LOGINShare
ตอนที่ 2. ฝากฝัง (1)
publish date:
2026-04-20 13:37:52“เป็นอะไรไป...” เสียงทุ้มเอ่ยถามอย่างแปลกใจเมื่ออยู่ๆ เสียงเจื้อยแจ้วที่ดังขึ้นตั้งแต่ออกจากไร่เงียบหายไปเมื่อรถของเขาเลี้ยวเข้ามาในรั้วมหาวิทยาลัยชื่อดังของจังหวัด
“ตื่นเต้นค่ะ”
“มีเพื่อนบ้างหรือยัง” เปรมถามต่อ เขาคิดว่ากว่าจะเข้ามาเรียนที่นี่ได้ ก็ต้องเข้ามาสมัครและมาสอบถึงสองครั้ง คนที่สดใสร่าเริงอย่างทานตะวันน่าจะมีเพื่อนบ้างแล้ว
“มีค่ะ ชื่อปันปัน” นักศึกษาคนสวยตอบเสียงสดใสก่อนจะหยิบกระจกบานเล็กๆ ในกระเป๋าขึ้นมาส่อง สำรวจใบหน้าและทรงผมของตัวเองอีกนิด
เปรมชำเลืองมองเล็กน้อยก่อนจะเผยรอยยิ้มบางๆ ออกมากับท่าทางของคนข้างๆ
“เพิ่งรู้จักกันก็อย่าไปอะไรกับเค้ามาก ค่อยๆ ดูกันไป”
“รับทราบค่ะ คุณผู้ปกครอง”
ใช่แล้ว คนที่เป็นผู้ปกครองของเธอคือเปรมไม่ใช่คุณหญิงมรกตอย่างที่ควรจะเป็น แต่เหตุผลมันคืออะไรทานตะวันไม่ได้สนใจที่อยากจะรู้มัน อย่างไรเสียคุณเปรมก็ไม่ได้รังเกียจเธอ แม้เขาจะชอบแกล้งเธอ แต่เขาก็ไม่เคยทำให้เธอรู้สึกว่าเธอเป็นคนอื่นเลยสักครั้ง
“เดี๋ยวเธอจะโดนทานตะวัน!” เปรมว่าขึ้นน้ำเสียงดุๆ แต่น้ำเสียงดุนั่นทานตะวันชินมันเสียแล้ว ดุกว่านี้เธอก็เคยโดนมาแล้ว
เสียงปลดล็อกประตูดังขึ้น ทานตะวันยิ้มกว้างก่อนที่จะต้องขมวดคิ้วอีกครั้ง
“คุณเปรมจะไปไหนเหรอคะ” หญิงสาวถามอย่างสงสัยเมื่อเห็นว่าเปรมดับเครื่องรถและกำลังจะลงจากรถเช่นเดียวกับเธอ
“เข้าไปทำธุระหน่อย”
“ที่นี่เหรอ...” นั่นยิ่งทำให้เธอสงสัยมากยิ่งขึ้น
“อืม...” เปรมตอบรับเบาๆ ในลำคอก่อนจะเปิดประตูลงจากรถ และเดินอ้อมมายังอีกฝั่งที่คนตัวเล็กนั่งอยู่
เขายื่นมือไปเปิดประตูให้เธอพร้อมกับยื่นมือไปรับเพราะรถของตัวเองค่อนข้างที่จะสูง แต่ทานตะวันก็ขึ้นลงได้อย่างคล่องแคล่วและระมัดระวังเป็นอย่างดี
“ขอบคุณค่ะ”
“ไปสิ น่าจะทางเดียวกัน” เปรมบอกเสียงนิ่งเรียบก่อนจะเดินนำนักศึกษาเฟรชชี่เข้ามาในอาคารเรียนอย่างคุ้นเคย
แน่ล่ะสิ มหาวิทยาลัยนี่เขาเข้าออกอยู่หลายครั้งก่อนที่จะไปเรียนต่อต่างประเทศ ก่อนหน้านั้นเขาอาจจะเป็นแค่ศิษย์เก่า
แต่ตอนนี้ไม่ใช่แล้ว...
