。美しくはあったが、美しい女の子は大勢いた。成績がすべてだった学生生活において、芸術系の生徒はそれほど目立たず、偏見を持たれることさえあった。

だから、それは彼女だけの片思いで、いつか彼の前に立てる日が来るなんて思ったこともなかった。

芸術大学のダンス学科を卒業して夏休みに実家に帰っていた時、落ち込んでいる拓海と再会するまでは。

その夜も拓海は酔っぱらっており、ふらふらと歩いていた。横断歩道を渡るとき信号を見ておらず、一台の車がブレーキも間に合わず突っ込んできた。彼を突き飛ばしたのは彼女だった。心配で彼の後をついていた知佳が、彼を押しのけて自分が車にはねられたのだった。

知佳はダンス専攻で、大学院への推薦も決まっていた。

しかし、この交通事故で、足は不自由になった。

もう二度と踊ることができなくなった。

その後、拓海は酒をやめ、知佳と結婚した。

知佳に対して罪悪感を抱き続け、感謝し続け、優しい言葉をかけ続けた。でも同時に冷淡で水のように冷たく、そしてたくさんのプレゼントをくれ、たくさんのお金をくれた。

ただ一つだけ、愛してはくれなかった。

知佳は、時間がすべてを癒してくれると思っていたし、時間がすべてを薄れさせてくれるとも思っていた。

しかし想像もしなかったのは、5年が過ぎても、彼は「結衣」という名前をこれほど深く心に刻んでいるということだった。さらには、自分で処理するときでさえ、呟いているのはその名前だということだった。

結局は私があまりにも愚かで世間知らずだったのだ……

一睡もできず、スマホの中のそのメールを、この夜100回は見返した。

海外のある大学からの大学院入学許可通知で、今夜彼と相談するつもりだったこと――私が海外の大学院に行くことは可能かどうか?

しかし今となっては、拓海と相談する必要はなさそうだった。

5年間の結婚生活、数え切れない眠れぬ夜。それがついにこの瞬間から終わりに向かって歩み始めるのだ。

拓海が起きたとき、知佳はまだ寝たふりをしていた。外で家政婦の中村さんと話している声が聞こえた。「今夜は接待があるから、彼女には待たずに休むよう伝えて」

言い終えると、彼はまた部屋に戻ってきて様子を見た。知佳は布団をかぶっており、涙で枕が濡れていた。

普段拓海が会社に行くときは、知佳が彼の着る服をコーディネートして脇に置いておき、彼はそれを着るだけだった。

しかし今日はそれをしなかった。

拓海は自分でクローゼットに行って着替え、会社に向かった。

知佳はそのとき目を開け、ただ目がひどく腫れぼったいのを感じた。

スマホのアラームが鳴った。

それは自分で設定した時間で、起きて英語を読む時間だった。

結婚後の知佳は、足のことで9割の時間を家に閉じこもっていた。もう外出することはない。一日の時間を区切って、それぞれに何かすることを見つけて時間を潰すしかなかった。

