MasukHinawakan at inalalayan ni Lucien Reverio ang baywang ni Samantha dahil muntik na itong matumba.
"Damn, Samantha, you're too drunk!"
Ang magaspang at halos paos na boses na iyon ay dinig na dinig nila pareho. Tila napapaso si Lucien sa bawat parte ng katawan nilang magkadikit sa mga oras na iyon.
Gustong sisihin ni Lucien ang nakakaakit na pula at maiksing damit na iyon ni Samantha. Naramdaman niya ang init na kasalukuyang dumadaloy sa kanyang sistema na kinailangan niya pang tanggalin ang suot niyang tie at ang dalawang butones sa kanyang suot na polo upang makahinga nang maayos.
Pero iba ang pakay ni Samantha. Sa halip na lumayo sa lalaki, halos itapon na niya ang katawan dito. Iniyakap niya ang dalawang braso sa baywang ng lalaki at nag-angat ng mukha, bagaman hindi na niya maaninag nang husto ang mukha nito.
"Hmm... alam mo pa ang pangalan ko, huh?" The silly girl smiled. "Open for a one-night stand? Please, I think I badly want to get laid tonight..."
Lucien was caught off guard.
He gulped a lot of times.
"Do you really want me to help you with that?"
Tumango-tango ang babae habang si Lucien ay pinipigilan pa rin ang sarili.
Galit siya rito, pero ayaw niya namang sunggaban ang pagkakataon habang lasing ito. Pero aminado siya na ano mang oras at kaunting pilit pa ay bibigay na siya. He's just a man with a beautiful, curvy girl asking him to have a one-night stand with him. Sino ba ang hindi maaakit?
Halos matumba-tumba na ang babae. Hindi na maayos ang balanse nito, kaya iniupo muna ni Lucien si Samantha sa kama. Subalit nang tatayo na ang lalaki ay hinila siya ng babae pahiga sa kama na iyon. Mahigpit ang pagkakayakap nito sa kanyang leeg at halos ayaw siyang bitiwan.
Parang isang magandang panaginip ang gabi na iyon kay Samantha. Ang pigura na iyon ay kasingpareho ng ex-boyfriend niya. Ilang beses niyang sinubukang makipagrelasyon at gumamit ng ibang lalaki para sa mga pangangailangan niya pero hindi niya kaya, may hinahanap-hanap pa rin siyang init ng katawan, at galing na hindi maibigay ng iba.
Kaya noon pa man ay medyo tanggap na niya na mahihirapan siyang makahanap, o baka wala na talaga. Dahil mula nang maghiwalay sila ng ex niya ay wala ng nag-work sa mga relasyon niya.
Umambang tatayo si Lucien at ang puno ng kalasingan at pagnanasa na si Samantha ay buong lakas na binaliktad ang pwesto nila. Pinaupo niya ang lalaki sa kama at mabilis na umakyat sa ibabaw nito.
Bagaman balot pa ng mga tela ang katawan nila ay ramdam niya ang tigas, ang laki, at ang mainit na bagay na iyon, na bumuhay muli sa kanyang pagkababae.
Muling umambang tatayo si Lucien. Kailangan niyang mag-shower bago pa siya tuluyang matalo ng kanyang pagnanasa. Ni hindi na siya makahinga nang maayos sa mga oras na iyon dahil sa mapang-akit na babae sa kanyang harapan.
Pero hindi pa rin nagpatinag si Samantha. Ilang taon niyang hinintay na muling magkaroon ng interes na gawin ito kasama ang ibang lalaki, at sa dami ng taon na iyon ay hindi niya nagawa dahil palaging pakiramdam niya ay may kulang.
Pero iba ngayon.
Pinalupot niya ang legs sa baywang ng lalaki at gumalaw-galaw sa ibabaw nito.
Huminga nang malalim si Lucien. Mabibigat na ang naging pagbuga niya ng hininga habang mahigpit ang pagkakahawak sa baywang ng babae.
"Samantha, get down," anito na puno ng pagpipigil.
"Hmm," hinalikan ng babae ang ilalim ng tainga ni Lucien. "Ang gaspang ng boses mo, ganyan din ba kagaspang ang performance mo?"
Napigtas na ang natitirang pasensya ni Lucien dahil doon.
Hindi naman siya mabuting tao at ang babae sa kanyang harapan ay ang babaeng kinamumuhian niya at gusto niyang parusahan. Oportunidad na ang lumalapit sa kanya kaya bakit hindi?
Bakit pa niya kailangang mag-shower para magpalamig kung kaya niya namang ilabas na lang ang init ng kanyang katawan.
