ANMELDEN"ป๊ะป๋าขา รามยอมเป็นผัวหนูแล้วนะป๋าไปสู่ขอให้หนูด้วย"
ชายหนุ่มถึงกับชะงักเล็กน้อยนี่รวมหัวกันทั้งพ่อทั้งลูกเลยหรอ
"ส่วนนายไม่ต้องเป็นห่วงนะ เรื่องของนายน้อยเดี๋ยวฉันไปบอกให้เอง ฉันมั่นใจว่าเขาต้องยินดีกับเราสองคนแน่ๆ"
นี่เขาโดนเธอคุมถุงชนแทนใช่ไหม
"ส่วนพ่อนายเดี๋ยวฉันส่งพ่อฉันไปคุย กับพ่อนายเพราะยังไงนายต้องมีผู้ใหญ่"
ชายหนุ่มหน้าตึงทันที
"ไปคุยกับพ่อจริงๆจังๆสักทีนะ"
หญิงสาวแนะนำถึงวันนี้เธอจะไม่สบายเธอก็จะทำตัวให้มีคุณค่าและระบายความเกลียดชังของเขาที่มีต่อพ่อด้วย
รามถูกโดนบังคับให้มาอยู่ต่อหน้าของผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายหลังจากที่เจ้านายของเขาถีบส่งให้เขามีเมีย
ชายหนุ่มไม่สบตากับพ่อของตัวเองเลยสักนิดเขาไม่ถูกกับผู้ชายคนนี้อยู่แล้ว
เเมรี่ขอหมั้นในวันนี้ ไม่ต้องทำพิธีงานหมั้นแบบชาวไทย หญิงสาวสวมแหวนหมั่นให้เจ้าบ่าวของเธอพร้อมจดทะเบียนสมรสเพื่อยืนยันว่าเขาเธอจะต้องเป็นผัวเมียกัน
โธม ปลาบปลื้มที่ลูกชายจะได้เป็นฝั่งเป็นฝาสักที เขาได้ทำพินัยกรรมเอาไว้แล้วสมบัติทุกอย่างของตระกูลราชวารจะเป็นของรามทั้งหมดซึ่งตรงนี้ยังไม่มีใครรู้และอีกไม่นานเขาจะต้องรู้และก็ต้องรับมันแค่เพียงผู้เดียว โดยมีแมรี่คอยสนับสนุนให้
รามมองหน้าเเมรี่อย่างเคืองๆภรรยาที่เขายังไม่ต้องการเขามองไปทะเบียนสมรสที่ถูกใส่กรอบรูปติดตามฝาผนังบ้านพร้อมกับรูปคู่ของเขาและเธอตอนไปเลี้ยงเด็กๆที่บ้านกำพร้า
......
หลังจากที่หนูเล็กโดนจับตัวมาเธอก็รู้ว่าใครเป็นคนบงการ
ชายหนุ่มที่เธอคิดว่าเป็นคนดีมาตลอดเป็นคนที่ทำร้ายเธอ น้ำตาของสาวทอมไหลออกมาในขณะที่ร่างกายของเธอโดนล่ามโซ่ตรวนไว้ในห้องที่ไหนที่นึง
ริวเดล ได้แนะนำตัวอย่างเป็นทางการหลังจากที่เขาปลอมเป็นคนอื่นมานานเขาสารภาพรักกับเธออีกครั้งหนึ่งและยังคงโดนเธอปฏิเสธเรื่อยมา
เขาหมดความอดทน ทำไมสาวทอมของเขาถึงได้ใจแข็งแบบนี้ เขารักเธอไม่มากพอหรือเธอถึงไม่ได้รักเขาเลย
เขาได้แต่คิดไปเอง ตอนนี้เขาได้ใช้แค่คติที่ว่าด่ามาปล้ำกลับ ถีบมา พี่ก็ปล้ำ อยู่เฉยๆพี่ก็ปล้ำ
ตั้งแต่เขาพาเธอมา เขาขืนใจเธอต่อกี่ครั้งไม่รู้ต่อกี่ครั้งต่อวัน
ทำให้ร่างกายของเธอไม่มีแรงที่จะขยับ บางครั้งเขาใช้อุปกรณ์มาทำร้ายร่างกายเธอ ทอมสาวอยู่กับเขาที่นี่ราวเดือนกว่าๆแล้วก็ยังไม่มีวี่แววที่จะออกจากห้องนี้ได้
เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าที่นี่คือที่ไหนแม้กระทั่งเครื่องมือติดต่อสื่อสารเธอทำได้แต่ดูโทรทัศน์ที่ไม่ต้องใช้สายเคเบิล
ร่างน้อยๆ อยู่กับ ความผวา บางครั้งเขากลับมาจากข้างนอกเธอถึงกับหนี ไปแอบข้างเตียงเธอบอกแต่เขาว่า