スマホを手に取ってアラームを止め、それからさまざまなアプリを目的もなく見始めた。

頭の中はぼんやりと混乱していて、何も頭に入らなかった。

それが、ある動画アプリで突然一つの動画を見つけるまでは。

画面の中の人があまりにも見覚えがある……

もう一度アカウント名を見ると――結衣CC。

このおすすめ機能は……

投稿時間は、昨夜だった。

知佳が動画をタップすると、すぐに賑やかな音楽が響き、それから誰かが叫んでいる声が聞こえた。「いち、に、さん、結衣おかえり!乾杯!」

この声は、なんと拓海だった。

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata

Rebyu

อดิวรรณ อินทรวงศ์
อดิวรรณ อินทรวงศ์
สนุกมากค่ะ
2025-06-20 19:51:24
0
0
107 Kabanata
บทที่ 1 ตรงสเปคคุณฟรังซ์
“มาคนเดียวเหรอคะ”“ครับ” ผมนั่งจิบเหล้าที่บาร์อยู่ ๆ ก็มีสาวสวยหุ่นดีที่มองด้วยสายตาแค่ไม่กี่วินาทีผมก็บอกตัวเองได้ทันทีว่าเธอคือสเปคของผมมานั่งข้าง ๆ แล้วก็ทักทายผมด้วยเสียงโคตรเซ็กซี่“แบบนี้ก็เหงาแย่สิคะ ขอมาการิต้าค่ะ” เธอทักทายเหมือนจะยั่วแต่เปล่าหรอกครับเหมือนหาเพื่อนคุยมากกว่า เพราะเธอนั่งลงที่เก้าอี้บาร์ข้าผมแล้วก็ถามเหมือนทักทายคนทั่วไปถามผมเสร็จก็หันไปสั่งเครื่องดื่ม เธอไม่ได้ดูสนใจผมเป็นพิเศษเลยสักนิด มันแตกต่างจากผู้หญิงคนอื่น“มาคนเดียวเหมือนกันเหรอครับ” ให้ผมทนนั่งเงียบมองผู้หญิงคนนี้แล้วปล่อยให้เธอผ่านไปไม่ได้หรอกเพราะเธอตรงสเปคผมทุกอย่าง“ค่ะ” อ่าส์~ รอยยิ้มหยิ่ง ๆ ที่ส่งมาให้ทำให้ผมอยากได้มาเป็นเจ้าของเลยว่ะ“ไม่เหงา?” ผมโคตรชอบเลยว่ะเวลาได้ล่าเหยื่อ โดยเฉพาะเหยื่อที่ตรงสเปคจนต้องเอามาคิดให้หนักว่าอยากล่ามาเป็นจานหลักหรือจานรองดีอาหารจานรองของผมมันเยอะ เยอะจนกินแทบไม่ไหวแต่ก็กินไหวทุกทีอยู่ดีนั่นล่ะส่วนจานหลักก็พอมีครับแล้วก็มีพอสมควร ทุกจานเด็ด ๆ ทั้งนั้น ผมคิดไปมองหน้าเธอไปด้วยแล้วก็ตัดสินใจได้ว่าขอชิมก่อนดีกว่า ถ้าเด็ดมากพออาจจะได้เป็นอาหารจานหลักที่โคตรโปรดเพราะเ
Magbasa pa
บทที่ 2 พริตตี้โนเนม
​“อีเพลงขวัญ!”“ขา~ เพื่อนซี”“อย่ามาทำเสียงตอแหลใส่! มึงแย่งงานกู” หึ! เพลงขวัญนึกไว้แล้วค่ะว่าเมื่อไหร่ที่เพื่อนซี หรือซีแนมคนสวย แม่พริตตี้ MC เบอร์หนึ่ง แม่นัมเบอร์วันของวงการมาถึงเมื่อไหร่นางจะต้องปรี่เข้ามาหาเพลงขวัญคนนี้แล้วก็ตามด้วยประโยคแรกอย่าง...อี ...เพลง ...ขวัญ!