เข้าสู่ระบบSa huli, nawalan ng malay si Vanessa dahil sa labis na pag-iyak.Habang wala siyang malay, tila nanaginip siya nang napakahaba. Isa itong panaginip tungkol sa panahong magkasintahan pa sila ni William.Minsan, palihim siyang lumapit mula sa likuran nito, tinakpan ng kaniyang mga kamay ang mga mata nito, at sinubukang gulatin ito.Dapat sana ay isa itong romantikong eksena na karaniwang makikita sa mga idol drama!Gayunpaman, noong araw na iyon, sa sandaling matakpan ng kaniyang kamay ang mga mata ni William, agad nitong hinawakan ang kaniyang pulsuhan at muntik nang mabali ang kaniyang mga daliri.Sa sobrang sakit na naramdaman niya, ilang araw siyang hindi makahawak ng panulat.Sa huli, ganito rin ang naging sagot ni William: “Ayokong hinahawakan ako ng ibang tao!”Ngunit hindi ito pinansin ni Vanessa noong panahong iyon, dahil alam ng lahat ng tao sa paligid niya ang problema ni William.Ganoon talaga ang
Sa monitor, ang kurba ng tibok ng puso na kanina ay medyo matatag ay nagsimulang maging hindi regular.Bagama't hindi maintindihan ni Vanessa ang mga propesyonal na salitang ginagamit ng mga tauhang medikal, napagtanto niyang may hindi magandang nangyayari.“Ano ang nangyayari? Bakit nagkakaganito? Doktor, tulungan ninyo siya! Anong uri ng iniksyon ang dapat nating ibigay sa kaniya? May congenital polycystic kidney disease ang anak ko!”“Hindi ba ipinadala na namin sa inyo ang mga rekord ng kalusugan ng bata? Kailangan ninyong makaisip ng paraan. Hindi kayo puwedeng basta na lang walang gawin!”Ngunit wala ring magawa ang mga tauhang medikal. Kung tutuusin, mga tauhan lamang sila na tumutugon sa mga emergency, at karamihan sa mga kagamitang nasa sasakyan ay para lamang mapanatiling matatag ang mahahalagang palatandaan ng kalusugan ng pasyente.Wala silang dalang gamot para sa mga bihirang sakit gaya ng polycystic kidney disease.
Hindi pa man nakakakilos si Shiena, nang makita niyang biglang lumitaw si Vanessa, maingat pa rin siyang nagtago sa likuran nito.“Anong kalokohan ang sinasabi mo? Ano ang kinalaman ko rito? Ni hindi ko nga siya ginalaw!”“Hindi mo pa rin ba aaminin? Malinaw kong nakita na itinulak mo ang anak ko!”Nagsimulang umiyak at mag-eskandalo si Vanessa. Napakataas ng kaniyang boses kaya agad niyang nakuha ang atensiyon ng mga taong palabas ng gusali pagkatapos ng trabaho.Nakatayo lamang si Shiena habang nakakunot ang noo. Ang una niyang naisip ay tingnan ang kalagayan ng batang walang malay.Biglang bumagsak ang bata nang walang anumang babala. Hindi sinasadyang natanggal ang kaniyang sumbrerong yari sa lana, at ngayon ay nasa mga bisig na siya ni Vanessa. Natanggal na rin ang kaniyang maskara.Napansin ni Shiena na talagang hindi maganda ang kulay ng mukha ng bata. Hindi rin mukhang nagpapanggap lamang ito. Kaya agad niyang inilab
Ngumiti si Vanessa nang may ginhawa at marahang suyuin ang bata. “Sandali lang, anak. Dadalhin ka ni Mommy para makita si Daddy. Kailangan mong magpakabait! Huwag kang gagawa ng ingay!”Nagsuot siya ng mahabang amerikana na may sinturon nang araw na iyon dahil balak niyang kargahin ang bata sa kaniyang mga bisig.Pagkatapos, tatakpan niya ito ng maluwag na damit upang hindi makita ng kamera na nakalagay sa itaas.Bukod dito, mabilis kumilos si Vanessa. Kung tutuusin, hindi madaling makahanap ng pagkakataong magkasama sina Gloria at Shiena. Determinado siyang samantalahin ang pagkakataong ito upang maisagawa nang maayos ang kaniyang plano.“Pero palaging sinasabi ng doktor na hindi pa ako puwedeng lumabas dahil hindi pa ako lubusang gumagaling. Maraming mikrobyo sa labas!” inosenteng sabi ni Harry.Ngumiti lamang si Vanessa at sinabing, “Ayos lang iyan. Noong nakaraang taglamig, palihim kitang inilabas, pero wala namang nangyari sa iyo.”“Huwag kang mag-alala. Mahilig lang magpalabis a