Hinila niya ang buhok ng babae at sinunggaban ng mararahas na halik ang mga labi nito. Ang labi niya'y bumaba sa panga nito, sa kanyang leeg, sa dibdib, at sa bawat parte ng katawan ng babae.
Sa nagdaang limang taon ay idinaan niya sa pagtitig sa mga larawan, at ngayon ay hindi na niya kailangang mag-solo dahil gusto naman ng babaeng gawin ito. Ipapatikim niya sa babae ang bunga ng ginawang pag-iwan niya sa kanya.
Inihiga niya ang babae at hindi na naghintay ng mahabang oras para ibaon ang kanyang pagkalalaki rito. He entered her rough and hard, tila nagmamadali, tila nagpaparusa.
"You want to know if I'm fierce, huh? Baby, you should know better than that," anito habang paulit-ulit na nilalabas-pasok ang alaga niya sa katawan ng babae.
Namumungay ang mga mata ni Samantha, halong sakit at sarap ang bumalatay sa mukha nito at halos hindi na makapagsalita dahil sa bilis ng mga pangyayari.
"So, this is what you are now, Samantha Aracosta?" puno ng sarkasmong wika ni Lucien. "Nag-aaya na lang ng one-night stand kung kani-kanino? I wonder if they can satisfy you as I do..."
Pinadausdos ni Lucien ang daliri niya mula sa ilong hanggang sa mga labi ng babae. Hindi niya inaasahang kakagatin iyon ng babae. A groan of satisfaction came out from her lips. Naiinis siya dahil salita ng salita ang lalaki.
"Bakit Samantha?" anito na tunog nagmamaktol. "I'm your wife..."
Halos manlaki ang mga mata ni Lucien nang marinig iyon. Ang puso niya'y hindi na makalma sa mga oras na iyon. Nakilala na ba siya ng lasing na babaeng ito?
He knew it from that very moment. May nararamdaman pa sa kanya si Samantha na hanggang sa kalasingan nito ay gusto pa rin nito na iyon ang itawag sa kanya. She's securing her place.
Gusto niyang malaman kung iyon pa rin ba ang sasabihin ng babae kapag nahimasmasan na ito kinabukasan.
Muli niyang siniil ng halik ang babae.
"Alright, wife..."
Sa loob ng dressing room, nagmamadaling kumuha ng damit si Samantha mula sa sabitan at isinuot ito habang nanginginig ang mga daliri nang marinig ang salitang "asawa ko."Sino ba ang asawa niya? Humingi ba siya ng permiso sa akin? Napakahilig niyang mag-assume at tawagin akong asawa sa harap ng ibang tao!Kung malalaman ng nanay ni Lucien na siya ang tinutukoy nitong asawa, baka magbayad pa ito ng milyong-milyon para lang palayasin siya sa buhay ng anak nito. Paano kung bawiin pa sa kaniya si Lucas at ang mga anak niya? Dahil sa takot, mas binilisan pa ni Samantha ang pagpoposisyon ng kaniyang damit.Natahimik naman nang ilang segundo si Mrs. Reverio sa labas ng pinto bago muling nagsalita, "Huwag mong sabihing si Azeneth ang nasa loob ng kwarto mo?" Talagang aya
Natawa nang mahina si Lucien, "Baby, sigurado namang matutulog ako pabalik sa 'yo. Gabi-gabi kung gusto mo. Pero hindi mo pa nga nababayaran ang huling nangyari, tapos magsisimula ka na naman ng bago?" Ikinaway niya ang pantalon sa kaniyang kamay, na parang hawak niya ang pinakamahalagang alas. "Ngayong araw, kailangan mo akong bigyan ng pwesto sa buhay mo. Isang malinaw at walang kalokohang sagot.""Huwag mong isipin na basta mo na lang ako matatakasan ngayon!" dugtong pa ng lalaki. "Kung hindi, wala akong balak na papasukin ka sa trabaho sa buong linggong ito. Dito ka lang sa kama."Anong ibig sabihin ng hindi papasukin sa trabaho?"Oo, kung ano ang iniisip mo, 'yun nga. Magpapatuloy lang tayo rito sa kama hanggang sa maisip mo ang tamang sagot at bigyan mo ako ng maayos na label," bulong ni Lucien malapi
