แชร์

LUCAS:81

ผู้เขียน: ExDealers
last update วันที่เผยแพร่: 2026-10-16 08:22:26

Ysabelle Cuevas (Ysa)

Kung dati, ang buong araw ko ay umiikot lang sa salitang “survive,” ngayon parang unti-unti nang nagiging “learn.”

Napakakakapagod.

Pero ibang-iba ang klase ng pagod na ito.

'Yung pagod na pakiramdam mo ay may malaking saysay at patutunguhan ang bawat patak ng pawis at oras mo.

Si Ms. Tessa, napakagaling at napakagaang kausap. Kapag nagkakamali ako sa grammar, hindi niya ako pinapahiya o pinaparamdam na tanga ako. Inuulit at itinutuwid lang niya hanggang sa makuha ko ang t
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่ถูกล็อก

บทล่าสุด

  • Secretary of Mr. Caleb   LUCAS:215

    Tinitigan ko siya nang may matinding pait. “Get out.”“After I finish my business,” sagot niya habang naglalakad patungo sa pinto ng silid ni Mia nang walang anumang pag-aalinlangan.Naiwan akong nakatayo sa gitna ng hallway, para bang binuhusan ng malamig na yelo ang buo kong katawan.Wala na ang lumang takot. Wala na rin ang utang na loob. Ang tanging naiiwan na lamang sa aking sistema ay ang malinaw at nakasugat na mukha ni Ysabelle—ang kanyang mga matang puno ng sakit noong gabing iyon, ang kanyang nanginginig na katawan habang iniiwan ko siya, at ang kasalanang ginawa ko sa kanya dahil sa isang kasinungalingan.Vincent Thor Vanderbilt (Victor)Nakatayo ako sa loob ng security command center ng Floresta habang mabilis na pumapasok ang mga bagong data feeds sa aming system.Sa tabi ko, nakatayo si Gavin. hawak ang pormal na report mula sa aming technical team.“There are two documented signal attempts recorded months prior,” pahayag ng aming security lead habang itinuturo ang digit

  • Secretary of Mr. Caleb   LUCAS:214

    “Time,” makahulugang paalala ni Liane habang itinuturo ang digital calendar sa screen, “is also a non-negotiable boundary.”Napatitig ako sa linya sa screen.Napakasimpleng sabihin, pero ang bigat sa pakiramdam. Dahil sa buong buhay ko sa Maynila, laging ibang tao ang nagmamay-ari ng oras ko. Laging may ibang taong kailangang unahin, at laging may ibang taong mas mahalaga ang pangangailangan. Ngayon, itinuturo sa akin na may karapatan akong sabihing: Akin ang oras na ito.Habang nasa gitna ako ng paglalagay ng aking schedule sa laptop, napansin ko ang presensya ni Victor sa pintuan ng study room.Hindi siya agad pumasok. Nakatayo lamang siya roon habang sinusuri ang ayos ko at ang ginagawa namin. Nang magtama ang mga mata namin, dahan-dahan siyang humakbang pumasok sa loob.Malamig. Tuwid ang tindig. Ang kanyang buong aura ay may dalang pormal na awtoridad at matinding kapangyarihan. Subalit sa kabila niyon, kailanman ay hindi niya ginamit ang kanyang presensya upang sakalin o takutin

  • Secretary of Mr. Caleb   LUCAS:213

    Ysabelle Cuevas (Ysa)Nagising ako nang mas maaga kaysa sa dapat kong gising.Hindi dahil sa pamilyar na huni ng mga ibon o sa mahinang patak ng ulan sa labas ng villa, kundi dahil sa isang nakasasakal na pakiramdam—iyong pakiramdam na para bang may isang pares ng mga matang nakatitig sa akin sa gitna ng dilim kahit wala naman talagang tao.Parang may nakaabang na malaking balita.Parang may isang pormal at mabigat na lihim na dahan-dahang lumalapit sa pinto ng aking silid.Umupo ako sa kama, dahan-dahang hinaplos ang malinis na balot ng bandage sa aking tuhod, at nagpakawala ng tatlong mabagal na hininga upang pigilan ang nagbabalak na takot sa aking dibdib.Sa ibabaw ng maliit na mesa sa tabi ng bintana, naroon pa rin ang aking notebook. At sa ibabaw ng pabalat nito, may panibagong dilaw na sticky note na nakadikit:“Day 3. Ask questions.”Napakunot ang noo ko habang tinititigan ang maikling linyang iyon.Sino ba talaga ang nag-iiwan nito?Hindi naman si Liane ang ganoong klaseng ta