"อย่าทำอะไรฉันเลย ฉันกลัวแล้ว"
ซึ่งเป็นคำนี้คำเดิมๆและเขาก็ยังคงทำร้ายเธอด้วยวิธีเดิมๆบางครั้งเขาก็ปลุกเธอด้วยยานรกที่ทำให้ร่างกายของเธอเร่าร้อนไปกับสัมผัสของเขา
ราฟ รู้เรื่องจากเมียสุดที่รักถึงกับควันออกหูทันทีบอดี้การ์ดคู่ใจของเขาเล่าเรื่องน้องชายของเขาให้เขาฟังช่วงที่น้องชายของเขาปลอมตัวเป็นเด็กเสิร์ฟอาหารไปอยู่กับหนูเล็ก
มันเลยทำให้เขารู้ว่าน้องชายของเขาชอบยัยบ้านี่ถึงขั้นลักพาตัว
เขาก็ถึงว่าทำไมวันงานแต่งของเขามันถึงไม่มาร่วมงานเพราะแบบนี้นี่เองเขาจึงบุกไปที่คอนโดของมัน
เขาปรากฏตัวอยู่ที่คอนโดแห่งหนึ่งของน้องชายเขาน้องชายเขายิ้มร่าเริงเมื่อพี่ชายมา
"ว่าไงคิดถึงน้องหรอครับ"
"นายพายัยนั่นไปไว้ไหน"
"ใครหรอครับ"
"ยัยหนูเล็กไง"
"แล้วพี่คิดไง"
"ส่งยัยนั่นคืนมา"
"พี่คิดว่าผมจะทำตามพี่ไหม"
จากนั้นร่างใหญ่ของพี่ชายเดินเข้าไปค้นหาน้องเมียของแต่ไม่เจอ
"น้องสะใภ้ฉันอยู่ไหน"
''ไม่รู้ครับ"
" นายว่ายังไงนะ!!!! "
ราฟถามเสียงดัง แต่ไม่มีแม้แต่คำตอบกลับ มีแต่เสียงถอนหายใจเฮือกใหญ่ ทำให้เขาโมโหหนักกว่าเดิม
"นายควรตอบคำถามฉันนะ นายพายัยนั้นไว้ไหน"
"พี่ชาย ฉันไม่ทำอะไรยัยนั้นหรอกน่า~"
ริวเดลกลับมาอย่างสบายใจ
"อย่าให้ฉันเจอรังของแกนะ!!! "
"พี่ไม่มีวันเจอยัยนั้นหรอก:) "
ราฟ เดินกลับด้วยตัวเปล่า สร้างความโมโหให้แก่เขาเป็นอย่างมาก ซึ่งเขาไม่รู้เลยว่าห้องติดกันของน้องชายเขานั่นแหละคือรังรักของเจ้าริวเดล
เรื่องนี้ไปถึงหูของจี มาดามวิลเลี่ยม ทำให้เธอนั่งไม่ ติดเลยทีเดียว
เธอส่งคนของเธอตามสืบลูกชายจอมหาเรื่องพร้อมกับเรียกตัวคนสนิทของลูกชายคนเล็กกลับมาหาเพื่อสอบปากคำอย่างละเอียดๆโดยไม่ให้ริวเดลรู้
ริวเดลกลับมาจากขุมนรกที่เขาได้พลากชีวิตของคนทรยศที่คิดจะขายบริษัทของครอบครัวเขาให้กับคู่แข่ง ริวเดลจับพิรุธของหมอนี้ได้ เขาเลือกที่จะปล่อยให้หมอนี่ลอยนวลไปสักพักเพื่อให้มันเผยความลับทีละนิดๆ
การที่เขาไม่เอางานเอาการก็เพื่อให้คนของหมอนี่ปรากฏตัว กิต หัวหน้าฝ่ายจัดการของบริษัทเพื่อนของพี่สะใภ้ที่หนูนาให้ได้แค่เพื่อนเท่านั้น
หมอนี้รักพี่สะใภ้ของเขาเป็นอย่างมากจนทำให้เธอเกือบแท้งหลานคนที่สองของตระกูลวิลเลี่ยม
ริวเดลยิ้มหน้าทะเล้นอย่างอารมณ์ดีให้กับผู้ต้องหาอย่างกิต หมอนี้คือตัวการใหญ่ที่ทำให้บริษัทเคลือวิลเลี่ยมสั่นคลอน
หมอนี้ยังปากแข็งไม่ยอมรับง่ายๆ ลูกสาวทอมที่อยู่ใต้อาณัตของเขาให้การเมื่อเขาต้องการรู้เรื่องของนายกิต คราแรกที่คนของเขาได้ข้อมูลเกี่ยวกับคนคนนี้ เขายกยิ้มที่เขามีเรื่องที่จะรักเธอในคืนนี้เพราะอย่างน้อยตัวเล็กของเขาก็ต้องรู้จักกิตไม่มากก็น้อยในฐานะที่กิตเคยช่วยเหลือครอบครัวนี้
