Home / โรแมนติก / The contract game เกมนี้ฉันไม่ได้รัก / บทที่ 15: ความเงียบที่น่ากลัว

Share

บทที่ 15: ความเงียบที่น่ากลัว

last update Petsa ng paglalathala: 2026-11-06 13:52:46

​ภายในห้องโดยสารของรถสปอร์ตคันหรู ความเงียบงันที่เข้าปกคลุมช่างน่ากลัวและกดดันยิ่งกว่าเสียงคำรามของพายุฝนด้านนอก สายฝนเม็ดใหญ่นับพันนับหมื่นกระหน่ำตกกระทบหลังคาแก้วและกระจกหน้าต่างรถเป็นเสียงเปาะแปะระเบ็งเซ็งแซ่ แต่มันกลับไม่สามารถแทรกซึมผ่านความอึดอัดที่ก่อตัวขึ้นอย่างหนาแน่นระหว่างคนสองคนภายในรถได้เลยแม้แต่น้อย

​มีเพียงเสียงหอบหายใจแผ่วเบาที่พยายามปรับให้เป็นปกติ และเสียงทำงานเนิบนาบของเครื่องยนต์ซูเปอร์คาร์ที่จอดสงบนิ่งอยู่ข้างทางท่ามกลางบรรยากาศมาคุ

​ธามยังคงนั่งนิ่งค้างอยู่ในท่วงท่าเดิม ร่างสูงใหญ่เอนหลังพิงเบาะหนังอย่างอ่อนแรงเล็กน้อย แขนแกร่งทั้งสองข้างตกลงข้างลำตัวหลังจากที่เพิ่งปล่อยร่างระหงของดีไซเนอร์สาวให้เป็นอิสระ สายตาคมกริบที่เคยฉายแววพญาเหยี่ยวผู้ถือดี บัดนี้กลับจดจ้องอยู่บนหน้าจอโทรศัพท์สมาร์ทโฟนของมินทร์ที่ลอยค้างอยู่ตรงหน้า

​บนหน้าจอนั้น ปรากฏสลิปการโอนเงินผ่านแอปพลิเคชันธนาคารด้วยยอดเงินรวมสี่ล้านบาทถ้วน...

​เงินจำนวนสี่ล้านบาทสำหรับมหาเศรษฐีทายาทตระกูลอัครเดชโภคินอย่างเขานั้น ไม่ต่างอะไรกับเศษเงินในกระเป๋า มันไม่ได้ทำให้ขนหน้าแข้งร่วง และไม่ได้ทำให้ตัวเลขในบัญชีมหาศาลของเขาสั่นคลอนเลยแม้แต่นิดเดียว แต่สิ่งที่กำลังทำให้หัวใจของเสือร้ายปั่นป่วนอย่างหนัก ร้อนรุ่มดุจมีไฟสุมทรวง และเจ็บแปลบจนแทบกระอักเลือด คือการตระหนักรู้ถึง "ความหมาย" ที่ซ่อนอยู่หลังตัวเลขสี่ล้านบาทนั้นต่างหาก

​เขายอมจ่ายสองล้านแรกเพราะโกรธจนขาดสติเมื่อถูกเธอใช้สัญญาแนบท้ายดักทางเรื่องอาการหึงหวง และเขายอมโอนเพิ่มอีกสองล้านบาทอย่างประชดประชัน เพียงเพื่อจะได้ใช้มันเป็น "ตั๋ว" ในการปลดปล่อยความคลั่งไคล้และกระชากเธอเข้ามาจูบอย่างป่าเถื่อน... เขาคิดว่าการจ่ายเงินซื้อสิทธิ์ในการล้ำเส้นจะทำให้เขาเป็นฝ่ายกุมชัยชนะ เขาคิดว่าการบดจูบอันเร่าร้อนและสัมผัสอันรุกเร้าจะทำให้แม่น้ำแข็งขั้วโลกอย่างมินตราต้องสั่นสะท้าน ละลายหลอมแหลก และกราบอ้อนวอนขอความเมตตาจากเพลย์บอยอันดับหนึ่งอย่างเขา

​แต่เขาสูญเสียเงินสี่ล้านบาทไปเพื่ออะไร?

