LOGINAng taong ginawang panakip-butas, si John, ay hindi pa nahahatulan, at walang katapusang pang-blackmail at pagpapahiya ang ginagawa niya kay Vanessa... Ang lahat ng ito ay sobrang nagpapabigat sa pakiramdam ni Vanessa.Noong una nilang nahanap ang magkapatid na ito, nag-aalala ang kanyang ina.Kung tutuusin, hindi mapagkakatiwalaan ang mga sugarol at madali silang magbago ng isip.Pero wala nang ibang mas angkop noong panahong iyon, at napakaapurahan ng sitwasyon.Dahil dito, nagkaroon sila ng mga posibleng problema!Ngayon, wala na siyang magawa kundi sundin ang gusto ng iba.Matapos umiyak nang ilang sandali upang mailabas ang kanyang nararamdaman, napuno si Vanessa ng takot at pangamba. Agad niyang tinawagan ang numero ng kanyang ina.Kailangang mapahatulan agad ang taong ginawang panakip-butas!Kapag umamin lamang ang taong iyon at sumuko sa batas, mananatiling hindi malalaman ang sikreto niya tungkol s
Kumunot ang noo ni William isa nga itong problemang moral na mahirap lutasin.Si Vanessa ay nasa gitna, sa isang panig ay ang kanyang inang nagsilang sa kanya, at sa kabilang panig naman ay ang dati niyang kasintahang labis na nanakit sa kanya.Inaasahan mo ba na ipagtatanggol niya ang katarungan at tumestigo laban sa sarili niyang ina dahil sa mga krimen nito?Hindi iyon makatotohanan!Malamig na inalis ni William ang kanyang tingin at hindi na ipinagpatuloy ang pagtatanong tungkol dito, ngunit puno pa rin siya ng galit.Sa ngayon ay hindi muna niya papansinin si Vanessa, pero hinding-hindi niya hahayaang maging madali ang buhay ni Marie.Samantala, sa loob ng isang underground parking lot.Malinaw na isa itong high-end na gusali ng opisina; malinis ang paligid at maliwanag ang mga ilaw.Suot ni Vanessa ang isang eleganteng damit. Katatapos lang niyang umalis sa trabaho at gaya ng dati ay naglakad siy
"...Ang ganitong uri ng gamot na lubhang nakakaadik ay hindi basta-bastang papayagang makapasok sa merkado sa ating bansa... Siguro kailangan nating gumawa ng ilang espesyal na paraan...""...Kung talagang magkaroon ng problema si Shiena dahil sa gamot, mas lalo lang siyang makakaramdam ng guilt, kaya magandang pagkakataon ito...at may hawak kang mga painkiller..."Agad na umalingawngaw ang kakaibang boses ni Marie, at ang mga sinabi niya ay direktang nakatuon kay Shiena!Noon lamang nagsimulang mabasag ang kalmadong maskara ni Marie, at namutla nang husto ang kanyang mukha.Nanlaki ang mga mata niya habang nakatingin kay William sa kanyang harapan, at napagtanto niyang handa na ang lahat bago pa siya nito inimbitahan!Biglang tumayo si Marie, ngunit ilang segundo lamang siyang nataranta bago mabilis na kumalma.Ibinaba niya ang kanyang kape, habang palipat-lipat ang tingin ng kanyang mga mata. "Ono, siguradong may hind
Nasaksihan na ni Kyle noon ang mga paraan ni Marie at nag-aalala siyang baka masyadong tuso ang babae at bigla siyang talikuran.Kaya naging maingat siya.Noong araw na iyon sa bar, nagsimula siyang mag-record mula sa sandaling makaupo siya.Na-record niya ang buong pag-uusap nilang dalawa tungkol sa kung paano lalagyan ng gamot ang gamot at kung paano susuhol sa botika!May iba pa siyang dahilan kung bakit ayaw niyang magsalita naisip niya na kung matanggal siya sa trabaho, maaari niyang gamitin ang recording para takutin si Marie at humingi ng pera!Sa ganitong paraan, hindi masasayang ang lahat ng paghihirap na dinanas niya!Hindi lang niya inaasahang bibigyan siya ng truth serum.Mahigpit na nagtanong si William, “Sabihin mo sa akin, saan nakatago ang recording?”“Sa… sa apartment na inuupahan ko ngayon… sa nakatagong lalagyan sa ilalim ng drawer…” Matagal nang sumuko si Kyle sa paglaban.
