ホーム / Romance / The Billionaire Obsessed With My Body / Chapter 14 "The Price I Never Asked For"

共有

Chapter 14 "The Price I Never Asked For"

作者: Cha
last update 公開日: 2026-03-19 05:30:49
Mainit ang dugo niya.

‎Iyon ang una kong napansin. habang naaalala niya ang mga nangyari sa kanila.

‎Nasa sahig si Leandro, maputla, pawis na pawis, at kahit pilit niyang itinatago—ramdam ko ang bigat ng sugat. Ang baril sa kamay ko nanginginig pa rin. Hindi ko alam kung kailan ko iyon nahulog. Basta alam ko, nakaluhod ako sa tabi niya at ayokong bitawan ang kamay niya.

‎“Sir!” sigaw ni Marco habang paparating ang mga tauhan. “Clear ang hallway!”

‎“Dalhin siya sa medical room, hi
この本を無料で読み続ける
コードをスキャンしてアプリをダウンロード
ロックされたチャプター

最新チャプター

  • The Billionaire Obsessed With My Body   Chapter 20 “Running with Nowhere to Hide”

    ‎Hindi pa tapos.‎Akala ko makapagpapahinga na kami.‎Mali na naman ako.‎“Sir—may breach.”‎Napahinto ako sa pag-inom ng kape.‎Boses ni Marco iyon. Mabigat. Hindi normal.‎Dahan-dahang tumayo si Leandro.‎“Saan?” tanong niya.‎“Perimeter. May dalawang sasakyan. Hindi pa pumapasok… pero hindi din umaalis.”‎Nanlamig ang kamay ko.‎“Nahanap tayo?” bulong ko.Walang sumagot agad.‎At doon ko nalaman ang sagot.‎“Ihanda ang sasakyan,” utos ni Leandro. “Now na sigaw nito.”‎Biglang nagbago ang ihip ng hangin.‎Kanina napaka tahimik.‎Ngayon—parang may bagyong paparating.‎“Leandro—” tawag ko sa kanya.‎Tumingin siya sa akin. Diretso. Matalim.‎“Stay close.”‎Tumango ako.‎Wala nang tanong- tanong pa.Wala nang reklamo.‎Paglabas namin, hindi na tahimik.‎May tunog na ng makina sa malayo.‎Palapit na.‎Mabilis.‎“They’re moving!” sigaw ng isa sa mga tauhan.‎“Go!” utos ni Leandro.‎Sumakay kami sa sasakyan.Isang segundo.‎Dalawa.‎Tatlo—‎BANG!‎Napayuko ako.‎“Shit—may baril!” sigaw ni

  • The Billionaire Obsessed With My Body   Chapter 19 “The Mistake That Changed Everything”

    Akala ko handa na ako.‎‎Akala ko kapag sinabi kong “sanay na ako”, totoo na ‘yon.‎‎Pero may mga takot pala na hindi lumalabas sa sigaw, sa iyak, o sa panginginig. May mga takot na tahimik lang—tapos bigla kang sinasakal kapag hindi ka nakatingin.‎‎Tatlong araw na akong nasa bahay ni Leandro.‎‎Tatlong araw na puno ng bantay, kamera, codes, at mga taong hindi ngumingiti. Tatlong araw na parang nasa loob ako ng isang mundo na hindi para sa normal na tao.‎‎Hindi ako kinukulong. May susi ako. May telepono. May pagkain. May sariling kwarto.‎‎Pero bawat galaw ko, may matang nakatingin.‎‎“At least buhay ka,” bulong ko sa sarili ko habang nakatayo sa harap ng bintana.‎‎Sa labas, tahimik. Masyadong tahimik.‎‎“Miss Amaryllis.”‎‎Napalingon ako. Si Liza isa sa mga tauhan ni Leandro, mabait, tahimik. Pero ramdam mo na may baril siyang hindi mo nakikita.‎‎“May kailangan ka po?” tanong niya.‎‎“Wala,” sagot ko agad. “Nag iisip lang ako.”‎‎Tumango siya. “Sabihin niyo lang po k

  • The Billionaire Obsessed With My Body   Chapter 18 “The First Revenge”

    May mga kaaway na hindi agad sumusuntok.‎‎Ngumingiti muna sila.‎‎Tahimik ang biyahe pauwi. Nasa likod si Amaryllis, nakasandal sa upuan, yakap ang sarili. Hindi siya tulog. Kilala ko na ang itsura ng tulog na pilit. Yung mata na nakapikit pero handang bumukas sa kahit anong tunog.‎‎“Malapit na tayo,” sabi ko.‎‎Tumango siya. Walang salita. Pero ramdam ko—pagod na pagod siya.‎‎Pagdating sa bahay, agad kong pinagalaw ang security. Double check, lockdown mode, walang lalapit, walang lalabas.‎‎“Marco,” sabi ko sa phone, “lahat ng exit bantayan. Walang butas.”‎‎“Opo sir,” sagot niya. “May kakaiba lang.”‎‎Huminto ako. “Ano?”‎‎“May sumunod sa van. Hindi malapit. Pero nandun.”‎‎Tumingin ako kay Amaryllis. “Sa kwarto ka muna.”‎‎“May nangyayari,” sabi niya.‎‎“Oo, at ayokong makita mo.” sagot ko sa kanya.‎‎“Hindi na ako bulag, at hindi na rin ako kahon.” sagot niya.‎‎Napatingin ako sa kanya, sandali, tapos tumango ako.‎‎“Sa likod ka lang, huwag kang lalapit.” sabi ko