​สิ่งที่ได้กลับมาไม่ใช่เสียงร้องไห้ ไม่ใช่แววตาหวาดกลัว และไม่ใช่การสยบแทบเท้า... แต่เป็นรอยยิ้มพรายอันแสนเย่อหยิ่ง รอยยิ้มของผู้เหนือกว่าที่มองเห็นไพ่ในมือของคู่ต่อสู้จนหมดสิ้น!

​มินทร์ไม่ได้ขัดขืนจูบอันดุดันของเขา เธอยอมรับมันด้วยความสงบ และเมื่อเขารังแกเธอจนพอใจ เธอกลับจัดแจงเสื้อผ้าของตัวเองให้เรียบร้อยอย่างเนิบนาบ ไม่มีความประหม่า ไร้ร่องรอยของความตื่นตระหนก ราวกับสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ไม่ใช่ฉากเลิฟซีนอันร้อนแรงที่สั่นสะเทือนอารมณ์ชายหนุ่มจนเตลิดเปิดเปิง แต่มันเป็นเพียง "ธุรกรรมทางธุรกิจ" ชิ้นหนึ่งที่เธอเพิ่งปิดดีลได้อย่างงดงาม และเธอก็แค่รับเงินค่าบริการสี่ล้านบาทนั้นไว้ด้วยความเต็มใจ

​ยิ่งไปกว่านั้น คำพูดทิ้งท้ายของเธอที่บอกให้เขาเตรียมเงินอีกยี่สิบล้านหากคิดจะ 'เคลม' เธอไปจนจบขั้นตอนสุดท้าย มันเหมือนฝ่ามือล่องหนที่ตบเข้ากลางแสกหน้าของเขาอย่างจัง! เธอไม่ได้มองว่าจูบของเขาคือความเสน่หา ไม่ได้มองว่าความหึงหวงของเขาคือความรัก แต่มองว่ามันคือ "สินค้า" ที่เขากร่างอยากได้เอง และเธอก็แค่ตั้งราคาให้แพงลิบลิ่วเพื่อตบหน้าความทะนงตัวของเขา!

​‘นี่ฉันกำลังทำบ้าอะไรอยู่...’

​ธามขบกรามแน่นจนสันนูนขึ้นชัดเจน เส้นเลือดบริเวณขมับและหลังมือปูดโปนด้วยความอัดอั้นล้ำลึก เขาหลับตาลงช้าๆ พยายามสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เพื่อดับไฟโทสะและไฟตัณหาที่ยังคงพวยพุ่งอยู่ใต้ร่มผ้า กลิ่นหอมละมุนของน้ำหอมประจำตัวมินทร์ยังคงอบอวลติดอยู่ที่ปลายจมูก รสหวานปนขมของเรียวปากอิ่มยังคงติดค้างอยู่ที่ริมฝีปากของเขา แต่ทุกสัมผัสที่รบกวนประสาทรับรู้นั้น กลับยิ่งตอกย้ำความอัปยศที่เขาได้รับ

​เสือร้ายผู้เคยล่าเหยื่อมานับไม่ถ้วน... ผู้ชายที่ไม่เคยต้องเอ่ยปากขอความรักจากใคร มีแต่ผู้หญิงประเคนตัวให้ถึงเตียง บัดนี้กลับต้องกลายเป็นฝ่ายดิ้นรนทุรนทุราย จ่ายเงินมหาศาลเพียงเพื่อแลกกับจูบที่เธอตอบรับด้วยความเยือกเย็น

