Mag-log inMula sa magarbong palasyo ng mga Romano, tanging sarili at lumang tsinelas ng kapatid ang dala-dala lamang ni Mayari. Para sa kapakanan ng kapatid, napilitan ito na tanggapin ang bagay na kaniyang pilit na iniiwasan, ang mundong walang lugar ang kabutihan para sa kaniya at sa kaniyang kapatid—ang maging ekslusibong masahista ng Don tuwing gabi sa kaniyang silid.
view moreNA PARA BANG ISA LANG AKONG LARUAN?! O bagay? Na ganoon kadali na maaangkin niya? Bago pa man mamuo ang inis sa aking sistema ay mabilis na iyong binalot ng kaba dahil sa kaniyang nasaksihan na hindi naman dapat. Mabilis na lumayo ako kay Marco at matigas na tinignan ang Don na ngayon ay punong-puno ng pagkamangha sa kaniyang mukha, habang si Vince at Troy naman ay gulat ang ekspresyon sa mga mukha. Lumunok ako, nag-iisip ng idadahilan. "Sino iyong mga dumakip sa kapatid mo?" pangunguna ni Vince. Punong-puno ng pagtatanong ang kaniyang mga mata. "Kabilang ako sa kanila. . ." Ni hindi man lang ako natinag o gumalaw nang ang dalawa sa magkabilang gilid ng Don ay sabay na nagkasa ng baril. Walang habas na itinutok iyon sa akin at laking pasasalamat ko na lang na ngayon ay kasarapan pa ng tulog ni Kian. Nandoon pa rin ang pagkamangha sa mukha ng Don, hindi ito nag-abalang pigilan ang kaniyang mga kasamahan na tila ba natutuwa pa ito sa kaniyang kapaligiran. ". . .dati," b
Basang-basa ang katawan pero nanunuyot naman ang aking lalamunan dahil sa tensyon na nangyari sa pagitan namin ng Don. Bago pa man makatayo ay lumapit na sa akin ang isa sa mga kasamahan ni Vince. "Troy." Maikling pagpapakilala at inabot sa akin ang isang makapal at kulay puti na tuwalya. Agad ko namang iyong inabot at binalot sa aking sarili, "Ate," nag-aalalang tawag sa akin ni Kian. Doon ko lamang siya napansin, dala ng malalim na pag-iisip ay hindi ko na siya napansin pa. Nginitian ko ito at hinagod ang kaniyang buhok, "Okay na si ate. Pumasok ka na at dumeretso sa banyo roon sa kwarto natin at maligo ka na, maliwanag ba 'yon?" magiliw kong tanong at mabilis naman siyang tumango at tumakbo papasok ng mansyon. "Hindi ko alam kung matutuwa ba ako," sambit ni Troy sa kawalan.Nilingon ko ito ng may pagtatanong, "Anong ibig mong sabihin?"Tanong ko at bigla namang tumunog ang two way radio niya, inilapat niya iyon sa kaniyang tainga na hindi inaalis ang tingin sa akin. "Dumerets
NAGISING sa kalmado at nakakahumaling na huni ng mga ibon galing sa labas ng kwarto ang diwa ko. Nag-unat ako ng aking katawan at gumilid. Nanatiling pikit ang mga mata at marahang kinapa ang tabi ng hinihigaan ko upang sana yakapin si Kian ngunit tanging malambot na kama lang ang siyang nahawakan ko. Napabalikwas ako ng bangon at mabilis na nilibot ang paningin, "Kian?!" Hindi na nakapag-ayos, ni hindi na rin nakapagkuskos pa ng mga mata na paniguradong may matitigas pang mga muta ay agad na akong lumabas ng kwarto. Wala ng pakialam sa aking hitsura ngayon. Tumambad naman sa akin ang isang lalaking naka-suot ng itim na uniporme na nakatayo sa gilid ng pinto. "Nakita mo ba ang kapatid ko?" maayos kong tanong. Tumango lang naman ito at nilingon ang pasilyo pababa sa ikalawang palapag. "Salamat," usal ko at nilagpasan na ito. Palapit na sa hagdanan ay naririnig ko ang kalansing ng kutsara't tinidor. Tuloy-tuloy. Tahimik at tanging iyon lang ang ingay. Nang sa w
Nakatingin sa kawalan at malayo ang iniisip. Nang makasakay si Vince sa sasakyan ay mabilis din itong umugong hudyat na kami'y paalis na. Nabaling naman ang tingin ko sa aming bahay na ngayon ay nakatumba ang pintuan, napabuntong hininga ako. Bakit ko nga ba inasahan na tahimik ang magiging buhay namin dito? Sinulyapan ko ang kulay berdeng tsinelas ng kapatid ko na may bahid pa ng bula galing sa pinaglabhan niyang uniporme ko at mga putik galing sa labas. Mahigpit kong hinawakan iyon na para bang doon nakasalalay ang kaligtasan niya. "Huwag kang mag-alala, miss Mayari. Ang mga kasamahan ko ay kabisado ang pasikot-sikot dito, babalik na buhay ang kapatid mo sa'yo." Hindi ko binalingan ng pansin ang sinabi niya at lumunok na lamang. Sumasagad na sa pasensya ko ang grupo na iyon maging ang mga bagong tao na 'to na lumitaw na lang basta sa buhay ko. Hintayin mo ako, Kian. Kung kailangan ko silang gamitin para sa ikaliligtas mo ay gagawin ko. Ang puro kahirapan na paligi


















Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.