LOGINSa hirap ng buhay at dahil sa malaking utang dahil sa pagkalulong sa sugal, walang nagawa ang Tiyahin ni Kylie kung hindi ibenta siya sa isang strip club. Doon— makukuha ng dalaga ang interest ng isang halimaw na nagbalat kayo bilang isang guwapong binata. Maangkin siya nito at may mabubuo sa loob niya. Umalis si Kylie sa syudad dahil doon at piniling tumira sa isang probinsya— lumipas ang ilan taon, naging matagumpay ang buhay ni Kylie. Isa na siyang Restaurant owner at Hotelier. Pero sa kasamaang palad, paglalaruin muli siya ng tadhana, dahil mamumukatan niya, ang VVIP guest pa lang hinihintay niya ay ang lalaki pa lang umangkin sa kanya. Sa pagtatagpong muli ng landas nilang dalawa, ano ang gagawin ng dalaga sa pagkikita nilang ulit ng lalaking nagbigay sa kanya ng malaking trauma? Masasabi niya ba sa binata na may nabuo sa sinapupunan niya ng gabing iyon? Pero paano niya magagawa iyon, kung ang binata ay nakatali na sa iba at magpapakasal na? May pag-asa pa bang magka-isa ang dibdib ng dalawang pusong nag-umpisa sa mali? A novel written by: TheGuyWithTheGlasses
View MoreANA'S POV
This was not how I had imagined my life to turn out. I had thought that I would be having fun when I was twenty one not stuck in a loveless marriage. People always said that one had multiple choices but it does not seem so to me because life kept making me wonder why I was even alive in the first place. I was living every girl's dream but it seemed like torture. Every girl wanted to be married to a rich guy who gave them everything they wanted and I had all that but I still wasn't happy. Maybe money wasn't always the solution to happiness. You could not use it to buy affection for the guy that you wanted. Every day was the same it was like I was living the same day over and over again. Wake up take a shower get ready, take breakfast and do whatever I pleased to do for the rest of the day. I had not seen Vincenzo for over two weeks and we had barely talked either I know what it sounds like, that am a bad wife but I wasn't really. That was what he wanted and I gave him that. He would be stuck on trips for weeks and not even say a word to me. Sometimes I wondered what I was to him. Maybe I was just a decoration that he had. He would get to tell people "oh I have a wife". I did not want to be a wife let alone a girlfriend but desperate times call for desperate measures. I got off the bed and went by the window to pull the drapes. I tried tugging on them but they couldn't budge as I sighed in frustration. I had been on edge lately I couldn't point out what the problem was and it was not my monthly lady issues. On top of being stuck in a marriage where I wasn't living, I had not had sex in forever. Maybe it wasn't such a big deal but it was the reason I was so frustrated all the time. Someone knocked on my door and I wondered who it was. "Come on in ", I said as I sat on my bed. "Good morning ma'am", said Aliya as she bowed down. "Good morning and please don't call me ma'am it makes me feel old ", I said chuckling. "What can I do for you this morning?", I asked her. "Mr. Vincenzo is requesting your presence for breakfast ", she said smiling. "What, then did he come back ?", I asked her. "Last night ma'am ", she said and I was too infuriated to even remind her to stop calling me ma'am. "Tell him I'll be there once I'm done doing something in here," I said as she bowed and left. Why did I even put myself in a situation like this? The first time in my life that I ever had the freedom of my own and I just threw it away to be with a guy like him? He could not even come to my room to tell me that he was back and in case you haven't guessed we slept in different rooms. I was hurt, to say the least, but I knew how he would react when I told him. He would assume it