​ทุกก้าวที่เขาพยายามจะเดินเกมเหนือกว่า ทุกแผนการที่เขาคิดว่าจะเป็นฝ่ายปั่นหัวเธอ ไม่ว่าจะเป็นการซิ่งรถประชด การพาอดีตคู่ควงมาลองเชิง หรือการส่งรูปแนบชิดหญิงอื่นตอนตีสาม... มินทร์กลับใช้ความนิ่งสยบความเคลื่อนไหว ใช้สติและข้อกฎหมายในสัญญาสามเดือนมาดักทางเขาไว้ได้ทุกประตู หลุมพรางที่เขาคิดว่าตัวเองเป็นคนขุดล่อเหยื่อ บัดนี้เขากลับเดินตกลงไปข้างในด้วยตัวเอง และเธอก็คือนักล่าที่ยืนมองเขาร้องโฮกฮากอยู่ปากบ่ออย่างผู้ชนะ

​ความเงียบงันภายในห้องโดยสารยังคงดำเนินต่อไป มินทร์ที่นั่งอยู่บนเบาะข้างคนขับค่อยๆ เก็บโทรศัพท์มือถือลงในกระเป๋าแบรนด์เนมอย่างเปร็ดปราย หญิงสาวกอดอก ละสายตาจากเขาแล้วหันไปมองสายฝนที่ตกลงมาไม่ขาดสายอยู่นอกกระจก ใบหน้าสวยเฉลาเรียบเฉย ไร้ความรู้สึกใดๆ ผิดกับอกแกร่งของธามที่ยังคงกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะหายใจอันกระชั้นถี่

​"คุณธามคะ..."

​น้ำเสียงเรียบนิ่งแต่ทว่านุ่มนวลของมินทร์เอ่ยทำลายความเงียบขึ้นมา ชายหนุ่มลืมตาขึ้นทันที นัยน์ตาคู่คมวาวโรจน์จ้องมองใบหน้าด้านข้างของเธอด้วยกระแสอารมณ์อันหลากหลาย ทั้งโกรธขึ้ง โหยหา เสียหน้า และคลั่งไคล้

​"ถ้าคุณสะใจกับเงินสี่ล้านบาทที่คุณจ่ายมาแล้ว... ช่วยสตาร์ตรถแล้วขับกลับเพนต์เฮาส์ด้วยค่ะ" มินทร์พูดโดยไม่แม้แต่จะหันมามองเขา "ฝนตกหนักขนาดนี้ จอดรถข้างทางนานๆ มันอันตราย... หรือว่าประธานอัครเดชโภคินอยากจะนอนหงุดหงิดอยู่ในรถคันนี้ทั้งคืนคะ?"

​คำพูดที่ฟังดูเหมือนหวังดี แต่ซ่อนแววเย้ยหยันอยู่ในที ทำให้อารมณ์ของธามพุ่งสูงขึ้นอีกครั้ง เขาเค่นหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะแหบแห้งแฝงความประชดประชัน

​"คุณนี่มัน... ใจเย็นจนน่ากลัวจริงๆ นะมินตรา" ธามเอ่ยเสียงต่ำ มือหนากำพวงมาลัยแน่นจนข้อนิ้วขาวซีด "ผู้ชายเพิ่งจะโดดจูบคุณ บีบเฟ้นร่างกายคุณ และโอนเงินประชดคุณไปสี่ล้าน... แต่คุณกลับนั่งสั่งให้ผมขับรถกลับบ้านเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น คุณทำด้วยหัวใจที่ทำมาจากอะไรกันแน่? หิน? น้ำแข็ง? หรือว่าคุณไม่มีหัวใจตั้งแต่แรกแล้ว?!"