“พริตตี้โนบอดี้แถมโคตรโนเนมอย่างเพื่อนเพลงจะเอาปัญญาที่ไหนไปแย่งงานพริตตี้ MC เบอร์หนึ่งของวงการอย่างเพื่อนซีล่ะจ้ะ” ฉันหันไปทำหน้าใสซื่อตอบออกไปท่ามกลางเพื่อน ๆ พริตตี้ด้วยกันที่ต่างก็รู้ไส้รู้พุงฉันกับยัยซีแนมหมดเปลือกแล้ว เพราะทุกคนเคยเจอพลังองค์แม่จากซีแนมกันมาถ้วนหน้า“มึงใช้เต้าไต่ไงอีเพลง อีแรด!” ซีแนมชี้หน้าตะโกนด่าฉัน แต่ฉันชินแล้วค่ะ นางด่าใครก็ด่าอีแรดทั้งนั้นแหละ ไม่เป็นไรอีเพลงภูมิใจเพราะแรดเป็นสัตว์สงวน ถรุ้ย!เอาตรง ๆ เลยก็แล้วกันค่ะเลิกแอ๊บแอ๊ตอแหลแล้ว วันนี้ถ้าไม่ได้ตบอีปากปีจออย่ามาเรียกอีเพลงเลยค่ะ มึงอยากจะด่าใครก็ด่าไปแต่มึงจะด่าพร้อมชี้หน้าอีเพลงขวัญแล้วให้เรื่องมันจบง่าย ๆ ไม่ได้แน่นอน!เพี๊ยะ!“อีเพลง!” หน้าหันค่ะ ยัยซีแนมแหนมเน่าหน้าหันไปตามแรงตบแล้วก็หันกลับมามองหน้าฉันพร้อมตะโกนเรียก
Magbasa pa
บทที่ 3 ปาดหน้าเค้ก
วันนี้ฉันมาทำงานที่รักและมีความสุขกับมันมาก~ มีความสุขสุด ๆ เพราะวันนี้โชคดีพี่เอเจนซี่ใจดีเห็นความสามารถจนยื่นงานใหญ่ให้ฉัน ปกติก็เป็น MC ต๊อกต๋อย เป็นเบอร์เล็ก ๆ ตามไซต์นั่นแหละมั้ง ฮ่า ๆๆ แต่เมื่อวานช่วงบ่ายก่อนหน้าแม่ซีแนมคนงามจะเข้ามาวีนพี่เอเจนซี่ก็โยนงานใหญ่มาให้ฉันตอนแรกก็ดีใจมากแต่พอรู้ว่าปาดหน้าเอางานยัยซีแนมมาฉันก็เซ็งนิดหน่อยเพราะเดี๋ยวนางต้องไปป่าวประกาศไปทั่วว่าอีเพลงแย่งงานแน่นอน และถึงแม้ใคร ๆ จะรู้ดีว่ามันไม่จริงแต่ฉันก็รู้สึกรำคาญอยู่ดีเพลงเป็นคนค่ะไม่ใช่แม่ชี และไม่ใช่นางเอกแสนดีอะไรทั้งนั้น เป็นแค่คนคนหนึ่งที่รัก โลภ โกรธ หลง มีอารมณ์กับทุกสิ่งที่เข้ามาสร้างความวุ่นวายในชีวิตจริงสิลืมแนะนำตัวใช่ไหมคะ ฮายค่ะซิส~ น้องชื่อเพลงขวัญนะคะ เป็นนักศึกษาปีสี่ เป็นคนสวยและรวยอารมณ์ ไม่ใช่รวยอารมณ์ขันนะคะรวยหลายอารมณ์ต่างหาก แหะ ๆ ฉันเป็นสาวสวยหวานลูกครึ่งพะเยา-ระยอง พ่อพะยองแม่ระเยา บ้า! ฮ่า ๆๆ แม่เป็นคนพะเยา พ่อเป็นคนระยองค่ะ ^^อันที่จริงบ้านฉันก็พอมีกินมีใช้ไม่ขัดสนแต่ก็อยากมีเงินใช้แบบสบายใจไม่ต้องคอยแบมือขอเงินพ่อแม่ฉันก็เลยมาเป็นพริตตี้ตามคำชักชวนของเพื่อน เพลงเป็นคนส
Magbasa pa
บทที่ 4 ศัตรู