ชายหนุ่มก้าวเท้าไปหาสาวทอมในขณะที่เธออยู่ในห้วงนิทรา ข้อขาเล็กที่ถูกตรึงไปด้วยโซ่ตรวน
ชายหนุ่มไขกุญแจเพื่อให้อิสระแก่เธอ ร่างบางถูกอุ้มขึ้นให้ไปนอนที่เตียงใหญ่ เขาวางร่างของเธออย่างเบามือสายตาจ้องมองร่างบางไม่คิดที่จะแตะต้องเมื่อร่างกายของเธอบอบช้ำไปด้วยรอยที่เขากับเธอ
การที่เขาได้อยู่กับเธอแบบนี้มันพิสูจน์ได้ว่าเขารักเธอมาก มากเกินกว่าที่จะปล่อยเธอกลับไป
'รอผมอีกนิดนะครับ ผมกำลังทำให้เรื่องทุกอย่างจบให้เร็วที่สุด'
เขากระซิบบอกกับร่างบางที่ไม่รู้สึกตัว
ริวเดลพาร่างของตัวเองไปที่ห้องน้ำเพื่อชำระร่างกายของเขา หลังจากที่เขาชำระร่างกายของตนเสร็จ มือใหญ่หยิบยาสลบให้สาวทอมได้ดมเพราะเขาจะชำระล้างร่างกายให้กับเธอ
เขาไม่อยากให้เธอได้ตื่นมาจากความฝันที่เธอสร้างขึ้นในโลกนิทรา ชายหนุ่มอุ้มร่างบางจับร่างเล็กทำความสะอาดโดยที่เขาไม่ลวงเกินเธอเลยสักนิดเดียว เขาผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าพาร่างน้อยๆของเธอพาไปพักผ่อนที่เตียง
ร่างใหญซุกตัวเองเข้าผ้าห่มหนานอนกอดร่างบางถึงแม้เธอจะไม่สติก็ตาม เขาหลับตาตามเธอเข้าสู่ห้วงนิทรา
เช้าวันใหม่ร่างเล็กของหนูเล็กขยับตัวเล็กน้อยคลายอาการเมื้อยล้า เธอหันไปหาตัวการที่กำลังกอดเธอ สาวทอมมองหน้าชายหนุ่มลูกครึ่งอย่างพิจารณา ทำไมเขาต้องทำร้ายเธอขนาดนี้ด้วย
เขามีดีกรีเป็นถึงรองผู้บริหารบริษัทวิลเลี่ยมและเป็นทายาทคนที่สองของตระกูลวิลเลี่ยมแต่ทำไมตาต่ำมาสนใจเธอ ทั้งๆที่รู้ว่าเธอไม่ได้ชอบเพศชายหรือว่าเขาเห็นเธอเป็นตัวตลก เป็นของเล่นหรือของแปลกที่คนรวยอย่างเขาอยากเอาไว้ประดับหน้ารถ
หนูเล็กน้อยเนื้อต่ำใจในวาสนาของตน เธอว่าชีวิตของหนูนาพี่สาวของเธอที่ท้องแล้วไม่รู้ว่าใครเป็นพ่อว่าบรรลัยแล้ว ชีวิตของเธอตอนนี้ชิบหายกว่าเยอะ
"ตื่นแล้วหรอ "ชายหนุ่มถามสาวทอมที่นอนจ้องหน้าเขาอยู่สักพักเธอจึงเมินหน้าหนีทันที
"เป็นใบ้หรอ" ชายหนุ่มพูดกวนประสาทอีกครั้งเมื่อเธอไม่พูดด้วย
สาวทอมยังคงเงียบเธอพยายามพาร่างของตัวเองออกจากเขาให้เร็วที่สุด แต่มันช้าไปเขาลุกขึ้นทันควันสวมกอดหญิงสาวอย่างจัดทำให้เธอตัวสั่นที่เกิดจากความกลัว
เขารู้ดีเขาผิดที่ทำกับเธอแบบนั้น รักหน้ามืดตามั่วจนเขาต้องเก็บเธอไว้แล้วหลงระเริงจนร่างกายเธอจนไม่ไหวจนป่วยแต่เขาก็ใจไม่กล้าพอที่จะพาเธอส่งโรงพยาบาล
เขาเลือกที่จะโทรไปหาเพื่อนที่เป็นแพทย์ขอข้อมูลเกี่ยวกับการรักษาคนไข้เบื้องต้น ดีที่เธออาการไม่หนักมากจนต้องเข้าโรงพยาบาล จากนั้นมันคือภาพจำที่ให้เธอฝันร้ายมาตลอด