​มินทร์ค่อยๆ หันใบหน้ากลับมาสบตาเขา ดวงตากลมโตคู่นั้นยังคงสงบดุจผืนน้ำที่ไร้ระลอกคลื่น

​"ฉันมีหัวใจค่ะคุณธาม..." มินทร์เอ่ยตอบถ้อยคำเรียบร้อย "เพียงแต่หัวใจของฉัน มันถูกใช้ไปกับการทำงาน การสร้างแบรนด์ และการปกป้องศักดิ์ศรีของตัวเอง... มันไม่ได้มีไว้ให้เพลย์บอยอย่างคุณมาเล่นเกมจิตวิทยาใส่เพื่อความสนุกชั่วครั้งชั่วคราว"

​เธอยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย รอยยิ้มที่ทำให้ธามรู้สึกเหมือนโดนมีดสั้นแทบเข้ากลางอก

​"ฉันบอกคุณตั้งแต่วันแรกแล้วไงคะ... เกมนี้คุณเป็นคนกางมุ้งครอบตัวเอง คุณเป็นคนเสนอสัญญา และคุณก็เป็นคนตั้งกติกาเอง ถ้าคุณรับไม่ได้ที่เห็นฉันปฏิบัติตามกติกาอย่างเคร่งครัด คุณจะสั่งยกเลิกสัญญาตอนนี้เลยก็ได้นะคะ ฉันยินดีหอบเงินทุนงวดแรกกลับไปตั้งหลัก และคืนเพนต์เฮาส์นี้ให้คุณทันที"

​ธามชะงักกึก... คำว่า 'ยกเลิกสัญญา' ทำให้อกของเขาวูบหาย ความกลัวสายหนึ่งที่ซ่อนอยู่ลึกที่สุดในจิตใจพุ่งวาบขึ้นมาโดยที่เขาไม่ทันตั้งตัว

​ยกเลิกสัญญางั้นเหรอ? ให้เธอเดินออกไปจากชีวิตเขางั้นเหรอ?

​ไม่... ชายหนุ่มปฏิเสธความคิดนั้นในหัวทันทีอย่างบ้าคลั่ง ความพ่ายแพ้ในคืนนี้อาจทำให้เขาเสียหน้า แต่การเสียเธอไปโดยที่เขายังไม่ได้ครอบครองหัวใจของเธออย่างแท้จริง มันคือสิ่งที่เขายอมรับไม่ได้ยิ่งกว่า!

​เสือร้ายอย่างเขา ไม่เคยปล่อยให้เหยื่อที่ดึงดูดใจที่สุดหลุดมือไป และความรู้สึกที่เขามีต่อมินทร์ในตอนนี้ มันเตลิดเปิดเปิงไปไกลเกินกว่าแค่เรื่องของ 'สัญญากระดาษ' หรือ 'เงินร้อยล้าน' แล้ว... เขาอยากเอาชนะเธอ อยากทลายกำแพงน้ำแข็งนั่น และอยากเป็นคนเดียวที่ได้ครอบครองรอยยิ้มที่แท้จริงของเธอ!

​"เหอะ... สั่งยกเลิกสัญญางั้นเหรอ?" ธามปรับน้ำเสียงให้กลับมาดุดันและถือดีอีกครั้ง แม้ภายในใจจะสั่นคลอนอย่างหนัก เขาหมุนพวงมาลัยและเข้าเกียร์เหยียบคันเร่งนำรถสปอร์ตพุ่งทะยานออกไปบนถนนสายฝนทันที "อย่าฝันไปหน่อยเลยมินตรา! เงินร้อยล้านผมจ่ายไปแล้ว และสัญญาสามเดือนนี้ก็นับถอยหลังไปเรื่อยๆ... คนอย่าง ธามไท อัครเดชโภคิน ไม่เคยยอมแพ้กลางคัน และผมจะไม่มีวันปล่อยคุณไป จนกว่าผมจะเป็นฝ่ายฉีกสัญญานั่นด้วยมือของผมเอง!"

​มินทร์ไม่ได้ตอบอะไรอีก เธอนั่งนิ่งมองดูเข็มความเร็วที่เพิ่มสูงขึ้นท่ามกลางสายฝน เสียงเครื่องยนต์กระหึ่มก้องขับเน้นให้ความเงียบในอกของชายหนุ่มกลับมาดังอื้ออึงอีกครั้ง

​ธามจับพวงมาลัยด้วยความรู้สึกที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ความเงียบงันภายในรถสปอร์ตคันนี้ไม่ได้เป็นเพียงความเงียบหลังพายุอารมณ์... แต่มันคือความเงียบที่น่ากลัว ความเงียบที่ตอกย้ำให้เขารู้ตัวว่า บัดนี้เขาได้ก้าวลงไปในกับดักอารมณ์ที่มินทร์กลบไว้จนมิดอย่างสมบูรณ์แบบแล้ว

​เขาคิดว่าเธอเป็นเหยื่อที่หิวเงิน... แต่แท้จริงแล้ว เธอคือคนคุมกรงที่ค่อยๆ หย่อนโซ่พันธนาการคอเสือร้ายอย่างเขาทีละนิด และในเกมสัญญาสามเดือนนี้... คนที่กำลังจะประสาทเสียและคลั่งตายเพราะความรักและความหลงใหล ก็คือตัวเขาเอง!

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • The contract game เกมนี้ฉันไม่ได้รัก   บทที่ 16: ละลายน้ำแข็ง

    ​พิษไข้จากการโหมงานหนักติดต่อกันหลายวัน ประกอบกับการไปยืนตากฝนกระหน่ำกลางสนามแข่งรถและการแบกรับอารมณ์คลั่งไคล้ระคนหึงหวงตลอดหลายคืนที่ผ่านมา ในที่สุดก็ทำให้พญาเหยี่ยวผู้เคยทนทานต่อทุกสิ่งพ่ายแพ้อย่างยับเยิน​ธามนอนซมอยู่บนเตียงนอนขนาดคิงไซส์ภายในห้องนอนใหญ่ของเพนต์เฮาส์หรู ผิวเนื้อกายที่เคยแข็งแรงบัดนี้ร้อนผ่าวราวกับมีกองไฟสุมอยู่ข้างใน ใบหน้าหล่อเหลาที่เคยเปี่ยมไปด้วยความยโสซีดเซียวจนเห็นได้ชัด ริมฝีปากแห้งผากสั่นระริก พร้อมกับเสียงไอโขลกๆ ดังขึ้นเป็นระยะ ร่างกายสูงใหญ่แสนเพอร์เฟกต์โดนพิษไข้เล่นงานจนทรมาน แทบไม่มีแรงแม้แต่จะยกแขนขึ้นมาปัดผ้านวมออกจากอก​แกร๊ก...​เสียงกลไกประตูห้องนอนเปิดออกอย่างเบามือ มินทร์เดินก้าวเข้ามาในห้องนอนใหญ่ที่เงียบสงบ ในมือของเธอถืออ่างแก้วบรรจุน้ำอุ่นและชามข้าวต้มกุ้งที่เพิ่งปรุงเสร็จใหม่ๆ ส่งกลิ่นหอมกรุ่นอบอวลไปทั่วบริเวณ แม้สัญญาของพวกเขารระบุไว้เพียงเรื่องบทบาทคู่ควงและหน้าที่ทางธุรกิจ แต่มินทร์ก็ไม่ได้ละทิ้งมนุษยธรรมหรือหน้าที่การดูแลพื้นฐานที่มนุษย์คนหนึ่งพึงมีต่อเพื่อนร่วมบ้าน​หญิงสาววางถาดอาหารไว้บนโต๊ะข้างเตียงอย่างนุ่มนวล ก่อนจะขยับตัวนั่งลงบนพ

