เข้าสู่ระบบPAGKASABI NOON AY pamartsa ng umalis si Gia upang tunguhin ang silid kung saan niya naisip na mahiga. Sinundan lang naman siya ni Bene ng tingin na nakapameywang lang. Hindi napigilan na iiling ang kanyang ulo. Nakikinita niya na ang ugali ni Gia ay may pagkakahawig sa kanyang pinsang si Gabe, mild version nga lang siya ng isang Gavina Dankworth.“My baby is sulking…”Hinayaan lang siya ni Bene na magpahinga. Ginawa niya ang iba pa niyang natitirang trabaho. Gabi na nang puntahan niya ang kasintahan sa loob ng silid upang maabutan lang na mahimbing na natutulog. Yakap ang isang unan. Payapa ang mukha. Dahan-dahan siyang naupo sa gilid ng kama na bahagyang yumundo nang dahil sa kanyang bigat. Ilang minuto niyang pinagmasdan pa ang mukha ni Gia na para bang wala siyang pinagdaanang matinding sakit ng tiyan kanina.“Gia…” mahina niyang tawag sa pangalan ng nobya na hindi man lang gumalaw. Marahang hinaplos ni Bene ang isang pisngi ni Gia gamit ang likod ng kanyang palad. Gumalaw ang pil
PAGKAPARADA PA LANG ng sasakyan ni Bene ay kinuha niya agad ang atensyon ng mga ER nurses upang tulungan siya sa pagbuhat sa kasintahan. Mabilis naman silang rumesponde at nadala na agad sa loob noon si Gia. Eksakto naman na may doctor kung kaya mabilis na-diagnose kung ano ang nararamdaman ng babae. After checking, nothing major happened. Iyon ang sabi ng doctor kay Bene. The doctor looked at Bene, and thought for a while. Iniisip kung sasabihin pa ba ang laman ng kanyang isip. Naging totoo naman silang magkasintahan sa kung anong kanilang ginawa na maaaring dahilan kung bakit biglang dinugo si Gia. Hindi naman sila hinusgahan ng kaharap na doctor kahit na siya ang nahihiya.“Hindi ko sinasabi na bawal niyong gawin ang bagay na iyon, pero huwag namang sobra. Since hindi pa sanay ang katawan niya,” turo ng doctor kay Gia na parang lantang gulay pa rin na nakahiga sa kama. “I advice na once a month lang muna hanggang sa makasanayan niya. Iyong nararamdaman niya, this is obviously a sto
NAUPO SI GIA sa sofa matapos na ituro ang lalagyan ng kanyang gamot. Alam niya sa kanyang sarili na masama nga ang kanyang panlasa. Nanghihina ang kanyang mga kasu-kasuan at mainit ang kanyang pakiramdam na binabalewala lang. Ayaw niyang makita siya ni Bene sa ganung kalagayan. Hangga’t maaari ay dapat siyang maging malakas sa harapan nito.“Nabugbog lang ang katawan ko at saka kulang lang ako sa tulog, Bene.” yakap ni Gia sa isang braso ng nobyo nang muli itong maupo sa sofa at nasa kandungan na ang lalagyan ng kanyang gamot, “Tutulog ako pagdating natin ng bahay mo.”Hindi binili ni Bene ang pampalubag-loob na iyon ni Gia. Batid niyang masama talaga ang panlasa ng kasintahan.“Uminom ka pa rin ng gamot.” lagay niya ng butil ng gamot sa palad ni Gia at abot ng maligamgam na baso ng tubig, “Inumin mo na iyan. Kukunan na rin kita ng temperature. Hindi natin dapat ini-ignore ang lagnat kahit na simple lang.”Matapos na uminom ng gamot ni Gia ay sinalpak naman sa ilalim ng kili-kili niya
NANG GABING IYON ay pinagsaluhang muli ng magkasintahan init ng kanilang pagmamahal. Malamig man ang gabi sa labas dahil nagsimula ng bumuhos ang ulan, taliwas iyon sa nangyayari sa loob ng apartment ni Gia. Pilit na pinawi ang ng nanlalagkit nila sa pawis na katawan ang labis na pananabik sa bawat isa. Nang handa na sa next move, nahimasmasan si Gia na bahagyang tinulak ang katawan ni Bene palayo sa kanya. Ramdam na niya ang matigas na parte ng katawan nito.“Pwede bang dahan-dahan lang?” may kalakip na hiyang tanong ni Gia na nakatingin sa puno ng pagnanasang mga mata ni Bene, humihingi na siya noon ng paumanhin. “Huwag mong bibiglain dahil masakit, m-masyado ka kasing malaki…”Ilang beses napakurap ng mata si Bene. Hindi malaman kung makakaramdam ba siya ng pagka-offend sa reklamo ni Gia.Masyado ba talaga siyang malaki? Hindi niya rin alam. Para sa kanya ay normal size lang naman iyon.“Alright, baby. I will. Dahan-dahan ko lang ipapasok. I won’t be rough…sabihin mo sa akin kung