​“เธอกล้าว่าฉันขนาดนี้เลยเหรอเพลงขวัญ!” เขารู้จักชื่อและเรียกฉันเต็มยศแบบนี้มาเป็นครั้งที่สองแสดงว่าไม่ใช่แค่ติ่งร่องนมซีแนมแบบธรรมดาแล้วล่ะค่ะ แบบนี้ผัวชัวร์ ๆ“แล้วเรารู้จักกันเหรอคุณถึงได้กล้ากล่าวหาว่าฉันเป็นเด็กเสี่ย?” ฉันงงไปหมดแล้วว่าคนตรงหน้าฉันเขาเป็นผู้บริหารของบริษัทนำเข้ารถยนต์ที่ใหญ่ระดับประเทศจริง ๆ เหรอ นึกว่าเด็กมหาลัยที่เพิ่งก้าวข้ามการเตะบอลกับเพื่อนจนตัวเหม็นเหงื่อมาเป็นหนุ่มมหาลัยร้อนรักที่หัดมีเมียเป็นครั้งแรก นี่ถ้าเป็นเพื่อนกันจะเดินไปตบหัวแรง ๆ แล้วบอกว่า ...เฮ้ย! ไอ้ฟรังซ์เดี๋ยวนี้มึงติดหมีจนดูไม่ฉลาดแล้วนะเพื่อน! ฉันจะทำจริง ๆ นะถ้าสนิท แค่คำบอกเล่าจากซีแนมเขาก็กล้ามากล่าวหาฉัน ฉันเนี่ยนะเป็นเด็กเสี่ย ยิ่งเป็นเด็กคุณพอร์ชยิ่งไม่มีทางเพราะเคยเจอคุณพอร์ชไหมก็ไม่เคย แค่รู้จักเพราะเขาเป็นคนดัง แถมเป็นเจ้าของบริษัทออแกไนซ์ที่เป็นสายงานใกล้ชิดกับอาชีพของฉันก็เท่านั้น“ถ้าไม่จริงทำไมคนที่ฉันบรีฟไว้ถึงโดนถอด? ลูกค้าระบุตัว MC ชัดเจนใครที่ไหนจะกล้าเปลี่ยนตัวถ้าคนที่มาเสียบแทนไม่ใช่คนพิเศษของเจ้าของบริษัท?” นี่โดนหมอเสน่ห์ที่ไหนมาคะคุณ อยากรู้ว่าซีแนมมันใช้น้ำมันพลายสำ
Magbasa pa
บทที่ 5 ไม่ทน
​“ฉันต้องขอโทษด้วยนะคะที่ทำตัวเสียมารยาทจำชื่อลูกค้าไม่ได้ พอดี...ชื่อห่วยแถมหน้ายังโหลมากอีกต่างหาก”“เพลงขวัญ!”“พี่ว่าเราไปดูของต่อดีกว่าครับซีแนมจะได้รีบกลับไปพักผ่อน” ผมไม่อยากปล่อยให้ผู้หญิงสองคนนี้ยืนทะเลาะกันกลัวพวกเธอเองนั่นแหละที่จะอายคนเพราะฝีปากเพลงขวัญไม่ได้อยู่ในระดับเด็กมหาลัย ฝีปากเธอระดับแอดวานซ์เลยต่างหาก ขนาดเพิ่งรู้จักแค่ครึ่งวันผมยังสัมผัสมันได้เลย ส่วนความรู้สึกของผมถ้าถามว่าโกรธไหมที่เด็กคนนี้ว่าชื่อผมห่วยหน้าผมโหล ผมไม่โกรธหรอกครับแค่หงุดหงิดตะขิตตะขวงใจนิดหน่อย“ยังค่ะพี่ฟรังซ์ ซีขอเคลียร์กับคนมารยาททรามก่อน” ซีแนมเธอร้ายครับ ร้ายตามประสาผู้หญิงนั่นแหละแต่ผมไม่ได้สนใจความร้ายกาจของเธอเท่าไหร่ คนครับไม่ใช่แม่ชีที่จะดีได้ตลอดเวลา“จะเคลียร์ด้วยอะไรดีซีแนม อยากเคลียร์มากออกไปข้างนอกไหมจ้ะ ฉันกลัวข้าวของในนี้เสียหาย หรือถ้าผู้ชายของเธอยินดีรับผิดชอบค่าใช้จ่ายฉันก็โอเคนะถ้าจะเคลียร์ตรงนี้” เฮ้อ~สวยมากแต่แสบมากแบบนี้ใครจะอยากได้ไปเป็นแฟนวะ ผมเห็นหน้าเธอครั้งแรกเมื่อกลางวันก็แทบเคลิ้มกับความสวยแต่ก็ลบความรู้สึกแบบนั้นไปจนหมดเพราะเธอเป็นเด็กไอ้พอร์ช ยิ่งมาเห็นนิสัยของ