  • The contract game เกมนี้ฉันไม่ได้รัก   บทที่ 15: ความเงียบที่น่ากลัว

    ​ภายในห้องโดยสารของรถสปอร์ตคันหรู ความเงียบงันที่เข้าปกคลุมช่างน่ากลัวและกดดันยิ่งกว่าเสียงคำรามของพายุฝนด้านนอก สายฝนเม็ดใหญ่นับพันนับหมื่นกระหน่ำตกกระทบหลังคาแก้วและกระจกหน้าต่างรถเป็นเสียงเปาะแปะระเบ็งเซ็งแซ่ แต่มันกลับไม่สามารถแทรกซึมผ่านความอึดอัดที่ก่อตัวขึ้นอย่างหนาแน่นระหว่างคนสองคนภายในรถได้เลยแม้แต่น้อย​มีเพียงเสียงหอบหายใจแผ่วเบาที่พยายามปรับให้เป็นปกติ และเสียงทำงานเนิบนาบของเครื่องยนต์ซูเปอร์คาร์ที่จอดสงบนิ่งอยู่ข้างทางท่ามกลางบรรยากาศมาคุ​ธามยังคงนั่งนิ่งค้างอยู่ในท่วงท่าเดิม ร่างสูงใหญ่เอนหลังพิงเบาะหนังอย่างอ่อนแรงเล็กน้อย แขนแกร่งทั้งสองข้างตกลงข้างลำตัวหลังจากที่เพิ่งปล่อยร่างระหงของดีไซเนอร์สาวให้เป็นอิสระ สายตาคมกริบที่เคยฉายแววพญาเหยี่ยวผู้ถือดี บัดนี้กลับจดจ้องอยู่บนหน้าจอโทรศัพท์สมาร์ทโฟนของมินทร์ที่ลอยค้างอยู่ตรงหน้า​บนหน้าจอนั้น ปรากฏสลิปการโอนเงินผ่านแอปพลิเคชันธนาคารด้วยยอดเงินรวมสี่ล้านบาทถ้วน...​เงินจำนวนสี่ล้านบาทสำหรับมหาเศรษฐีทายาทตระกูลอัครเดชโภคินอย่างเขานั้น ไม่ต่างอะไรกับเศษเงินในกระเป๋า มันไม่ได้ทำให้ขนหน้าแข้งร่วง และไม่ได้ทำให้ตัวเลขในบัญชีมห

  • The contract game เกมนี้ฉันไม่ได้รัก   บทที่ 14: ค่าปรับครั้งแรก (2 ล้านบาท)

    ​เปรี้ยง! เสียงฟ้าร้องดังลั่นพร้อมสายฝนที่เริ่มเทกระหน่ำลงมาอย่างหนัก บรรยากาศภายในรถสปอร์ตคันหรูของธามมาคุจนน่ากลัว ชายหนุ่มกระชากประตูล็อกทันทีหลังจากที่เขาบุกเข้าไปดึงแขนข้อมือมินทร์ออกมาจากบาร์แจ๊สอย่างไร้มารยาท​"เธอหัวเราะให้มันงั้นเหรอ! กับไอ้ภากรเธอยิ้มจนตาหยี แต่กับฉันเธอทำหน้าอย่างกับซากศพ มินตรา!" ธามตวาดลั่นรถ หายใจหอบถี่ด้วยความหึงหวงที่ระเบิดออกอย่างควบคุมไม่ได้ "เธอลืมไปแล้วหรือไงว่าตอนนี้ใครเป็นเจ้าของเธอ! ใครเป็นคนจ่ายเงินพยุงบริษัทเฮงซวยของเธอ!"​มินทร์นั่งนิ่ง ไม่ตระหนกตกใจกับเสียงฟ้าร้องหรืออารมณ์พายุของเขา เธอค่อยๆ เลิกคิ้วเรียวสวย จุดรอยยิ้มเย็นเยียบที่มุมปากพลางหันมามองสบตาชายหนุ่มที่กำลังอกแตกตาย​"คุณธามคะ... น้ำเสียง ท่าทาง และแววตาแบบนี้... คุณกำลัง 'หึง' ฉันอยู่เหรอคะ?"​"ฉันเนี่ยนะหึงเธอ! ฝันไปเถอะ! ฉันก็แค่ไม่ชอบให้ผู้หญิงของฉันไปทอดสะพานให้ศัตรูทางธุรกิจ!" ธามปฏิเสธเสียงแข็ง ชักสีหน้าหงุดหงิดหันไปมองถนน​มินทร์ไม่พูดเปล่า เธอหยิบโทรศัพท์มือถือเปิดแอปพลิเคชันธนาคารขึ้นมาทันที ก่อนจะยื่นหน้าจอที่ระบุเลขบัญชีของเธอไปตรงหน้าชายหนุ่ม​"งั้นก็โอนมาค่ะคุณธาม...