"Wala... wala akong itinatago," mabilis na sagot ni Samantha habang ang kaniyang boses ay naging malambot at kabado siyang lumingon-lingon sa paligid.Iniisip niya sa kaniyang sarili na kailangan niya agad palitan ang password ng kaniyang cellphone pagkaalis dito. Bagamat hindi naman kailanman pinakialaman ni Lucien ang kaniyang mga chat history noon, paano kung bigla nitong makita ang mga mensahe isang araw? Siguradong tapos silang dalawa. "Kailangan ko talagang palitan 'yung password mamaya," bulong niya sa sarili.Sinubukan niyang kalman ang kaniyang sarili at nag-angat ng tingin. Doon niya lang malinaw na nakita na ang lalaki ay naka-suot ng isang itim na silk pajamas. Napatigil ang kaniyang paghinga; iyon ang kauna-unahang regalo na ibinigay niya rito noong bago pa lang silang magkasintahan. Mayroon pang maliit na burda sa may dulo ng manggas—L♡Y. Si
Tinitigan niya ang pink na pajamas sa tabi nito, hinila ang kumot hanggang sa kaniyang kilikili, at medyo nahihiyang iniunat ang kaniyang kamay."Akin na nga 'yan, ako na ang magsuot sa sarili ko."Hindi nagsalita si Lucien, pero hindi rin huminto ang kaniyang mga kamay. Kinuha niya ang pang-itaas na damit at dahan-dahang ipinatong sa mga balikat ng babae.Ang malamig na dami ng silk ay nagpasingkit sa katawan ni Samantha, kaya ang tanging nagawa niya na lang ay sumunod sa pamamagitan ng pag-unat ng kaniyang braso papasok sa manggas.Sa buong proseso, walang nagsasalita sa kanilang dalawa, at ang mga pisngi ni Samantha ay lalong nag-init.Yumuko si Lucien at isa-isang isinara ang mga butones ng kaniyang dami
Bagamat labis niyang inayawan ang ganitong paraan ng pagpapainom at nakaramdam ng matinding hiya, sa sobrang uhaw ay wala na siyang pakialam at pasibo na lang na tinanggap ito.Gayunpaman, ang simpleng pagpapainom ng tubig ay dahan-dahang nagbago patungong isang kakaibang kapaligiran habang ang kanilang mga labi at dila ay muling nag-ugnay.Ang mga halik ng lalaki ay unti-unting nag-iba...Nang mapansin ni Samantha ang pagbabago, mabilis niyang itinaas ang kaniyang kamay para tapikin ang likod nito.Malugod namang humiwalay si Lucien, ang kaniyang mga labi ay nagniningning. Tinitigan niya ang babae nang may buong lambing at sinabi,"Baby, bakit parang napakalakas mo pa rin? Napakabilis naman yatang bumalik n
Matapos sabihin iyon, sadyang iniwas niya ang kaniyang ulo pabalik para gumawa ng kaunting distansya sa pagitan nilang dalawa.Napasimangot naman si Samantha sa labis na kawalan ng kasiyahan, hinawakan ang mukha ng lalaki gamit ang kaniyang mga kamay, at sinubukang hilahin ito pabalik."Napakamahál ng alak na ito, gusto mo bang tikman din?""Paano mo naman gustong ipatikim sa akin?" tiningnan siya pababa ni Lucien, may nakatagong mapaglarong ngiti sa kaniyang mga mata."Ibabá mo ang ulo mo~" sumunod naman si Samantha, habang sinusubukang itaas ang kaniyang nahihilong maliit na ulo, ang mga mata ay malabo ngunit may pagmamadali,"Paano kita mapapakain kung iniiwas mo ang ulo mo pabalik?"
Tinitigan ni Samantha ang mensahe sa kaniyang cellphone, at ang kaniyang mapuputing pisngi ay biglang nagbago patungong matingkad na pula.Saktong pagkatapos niyon, tahimik na itinulak ni Hannah ang pinto ng opisina nan
“Director Samantha, sandali lang.”Napahinto si Samantha sa mismong pag-abot niya sa doorknob.Pagkalabas ni Hannah, biglang naging tahimik ang buong opisina. Pa
Pagkatapos niyang magsalita, muling ibinalik ni Lucien ang tingin kay Samantha na parang hindi pa rin tapos ang pag-evaluate nito.Tahimik lang si Samantha pero sa loob niya, halos umikot na ang mata niya sa sobra
"Sam? Ayos ka lang?" nag-aalalang sabi ni Hannah nang makitang tila nag-iba ang ekspresyon sa mukha ni Samantha. Sa isip niya'y baka bigla itong kinabahan nang marinig ang tungkol kay Lucien Reverio. "Huwag kang kabahan, ako ang magsasalita mamaya. Basta sa tabi lang kita at basahin mo ang mga iyan