Malalim ang boses ni Gloria nang sabihin niya, "Kung wala ako rito, dadalhin mo na naman ba si Shiena nang walang kahit kaunting pag-aalinlangan?"Sa totoo lang, pumunta siya rito ngayon para makita si Troy.Tutal, estudyante niya ito, at kailangan nito ang tulong niya sa ilang bagay, kaya hindi niya inaasahang makikita niya si Shiena.Matapos nilang mag-usap nang ilang sandali, mabilis na muling binanggit ni Shiena ang tungkol sa diborsiyo, pero patuloy itong ipinagpapaliban ni William."Ono, gaano mo ba talaga gustong pahirapan si Shiena?!""Ano ang ibig mong sabihin na pinilit ko siya?" Pinisil ni William ang kanyang mga labi, tumingin sa kabilang direksiyon, at mahina niyang sinabi, "Siya naman talaga ang pumipilit sa akin..."Sa sobrang galit ni Gloria ay gusto na niya itong sampalin nang dalawang beses. "Kabisado ko ang personalidad ni Shiena. Kung hindi mo sinaktan ang puso niya, magiging ganito ba siya?"
Ang buong sala ay napuno ng nakakasakal na pakiramdam ng matinding tensiyon.Sa huli, walang sinabi si Shiena. Bigla siyang tumalikod at umalis.Instinctively, gusto pa rin siyang sundan at pigilan ni William, pero napahinto siya.Kung naibalik na niya ang tao, pero pinipili pa rin nitong umalis, may saysay pa ba na pilitin siyang manatili?Hindi niya alam kung gaano karami sa sinabi niya kanina ang talagang narinig at naintindihan ni Shiena.Matagal na mag-isang nakaupo si William sa walang laman na sala bago siya tumayo, kumuha ng cue stick sa tabi, at ibinagsak iyon sa table lamp, mga kurtina, at iba pang bagay na nasa paligid niya.Hindi lang iyon, pinagpipira-piraso niya ang lahat ng bagay na nakikita niya at kaya niyang abutin!Nang marinig ni Manang Dara ang ingay sa labas ng pinto, palihim siyang sumilip sa loob.Akala niya ay muling nagalit ang madam at siya ang naninira ng mga gamit, pero hin
Madilim na ang buong kalangitan nang gabing iyon. Walang tigil ang pagbuhos ng ulan sa kahabaan ng mga kalsada ng Makati, kasabay ng nakakabinging ugong ng kulog sa kalayuan. Ang malamig na hangin ay tila may dalang bigat na hindi maipaliwanag. Mahigpit na hinawakan ni Shiena ang payong ha
“Ma’am Shiena, congratulations. Positive po ang pregnancy test ninyo.” Parang biglang tumigil ang mundo. Mahigpit na napahawak si Shiena Mae Alarcon sa laboratory result na iniabot ng doktor. Ilang segundo siyang hindi nakagalaw, tila ba hindi nag-register sa isip ni
Hindi naging maayos ang tulog ni Shiena buong gabi.Marahil dahil sa sobrang tulog niya noong araw, o dahil sa bigat ng lahat ng nangyari—ang hiwalayan, ang katotohanang unti-unti na niyang tinatanggap—paulit-ulit siyang nagigising, pawis na pawis kahit malamig ang hangin.Kinabukasa
Tahimik ang silid ng ospital, ngunit ang katahimikang iyon ay puno ng bigat.Parang may nakaipit sa dibdib ni Shiena, hindi niya malaman kung paano ilalabas ang sakit na matagal na niyang kinikimkim.Sa kabilang kama, nakaupo ang kanyang ina—si Aling Lea—na halatang pinipigilan ang galit na gustong