“ไอ้เปรม!! ทางนี้” เสียงที่ดังขึ้นจากด้านในอาคารทำให้เปรมและทานตะวันต้องหันมอง
มือหนาแตะแผ่นหลังบางของคนข้างๆ ในเดินไปในทิศทางที่มีป้ายบอกทาง
‘ห้องอธิการบดี’
“นี่ธีรภัทร เพื่อนฉัน” เปรมเอ่ยแนะนำให้ทานตะวันรู้จักชายหนุ่มที่เขาตั้งใจมาพบในวันนี้
ทานตะวันยิ้มบางๆ ตอนนี้เธอรู้แล้วว่าคนตรงหน้าไม่ใช่เพียงแค่เพื่อนของคุณเปรมเท่านั้น ป้ายหน้าห้องและป้ายชื่อบนโต๊ะทำงานใหญ่บอกชัดว่าเขาคืออธิการบดีของมหาวิทยาลัย
“สวัสดีค่ะ” หญิงสาวยกมือไหว้อย่างอ่อนน้อมไม่ให้เสียชื่อคนที่รับเธอมาอุปการะหรือแม้แต่แม่ของเธอที่เสียไปแน่นอน
คนถูกแนะนำตัวยิ้มอ่อน มองนักศึกษาของมหาวิทยาลัยที่ตนดูแลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหันไปทางเพื่อนที่ยืนหน้านิ่งอยู่ข้างๆ
“นี่เหรอน้องสาวมึง” ธีภัทรถามเสียงหยอกเย้า
ความเป็นมาของทานตะวัน ตนเองก็พอรู้มาบ้าง แต่ก็ไม่คิดว่าคนที่ไม่เอาใครอย่างเปรมจะลงทุนมาฝากฝังเด็กคนนี้ด้วยตัวเอง
“ลูกสาวแม่กู ไม่ใช่น้องกู”
“แล้วมันต่างกันตรงไหนไอ้นี่!” ธีรภัทรรีบพูดแทรกทันที
เขารู้ดีว่าเพื่อนปากไม่ค่อยรักษาน้ำใจใคร และเกรงว่าทานตะวันจะไม่สบายใจกับคำพูดนั้น
แต่ผิดคาด ทานตะวันกลับมีรอยยิ้ม
‘เธอชินแล้ว’
“ไม่เป็นไรค่ะ ตะวันชินแล้ว”
“มึงนี่มันปากหมาเสมอต้นเสมอปลายจริงๆ” ธีรภัทรถึงกับส่ายหัวพร้อมกับถอนหายใจออกมา
ไม่ว่าจะผ่านไปนานแค่ไหน เปรมก็เหมือนไม่เคยเปลี่ยน
“เธอก็ไปหาเพื่อนได้แล้ว รู้ใช่มั้ยต้องทำตัวยังไง”
“ค่ะ สวัสดีค่ะ” หญิงสาวตอบรับอย่างว่าง่าย สิ่งที่เปรมบอกเธอเข้าใจเป็นอย่างดี ถึงเขาไม่บอกเธอก็ไม่คิดจะบอกใครอยู่แล้ว
°•○ 🌼 ○•°
Latest chapter
Sunflower ทานตะวันของคุณเปรม ตอนพิเศษ 5. ของคนโปรดคนเดียว
“คุณเปรม!! คุณเปรมขาเร็วๆ ได้มั้ยคะ” เสียงเจื้อยแจ้วดังขึ้นจากระเบียงบ้านคนถูกเรียกเดินเกาหัวออกมาจากห้องทำงานในบ้านหลังใหญ่ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด คิ้วเข้มขมวดชนกันแทบจะผูกกันเป็นปมกับสรรพนามที่ได้ยินครั้งแล้วครั้งเล่า“เรียกพ่อแบบนี้อีกแล้ว”เด็กหญิงผมเปียสองข้างในชุดเอี๊ยมกางเกงขาสั้นสีส้มขาว อายุห้าขวบย่นจมูกนิดๆ ก่อนจะเอียงคอถามอย่างสงสัย ดวงตากลมโตเปล่งประกายซุกซน“ทำไมคะ คนโปรดเรียกไม่ได้เหรอคะ ทำไมคุณแม่เรียกได้ล่ะ”“หนูยังเรียกแม่ว่าคุณแม่ได้เลย