Chapter 4: Ang Biglaang Pagbabago ni Catalina

Umalingawngaw ang malakas na sigaw ni Catalina Valemont, dahilan para mapalingon sa kaniya ang lahat ng bisita.

Hindi niya pinansin ang mga matang nakatitig sa kaniya. Nagmamadali siyang umakyat sa terasa at inagaw ang kahon ng regalo mula sa kamay ni Javier Valemont. Pagkatapos, mahigpit niya itong niyakap sa dibdib.

Buti na lang, naabutan ko pa!

Sandaling natigilan si Javier bago siya sinipat mula ulo hanggang paa.

“Anong... anong itsura ’yan?”

Nakasuot na nga siya ng pantulog, nagpatong pa siya ng damit sa ibabaw nito. Anong klaseng porma naman ’yon?

Huminga nang malalim si Catalina. Pero bago pa siya makapagsalita, may narinig siyang boses na pumigil sa kaniya.

“Inyong Kamahalan, sa wakas, dumating na rin kayo.”

Lumingon siya sa pinanggalingan ng boses at nakita ang lalaking nakatayo sa tabi niya.

Matangkad at payat si Damian Roswell. Guwapo rin ito, pero sa kasamaang-palad, hindi talaga niya ito tipo.

Hindi nagustuhan ni Damian ang itsura niya.

“Bakit ganiyan ang suot ninyo, Inyong Kamahalan?”

Para sa kaniya, napakawalang-galang ni Catalina. Dumalo ito sa handaan nang hindi man lang nagsuot ng maayos na damit.

Natigilan si Catalina.

Ano?! Prinsesa ako! Sino siya para pagsalitaan ako nang ganiyan?!

Kung hindi lang dahil sa regalong nagkakahalaga ng isang milyon, hindi na sana siya nag-abala pang pumunta rito!

Gayunpaman, ngumiti pa rin siya nang magalang.

“Pasensiya na. Nagmamadali kasi akong umalis kaya hindi na ako nakapagbihis nang maayos.”

Sa tabi niya, umiwas ng tingin si Javier. Nanatili lang itong walang ekspresyon sa mukha.

Matagal na niyang hindi gusto ang pagkahumaling ng nakababatang kapatid niya sa isang lalaking mukhang mahina. Pero dahil baliw na baliw si Catalina kay Damian, wala na siyang nagawa kundi hayaan na lang ito.

Hindi ko talaga maintindihan ang iniisip ni Catalina. Kung ako ang masusunod, matagal ko nang ipinakita sa pamilya Roswell kung ano ang kaya ko. Matagal na sanang napunta kay Catalina si Damian!

Nang mapansing hindi maganda ang ekspresyon ni Javier, pinigilan ni Damian ang inis niya at nagpasyang huwag nang palakihin ang usapin.

Sige na nga. Palalampasin ko na ang pagiging huli niya. Ang mahalaga, nandito na rin naman siya.

“Wala ’yon. Ang mahalaga, nakarating na kayo, Inyong Kamahalan.”

Napatingin siya sa kahon ng regalong hawak ni Catalina.

Narinig na niya kay Bianca Monteverde na inutusan ni Catalina si Javier na maghanap ng isang napakahalagang kristal na kayang lumikha ng resonance.

Inaasahan niyang personal iyong ibibigay sa kaniya ni Catalina.

Kumislap ang malalaki nitong mata. Medyo kinakabahan siyang nagsalita.

“May... may sasabihin sana ako sa iyo.”

Hindi naman kalayuan ang terasa sa pangunahing bulwagan. Nang marinig ng mga bisita ang sinabi niya, agad nilang naintindihan ang ibig sabihin niyon at nagkatinginan sila nang nakangiti.

Ayan na naman. Magtatapat na naman ng pag-ibig ang Ikatlong Prinsesa...

Taun-taon, tuwing kaarawan ni Damian, ganoon ang nangyayari. Paulit-ulit na tinatanggihan ni Damian ang pagtatapat ni Catalina, at sa bawat pagkakataon, nauuwi sa pag-iyak ang prinsesa.