Magbasa pa
บทที่ 6 ไม่ขอเจออีกตลอดชีวิต
“เรียกอะไรนักหนา คุณเพิ่งรู้จักชื่อฉันวันนี้คุณก็เรียกชื่อฉันจนฉันเริ่มรำคาญชื่อตัวเองแล้วนะ หรือว่าชอบชื่อฉันมากกว่าชื่อเมียตัวเอง ระวังเรียกมาก ๆ แล้วจะติดปากจนเผลอครางชื่อฉันตอนยัยนี่ขย่มอยู่บนตัวนะคะคุณฟรังซ์”ผู้หญิงคนนี้กำลังทำให้ผมปวดหัว อันธพาลแล้วก็ปากร้ายสิ้นดี ผมไม่รู้หรอกว่าสองคนนี้มีเรื่องบาดหมางอะไรกันมา อาจจะเป็นเรื่องงาน เรื่องผู้ชายที่ชื่อกายอะไรนั่นหรือเรื่องอื่นแต่การที่เธอบุกเข้ามาตบคนอื่นยามวิกาลแบบนี้มันเกินไป“พี่ฟรังซ์ช่วยซีด้วยค่ะ” ซีแนมก็โดนตบจนล้มผมแค่จะเข้าไปลากผู้หญิงคนนี้ออกไปจากห้องแต่เธอดันตาไวคว้ามีดปอกผลไม้มาเป็นอาวุธซะก่อน“ออกไปซะเพลงขวัญ อย่ามาบ้าแถวนี้ก่อนที่ฉันจะเรียกตำรวจ”“ก็เรียกสิคุณคิดว่าฉันกลัวเหรอ แลกกับการได้ตบเมียคุณจะโดนกี่กระทงฉันก็รู้สึกคุ้ม” สุดยอดจริง ๆ เอามีดชี้หน้าปากกล้าแล้วยักคิ้วให้ผมอีกต่างหาก“แกมันบ้าเพลงขวัญ!”“ฉันไม่บ้าแบบนี้แน่นอนถ้าไม่มีอีหมาลอบกัดส่งข้อความไปด่าฉัน แน่จริงทำไมไม่เคลียร์ให้จบตั้งแต่แรกฮะ! หรือเห็นผัวเก่าแล้วเกรงใจผัวใหม่จนต้องรีบกลับ”“พูดอะไรของเธอ อย่าไปฟังนะคะพี่ฟรังซ์” ผมไม่ได้แปลกใจอะไรหรอกครับกับกา
Magbasa pa
บทที่ 7 เพลงขวัญน่ารัก
“พี่เพลง! / ว้าย!”“ฮ่า ๆๆ ตกใจอะไรคะคนสวย” ฉันกำลังนั่งคิดอะไรเรื่อยเปื่อยอยู่คนเดียวแต่น้องพิมน้องรหัสคนสวยพุ่งมาจากทางไหนก็ไม่รู้มาทักฉันเสียงดังจนฉันตกใจ“พี่กำลังเหม่อ ตกใจหมดเลย”“เหม่อคิดถึงใครคะ พี่กายรึเปล่าน้า” น้องพิมเป็นน้องรหัสของฉันเองค่ะอยู่ปีสามเราสองคนค่อนข้างสนิทกันมากคุยกันได้แทบจะทุกเรื่อง“ฮึไม่ใช่ พี่จะคิดถึงพี่กายทำไม แล้วนี่ไม่มีเรียนเหรอเรา” ฉันส่ายหน้าปฏิเสธตามความจริง คิดถึงเรื่องงานต่างหาก ไม่ใช่งานพริตตี้นะคะแต่หมายถึงงานในอนาคตเนี่ย จะจบแล้วก็เริ่มหวั่น ๆ กับชีวิตการทำงานขึ้นมาทันที“งื้อ~ พิมอยากให้คิดนี่นา