มาดามแห่งวิลเลี่ยม แมรี่หารือกันเพื่อช่วยสาวทอมจากลูกชายที่มาจากขุมนรก
ลูกชายคนโตที่ไปทำหนูนาท้องมาแล้วพึ่งรู้ว่าลูกจะคลอดนั้นมันก็ทำให้เธอไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ไหนแล้ว แต่ดีที่ว่าลบความสบประมาทว่าเขาคือเกย์ออกไปได้ แต่ลูกชายคนเล็กของเธอสิ ไปลักพาตัวหนูเล็กน้องของหนูนาอีก
จะรักปานจะกลืนกินก็ควรอยู่ในกรอบหน่อยไหม
มาดามได้แต่คิดเศร้าๆในใจ ดีที่เดย์รู้ว่าลายมือที่เขียนฝากไว้ให้คนในบ้านเป็นของริวเดล ทำให้รู้ตัวไวขึ้น
ตอนนี้ก็เหลือแค่ตามหาให้เจอ แต่ต้องปิดหนูนาก่อนว่าใครลักพาตัวน้องสาวไป แต่ทุกอย่างมันก็เท่านั้นเพราะราฟไปแหกอกริวเดลแล้ว
หนูนาตามไปดูเลยรู้ว่า น้องเขยที่เธอไม่เคยเห็นหน้าตั้งแต่ที่เธอแต่งงานเป็นคนกระทำขึ้นมา
มาดามใช้เส้นสายของตัวเอง ถ้าริวพักอยู่คอนโดตามที่สายของเธอรายงาน สาวทอมที่ริวรักมากก็ต้องอยู่ใกล้ๆเขา
ที่อันตรยที่สุดคือที่ปลอดภัยที่สุด
แต่วันที่ราฟตามค้นก็ไม่เจอ ทั้งหมดลงความเห็นน่าจะอยู่ข้างห้องก็เป็นไปได้
มาดามและแมรี่ พร้อมรามัณต์สามีที่ถูกบังคับให้จดทะเบียนสมรสจากสาวน้อยที่เขาคุ้มครอง เดินประจันหน้ากับบอดี้การ์ดที่เฝ้าห้องห้องของริวเดล
"ฉันขอถามอีกครั้ง ผู้หญิงคนนั้นอยู่ที่ไหน "
บอดี้การ์ดส่ายหน้าไม่ให้ความร่วมมือกับเธอ
"พวกนายรู้ใช่ไหมว่าฉันคือใคร"
มาดามถามย้ำอีกครั้ง บอดี้การ์ดของริวพยักหน้ารับ
"อยากจะโดนไล่ออกไหม"
พวกเขาส่ายหน้าทันทีพร้อมมีคำสั่งของนายใหญ่แห่งวิลเลี่ยมมาโดยตรง ทุกคนเลยปล่อยให้คุณหญิงของวิลเลี่ยมเข้าไปในห้องที่อยู่ข้างๆห้องริว ทุกคนถึงกับผงะเมื่อเจอหนูเล็กในสภาพอ่อนแรง ร่างกายและจิตใจของเธออ่อนแอมาก
เธออยู่ในสภาพที่เย็นยะเยือกแต่ร่างกายร้อนระอุ เสื้อกล้ามกับกางเกงขาสั้นไม่ได้ช่วยอะไรเลย รามัณต์เดินเข้าไปที่ร่างของทอมน้อย เขาสังเกตที่ข้อขามีแผลถลอก
คงถูกล่ามโซ่สินะ
แต่เขาก็ไม่ได้บอกใคร กลัวว่าทุกคนจะรับไม่ได้ เขานำผ้านวมพันรอบตัวของหนูเล็กแล้วอุ้มออกจากห้องที่สร้างความอัปยศให้เธอ
จีมาดามของวิลเลี่ยมได้เขียนข้อความส่งถึงลูกชายของเธอเป็นภาษาไทยว่า
'ขอพากลับไปก่อนนะ ฉันจะให้เขาเริ่มต้นชีวิตใหม่'
ริวเดลกลับมาเมื่อไม่เจอผู้หญิงที่เขานอนกอดตลอดทั้งคืน เขาตามหาจนทั่วคอนโดจนลูกน้องบอกกับเขาและข้อความที่มันบอกว่าเป็นลายมือของมัมเขาเอง
เขาขับรถด้วยความเร็วสูงจนถึงบ้าน ร่างใหญ่มาเหยียบบ้านนี้ทันทีแล้วตามหาของๆเขา
"มัม ปล่อยเมียผมมา"
เขาเผชิญหน้ากับมัมอย่างใจร้อน
"ใครเมียแก"
"ก็..."