ทำไมเรียกพ่อว่าคุณพ่อไม่ได้ล่ะครับ”เปรมถามกลับด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน พร้อมรอยยิ้มอบอุ่นเมื่อมองหน้าลูกสาวสุดที่รัก“คนโปรดถามก่อนนะ คุณเปรมก็ตอบมาก่อนสิ!” คนตัวเล็กเถียงเสียงใส ขมวดคิ้วหนักอย่างไม่ยอมมือหนาของคนเป็นพ่อวางลงที่ศีรษะน้อยๆ ของลูกสาวตัวกลมก่อนจะโยกไปมาด้วยความเอ็นดู‘ลูกแม่จริงๆ’ นอกจากหน้าตาที่ถอดผู้เป็นแม่มาเต็มๆ แล้วนิสัยใจคอของคนโปรดยังเหมือนกับทานตะวันไม่ผิดเพี้ยน เรียกว่าเป็นแฝดกันก็ว่าได้“โอเคๆ เรียกได้ครับ คุณเปรมก็คุณเปรม”“ก็แค่นั้นแหละ~” เด็กหญิงตอบพลางย่นจมูกใส่ แล้วก้าวขาสั้นๆ ลงบันไดทีละขั้นอย่างระมัดระวังเ
Sunflower ทานตะวันของคุณเปรม ตอนพิเศษ 4. คนโปรด ปัณณ์นรี
แล้วสิ่งที่พิมพลอยคาดการณ์ไว้ก็ไม่คิด เพราะทานตะวันตั้งท้องจริงๆ จากวันนั้นจนถึงวันนี้ก็ผ่านมาแล้วเก้าเดือนว่าที่คุณแม่เตรียมที่เปลี่ยนเป็นคุณแม่ป้ายแดงในอีกไม่ที่ชั่วโมงข้างหน้า เช่นเดียวกับว่าที่คุณพ่อที่กำลังจะกลายเป็นคุณพ่อป้ายแดงเช่นเดียวกัน“ตื่นเต้นจังเลยค่ะคุณแม่...” ทานตะวันหันไปหาคุณหญิงมรกตที่นั่งอยู่ข้างเตียงทานตะวันมาพักอยู่ที่โรงพยาบาลได้สองวันแล้ว และกำหนดผ่าคลอดของเธอคือวันนี้ ทุกอย่างเตรียมพร้อมหมดแล้วเหลือแค่รอพยาบาลมารับตัวเข้าห้องคลอดเท่านั้น“แม่ก็ตื่นเต้น แต่หนูไม่ต้องกลัวนะลูก แม่กับพี่เค้าจะรอหนูอยู่ตรงนี้นะคะ” คุณหญิงมรกตบอกแล้วลูบแก้มของลูกสะใภ้อย่างแสนรักจากตอนที่เป็นลูกบุญธรรมก็รักอยู่แล้ว กลายมาเป็นลูกสะใภ้อย่างที่ใจหวังไว้ก็ยิ่งรักมากขึ้น“ไม่อยากให้เข้าไปด้วยจริงๆ ใช่มั้ย” เปรมถามอีกครั้งที่จริงก็ถามมาแล้วหลายครั้ง แต่ทานตะวันก็ตอบคำเดิม ไม่ใช่ไม่อยากให้เข้าไปด้วย แต่เพราะคุณเปรมของเธอน่ะชอบดุพยาบาล ขนาดตอนที่เข้ามานอนวันแรกแล้วต้องให้น้ำเกลือ เธอสะดุ้งตอนโดนแทงเข็มน้ำเกลือ คุณเปรมก็โวยวายจนพยาบาลหน้าซีดกันหมดหากเขาเข้าไปเห็นการผ่าคลอด เธอกลัวว่าเขา
Sunflower ทานตะวันของคุณเปรม ตอนพิเศษ 3. เป็นพ่อ
ทันทีที่กลับมาถึงบ้านเปรมก็ทิ้งตัวลงกับเตียงใหญ่อย่างหมดแรง ทานตะวันรีบนั่งลงข้างๆ แล้วแกะกระดุมเสื้อเชิ้ตของเขาออกหวังให้คนตัวโตได้สบายตัว“ทำไมเป็นแบบนี้ล่ะคะ” เธอถามอย่างห่วงใย อยู่ที่นี่มาสิบกว่าปีไม่เคยเห็นคุณเปรมเป็นแบบนี้แม้แต่ครั้งเดียว ขนาดตอนที่เขาป่วยยังไม่เคยเป็นหนักขนาดนี้“นั่นสิ...”