  • Secretary of Mr. Caleb   LUCAS:212

    Umiling ang analyst habang nakatitig sa monitor. “Burner SIM. The signal is location bouncing around the perimeter. But we identified a clear digital pattern—the exact same network routing used by two previous threat attempts.”Napakunot ang noo ko. “Previous attempts?”Tumango ang analyst. “There were two recorded signal pings months ago. We didn’t escalate it back then because there was no explicit physical threat—it looked more like passive harassment.”Months ago?Awtomatikong naalaala ko ang nangyari sa pool area noon. Ang mga pabulong na tsismis. Ang mga natatanggap niyang kakaibang titig mula sa lupon nina Diamond.Tangina.“Send the full technical report to Victor immediately,” utos ko.“Already in progress,” sagot ng analyst.Lumabas ako ng security room at nagpakawala ng isang mahabang hininga. Saka ko mabilis na tinawagan si Kianna sa telepono.“Gavin?” sagot niya sa kabilang linya, halatang antok pa ang boses.“Keep Ysa strictly within your villa today,” pormal kong bilin

  • Secretary of Mr. Caleb   LUCAS:211

    Ang kanyang basang buhok noong gabing iyon sa Floresta. Ang nanginginig niyang mga kamay habang itinutulak ko siya palayo. At ang kanyang mga matang tila nagtatanong kung may halaga ba siya sa akin o babalikan ko pa siya.At ano ang ginawa ko?Inabandona ko siya.Hindi lamang basta literal na pag-alis sakay ng motor. Iniiwan ko siya sa bawat pagkakataong pinipili ko ang nakaraan. Natakot ako sa sarili ko at sa mga emosyong nararamdaman ko kapag kasama ko siya—dahil noong umagang iyon sa Floresta, noong halikan ko siya… alam kong lumampas ako sa hangganan.At pagkatapos niyon, biglang nagising si Mia mula sa coma. Isang perpektong timing na itinadhana ng mundo para sirain at lituhin ang buo kong pagkatao.Sa ngayon, nakahiga si Mia sa kama. Gising siya, umaarte pa ring marupok, at nagpapakita ng labis na pasasalamat sa pananatili ko sa tabi niya.“Baby,” mahina niyang bati, ang kanyang mga mata ay pilit na nagpapakita ng panghihina. “Are you okay? You look completely exhausted.”Tumang

  • Secretary of Mr. Caleb   LUCAS:210

    Hindi siya agad nakapagsalita. Wala siyang ibinigay na pang-aasar, walang biro, at walang anumang dula-dulaan. Napatitig lamang siya sa akin na para bang kinikilatis niya kung ako ba talaga ang taong nakaupo sa harap niya ngayong gabi.“Victor’s missing sister?” mahina niyang tanong, tila hindi rin makapaniwala sa sarili niyang boses.Tumango ako nang bahagya. Hindi ko alam kung dapat ba akong magdiwang sa kaisipang may pamilya ako, o matakot sa katotohanang magbabago ang buo kong buhay. Parehong emosyon ang lumalamon sa akin.“Hindi pa naman nakukumpirma nang buo,” mabilis kong idinagdag para sa sarili ko. “Sabi niya… kailangan pa ng opisyal na DNA verification. Aabutin pa ng ilang araw.”Tumango si Kianna habang dahan-dahang nagre-reset ang kanyang isip sa balita. Bigla siyang tumayo mula sa kama, naglakad patungo sa malaking bintana, sumilip sa labas ng gubat, at dahan-dahang nagkross ng mga braso.“Okay,” sabi niya, may panibagong determinasyon sa kanyang tono. “So this is definit

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status