"แกยังไม่แต่งงาน"
มัมย้อนกลับ
"มัมปล่อนหนูเล็กกลับมาให้ผมเถอะ"
"แกไม่คิดหรอว่าเขาอยากอยู่กับแกไหม"
"ผมรักเขา"
"เห็นแก่ตัว"
มัมด่าอย่างชัดๆ เธอมั่นใจว่าไม่เคยสอนให้ลูกกระทำกับเพศแม่แบบนี้
ชายหนุ่มคุกเข่าต่อมารดาแล้วคานไปขอโทษพร้อมยอมรับผิด เพื่อให้มัมบอกที่อยู่ของตัวเล็ก หนูเล็กที่อยู่ในความคุ้มครองของหนูนา แมรี่และรามัณต์
"ฉันไม่อยากจะเชื่อจริงๆ ว่าริวจะกล้าทำขนาดนี้"
หนูนากล่าวขึ้นก็รู้ทั้งรู้ว่าหนูเล็กเป็นน้องสาวของเธอ
"เราเปลี่ยนอะไรไม่ได้แล้วคะ คุณนา ปล่อยให้คุณเล็กตัดสินใจเถอะคะ"
คนทั้งสามมองหนูเล็กที่นั่งเหมอลอยหลังจากที่เธอพ้นจากนรกบนดิน เธอแทบไม่ออกไปไหน ไม่กล้าเข้าใกล้ใคร จนหนูเล็กกลับมาเป็นผู้เป็นคน
"เป็นไงบ้าง"
แมรี่ถามหนูเล็กในขณะที่เธอเลี้ยงหลานให้หนูนาวัยสองขวบ
"เล่นกับลูกหนูสนุกดี"
ทุกคนต่างเริ่มเบาใจลงอย่างน้อยก็ดีขึ้นเยอะ แล้วแต่กลับกันอีกคนที่ยังร้องไห้ฟูมฟาย ตามหาหนูเล็กแทบพลิบแผ่นดิน เขาเอากินแต่เหล้ารอปาฏิหาริย์ให้ตัวเล็กเดินกลับมา
เขาสัญญาเลยว่าจะไม่ทำแบบนั้นอีก มัมดูปฏิกิริยาของริวมาตลอดและนี่คือหนักสุดหลังจากที่เธอเคยเห็นเขาร้องไห้ตอนสิบขวบ
"ผมคิดถึงตัวเล็ก"
เขายังคงมองภาพถ่ายที่เขาแอบถ่ายไว้ตอนหนูเล็กน้องทำงานกับน้องๆของเธอ
"แล้วถ้าเจอกันอีกครั้งจะทำไง"
"จะขอโทษ "
"พร้อมยัง"
ชายหนุ่มตอบคำถามราวกับคนละเมอ แต่พอเขารู้สึกตัวจึงหันไปหาต้นเสียง
"มัมรู้หรอครับ"
"แกต้องสัญญาว่าจะไม่ทำร้ายเขาอีก"
"ครับผมสัญญา"
ชายหนุ่มขับรถไปตามทางที่เขาได้มา ภาวนาขอให้ได้เจอเธอ เขาจะไม่ทำเรื่องพันธ์นั้นอีกแล้ว
ชายหนุ่มมาถึงบ้านหลังเล็ก ในบ้านมีคนที่เขาอยากพบมาตลอด เธออยู่ใกล้แค่อื้ม บ้านริมน้ำของคุณตา เธอทำใจแล้วกับสิ่งที่เคยเจอแต่พอเขาปรากฏตัวขึ้นมาในบ้านก็ทำให้เธอช็อค
สาวทอมที่ตอนนี้มีผมยาวปะบ่าแล้วทำให้ดูน่ารักเป็นกอง
หนูเล็กเตรียมพร้อมที่จะหนี เขาขว้าตัวเธอเข้ามาพร้องกับคุกเข่าลงกอดขาเธอแล้วร้องไห้ออกมา
"ผมขอโทษ"
หนูเล็กอึ้งเล็กน้อยพยายามขยับขา
"อย่าทิ้งผมไปอีกนะ"
"ฉันไม่รู้จักคุณ "
"ผมขอร้อง อย่าไล่ผมทางอ้อมเลย "
"..."
