Divorce Paper

Hindi pa sana babangon si Amaris sa kanyang pagkakahiga sa kama pero dahil sa ingay at komusyon sa labas ng silid niya ay napabangon na siya. Bitbit ang suklay ay dahan-dahan siyang naglakad palapit sa may pintuan. Nilapat niya ang kanyang kanang tainga sa pinto upang pakinggan ang ingay sa labas.

“Talaga ba? Akala ko ay disenteng babae si Ma'am Maris, may tinatago palang kasamaan,” anang boses ng babae.

“Korek ka dyan! Aba, ano pa ba ang mahihiling niya, ehh halos nasa kanya na lahat, ‘di, ba?” pagsang-ayon naman ng isa pa.

Dismayado naman siyang napalayo sa may pintuan nang malaman na siya pala ang pinag-uusapan ng mga ito. Hindi niya alam kung tungkol saan ang bagay na iyon pero tiyak niya na dahil iyon sa itsura niya nang umuwi siya kahapon.

Hindi alam ni Amaris kung paano pa siya nakauwi kahapon. Wala siya sa sarili at natauhan na lamang siya nang alugin siya ng mayordoma ng mansion. Tinanong siya nito kung ano ang nangyari at kung nagkita ba raw sila asawa. Hindi naman siya makasagot dahil hindi niya alam kung ano ba ang kanyang sasabihin. Nagkulong na rin siya sa kanyang silid at wala ring ganang kumain.

Napapitlag siya nang may biglang kumatok sa may pintuan. Mabilis naman siyang naglakad papunta sa may vanity mirror at naupo doon. Maya-maya pa ay bumukas na ang pintuan at pumasok ang isang katulong na babae.

“Ma'am Maris, may bisita po kayo. Hinihintay po kayo ni Attorney Louis sa may salas,” anang nito.

Napatango naman siya. “Sige. Susunod na ako.”

Pagkaalis ng katulong ay kaagad na siyang nagbihis at nag-ayos ng sarili. Pagkatapos ay bumaba na nga siya at nagpunta sa may salas. Nakita naman niya roon ang isang lalaki na nasa edad trenta na pataas. Binati niya ito tsaka siya naupo sa katapat nitong sofa.

“Magandang araw po, Ma'am Maris. Naparito ako para sa divorce agreement na pinadala sayo kahapon,” anang nito.

Napakunot naman ang kanyang noo. “Divorce agreement? Pasensya na pero wala akong alam tungkol dyan.”

Inabot naman sa kanya ng abogado ang isang brown envelope na kaagad din naman niyang kinuha. Maya-maya pa ay tinawag niya si Lorna, ang mayordoma upang tanungin kung may dumating na sulat kahapon na para sa kanya.

“Pasensya na po, Ma'am Maris. Nakalimutan ko pong ibigay sa inyo,” anang matanda.

Napatango na lamang siya at hinayaan na itong umalis. Binuksan naman niya ang envelope na binigay sa kanya ni Attorney Louis at nilabas ang mga papeles na laman nito. Isa iyong divorce agreement mula sa asawa.

“Pipirmahan ko ito. Pero ano ito?” aniya tsaka pinakita ang isa pang papel.

Napatikhim naman ang lalaki. “Divorce settlement, Ma'am Maris. Iyan ang mga bagay at halaga na makukuha mo sa oras na pumayag ka na makipag-divorce sa iyong asawa.”

“Hindi ba at parang sobra-sobra naman yata ito? Baka po nagkakamali lamang kayo,” balik naman niya.

Nakakalula sa laki ang halaga at dami ng mga ari-arian na nakasulat sa papel. Sapat na ang lahat ng iyon upang mabuhay siya ng halos isang dekada na masagana. Kahit pa hindi siya magtrabaho ng ilang taon ay mabubuhay pa rin siya.

Napailing naman sa kanya si Attorney. “Nakausap ko mismo si Sir John at kinumpirma mismo nito na tunay ang lahat ng iyan,” anito.

“Mabuti naman kung ganoon,” balik naman niya sabay lahad ng palad sa lalaki.

Naintindihan naman siya nito kaagad dahil mabilis itong naglabas ng ballpen mula sa bitbit nitong leather bag. Binigay ni Attorney Louis ang ballpen sa kanya na kaagad din naman niyang kinuha. Pagkatapos ay pinirmahan na nga niya ang divorce agreement.

Hindi rin naman nagtagal ang abogado dahil matapos nitong ipaliwanag ang proseso ng divorce ay umalis na rin ito. Naiwan naman siya roon na mag-isa habang malalim na nag-iisip.

“This is a good opportunity. What a coincidence?” sambit niya.

Mabuti na siguro iyon kaysa sa ipagpatuloy pa nila ang walang kwenta nilang relasyon. Bukod sa hindi naman niya mahal ang asawa ay inaalala rin niya ang nangyari sa kanya sa airport. Sa halip na mabuhay siya sa ilalim ng kanilang relasyon nang puno ng pagsisisi ay mas maigi nang maghiwalay na lamang silang dalawa.

“Ma'am Maris, ito po ang dumating na sulat kahapon,” anang mayordoma na kararating pa lamang.

Kinuha naman niya iyon. “Okay na. Salamat.”

Tumayo na rin siya mula sa kanyang pagkakaupo tsaka siya muling umakyat at nagpunta sa kanyang silid bitbit ang envelope. Pabagsak din siyang nahiga sa kama na tila ba pagod na pagod. Napatitig siya sa kisame habang nag-iisip ng susunod niyang gagawin.

Pero hindi pa man nag-iinit ng kanyang likod sa pagkakahiga nang tumunog ang kanyang cellphone. Unknown number man iyon ay sinagot pa rin niya ang tawag.

“Ma'am Maris? Si Attorney Louis ito. May mahalaga po akong sasabihin sa inyo,” anang boses mula sa kabilang linya.

“Yes po, Attorney? Mag problema po ba? May nakalimutan po ba kayo?” tanong naman niya.

“Masamang balita po, Ma'am. Binabawi na po ni Sir John ang divorce settlement. Wala ka pong kahit anong makukuha after nyo pong mag-divorce,” anito.

Napakunot naman ang kanyang noo. “Bakit po? May problema po ba?”

“Magpapadala na lang po ako ulit ng sulat, Ma'am. Pasensya na po,” tugon naman nito.

Magtatanong pa sana siya nang bigla na lang natapos ang tawag. Tamad naman siyang napaupo habang pilit na iniisip ang mga posibleng dahilan kung bakit biglang nagbago ang isip ng kanyang asawa.

“Wala naman akong ginagawang mali,” sambit niya.

Wala naman siyang pakialam sa halaga ng ibibigay sa kanya ng asawa. Ang gusto nya lang ay maayos na kasunduan. Pero dahil doon ay bigla na lang sumagi sa isip niya ang nangyari sa kanya sa may airport. Paano kung nalaman ng asawa ang tungkol doon? Paano kung iyon pala ang dahilan kung bakit sila maghihiwalay at kung bakit nito binawi ang settlement?

Natampal ni Amaris ang kanyang noo dahil sa mga sari-saring bagay na pumapasok sa isip niya. Pagkatapos ay marahas siyang napailing tsaka muling nahiga sa kama.

“Wala naman akong ginagawang masama. Wala akong dapat ikabahala,” sambit niya.