  • The contract game เกมนี้ฉันไม่ได้รัก   บทที่ 13: เมื่อมีคนมาท้าทาย

    ​แสงไฟสลัวโทนสีส้มอบอุ่นในบาร์แจ๊สสุดหรูเคล้าไปกับเสียงเปียโนนุ่มลึกที่แว่วมาจากเวทีริมในสุด กลิ่นหอมหวานของซิการ์ราคาแพงผสมผสานกับกลิ่นอายค็อกเทลอบอวลอยู่ในบรรยากาศที่เงียบสงบและเป็นส่วนตัว มินทร์นั่งอยู่หน้าโต๊ะกระจกใสริมผนังกระจกบานใหญ่ที่มองออกไปเห็นวิวทิวทัศน์ยามค่ำคืนของเมืองหลวง ตรงข้ามกับเธอคือ "ภากร" นักบริหารหนุ่มมาดเนี๊ยบทายาทสายการบินชื่อดัง ภากรเยื้องกายด้วยท่าทางสุภาพและสง่างาม รอยยิ้มจริงใจบนใบหน้าหล่อเหลาไร้ที่ติรับกับบุคลิกอบอุ่นที่เต็มไปด้วยเกียรติยศและชาติตระกูล​"ผมเห็นคอลเลกชันใหม่ของคุณมินทร์แล้วนะครับ สวยงามและมีเอกลักษณ์มากจริงๆ โดยเฉพาะการเลือกใช้เส้นสายที่ดูพลิ้วไหวแต่แฝงความหนักแน่นอย่างลงตัว ทางสายการบินของเราอยากได้คุณมินทร์มาออกแบบชุดฟอร์มใหม่ของแอร์โฮสเตสครับ" ภากรยิ้มละมุน นัยน์ตาสีนวลจ้องมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยความชื่นชมจากใจจริง พลางเลื่อนแก้วค็อกเทลสีสวยรสหวานซ่อนเบี้ยวให้เธออย่างให้เกียรติ​มินทร์รู้สึกผ่อนคลายและยิ้มตอบอย่างเป็นธรรมชาติ ดวงตาคู่สวยของเธอเปล่งประกายระยิบระยับยามที่พูดคุยและพยากรณ์เรื่องงานออกแบบด้วยความหลงใหล มันเป็นรอยยิ้มที่เปี่ยมไป