"ผมขอเป็นตัวอะไรก็ได้สำหรับคุณ"
"ฉันจะแน่ใจได้ไงคุณจะไม่ทำร้ายฉันอีก"
ชายหนุ่มถอดแหวนแล้วสวมให้เธอนิ้วนางซ้าย หนูเล็กไม่คัดขืน
"ผมจะขอเป็นทาสคุณ แหวนวงนั้นเป็นแหวนของกลุ่มที่ผมคุมอำนาจ ใครมีแหวนวงนี้เท่ากับมีอำนาจในมือ"
"งั้นนายก็เตรียมเป็นเบ้ได้เลย"
เธอพูดจบก็ใช้งานเขาทันที รามัณต์และแมรี่ที่แอบอยู่ก็อดสงสารไม่ได้แต่ก็ปล่อย
ยิ่งหนูเล็กยอมให้เขาเข้ามาอยู่ในชีวิตเท่ากับว่ายอมรับริวเดลแล้ว
ชายหนุ่มโดนสาวใช้อย่างหนักตกดึกเขาไม่มีที่นอนจึงขอนอนด้วยทำให้เธอไม่ไว้ใจ แต่ก็ให้เขาอยู่ด้วย
ริวพิสูจน์ตัวเองทุกอย่างจนหนูเล็กยอมเชื่อใจอีกครั้ง เขาพาเธอไปจดทะเบียนเพื่อยืนยันทุกอย่างและขอเธอแต่งงานซึ้งเธอก็ยอม ความรักไม่ใช่การบังคับที่จะให้ใครมารักมาชอบตนได้ สิ่งที่จะทำได้คือคุณต้องพิสูจน์ตัวเองให้เขาเห็นแล้วเขาจะยอมรับ ยอมเปิดใจให้คุณ....
คารอสเอาตัวเข้าแทรกระหว่างที่ลูกหนูกับเพื่อนกำลังติววิชาเรียนกันอยู่ซึ่งวิชาที่พวกเธอกำลังศึกษาอยู่เขาผ่านมันมาหมดแล้ว"ให้พี่สอนได้นะครับ"คารอสแทนตัวเองด้วยพี่เพื่อจะสร้างความสนิทสนมกับสาวๆรวมถึงคนที่เขารอมาตลอดด้วย"นายมาสอนไม่ได้หรอกนะ""พี่เคยเรียนมาหมดแล้ว""งั้นพี่คารอสสอนเลยค่า"เพื่อนของลูกหนูต่างเห็นด้วยกับชายหนุ่มจนสาวน้อยค้อนสายตาให้เขาทันที ยิ่งเธอเห็นเพื่อนชื่นชมและอ่อยเขาไปด้วยเธอยิ่งไม่ชอบใจ นับวันบอดี้การ์ดส่วนตัวของเธอเริ่มมีสาวๆติดพันไปซะแล้วทุกวันที่บอดี้การ์ดสุดหล่อไปกับลูกหนู เธอมักจะเล่าให้คนในครอบครัวฟังโดยเฉพาะราฟว่าคารอสมักจะอยู่ด้วยตลอดเวลาทั้งเวลาเรียน กิจกรรม เที่ยวกับเพื่อนมักมีเขามาเสริมแทรกเข้าไปทุกทีจนเหมือนอวัยวะที่สามสิบห้าไปแล้ว"ถ้าวันนึงไม่มีเขาหนูจะอยู่ได้ไหม"ราฟถามลูกสาวที่เล่าเรื่องวันนี้จบรวมถึงเรื่องเพื่อนของเธอที่ไปขอชายหนุ่มเป็นแฟนจนเธอนึกเจ็บปวดหัวใจถ้าเขายอมคบกับเพื่อนของเธอ แต่คำตอบของเขามันทำให้หัวใจฟูขึ้นมาเมื่อเขาปฏิเสธเพื่อนสาวของเธอไป"ได้....มั่งคะ""พ่อว่าเขาก็เป็นคนดีนะ"ราฟพูดออกมาลอยๆที่เห็นลูกสาวมีพฤติกรรมเปลี่ยนไปจากตอนแรกไ
โอกาสจากพ่อตามีหรือว่าคารอสจะยอมทำพลาด เขาตอบรับทุกอย่างทันทีที่ผู้ใหญ่ของสาวน้อยดปิดทางให้ เขารักเขาชอบมาตั้งเพียงแค่ไม่มีใครรับรู้แต่ครั้งนี้เขาจะไม่ปิดเรื่องนี้แล้ว เพียงแค่ทำให้หญิงสาวในฝันรับรักเขาภายในหนึ่งเดือนได้เขาจะได้มีหัวใจที่อบอุ่นสักทีพลางคิดถึงสาวน้อยแต่อีกความคิดที่ยังขัดใจเขาอยู่อีกเรื่องคือ อธิ ชายหน้าจืดที่ชอบทำตัวเป็นเจ้าข้าวเจ้าของสาวน้อยของเขาเหลือเกินเห็นทีเขาต้องใช้สิทธิ์ของขอดี้การ์ดกันท่าอีกฝ่ายเสียแล้วลูกหนูที่ได้รับข่าวจากราฟทำให้เธอแทบควันออกหูเมื่อผู้ชายที่เขาเคยช่วยชีวิตเธอไว้ตอนนี้จะมาเป็นบอดี้การ์ดส่วนตัวของเธอ"ไม่เอานะคะ ผู้ชายคนนี้ไว้ใจไม่ได้""คนของตระกูลคานไม่เคยอ่อนข้อให้ใครแต่เขายอมให้พ่อ พ่อเลยรับเขาเข้าทำงาน""เขาก็มีธุรกิจนี่คะ จะมาตามติดชีวิตหนูทำไมหรือว่าเป็นพวกโรคจิต""ถ้าคนของตระกูลคานโรคจิต พ่อว่าพ่อเป็นโรคจิตมากกว่าเขานะ""ก็พ่อรับแม่นี่คะ อันนี้ถือว่าให้อภัยได้"ราฟเปรียบเทียบตนเองยามที่เขาทำหนูนาท้องและทิ้งให้เธออุ้มท้องคนเดียวจนเขาตามตัวเจอถ้าวันนั้นเขาไม่รีบรวบหัวรวบหางแม่ของลูกป่านนี้ป่านนี้ลูกหนูคงเป็นเลสเบี้ยนตามแม่ของลูกไปแล้ว
ลูกหนูหลุดพ้นจากสายตาคมมาได้แต่ไม่สามารถหลุดความสงสัยของตนเองได้เลย สายตาของเขาการกระทำของเขามันทำให้เธอคิดไปอีกทางราวกับว่าเขากำลังทอดสะพานมาหาเธอ'จีบ'สาวน้อยสะบัดคำนี้ออกจากหัวทันทีที่ตัวเองคิดออกมาแต่อีกนัยกลับคิดถึงเรื่องผลประโยชน์ของครอบครัวแล้วคารอสคนนี้น่าจะเข้าหาเธอเพื่อผลประโยชน์มากกว่า"พี่คิดเหมือนหนูไหม"ลูกหนูถามบอดี้การ์ดส่วนตัวของตนเองกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น"คุณหนูคิดอย่างไรครับ""คุณคารอสมาตีสนิทเพราะผลประโยชน์""ผมคิดแบบนั้นเหมือนกัน""ทำไมเขาไม่ไปตีสนิทกับคุณพ่อล่ะ""ถ้าเป็นผม ผมจะตีสนิทกับคุณหนูครับ ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว""หมายความว่าอย่างไร""ถ้าคิดในทางที่เลวร้ายคือได้ผลประโยชน์ทางธุรกิจและได้คุณหนูมาเป็นแฟนด้วยครับ""ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงคุณคารอสคือคนชั่วเลยนะ""ครับ แต่หน้าที่ของพวกผมคือป้องกันภัยให้คุณหนูไม่ว่าจะมารูปแบบใดก็ตาม""ขอบคุณทุกคนนะ"ลูกหนูได้แต่หาวิธีรับมือเรื่องนี้ถ้าคารอสคนนี้มาวุ่นวายในชีวิตอีกจะทำอย่างไรดี แต่พอเธอคิดหาวิธีสายเรียกเข้าบ่งบอกว่าคนที่โทรมาคือคนที่สามารถช่วยเธอได้"สวัสดีคะพ่อราฟ""พ่อรู้เรื่องวันนี้ของหนูแล้วนะ""...""กลับบ
หลังจากที่สองหนุ่มสาวแยกย้ายกัน บอดี้การ์ดของลูกหนูรายงานเหตุการณ์วันนี้ให้กับราฟ วิลเลียม บิดาของคุณหนูให้รับรู้เรื่องนี้ร่วมถึงคนที่เข้ามาช่วยจนราฟแปลกใจว่าทำไมหมอนั้นถึงยื่นมือมาช่วยลูกสาวของเขา"ลูกหนูปลอดภัยใช่ไหม""ปลอดภัยครับแต่...""คุณคารอสนัดให้คุณหนูทานอาหารเพื่อเป็นการขอบคุณ""ลูกหนูยอมไปรึเปล่า""ยอมไปตามคำขอฝ่ายนั้นครับโดยมีพวกผมคอยอารักขาด้วย""ดี ถ้าอย่างนั้นดูแลลูกสาวของฉันให้ดี อย่าให้คลาดสายตาเด็ดขาด""ครับคุณราฟ"เมื่อราฟรับเรื่องจากบอดี้การ์ดส่วนตัวของลูกสาวเขาเพียรแต่คิดหาเหตุผลที่ฝ่ายนั้นต้องการจะว่าด้วยเรื่องธุรกิจก็ไม่น่าใช่เพราะฝ่ายนั้นไม่ง้อบริษัทของเขาอยู่แล้วไม่ว่าจะเป็นอำนาจ หุ้นส่วน อีกอย่างเขาก็ไม่ได้อย่างสนิทสนมกับทางนั้นสักเท่าไหร่"หรือว่า..ไม่ร่าจะใช่"ราฟคิดไปอีกเรื่องหนึ่งแต่ว่ามันจะเป็นไปได้หรือที่คนของตระกูลคานจะมาตกหลุมรักลูกสาวตัวแสบแต่ถึงเป็นอย่างนั้นเขาก็จะไม่ยอมให้ยัยหนูของเขาไปเจอกับปีศาจ 😈 เด็กขาด!ลูกหนูเลือกร้านที่อยู่ข้างถนนตามที่ฝั่งนั้นให้สิทธิ์เธอได้เลือก ความจริงเธอจะนัดเขาไปร้านอาหารหรูแพงก็ได้แต่ด้วยความที่เธอจะได้ตัดปัญหาจึงเลื