Bago umalis, medyo natural na humiling si James.“Uncle, maaari mo bang ibigay sa akin ang kasalukuyang numero ng telepono o contact address ni Garry? I-a-add ko siya sa Chat mamaya, para makapagkumustahan kami!”Nagustuhan ng matandang lalaki ang dating kasamahan ng kanyang anak habang nag-uusap sila, kaya agad niyang kinuha sa kanyang contacts ang numero ng telepono at ibinigay iyon kay James.Matapos magpaalam sa dalawang matanda at umalis sa kahanga-hangang maliit na villa, tuluyang nawala ang ngiti sa mukha ni James.Kinuha niya ang kanyang telepono, isinave ang numero, at unti-unting naging seryoso ang kanyang mga mata.Nanalo ka sa lotto?Perpektong dahilan iyon, isang paraan para lehitimong maitago ang pinagmulan ng lahat ng napakalaking kayamanan.Pero ang pagkapanalo sa lotto ay maaaring beripikahin.Lumingon si James at huling tiningnan nang mabuti ang mahigpit na nakasarang pinto bago siya
Bagama't medyo naging mahirap ang komunikasyon dahil sa kanilang mga punto sa pagsasalita.Pero napakamasigla ng matandang babae at pilit niyang inaalala ang mga detalye habang nagpapakita ng direksyon gamit ang kanyang mga kamay, kaya napilitan si James na manghula at unawain ang kanyang mga kilos.Sa huli, hinila siya ng matandang babae palabas at itinuro ang direksyon ng lumang puno ng akasya sa kanlurang bahagi ng bayan.“Dumaan ka lang sa direksyong iyon, tumawid ka sa maliit na tulay, at makikita mo ang isang bahay na may mga pulang parol na nakasabit sa harapan. Iyon ang bahay nila, napakaganda! Makikilala mo agad!”Tumingin si James sa direksyong itinuturo ng matandang babae, muling nagpasalamat sa kanya, saka umalis dala ang mga binili niya.Sinunod niya ang mga direksyon at naglakad hanggang sa lumang puno ng akasya sa kanlurang bahagi ng bayan.Nang tumayo siya sa mataas na lugar at tumingin sa unahan, nakita nga niya ang isang napakagandang dalawang-palapag na villa sa kan
Magdamag halos walang tulog si Shiena.Pagmulat niya kinabukasan sa maliit na hotel room na nirentahan niya malapit sa ospital, mabigat ang ulo niya at parang nilalagnat. Halatang tinamaan siya ng ulan at lamig noong gabing umalis siya sa bahay nila ni Dr. William De la cruz.Dahan-dahan siyang bum
Madilim na ang buong kalangitan nang gabing iyon. Walang tigil ang pagbuhos ng ulan sa kahabaan ng mga kalsada ng Makati, kasabay ng nakakabinging ugong ng kulog sa kalayuan. Ang malamig na hangin ay tila may dalang bigat na hindi maipaliwanag. Mahigpit na hinawakan ni Shiena ang payong ha
Hindi lahat ng lalaki, alam kung kailan sila dapat tumigil. May mga lalaking akala nila, kaya nilang ayusin ang lahat gamit ang isang hawak… isang salita… o isang katawan na pilit na lumalapit kahit ayaw na ng isa. Pero si Shiena, pagod na. Pagod na maging pangalawa.
“Nakakahiya ka!” Parang kidlat na humaplos sa katahimikan ng ospital ang sigaw ni Shiena. Sa gitna ng malamlam na ilaw ng emergency corridor, nanigas si Dr. William. Ang kanyang mga mata ay dumilim, parang may bagyong unti-unting nagigising sa loob niya. Si Vanes







