ANMELDENAdrian's POV
"That smile says anything, Adrian. Alam kong may naiisip kang paraan."Masyado ba akong halata? Sa halip na tumugon ay mas lalong nakapaskil sa labi ko ang ngiti. Inabot ko muli ang isang baso ng alak pagkatapos kong maisalin ang inumin.Hindi nagtagal ay lango ako na umuwi sa'min. Sinalubong ako ni mama. She has a serious look on her face. Inangat niya ang kamay upang haplusin ako sa pisngi, saka niya ako iginiya paloob sa de Luca's village.NSamantha's POVPareho kaming pagod. Habol namin ang hininga at hikahos. Nakatalukbong ang aming mga katawan sa kumot. Ang ulo ko ay nakaunan sa bisig niya habang niyayakap niya ako mula sa likuran gamit ang braso.Walang ni isa sa'min ang nagsalita. Parang nagpapakiramdaman lang sa pamamagitan ng tahimik na puso na nakaramdam ng tuwa at galak.Aminado ako noong una'y hindi ko nagugustuhan ang isiping magkasama kaming dalawa. Subalit ngayon, nilunok ko lang pala ang sariling laway. Nakalimutan ko pansamantala ang responsibilidad ko sa syudad.Bandang alas tres ng hapon ng tumigil ang pagbagsak ng ulan.Pareho kami ni Adrian na lumabas. Tanaw ko ang buong karagatan na nanatiling malalakas ang bawat hampas ng alon. Ang iilan sa mga dahon ng niyog at mangga ay nagkalat kung saan-saan. Pero ang nakakamanghang isipin ay walang ni isa ang nagkaroon ng danyos o pinsala.Lalo na ang bawat kabahayan.Nilingon ko si Adrian. Nakita
Samantha's POVPagkatapos naming mag-agahan ay diretso akong pumasok sa kwarto. Magandang tayming rin dahil marami-raming produkto ang nadala ko.Apat na kahon lang kumbaga. Lumabas ako sa kwarto at tinungo ang sala. Nakita ko si Aling Eden at Adrian na nag-uusap. Si Lia naman ay naglalaro sa cellphone ni Adrian ng online game.Natahimik sila ng dumating ako.Inangat rin ni Lia ang tingin sa'kin at natutuwa na umawang ang bibig bago tumayo.Lumipat ito sa bakanteng upuan ni Aling Eden.Ang espasyo ng inuupuan niya kanina ay sa tabi ni Adrian. Marahil ay napagtanto niya na doon ako uupo, pero sa katunayan ay maaari namang sa kung saan nalang.Inilapag ko sa salaming lamesa ang apat na kahon ng produkto na hawak ko. Nakasunod ang mga mata ni Lia rito. Ikinalulugod kong malaman na sa'king produkto, sa dinami-rami ng pampaganda sa buong mundo. Sa nilikha kong beauty supply siya nahiyang.Totoong kuminis at wala ng k
[SPG] 💦 💧 Samantha's POVDulot sa malakas na pagbuhos ng ulan. Naging delikado ang banta ng kalikasan. Bagaman hindi na makulimlim ang langit, ang alon na humahampas sa dalampasigan ay nagbibigay ng kakaibang senyales.Walang sinoman ang dapat maglakas ng loob upang suungin ang dagat.Maaaring mahinahon ito sa ngayon, sa kasunod na minuto ay magbabago ang timpla ng panahon.Iyon ay may bagyo pala ang paparating.Napabalita ito sa TV.Napatingin ako kay Adrian. Paano kaya lumilikas ang mga tao gayung base sa news report, isa itong super typhoon.Kalmado siya. Walang nararamdamang pambabanta. Napabuntong-hininga ako dahil baka lang, dito sa La Fabonita, totoong ligtas dito at walang mangyayaring anoman. O kahit simpleng kapahamakan.Taliwas sa una kong pagdating dito, laganap ang mga tao sa bawat lugar. Ngayon na may paparating na bagyo, parang lahat ay nanatili sa sari-sariling mga bahay at pinapakira