“อาบน้ำหน่อยมั้ยคะจะได้สบายตัว”เปรมค่อยๆ ลืมตาขึ้น พอเห็นหน้าเศร้าๆ ของเมียรักก็รีบดันตัวลุกขึ้น มือหนากุมแก้มนุ่มด้วยความทะนุถนอมทานตะวันเม้มปากเบาๆ ขอบตาสวยร้อนผ่าวขึ้นมา“ปวดหัวมั้ยคะ”“อย่าร้อง ฉันไม่ได้เป็นอะไรมาก” เขาบอกเสียงนุ่มก็แค่อยู่ๆ ก็รู้สึกคลื่นไส้อย่างจะอาเจียนเท่านั้น ไม่รู้ผู้หญิงคนนั้นใช้น้ำหอมอะไรกลิ่นถึงได้ฉุนขนาดนั้น“งั้นคุณไปอาบน้ำนะคะ ตะวันจะไปหาอะไรร้อนๆ มาให้ดื่ม”“อืม...” เปรมตอบรับอย่างว่าง่ายร่างหนาลุกขึ้นเดินเข้าห้องน้ำด้วยท่าทางเหนื่อยๆ ทานตะวันนั่งมองจนประตูห้องน้ำปิดลง เสียงถอนหายใจดังขึ้นเบาๆ ก่อนจะลุกขึ้นออกไปให้ฟองจันทร์เตรียมชาอุ่นๆ ให้เปรมใช้เวลาอาบน้ำนานกว่าทุกครั้ง เขารู้สึกว่ากลิ่นฉุนของผู้หญิงคนนั้นยังติดปลายจมูกอยู่ กว่าจะมั่นใจว่าไม่ได้กลิ่นนั
Sunflower ทานตะวันของคุณเปรม ตอนพิเศษ 2. เหม็นเธอ
“ชุดนี้??” เสียงทุ้มของคนตัวโตเอ่ยถามในขณะที่สายตาจับจ้องไปยังเมียเด็กที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องแต่งตัวทานตะวันในชุดเดรสเกาะอกสีดำสั่นเหนือเข่าขึ้นมาเล็กน้อย“ไม่สวยเหรอคะ” หญิงสาวมองตัวเองในกระจกบานใหญ่อีกครั้ง ก่อนที่ภาพสะท้อนตรงหน้าจะมีร่างหนาเดินเข้ามาสวมกอดหลวมๆ จากด้านหลัง“สวย สวยจนหวงไปหมดแล้ว” หากไม่ใช่งานเลี้ยงฉลองเรียนจบเขาคงไม่ยอมให้เธอไปแน่ๆทานตะวันหมุนตัวเข้ามาอยู่ในอ้อมกอดที่ปลอดภัยแล้วเอียงหน้าเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยถามเสียงอ้อนหวาน“หวงทำไม คุณไปกับตะวันด้วยไม่ใช่เหรอคะ”“ไปด้วยก็หวง ไม่อยากให้ใครมอง” เปรมตอบเสียงอ้อนไม่ต่างกันสองแขนส่งไปคล้องคอคนพี่ไว้แล้วเบียดร่างกายเข้าหาคนตัวโตอีกเล็กน้อย“ตะวันอยากสวย อยากสวยใครทุกคนอิจฉาคุณ” นี่คือสิ่งที่ทานตะวันคิดและพยายามทำมันมาตลอดไม่ใช่แค่ความสวย ความดูดี แต่เธอพยายามทุกอย่างที่จะอยู่ข้างๆ ผู้ชายที่เพียบพร้อมคนนี้ แล้วเธอก็ทำมันได้อย่างดี เธอสามารถคว้าเกียรตินิยมอันดับหนึ่งมาได้ แยมผลไม้ที่เป็นแบรนด์ของเธอก็กำลังไปด้วยดี เป็นที่ต้องการของท้องตลอดอย่างมากผู้หญิงที่ยืนอยู่ข้างๆ คุณเปรมก็มีดีไม่แพ้ใครเหมือนกัน“แต่ฉันจะตายเอานะ”
Sunflower ทานตะวันของคุณเปรม ตอนพิเศษ 1. คนเดียวในสายตา
ชีวิตของทานตะวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว จากนักศึกษาปีหนึ่งเมื่อหลายปีก่อน ตอนนี้ก็ถึงเวลาที่เธอจะต้องโบกมือลาคำว่า ‘นักศึกษา’ แล้ว“ใจหายอ่า...” เสียงนุ่มของทานตะวันเอ่ยขึ้นในระหว่างที่กำลังลงจากอาคารเรียนการสอบในวันสุดท้ายสิ้นสุดลงแล้ว“ใจหายอะไร เดี๋ยวตะวันก็ต้องมาที่นี่บ่อยๆ” ปันปันแซวเสียงไม่ดังมากทานตะวันยู่หน้าใส่เบาๆมาทำไมล่ะ ไม่มาหรอก ถึงจะมีสิทธิ์ในสถานที่แห่งนี้ในฐานะน้องสาวเพียงคนเดียวของเจ้าของมหาวิทยาลัย แต่สำหรับเธอแล้วมันเป็นแค่สถานที่แห่งหนึ่งที่เธอมาเล่าเรียนและได้เจอเพื่อนๆ เท่านั้น“ไม่คุยด้วยแล้ว ไว้เจอกันคืนนี้นะ” เธอพูดเสียงอ่อนพร้อมโบกมือลา ก่อนจะหันไปเห็นชายหนุ่มที่เธอนอนกอดอยู่ทุกคืนนั่งรออยู่ใต้ร่มต้นไม้ใหญ่คุณเปรมในเสื้อเชิ้ตสีเข้มเรียบกับกางเกงยีนดูโดดเด่นท่ามกลางผู้คนที่พลุกพล่าน แต่เมื่อเขายิ้มความโดดเด่นนั่นก็ยิ่งทวีคูณขึ้นอีกหลายเท่า“รีบไปเลย สาวๆ มองใหญ่แล้ว” ปันปันกระซิบแซวเบาๆ“อื้อ!!” ทานตะวันตอบกลับเสียงใสก่อนจะโบกมือลาอีกครั้ง แล้วรีบเดินไปหาคนที่รออยู่ด้วยหัวใจที่คันยุบยิบไปหมดยิ่งเห็นสายตาที่สาวๆ มองมาที่สามีของเธอ ทานตะวันยิ่งรู้สึกหงุดหงิดไปห
Sunflower ทานตะวันของคุณเปรม ตอนที่ 32. ทานตะวันของคุณเปรม [END]
“สบายใจแล้วใช่มั้ยหืม...” เปรมถามเสียงอ่อนโยนในระหว่างที่กำลังเดินกลับขึ้นมาบนบ้านในช่วงค่ำของวัน“สบายใจมากๆ เลยค่ะ”“แล้วแบบนี้ฉันยังจะดุเธอได้มั้ยนะ” ร่างหนาถามอย่างหยอกล้อทานตะวันยู่ปากใส่เล็กน้อย ก่อนจะสวมกอดที่เอวกว้างแน่น ท่าทางออดอ้อนของเธอทำให้เปรมหลุดยิ้มโดยไม่รู้ตัว“ดุไม่ได้แล้ว” เธอพูดเสียงอู้อี้อยู่กับอกเขา“ทำไม จะหนีกลับไปบ้านพ่อเธอหรือไง”“เปล่า~ ดุไม่ได้แล้วเพราะตะวันไม่ได้ดื้อแล้วต่างหาก เป็นเด็กดีมากๆ เลยด้วย”รอยยิ้มหวานๆ ที่แต่ก่อนเปรมทำได้แค่เพียงแอบมองอยู่ห่างๆ ตอนนี้มันปรากฏอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว และที่สำคัญรอยยิ้มหวานตรงหน้ามันเป็นเขาที่ได้เป็นเจ้าของ“จะรอดู” เขาบอกพร้อมกับแตะนิ้วลงที่ปลายจมูกโด่งสวยเบาๆ ก่อนจะโอบเอวคนน้องเดินกลับเข้าห้องนอนทานตะวันยืนนิ่งอยู่ที่ระเบียงห้อง กลิ่นหอมของดอกกุหลาบที่กำลังออกดอกเบ่งบานส่งกลิ่นหอมช่วยผ่อนคลาย ลมเย็นพัดผ่านเบาๆ พรางให้คิดถึงบางคนที่อยู่บนท้องฟ้า“แม่จ๋า แม่รับรู้ทุกอย่างแล้วใช่มั้ยคะ...”รับรู้แล้วใช่มั้ยว่าที่ผ่านมาพ่อรักแม่แค่ไหน ที่ผ่านมาเธอรู้ว่าแม่ของเธอทนทุกข์ทรมานมาก หลายครั้งที่เธอแอบเห็นแม่ของเธอร้องไห้ ไม่