like everything else I had said for the last couple of months. To him, I was supposed to be contented with everything that he gave me which in this case was money. There was nothing else that he could offer me. I had seen girls leave his room over and over again but I wasn't meant to complain. I chose this life for myself and I knew what was in store for me. It was just another day that was ruined by my husband Mr. Vincenzo Morello. After taking a shower and dressing up I left the room and made my way downstairs to the dining area where he was seated. A feast was prepared in front of him and he smiled when he saw me. "Good morning darling you took your time I see ", he said. "There wasn't anything I was rushing to see ", I said as I sat down. "Well I thought you of all people would be happy to see am back ", he said. "You mean I was supposed to be happy to k ow that you are back through a maid ?", I ask him. "Well isn't it still the same thing ?", he asked me. "I didn't know you forgot the way to my room", I said as one of the maids served me breakfast. "Am sorry I was tired when I came in I just thought I would see you in the morning instead ", he said. I sometimes wondered why I had accepted to marry him. Maybe it was for his looks and money. But being the most wanted bachelor came with its price. I was stupid to think that he would change for me. That he would realize how good I was and want to mend his ways but nothing as that existed. I had yet sucked myself into something that I did not know how to get myself out of. "You look so far away what are you thinking of?", he asked me. "Ways of killing you ", I said. "Wow you getting crafty I see ", he said laughing it off. I wasn't lying. If it were possible to kill someone and not get jailed for it then maybe I would have already done it. Death was the only way out of this marriage. "Do you want to get rid of me that quickly ?", he asked me with a serious look on his face. "You have no idea ", I said. "Well love what can I say you are stuck with me for life how about you start enjoying this because it's the only thing you've got ", he said as he stood up to leave. "And I forgot to tell you we have a ball to attend so I already sent a dress for you it will be here in like one hour, get ready and I don't want you to embarrass me so be on your best behavior", he said as he left.Kabanata 11Masuri kong tinatanaw ang mga hindi kalakihang bahay na dinadaanan ng trisikel na sinasakyan ko ngayon, habang pinipilit ko rin hindi sumabog sa hangin ang aking mahabang buhok na nasa likod ng aking tainga.At habang papalayo kami ng papalayo sa kaninang lugar na pinagbabaan sa akin ng bus, doon ko mas lalong napapatunayan sa sarili na ang lugar talaga na ito ay probinsya, dahil sa mga hindi dikit-dikit na bahay at tahimik na lugar.Tanging ang malakas na hangin, hampas ng mga alon sa katabing dalampasigan, at ang mga ugong ng nagtataasang bukong puno lang ang namumutawing ingay sa mga lugar na nadadaan namin. At kung hindi naman sa mga iyon, ingay lang naman ng mga lumalagpas sa aming bus, trisikel, o jeep ang nagbibigay ingay.Hindi mga tao, na aking nakasanayan sa maingay na lungsod kung saan ako nanggaling. Nakakapanibago, pero sa sitwasyon at estado ko ngayon— ang ganitong lugar ang pinaka perpektong tirahan para sa akin para magpanggaling sa mga sugat ng kahapon na