Samantha's POVSuot ko ang puting bestida. Aalis kami ni Adrian at pupunta sa bayan.Ikatlong araw ko ito sa pananatili sa Isla.Sinubukan kong kausapin siya tungkol sa cellphone ko, pero ayaw niya pa ring ibigay. I just missed my son so much kaya minsan ay napapatingin nalang ako sa kawalan.I was hoping that time could move faster. Pero imposible na mangyari 'yon.Nilingon ko siya ng makitang kakalabas niya pa lang sa kwarto. Nandito ako sa sala at hinintay siya. Nginitian niya ako. Ngumiti rin ako pabalik. Palagi siyang presko tingnan kahit napaka-simple lang ng kanyang suot.Short na hanggang tuhod at ang t-shirt na nalilipasan na ng panahon.Humakbang siya palapit. "Handa ka na ba? Maliit lamang itong Isla pero marami kang mabibili dito na maaari mong dalhin pabalik sa syudad."Talaga?Namangha ako sa kaalamang iyon.Nauna siyang naglakad sa'kin palabas at sumunod ako. Mula sa p
Samantha's POVIsa-isang naglakad palayo ang mga lalaking dayuhan.Nilapitan ako ni Adrian at tinanong kung okay lang ba ako pero sinamaan ko siya ng tingin."Paano kung hindi ka dumating? Edi kinaladkad na ako ng mga 'yon!" Pambibintang ko sa kanya. "Pinapairal mo na naman ang pagka-makasarili mo.""I'm not selfish. Kaya nga dumating ako di'ba upang sagipin ka sa mga dayuhan na 'yon." Bwelta niya."O, edi, salamat ha?" Magaspang kong tugon.Pinitik niya ako sa noo. Nalukot ang mukha ko dahil masakit rin 'yon."You're ill-mannered. I maybe away from you but I am watching you from afar. Kaya nga sinabi ko sa'yong huwag basta-bastang mapag-isa dahil iisipin ng mga dayuhan na libre ka."Bakit parang kasalanan ko? Siya itong malayo sa'kin, pero parang ako pa ang dahilan kung bakit siya ganoon.Ang mga dayuhang iyon ay kapansin-pansin ang respeto na inilaan sa kanya.Biglang hinawakan niya ako sa ka
[SPG] 💦💧Samantha's POVAno na naman ang negosyong usapin na balak niyang imungkahi this time?Hinintay ko siya sa sala. Matagal bago siya lumabas sa kusina. Inayos ko ang paraan ng pagkakaupo ng makitang papalapit na siya.Pinili niyang maupo sa tapat. Pormal ang kanyang dating na parang may dadaluhan siyang conference. Tahimik ang paligid. Walang ni isa sa'min ang nagsalita. Ang bawat himaymay ng kuko ko ay malapit ng mapigtas dahil sa naramdamang kaba."May gusto akong ipaalam sa'yo tungkol sa'kin, sa'tin. At gusto kong makikiayon ka. Pagkatapos nito at kapag wala akong nararamdamang pagbabago, hinding-hindi na kita guguluhin. Hahayaan kitang piliin ang landas na gusto mong tahakin."Pinoproseso ko pa ang sinabi niya. Matagal bago ako nakasagot."Ito ba ang negosyong sinabi mo na gustong pag-usapan natin?" Tanong ko."Sort of. And I want you to cooperate. This could be a deal.""Paano ku
Samantha's POV Naalimpungatan ako dahil sa masakit na nararamdaman ko sa katawan. Iminulat ko ang mga mata nang makitang nasa loob ako nang puting kwarto. May nakakabit na IV sa likurang bahagi ng kaliwang palad ko. Hindi ko alam kung ano ang nangyayari ng bumukas ang pintuan at pumasok ang dokto
Samantha's POV"Bakit ngayon ka lang nakauwi, Samantha? Aba'y uwian ba 'to nang matinong babae?""Ma! Nag-ayang makipag-inuman si Karen pagkatapos ng OT kaya'y pareho kaming nalasing kagabi. We stayed at the hotel together last night," sagot ko kay mama."Karen! Karen! Karen! Puro ka nalang, Karen!
Adrian's POVHinagkan ko siyang muli, sa puntong ito ay mas mapusok, mas marahas, habang nilalaro ko ang kanyang pagkababae. She doesn't have a big size of boobs ngunit sapat sa'kin upang kainin ang kanyang utong.Pabalik-balik ako at palipat-lipat. Siya naman sa kabilang banda ay pabiling-biling s
Adrian's POV"Sino iyang mga babae sa kabilang lamesa. Kakilala mo ba, Adrian?" Tanong ni Cross sa'kin ng makalapit kaming dalawa ni Iñigo.Umiling ako. They probably are the workers under my family's corporations, ngunit hindi ko sila kilala sa personal na buhay. Marami akong mga empleyado at hind







![Cover your eyes baby [Series 1]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)