สักนิดก็ไม่มีเลยเหรอคะ” น้องพิมก็เป็นแบบนี้แหละค่ะ ชอบเชียร์ให้ฉันกลับไปคืนดีกับกายเพราะฉันกับเขาคบกันมาตั้งแต่ปีหนึ่งน้องมันเข้ามาก็เห็นเราสองคนคบกันแล้ว มีอะไรเราทั้งคู่ก็คอยดูแลช่วยเหลือน้องเสมอก็คงจะเสียดายแล้วก็ผูกพันกับเราสองคน“ไม่มีค่ะน้องพิม พี่เพลงกำลังคิดเรื่องงานอยู่”“เฮ้อ! เซ็ง ถ้างั้นพิมจะหาสาวคนใหม่ให้พี่กาย” น้องพิมยู่หน้าใส่ด้วยท่าทางขัดใจแต่ฉันไม่ได้ใส่ใจมากหรอกค่ะน้องก็แบบนี้แหละอยากให้ฉันกับกายคืนดีกันอยู่ทุกวันซึ่งมันไม่มีทางกลับ
Magbasa pa
บทที่ 8 เค้าท์ดาวน์
​“พี่ไพรบกวนเข้ามาพบผมหน่อยครับ”ก๊อก ๆๆ“คุณฟรังซ์มีอะไรให้พี่รับใช้คะ” แค่ผมบอกไม่ถึงสามสิบวินาทีเลขามือฉมังที่เคยเป็นอดีตเลขาของพ่อก็รีบเข้ามาหาผมในทันที“ผมอยากจัดงานเลี้ยงสิ้นปีให้พนักงานน่ะครับ พี่ไพจัดการให้ผมหน่อย” พอผมพูดจบพี่ไพก็ทำหน้างง“พี่ไพไม่เข้าใจหรือสงสัยตรงไหนรึเปล่าครับ”“เปล่าค่ะคุณฟรังซ์ แต่ปาร์ตี้ปีใหม่บริษัทเราก็มีทุกปีอยู่แล้วนี่คะ”“ผมทราบครับแต่ปีนี้ขอพิเศษหน่อย พี่ไพเขียนโครงการให้ผมที ไม่ต้องให้ใครมารับผิดชอบนะครับเดี๋ยวผมจัดการที่เหลือเอง ขอบคุณมากครับ” ผมสั่งไปเท่านั้นแล้วก็ก้มหน้าดูเอกสารต่อ พี่ไพแกก็รู้งานครับ ถึงจะงงแต่เดี๋ยวแกก็แก้ปัญหาและจัดการได้อยู่ดีอีกสามอาทิตย์จะปีใหม่ บริษัทผมมีปาร์ตี้ทุกปีแต่ผมเพิ่งได้ร่วมเมื่อปีที่แล้วเพราะเรียนจบแล้วก็มาเป็นรองประธานบริษัทจนปีนี้ได้ขึ้นเป็นประธานบริษัทเต็มตัวผมขอลงความเห็นเลยว่าปาร์ตี้ปีที่ผ่านมามันโคตรห่วย ห่วยแตกโคตร ๆ นั่งกินโต๊ะจีน มีนักร้องบนเวทีคั่นด้วยการจับฉลากของรางวัลจากบริษัทเป็นระยะ ๆ ห่วยแตกไหมล่ะครับ เพราะฉะนั้นปีนี้ท่านประธานอย่างผมจะเสิร์ฟความมันให้พนักงานทุกคนเองตื๊ดดดด ตื๊ดดดติ๊ด!(ว่าไง
Magbasa pa
บทที่ 9 เสียตัว(1)
อ๊ะ แรง ๆ ค่ะฟรังซ์ ซี๊ด~ อ๊ะ โอ๊ย! จุกค่ะ”“อืม~ มันใหญ่ครับคนสวย อ่าส์~”“อ๊ะ! อะ....กรี๊ด!!!!!!!!!”