로그인Kinabukasan ay pinayagan na ring makauwi si Kaden matapos masiguro ng mga doktor na maayos na ang kondisyon nito. Walang nakitang fractured at wala ring internal bleeding sa anak nila.“Just make sure na hindi muna siya masyadong gagalaw o mapapagod,” bilin ng doctor habang inaabot ang discharge papers kay Kael. “May mga pasa pa rin ang katawan niya kaya kailangan niya ng pahinga.”“Yes, doc. Thank you,” seryosong tugon ni Kael habang nakatingin sa anak.Masigla namang nakaupo si Kaden sa hospital bed kahit may maliit pa itong benda sa noo.“Dad, can we go home now?” excited nitong tanong.Napangiti si Kael saka ginulo ang buhok ng bata.“Yes, buddy. But behave yourself for now.”“But I’m okay now!” Giit pa nito. Nagbabakasakaling makalusot.“No running,” singit agad ni Maxine habang nakapamewang dito.“No horse riding.”“No jumping.”“No stubbornness.”Napasimangot si Kaden.“That’s too many rules…” Para itong malaking mama sa inasta.Napatawa si Maxine sa reaksyon ng anak habang mar
Matapos matanggap ang tawag ni Kael ay halos mawalan ng lakas ang mga tuhod ni Maxine. Muntik na siyang himatayin sa kanyang nalaman. Hindi niya lubos maisip kung paano naaksidente ang pinakamamahal na anak. Ni hindi na niya maalala kung paano siya nakapagbihis at nakalabas ng mansyon. Basta ang tanging malinaw lamang sa isip niya ay ang nanginginig na boses ni Kael sa kabilang linya. “Baby…may nangyari kay Kaden. Nahulog siya sa kabayo.” Pagkatapos pakiramdam niya ay tumigil sa pag-inog ang mundo. Buong biyahe papuntang hospital ay walang tigil ang pagluha niya. Tuloy-tuloy lang iyon habang paulit-ulit ang kanyang pagdadasal. Please God…please let my son be okay… Hindi niya kakayanin kapag may nangyari kay Kaden. Hindi. Pagdating niya sa hospital ay agad siyang bumaba ng sasakyan at nagmamadaling tumakbo papunta sa information desk. “Room number for Kaden Kensington?” halos habol-hininga niyang tanong sa nurse na naroroon. Sinagot naman agad ng nurse kung saan silid ng anak.
“I want to go with you.” Nagmamaktol na turan ni Dulce habang mabilis na humahabol kina Kael at Kaden na palabas ng mansyon. Nakasimangot ito habang nakakrus ang mga braso sa dibdib. Halatang hindi nito gusto na muli na namang inuuna nito ang anak ni Maxine. Kakasuot lamang ni Kael ng sunglasses habang hawak ang maliit na riding helmet ni Kaden. “Dad! Hurry up!” excited na saad ng bata habang hinihila ang kamay niya. Ngumiti si Kael sa anak. “Easy, buddy. Hindi naman aalis ang mga kabayo.” Napahalakhak si Kaden. “Can I ride the big one?” “We’ll see,” natatawang sagot niya bago muling napatingin kay Dulce na kanina pa nakasunod sa kanila. Humugot siya ng malalim na buntong-hininga. Nakadama siya ng inis rito. Hindi ito makapaghintay na puntahan niya dahil naririto na naman ito. “No, Dulce,” pagod ngunit kontrolado niyang saad. “I need to spend more time with my son. We’re trying to make up for lost time.” Agad na sumimangot ang babae. “Ilang araw ka nang nandito
Kanina pa mahimbing na natutulog si Kaden sa gitna ng malaking kama. Naroon pa rin sila sa silid ng binata at hindi na lumipat pa ng ibang silid. Mahigpit na yakap-yakap ng anak ang maliit nitong stuffed toy na ibinigay ng mommy niya dito, habang mahinang nagtaas-baba ang dibdib nito. Pero siya ay hindi mapalagay. Ni hindi siya dalawin ng antok. Iniisip kung ano na ang ginagawa ng binata sa baba, habang kausap ang girlfriend nito. Tila may pait siyang nalasahan sa kanyang bibig. Kasalukuyan siyang nakahiga sa isang gilid ng kama habang nakatitig sa madilim na kisame. Tanging ilaw lamang ng buwan mula sa malaking bintana ang nagbibigay-liwanag sa silid. At kasabay niyon ang walang tigil na pagpatak ng luha mula sa mga mata niya. Mariin siyang napapikit. Bakit ba siya nasasaktan nang ganito? Bakit parang may dumudurog sa dibdib niya sa tuwing naaalala niya ang paghalik ni Dulce kay Kael? Wala naman siyang karapatan. In the first place… Girlfriend iyon ni Kael. Hindi s