  • The contract game เกมนี้ฉันไม่ได้รัก   บทที่ 12: รอยร้าวในใจเสือ

    ​โคมไฟแชนเดอเลียร์ระยิบระยับที่ห้อยระย้าอยู่บนเพดานสูงโถงของคฤหาสน์ตระกูลอัครเดชโภคิน ทอแสงสีทองนวลสว่างไสวไปทั่วห้องอาหารทรงยาว แต่ทว่าบรรยากาศโดยรอบกลับทับถมไปด้วยความอึดอัดอันตึงเครียดจนแทบหายใจไม่ออก กลิ่นหอมของอาหารยุโรปจานหรูที่ถูกจัดวางอย่างประณีตบนจานกระเบื้องเคลือบเนื้อดี ไม่ได้ช่วยกระตุ้นความอยากอาหารของใครบนโต๊ะได้เลยแม้แต่น้อย ความเย็นชาที่ปกคลุมอยู่ทำให้ทุกสัมผัสราวกับแช่แข็งในฤดูหนาว​"คุณหญิงดาริกา" มารดาของธาม หญิงสูงศักดิ์ผู้มีใบหน้าเรียบตึงเฉียบขาดและวางท่าทีสง่าผ่าเผยตลอดเวลา นั่งประธานอยู่ตรงหัวโต๊ะ สายตาคมกริบของเธอกวาดมอง "มินตรา" หญิงสาวที่นั่งอยู่ข้างกายลูกชายด้วยสายตาเหยียดหยามอย่างไม่ปิดบัง ความตึงเครียดสะสมตั้งแต่วินาทีแรกที่มินทร์ก้าวเท้าเข้ามาในคฤหาสน์แห่งนี้​"ได้ข่าวว่าแบรนด์ผ้าไทยของเธอใกล้จะเจ๊ง จนต้องวิ่งโร่มาหาลูกชายฉันงั้นเหรอ มินตรา?" คุณหญิงดาริกาวางส้อมลงบนจานเสียงดัง เคร้ง! เสียงโลหะกระทบกระเบื้องดังสะท้อนไปทั่วห้องอาหารอันเงียบสงบ ราวกับต้องการตบหน้าหญิงสาวให้รู้สำนึก "ธามน่ะเขาใจดี ชอบทำการกุศลช่วยเหลือผู้หญิงเดือดร้อน แต่เธอก็ต้องเจียมตัวนะ อ

  • The contract game เกมนี้ฉันไม่ได้รัก   บทที่ 11: ข้อความตอนตีสาม

    ​เสียงสั่นครืดๆ ของสมาร์ทโฟนบนโต๊ะข้างเตียงดังขึ้นทำลายความเงียบสงบในห้องนอนมืดมิดของมินทร์ แสงสีฟ้าจากหน้าจอด้านหลังสว่างวาบขึ้นมาส่องกระทบใบหน้าเนียนสวยที่กำลังหลับใหลเปลือกตาบางค่อยๆ กะพริบขึ้นปรับสายตากับความมืด เข็มสั้นของนาฬิกาเรือนหรูบนผนังชี้ไปที่เลขสามครึ่ง พอดีกับที่เสียงแจ้งเตือนสั่นรัวติดๆ กันหลายครั้งจนเธอต้องเอื้อมมือเรียวสวยไปหยิบมันขึ้นมาดู​มันคือข้อความรูปภาพจากธาม...​ภาพถ่ายมุมสูงในคลับหรูระดับเอ็กซ์คลูซีฟ แสงไฟสีม่วงสลัวสะท้อนภาพชายหนุ่มร่างสูงในเสื้อเชิ้ตแหวกอกกว้าง เขาถูกล้อมรอบด้วยแก๊งเพื่อนไฮโซและนายแบบชื่อดัง ทว่าสิ่งที่โดดเด่นที่สุดในรูปกลับเป็นพริตตี้สาวสวยสองคนที่แต่งตัวเดรสสั้นเอวลอย ทั้งสองกำลังคลอเคลีย นั่งซบไหล่หนาและโอบกอดแขนของเขาไว้อย่างใกล้ชิดชนิดที่ไม่เหลือระยะห่าง ธามในรูปกำลังยกแก้วบรั่นดีขึ้นยิ้มมุมปากใส่กล้อง ด้วยสายตาพราวเสน่ห์ที่เขาชอบใช้บริหารเสน่ห์ใส่สาวๆ พร้อมข้อความสั้นๆ ที่ส่งมาต่อท้าย:​'คืนนี้ไม่ต้องรอนะ มีคนคอยดูแลอย่างดีแล้ว'​มินทร์มองรูปภาพนั้นด้วยดวงตาเรียบเฉย ไร้ซึ่งร่องรอยของความตกใจหรือเจ็บปวด นิ้วเรียวสวยที่ถือเครื่องไม่ได้สั

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status