CHAPTER 3

(Alyssa’s POV)

Napatitig ako sa mga salitang nakasulat sa journal ni Chloe. Ang bawat letra ay parang balaraw na tumatagos sa aking dibdib. ‘Kapag lumipad na siya patungong London, magiging akin ka na nang tuluyan.’

Nang marinig ko ang pagbukas ng p***o ng banyo, mabilis kong isinara ang journal at ibinalik ito sa eksaktong pwesto nito. Lumabas si Chloe na nakatapis ng tuwalya at may basang buhok.

"Oh, Alyssa! Nandiyan ka na pala!" nakangiti niyang bati, walang kabakas-bakas ng anumang kasalanan sa kanyang mukha. "Kanina ka pa?"

Pinilit kong ngumiti kahit nanginginig ang aking mga tuhod at malamig ang aking mga palad. "Ah, hindi naman. Kakarating ko lang, sis. Inilagay ko lang 'yung duplicate keys ng bahay dito sa mesa."

"Sige, ako na ang bahalang mag-ingat niyan," lambing ni Chloe habang lumalapit at yumayakap sa akin. "Huwag ka nang mag-alala kay Mark, ha? Ako ang magiging mga mata at tainga mo habang nasa Europe ka."

Ang yakap na dating nagbibigay sa akin ng init at seguridad bilang kaibigan ay nagdulot na ngayon ng matinding panlalamig sa aking buong katawan. Agad akong nagpaalam sa kanya sa dahilan na kailangan ko pang pumunta sa bangko.

Habang nagmamaneho ako pabalik sa coffee shop, nagtatalo ang aking isip. Sinubukan kong makipagtalastasan sa sarili ko totoo ba ang nabasa ko? O baka naman lumang pantasya lang iyon ni Chloe noong hindi pa kami kasal ni Mark? Baka naman sadyang mainggitin lang talaga siya ngunit wala namang ginagawang masama si Mark? Ayokong sirain ang pamilya ko at ang kaibigan ko nang dahil lamang sa isang talata sa talaarawan nang walang malinaw na ebidensya.

Pagdating ko sa Amor & Aroma Café, nakita ko si Mark na nakaupo sa pinakadulong mesa. Nakatitig lang siya sa labas ng bintana habang humihithit ng sigarilyo isang bisyo na matagal na niyang itinigil noong magpakasal kami.

Nilapitan ko siya at umupo sa kanyang tapat. "Babe, naninigarilyo ka na naman?"

Bumuntong-hininga si Mark at inipit ang sigarilyo sa ashtray. "Stressed lang ako, Alyssa."

"Dahil pa rin ba sa pag-alis ko?" tanong ko habang maingat na pinagmamasdan ang kanyang mukha.

Malamig niya akong tiningnan. "Alyssa, limang taon tayong magkasama. Ngayong medyo nagiging maayos na ang negosyo natin, bigla kang magdedesisyon na umalis? Pakiramdam ko, iniwan mo na ako sa pangarap mo. Pakiramdam ko, hindi mo na ako kailangan."

"Paano mo nasasabi 'yan, Mark?" naiiyak kong tanong. "Ginagawa ko 'to para sa atin! Para makapagpatayo tayo ng sarili nating bahay, para kapag nagkaanak tayo, wala tayong iisiping problema sa pera! Sakripisyo 'to, Mark!"

"Sakripisyo o paghahangad ng sarili mong ambisyon?" ganti niya sa mas mataas na boses. "Alam mo namang mahirap mag-isa rito sa Maynila. Ang daming tukso, ang daming problema sa negosyo. Paano kung kailanganin kita tapos nasa kabilang panig ka ng mundo?"

Ang kanyang mga salita ay tila nagpahiwatig ng kanyang kahinaan. Hindi ba niya kayang tumayo bilang lalaki at asawa nang wala ako sa tabi niya sa loob ng ilang buwan? O sadyang naghahanap na siya ng dahilan para mapalapit sa iba?

"Nandiyan si Chloe para tulungan ka sa shop," maingat kong pambubukas sa pangalan ng aking kaibigan upang tingnan ang kanyang reaksyon.

Bahagyang nagbago ang kulay ng mukha ni Mark. Mabilis siyang nag-iwas ng tingin at uminom ng tubig. "Si Chloe? Busy din 'yun sa boutique niya. Ayokong maging pabigat sa kanya."

"Sabi niya sa akin, handa daw siyang tulungan ka at bantayan ka habang wala ako," patuloy ko, binabantayan ang bawat galaw ng kanyang mga mata.

Isang pilit na ngiti ang ibinigay ni Mark. "Wala namang kailangang magbantay sa akin, Alyssa. Hindi ako bata. Pero kung desidido ka talagang umalis... wala na akong magagawa. Desisyon mo 'yan."

Tumayo si Mark at pumasok sa likod ng kitchen, iniwan akong nag-iisa sa mesa. Ang kanyang pagtatampo ay hindi lang basta lungkot ng isang asawang maiiwan; may halong galit, pagrerebelde, at kakaibang pahiwatig na tila ba binibigyan niya ng hustisya ang anumang maling gagawin niya kapag wala na ako.

Kinagabihan, hindi ako kinausap ni Mark. Natulog siya sa gilid ng kama habang nakatalikod sa akin. Sinubukan ko siyang yakapin mula sa likod, ngunit dahan-dahan niyang inalis ang aking mga kamay.

"Pagod ako, Alyssa. Matulog na tayo," malamig niyang sabi.

Umiyak ako nang tahimik sa dilim. Nagtatalo ang puso ko kung itutuloy ko pa ba ang pagpunta sa London o mananatili na lang sa tabi ng aking asawa upang protektahan ang aming kasal. Ngunit kapag naiisip ko ang laki ng opportunidad at ang perang magagamit namin para sa aming kinabukasan, nangingibabaw ang aking pangarap na mabigyan kami ng magandang buhay.

Pagkaraan ng dalawang linggo, dumating ang huling araw bago ang aking flight. Nakaimpake na ang aking dalawang malaking luggage. Ang buong bahay ay tahimik, at ang amoy ng mga bulaklak sa sala ay tila nagdaragdag ng lungkot sa paligid.

Habang nag-aayos ako ng aking hand-carry bag, tumunog ang telepono ni Mark na nakapatong sa kama. Naliligo si Mark sa banyo. Pumunta ako sa kama para tingnan kung sino ang nag-text, baka sakaling tungkol sa mga deliveries ng coffee shop.

Ang notification sa screen ay galing kay Chloe. At ang nakasulat na preview text ay nagpalundag sa aking dibdib:

"Naihanda ko na 'yung lingerie na gusto mo para sa gabi pagkaalis na pagkaalis niya bukas. Siguraduhin mong hindi ka magpapahalata sa kanya ngayong gabi."