  • The Billionaire Obsessed With My Body   Chapter 17 “The First Confession”

    Inaya siya ni Rafael sa terrace. ‎ ‎Malamig ang hangin sa terrace, pero mas malamig ang tingin ni Rafael Salcedo. ‎ ‎“Hindi ka dapat nandito,” sabi niya, dahan-dahan, parang paalala at babala sa iisang hininga. ‎ ‎“Hindi ka rin dapat bumili ng tao,” sagot ko ng diretso at walang paligoy-ligoy. ‎ ‎Tumawa siya nang mahina. “Hindi kita binili.” ‎ ‎“Hindi?" sagot ko. “Pero tinangka mo.” ‎ ‎Humigpit ang panga niya. Isang hakbang ang inilapit niya, sinubukang sakupin ang espasyo ko. Hindi ako umatras. Inalala ko ang sinabi ni Leandro—kapag nagbago ang tono, aalis ka. Hindi pa nagbabago. Hindi pa. ‎ ‎“Magkano ang ibinayad sa’yo para magsalita?” tanong niya. ‎ ‎“Ang buhay ko,” sagot ko sa kanya. “At halos nawala na ‘yon.” ‎ ‎Saglit siyang natahimik. Kita ko ang galaw ng mata niya—pababa, pakaliwa—parang nagbibilang ng opsyon. May mga taong sanay na laging may lusot. Siya ‘yon. ‎ ‎“Kung pera ang problema, maaayos natin.” sabi niya. ‎ ‎“Hindi pera ang hinahanap ko, kundi pa

  • The Billionaire Obsessed With My Body   Chapter 16 Behind the Masks of the Night”

    May mga laban na hindi nagsisimula sa baril. ‎Nagsisimula sila sa ilaw, sa ngiti, sa mga taong naka-best suit at best lies. ‎At ngayong gabi—iyon ang eksaktong uri ng digmaan na papasukin namin. ‎Ang Salcedo Foundation Gala ay ginaganap sa isang hotel na punô ng kristal at seguridad na binayaran para huwag makakita ng mali. Limang palapag. Dalawang emergency exit bawat wing. Tatlong hidden cameras na hindi alam ng venue. ‎Alam ko. Dahil sa akin ang dalawa doon. ‎“Nakahanda ka na ba?” ‎Tumingin ako kay Amaryllis. ‎Naka-black gown siya—simple, walang alahas, pero sapat para magpalingon ang kahit sinong lalaki sa paligid. Hindi siya mukhang biktima. Hindi rin siya mukhang tauhan ko. ‎Mukha siyang babae na alam kung nasaan siya. ‎“Matagal na,” sagot niya. ‎May earpiece siya. May exit plan. May tatlong taong nakaabang kung sakaling pumalpak ang lahat. ‎Pero alam naming dalawa--- ‎Hindi lahat ng laban ay pwedeng kontrolado. ‎“Kapag nagbago ang tono, aalis ka.” sabi

  • The Billionaire Obsessed With My Body   Chapter 15 “When Silence Turned Into Strength”

    Hindi ako nakatulog.‎‎Kahit nakapikit ang mga mata ko, gising ang isip ko—binabalikan ang tunog ng putok, ang bigat ng baril sa kamay ko, ang sandaling alam kong may buhay na nakasalalay sa desisyon ko.‎‎At pinili ko.‎‎Tahimik ang medical wing. Nakatulog na ang lahat, pero gising pa rin ang mga ilaw sa loob ng kwarto ni Leandro. Nakatagilid siya sa kama, balikat naka-bandage, humihinga nang maayos. Buhay.‎‎Lumapit ako sa mesa sa gilid. Naroon ang tablet niya na hindi ko dapat galawin.‎‎Matagal na akong nakatayo sa tapat ng mesa.‎‎Binuksan ko iyon.‎‎May mga files. May mga pangalan. May mga marka ng pulang bilog—mga taong konektado sa auction. Mga ruta. Mga schedule. Mga kahinaan.‎‎Isa sa mga pangalan ang pamilyar sa akin.‎‎R. Salcedo.‎‎Isa sa mga bidder.‎‎Isa sa mga lalaking nakatingin sa akin na parang ari-arian ako.‎‎Sumikip ang dibdib ko.‎‎“Hindi ka pa natutulog.”‎‎Napalingon ako.‎‎Gising si Leandro. Nakatingin sa akin. Hindi galit. Hindi rin nagulat.‎

続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status