“เฮ้ย!” เข้ามาในห้องคนอื่นทำบ้าอะไรวะ! เสียงเมื่อกี้คือเสียงของอิงอิงคู่ขาของผมเองครับเธอหันไปทางประตูแล้วก็กรี๊ดดังลั่นห้องผมถึงได้รู้ว่าในห้องนี้ไม่ได้มีแค่ผมกับอิงอิงเท่านั้น“ฟรังซ์คะใครเข้ามา อ้าส์!” อิงอิงเป็นคู่ขาอีกคนของผมที่ผมนัดให้มาเจอเพราะเธออนู่ที่พัทยาพอดี เธอทั้งตกใจทั้งเปล่งเสียงครางออกมาเพราะผมยังไม่ได้ออกจากตัวเธอแต่คนที่เข้ามาโดยที่ไม่มีมารยาทนี่สิยืนนิ่งเหมือนไม่รับรู้อะไรจนผมต้องผละจากอิงอิงเพื่อไปจัดการลากผู้หญิงบ้าที่ไหนก็ไม่รู้ออกไป“เข้ามาห้องคนอื่นทำไมวะ!” ผมเดินเข้าไปกระชากแขนผู้หญิงคนนั้นที่ยืนเซไปเซมา ไม่รู้ว่าใครรู้แค่ว่าเป็นผู้หญิงเพราะมีแสงลอดเข้ามานิดหน่อย“ทำ~ ทำบ้าอะไรกัน~” ยัยบ้านี่เมาหนักแล้วครับ ยืนก็แทบจะยืนไม่อยู่แต่ทำไมเสียงคุ้น ๆ เหมือนเคยได้ยินที่ไหน“ฟรังซ์เอายัยนี่ออกไปสักทีสิคะ!” อิงอิงพูดด้วยความหงุดหงิดผมก็เลยจัดการเปิดประตูแล้วก็ดันเธอออกไปด้านนอก แต่แสงที่ลอดผ่านประตูกลับทำให้ผมเห็นหน้าเธอชัดขึ้นจนต้องปิดประตูอีกครั้ง“เพลงขวัญ? เธอเอ
Magbasa pa
บทที่ 10 เสียตัว(2)
“อื้อ~ มีชุดให้เปลี่ยนไหม~”“มีแค่เสื้อคลุมถ้าลุกไหวก็ไปเปลี่ยนในห้องน้ำ” ผมบอกไปอย่างนั้นล่ะครับคุยกับคนเมาให้มันจบ ๆ เพลงขวัญไม่มีปัญญาลุกไปเปลี่ยนเสื้อผ้าหรอก“อืม~” หลังจากนั้นผมก็ไม่ได้ใส่ใจเพลงขวัญต่อ ขอไปอาบน้ำก่อนดีกว่าผมรู้สึกเหมือนกลิ่นอ้วกติดอยู่ทุกอณูรูขุมขนของผมยังไงก็ไม่รู้แอด~ผมอาบน้ำเสร็จพอเปิดประตูกระจกห้องอาบน้ำออกมาโซนแห้งก็เจอเพลงขวัญที่อยู่ในสภาพใส่ชุดคลุมยืนแปรงฟันอยู่ ผมก็นึกว่าไม่มีแรงไม่มีสติจะลุกแล้วสะอีก“มีแรงลุกด้วยเหรอ?” ผมค่อนข้างแปลกใจกับผู้หญิงคนนี้จริง ๆ แต่พอเธอหันหน้ามาสติที่ฉายอยู่บนหน้าก็บอกชัดเจนว่าเธอไม่ได้ดีขึ้นหรอกครับ แค่มีแรงลุกแต่ความเมายังเท่าเดิม“อือ~ เหม็นอ้วก~” เพลงขวัญตอบผมแล้วก็หันหน้าไปมองกระจกจากนั้นก็ขยับมือแปรงฟันต่อ“แปรงสีฟันทำไมมันคุ้น ๆ วะ” ผมมองแปรงสีฟันที่อยู่ในมือและปากของเพลงขวัญ“เฮ้อ! เพลงขวัญเอ้ย~” ผมยืนกุมขมับมองเพลงขวัญที่ยืนแปรงฟันต่ออย่างไม่รู้สึกรู้สา ขอคืนนี้เป็นคืนสุดท้ายเถอะครับที่จะต้องข้องเกี่ยวกับเธอ เจอกี่ครั้งก็มีแต่ทำให้ผมปวดหัวปวดประสาท-เช้าวันต่อมา-“กรี๊ด!!!!! กรี๊ด!!!!!!!!!”“Shit! อะไรวะ!” ผมกำลังห
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status