PUNO NG EXCITEMENT na dinala ni Gia sa sofa si Bene na hindi pa rin noon magawang maalis ang paningin sa kasintahan na nakasuot na ng pantulog. Biglang tinulak ni Gia ang nobyo paupo sa sofa kung kaya naman biglang nawalan ito ng balanse at mapasalampak. Napaawang ang bibig ni Bene na hindi pa rin inaalis ang mata sa nobya. Umirap si Gia sa kawalan kasabay ng paghalukipkip ng kanyang dalawang braso. Iritableng pinatulis na niya ang kanyang nguso.“Nag-offer ako na pumunta ng bahay mo kanina, pero sabi mo bukas na lang.” pahayag ni Gia ng kanyang saloobin, pakiramdam niya ay kailangan niyang ilabas ang nilalaman ng dibdib. Alam niyang hindi siya galit, gusto lang talagang mag-pabebe. “Tapos ngayon na dis oras ng gabi ay basta ka na lang pupunta dito? Ano ang ibig sabihin nito Benedict?” Sensual na binasa ni Bene ang kanyang labi kung saan ay nakabalatay pa rin ang kakaiba niyang ngiti. Nakukuha niya kung ano ang pinupunto ni Gia. Ewan din niya sa sarili, nasa bahay na siya kanina. Nag
CEDRIC SAID NOTHING, which for Sammy was a silent rejection. Humapdi na ang bawat sulok ng mga mata ng babae. Alam niya ang sagot sa kanyang tanong, ngunit pilit niya pa rin sinisiksik ang sarili niya. Nagpapakatanga pa rin sa kanya.“Get in the car!” may diin na utos ni Cedric, nagngalit na ang panga niya. “Umalis na tayo dito. We look pathetic.”Sammy slowly squatted down, covering her face with tears between her fingers. For eight years, she had given her youth and everything, but she could not get the slightest love from this man. He only had Gia in his eyes. Sa kabila ng lahat, si Gia pa rin ang pangarap niyang makasama habang-buhay. Cedric looked at her quietly for a while, then said to their driver. “Manong, umalis na tayo.”Since Sammy refused to get in the car, she should just calm down in the wind. “Cedric!” The black business car drove away slowly without any hesitation or compromise, just like his hard-hearted attitude toward Sammy over the years. In fact, Cedric may no
BINUHAY NA NI Giovanni ang makina ng kanyang sasakyan upang lisanin na ang lugar at bumalik na ng hotel suite. Kagaya ng kanyang inaasahan na magiging reaction ng mga tinakasan niya, naabutan niya ang mga bodyguard at ang kanyang secretary na hagas na hagas at sobrang nag-aalala sa pagkawala niya.
NAMILOG NA ANG mga mata ni Gabe nang marinig ang sinabi ng kanyang Lolo Giovanni. Salit-salitan na niyang tiningnan ang dalawang matandang kanyang kasama na kapwa nagpipigil ng kanilang mga tawa. Unti-unting napawi ang ngiti ni Giovanni. Oo at nakangiti siya ngayon, pero hindi ang kanyang mga mata.
HINDI NAMAN IYON pinansin ng Gobernador na ang isipan ay gumagala na sa paligid. Hinahanap ang dating nobya kahit pa alam niyang malabo itong magpakita. Nakapunta na siya sa mansion ng mga Dankworth pero hindi niya pa nagawang galugarin ang buong paligid noon. Gaya ng ina ay ngumiti lang din siya s
NAKANGITI NA SIYANG sinipat ng Ginang mula ulo hanggang paa. Bakas sa mukha ng ina ang pagiging proud sa kanyang hitsura ngayon na nagawa pang bigyan siya ng kakaibang ngiti sa kanyang labi. May panunukso iyon na hindi pinansin ni Briel. Pakiramdam ng ina ay unti-unting bumabalik ang bunso nila. Ba