ประวัติของลูกหนูถูกสืบค้นแต่มันว่าไม่สุดจนลูกน้องของคารอสได้แต่ประวัติคร่าวๆไปให้เจ้านายของตนด้วยอำนาจของราฟ วิลเลียมที่ต้องการปกปิดประวัติส่วนตัวของลูกสาวแสนสาวจึงทำให้ใครต่อใครต่างถอดใจกับการเข้าหาเธอ"คุณคารอสครับ""ฉันรู้อยู่แล้วว่าพวกนายทำได้แค่นี้ ทางนั้นตั้งใจปกปิดประวัติลูกหนูอยู่แล้ว""ขออภัยครับ""อืม"ใช่ว่าเขาจะถอดใจเสียแต่เพียงเข้าใจสาวน้อยไม่ได้เท่านั้น อีกอย่างตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่เขาจะต้องทำตามใจจนเอง องค์กรของเขาต้องการผู้นำที่มีประสิทธิภาพอยู่เขาควรจะทำสิ่งนั้นก่อน ส่วนสาวน้อยของเขา เขาจะส่งคนป้องกันพวกหมาหิวโซไม่ให้มาล่วงเกินเธอโดยเฉพาะไอ้หมาหน้าเด็กที่คิดจะเป็นฮีโร่เวลาผ่านไปหลายปีจากสาวน้อยกลับกลายเป็นสาวสวยจนใครๆต่างอิจฉาความสวยของเธอ คนของคารอสยังทำหน้าที่ปกป้องลูกหนูอย่างลับๆเหมือนเดิมตามคำสั่งของคารอส ภาพในชีวิตประจำวันของสาวน้อยถูกถ่ายทอดไปยังคารอสทุกวันราวกับสารคดีเรื่องยาวแต่ตัวแสดงคือหญิงสาวที่เขาหมายปอง แต่ต้องขัดใจในบางครั้งที่ไอ้หนุ่มนั้นมาเกาะเกะน่ารำคาญแต่ยังดีที่มันทำหน้าที่ไล่ชายคนอื่นที่หมายลูกหนูให้บริษัทของเขาคือคู่ค้าของบริษัทวิลเลียมแต่ด้วยควา
ฮีโร่จะทิ้งเธอเพื่อปกป้องคนที่มันรักแต่เขาจะเป็นตัวร้ายที่ทิ้งทุกคนเพื่อปกป้อง 'เธอ' คนเดียวพระเอกจะยอมเสียสละทุกอย่างแม้ตัวจะตายแต่สุดท้ายคนที่ตายคือตัวร้าย...แต่!ตัวร้ายอย่าง ' คารอส คาน ' หรือจะยอมตาย เขาเนี่ยแหละจะยึดนางเอกมาครอบครองเองไอ้ที่ขนานนามกันว่าพระเอกควรคู่กับนางเอกมันมีแค่ในละคร เขาจะทำให้นางเอกมาคู่กับตัวร้ายแทนคารอสยังคิดเสมอว่าคติที่ว่าพระเอกต้องคู่กับนางเอก พระเอกต้องปราบมารร้ายนั้นมันไร้สาระแต่ดูเหมือนว่าคนที่เขาแอบชอบดันอยากเป็นนางเอกรอพระเอกขี่ม้าขาวมาช่วยซะนี่สิ แต่บทบาทที่เธอมอบให้เขาคือตัวร้าย ตัวร้ายที่เธอคิดมาตลอดว่ามันต้องแพ้พระเอก ลูกหนู สุดที่รัก วิลเลียมเขาเฝ้ามองเธอตั้งแต่เรียนมัธยมจนถึงตอนนี้ เธอยังไม่เหลียวแลมองมาทางเขาเลยสักนิด ไม่ใช่ว่าเขาไม่กล้าจีบเธอเพียงแต่ว่าครอบครัวของเธอกับครอบครัวของเขาไม่ลงรอยกันสักเท่าไหร่ ยิ่งมีบอดี้การ์ดล้อมตัวเธอเอาไว้ด้วยแล้วเขายิ่งเข้าหาเธอได้ยากเท่านั้น"คุณคารอสครับ รถของคุณลูกหนูออกมาแล้วครับ"บอดี้การ์ดหนุ่มคู่ใจบอกกับเจ้านายของตนที่จ้องมองรถคันดังกล่าว"ขับตามไปอย่าให้ทางนั้นรู้ตัว"เสียงเข้มออกคำสั่งให้อีกค