Tahimik at halos hindi ramdam ang problema sa kanila habang naghahapunan sa dining room. Nauna nang magpahinga si Sofia dahil na rin sa kalusugan nito. Si Kaden ay di magkamayaw sa masayang pagkukuwento tungkol sa mga natutunan nito kay Sofia buong maghapon habang paminsan-minsang sinusubuan ito ni Kael ng pagkain. Sa kabilang dulo naman ay tahimik na nakikinig si Constantine habang umiinom ng wine. At si Maxine… Tahimik lamang na pinagmamasdan ang dalawa. Hindi niya maikakaila sa sarili kung gaano kasaya sa pakiramdam makita si Kaden na kasama ang ama nito. Kung gaano kabilis nabuo ang koneksyon ng dalawa kahit na ba limang taon ding hindi nagkita at nagkasama. “Dad said he’ll teach me horseback riding tomorrow!” excited na pagbabalita ni Kaden sa kanya. Kumikislap sa saya ang mga mata nito habang sinasabi iyon. Napangiti si Kael. Nasa mga mata ang pagmamahal sa anak. “If your mom allows it.” Agad naman na napatingin sa kanya ang anak. “Please, mom?” Napabuntong-hi
Matapos ang namagitan sa kanila ni Kael sa loob ng banyo ay tahimik siyang hinayaan nito na makapag-ayos. Wala itong sinabi habang marahan niyang isinusuot ang maluwag na sleeping dress na inilapag nito sa ibabaw ng sink para sa kanya. Only the sound of running water and their heavy breathing filled the space between them. Paminsan-minsan ay nahuhuli niya ang mga mata nitong nakatingin sa kanya mula sa salamin—madilim, malalim, at tila punong-puno ng kung anong emosyon na hindi nito masabi sa kanya. Sa tuwing magtatagpo ang mga mata nila, agad siyang umiiwas. Ngayon, para siyang nagising sa katotohanan. Kanina, balewala sa kanya kung ano ang magiging consequences ng kanilang ginagawa, pero ngayon tila naman nagsisisi na siya. Nakadama siya ng hiya matapos ang lahat. Kaya naman sa ngayon hindi niya pa kayang kausapin ito tungkol doon. Paglabas nila ng banyo, tahimik pa rin si Kael. Inalalayan pa siya nitong makahiga sa kama bago marahang humiga sa kabilang gilid, maingat na hindi ma
Katatapos lang nilang kumain ng breakfast, pero imbes na maghiwalay o maglinis ng mesa—ibang init ang biglang bumalot sa pagitan nila.Nakasandal pa si Maxine sa dining table habang inaayos ang mga plato nang maramdaman niya ang mabigat na presensya ni Kael sa likod niya.“Kael…” mahina niyang taw
Nasa labas na sila ng campus nang maramdaman ni Maxine na patuloy pa ring nagva-vibrate ang phone niya sa loob ng bag. Hindi niya pa rin sinasagot. Nakatingin lang siya sa screen habang patuloy ang pag-ring. Sa tabi niya, halos nakadungaw na si Sierra sa balikat niya sa kakasilip. “Girl…” b
Nagising si Maxine na parang may mabigat na nakadagan sa katawan niya. Noong una, akala niya unan lang o kumot na naipulupot sa kanya habang natutulog siya. Pero nang gumalaw siya, lalo lang humigpit ang bigat sa bewang niya. “Ugh…” mahina siyang napaungol, medyo inaantok pa siya. Pinilit niyan
Tinupad ni Kael ang pangako nitong wala itong gagawin sa kanya. After leaving her at the door, hindi na ito nagpilit pang pumasok ng unit niya. There are no teasing. No dangerous kisses. And no hands wandering. And somehow… Mas lalo siyang nabalisa dahil doon. Kanina pa nakahiga si Maxine s