Sunflower ทานตะวันของคุณเปรม ตอนที่ 7. ปากกับใจ (2)
สองขาแกร่งก้าวพาคนตัวเล็กมาที่รถที่จอดอยู่ไม่ไกลนัก ก่อนจะขับตรงกลับบ้านทันทีโดยไม่แวะที่ไหนและทันทีที่กลับมาถึงบ้าน สิ่งที่เปรมเตรียมใจไว้ก็เกิดขึ้นอย่างที่คิดไว้ไม่มีผิด“ตายแล้ว!! แกทำอะไรน้องห้ะตาเปรม!” เสียงคุณหญิงมรกตดังขึ้นทันทีที่เห็นสภาพของทานตะวันในอ้อมแขนลูกชายเปรมถอนหายใจออกมาก่อนจะปร
Sunflower ทานตะวันของคุณเปรม ตอนที่ 6. ปากกับใจ (1)
เมื่อตกลงกันได้ทั้งสามก็เข้ามาที่โกดังของไร่ เป็นส่วนที่แยกออกมาคล้ายๆ กับโรงงานอบใบชาขนาดกลาง คนงานที่ทำหน้าที่ควบคุมการผลิตยืนหน้าเครียดอยู่ด้านหน้าและทันทีที่เปรมเข้ามาถึง“ขอโทษครับคุณเปรม” วีระที่เป็นเจ้าหน้าที่ควบคุมเครื่องอบใบชาเอ่ยขึ้นพร้อมกับยกมือไหว้ เพราะเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอยู่ในความดู
Sunflower ทานตะวันของคุณเปรม ตอนที่ 5. เด็กดื้อ (ของคุณเปรม)
แสงแดดที่ร้อนระอุทำเอาเจ้าของไร่วัยสามสิบกว่าๆ ต้องถอดหมวกที่สวมใส่อยู่มาโบกพัดให้ตัวเองเพื่อคลายความร้อนที่กำลังเล่นงานตัวเอง ในระหว่างที่ยืนดูคนงานในไร่กำลังช่วยกันยกลังใบชาขึ้นรถเตรียมที่จะส่งต่อให้กับลูกค้ารายใหญ่ด้วยตัวเอง“เข้าไปด้านในก่อนมั้ยครับคุณเปรม วันนี้อากาศร้อนมาก” วายุ ผู้ช่วยส่วนตั
Sunflower ทานตะวันของคุณเปรม ตอนที่ 4. เอาใจ
ทานตะวันชั่งใจอยู่นานตั้งแต่ออกจากมหาวิทยาลัย จนถึงตอนนี้ สุดท้ายเธอก็ไม่อาจทนกับความเงียบของอีกคนได้“คุณเปรม…”“มีอะไร” น้ำเสียงห้วนเหมือนทุกครั้งดังกลับมาริมฝีปากสวยเม้มเข้าหากันเล็กน้อย ก่อนเอ่ยต่อ“คุณไม่พอใจตะวันหรือเปล่าคะ” เธออดคิดไม่ได้ว่าตัวเองอาจทำอะไรให้เขาไม่พอใจ ถึงได้เงียบผิดปกติแบบ
You May Also Like
หลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็พบว่าสามีคือมหาเศรษฐี
ทานตะวันหลากสี68.6K viewsหกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า
เจียงจื่อหยา363.6K viewsล่าหัวใจ คุณภรรยา(เก่า)ที่รัก
น้ำหมึกหิมะ104.1K viewsท่านรองฯร้อนแรง
กาแฟหอมกรุ่น642.3K viewsสุวรรณกาย
ไอดีลม52 viewsเฮียซันคลั่งรัก
เม็ดขนุน191 viewsWhere love blooms เมื่อความรักผลิบาน
Dear Hydie19 viewsภรรยาที่ไร้ความโปรดปรานกับฝาแฝดปริศนาของเธอ
อาร์เทมิส ซี.วาย.38 views