Zairro Emmanuel Del Ferrio 1st POV"Kaigan, why the fvck did you invite me here?" Singhal ko sa kaisa-isang kaibigan ng makarating ako sa gusto niyang Strip Club na puntahan naming dalawa.Tinaasan ako ng kaibigan tingin at pilyong nginisian, and his silver lips piercing doesn't help me to collect my mood."Bro, finally, you're here!" anas pa niya bago tanggalin ang dalawang braso sa dalawang babaeng nasa magkabilaang gilid niya at saka tumayo para bigyan ako ng yakap.Binigyan ko siya ng masama kong tingin, dahilan, para hindi niya maituloy ang dapat niyang gagawin. Napatawa siya at napa-iling."What?" He played innocent as if it would work to save his ass. Hindi ako nakisabay sa pag-mamaang-maangan niya. I glare at him more intently to give him an idea that I'm not here to play with him. He get my cue. Natawa ulit siya at umiling, "Alright, alright, my bad. I give up. I know you didn't like this kind of place because you think it's cheap, but I forced you. So alright, it's my fault
Kabanata 10Hindi ko alam kung ilang oras ako nakatulog sa byahe paalis ng syudad, basta ang alam ko lang, pagka-mulat ng mga mata ko, gabi na sa daan.Nag-inat ako bago silipin ang katabi kong upuan kung may naka-upo naba; Meron. Babae na may katandaan na. Hindi ko lang gaano maaninag ang mukha niya dahil patay ang lahat ng ilaw dito sa bus.Natutulog ito kaya hindi ko na tinagalan ang pagtitig sa babae at binalik ko na lang ang tingin ko sa daan. Nakaramdam ako ng matinding lungkot ng matanaw ko sa malayo ang mga naglalakihang imprastraktura na tanging namumukod tangi sa gabing ito dahil sa mga ilaw na nang-gagaling doon.Sumakit na naman ang puso ko ng maalala ko, kasabay ng pagtanaw ko sa lugar na iyon, ang lahat-lahat ng nangyari sa akin.Sariwang sariwa pa talaga sa akin ang lahat. Ramdam ko pa rin ang pait sa buo kong sistema kapag naiisip ko kung paano paglaruan ng mga tao sa lugar na iyon ang buhay ko sa mga palad nila, na tila ba'y ang buhay ko ay isang bola na puwede nilang
Kabanata 9Sinulit ko ang pagtanaw sa mga nalalagpasan kong abot-langit na mga gusali habang ang haring araw ay unti-unting tumataas kasabay ng paglipad ng grupo ng mga ibon sa kalangitan.Sinusulit ko na pagmasdan ang kinalikahan kong hindi natutulog na syudad kung saan desperadong minulat ang mga mata ko ng reyalidad. Dahil baka-- ito na ang huling pagkakataong makikita ko ang pamilyar na pamilyar na syudad na ito.Gusto ko kalimutan ang lahat. Gusto ko magsimula muli. Gusto ko pulutin ang dinurog nilang mga piraso ng sarili ko. Gusto ko- sa pangalawang pagkakataong ito na meron ako- ako naman ang hahawak sa buhay ko. Hindi ang ibang taong nakapaligid sa akin. Gusto ko... maranasang mabuhay. Gustong gusto...At para magawa iyon, ito lang ang sagot. Ang umalis. Ang umalis sa lugar kung saan ako pinilit ng mundo maging matibay at malakas. Umalis sa lugar kung saan nagsimula ang lahat...Kailangan ko hanapin ang sarili kong muli. Kailangan kong buhayin ang pinatay nilang pag-asa sa loo
Kabanata 6Hindi na ako sinagot ng mga lalaking kumakaladlad sa akin, sa kung sino ang bumili sa akin at nag-utos sa kanila. Sapilitan na lang nila ako kinaladlad papunta sa pangatlong palapag ng Club kung nasaan ang mga nakahilerang private rooms na ginagamit kapag may bumibili sa serbisyo naming
Kabanata 5Nang gabing iyon, pumasok ako sa kuwarto ko ng nanginginig ang dalawang tuhod at mga labi. Mugto rin ang dalawang mata ko at wala sa sarili. Ang kaninang tapang na ipinakita ko sa lalaki, dahil sa bugso ng damdamin, nawala na. Bumalik na ulit sa sistema ko ang takot na naramdaman ng mais
Kabanata 4Hindi ako makagalaw sa kinatatayuan ko ng harap-harap-an ko ng matitigan ang guwapo ngunit madilim na mukha ng binatang nagpapagulo lagi sa isip ko. Kusa rin akong nanigas at pinag-ugatan ng paa. At hndi ko alam kung humihinga pa ba ako ng mga oras na iyon dahil hindi ko alam ang una kon
Kabanata 3Hindi ako makagalaw sa kinatatayuan ko sa gulat sa isiniwalat ni Mami Zie sa akin ngayon-ngayon lang. Ang hirap iproseso. Ang hirap paniwalaan. Dahil…S-Si Zairo Emmanuel Del Ferrio ang nangbugbog bigla doon sa lalaki? Bakit? B-Bakit niya na lang ginawa iyon? May galit ba siya sa lalaki?












Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
reviews