Sanay na ang mga lalaking nakasaksi sa eksenang iyon. Para na lang iyong palabas na inaabangan nila taon-taon.

Pero laking gulat nila nang sandaling mag-atubili si Catalina bago nagsalita.

“Gusto kong sabihin sa iyo na mula ngayon, huwag na tayong magkita o mag-usap. Ayoko nang ipagpatuloy ang ganitong relasyon.”

Akala ni Damian ay mali lang ang pagkakarinig niya.

“...Ano ang sinabi mo?”

Agad na naging interesado ang mga bisita at nakinig silang mabuti.

Hmm? Parang iba yata ang mangyayari ngayong taon. Nagbago ba ang usapan nila?

Seryoso ang mukha ni Catalina habang nagpapatuloy.

“Ang totoo, kaya ako pumunta rito ngayon ay para linawin ang lahat sa pagitan natin. Kamakailan lang, nagsimula nang maghanap ang Emperatris ng angkop na mapapangasawa para sa akin.”

“Alam mo namang mahina ang kapangyarihan kong pangkaisipan. Hindi maiiwasang mahirapan ang magiging asawa ko dahil dito. Kung patuloy akong makikipaglapit sa ibang lalaki, masasaktan ko lang ang damdamin niya.”

“Kaya pinag-isipan ko itong mabuti. Panahon na para magbago ako at umiwas na sa mga ganitong bagay. Kung may magiging asawa na ako, hindi ko dapat siyang bigyan ng dahilan para masaktan. Hindi ba?”

Napahanga ang lahat sa sinabi ni Catalina. Para bang talagang desidido na siyang talikuran ang dati niyang pag-uugali.

Biglang natahimik ang buong bulwagan. Halos lahat ng bisita ay napasinghap sa gulat.

Ano?! Ibig bang sabihin, nilalaro lang pala ng Ikatlong Prinsesa si Damian sa buong panahong iyon?!

Ganoon ba niya kamahal at nirerespeto ang magiging asawa niya?

Kung tutuusin, matagal na niyang pinaglaruan si Damian. Sa loob ng maraming taon, ganoon niya ito trinato. Kung ang magiging asawa niya ang nasa kalagayan ni Damian...

Diyos ko! Sigurado akong aalagaan niya nang husto ang magiging asawa niya!

Ilang kabataang lalaki mula sa lahi ng mga orc ang biglang may naisip. Napatingin sila kay Catalina nang may pananabik.

Maging si Javier ay natigilan. Bigla siyang napalingon sa nakababatang kapatid.

May nainom ka bang kakaiba?

Samantala, nagbago ang mukha ni Damian. Mula sa pagkagulat, naging halatang napahiya siya hanggang sa tuluyan itong nanlamig.

“Ganoon ba?” mapanuyang sabi niya.

“Ano naman ang kinalaman sa akin kung naghahanap kayo ng magiging pangunahing asawa? Sige, pumili kayo. Gusto kong makita kung ilang lalaki ang maglalakas-loob na sumubok na makuha ang posisyong iyon.”

Ano bang nangyayari sa kaniya ngayon? Nagpapahabol na naman ba siya?

Hindi naman ito ang unang beses na gumawa ng eksena si Catalina. Pagkalipas lang ng ilang araw, babalik din ito para humingi ng tawad. Pero bakit kailangan pa niyang gawin iyon sa mismong kaarawan niya?!

Pangunahing asawa? Isa lang siyang babaeng may C-rank na kapangyarihan sa isip. Sino ba ang magkakainteres na maging pangunahing asawa niya?

Hindi na nakatiis si Javier. Tiningnan niya si Damian nang malamig.

“Kahit ikaw lang ang pag-usapan, wala ka ngang kuwalipikasyong makipag-agawan sa posisyong iyon.”

Ano?! Paano niya nagawang pagsalitaan nang ganiyan ang kapatid ko?!

Natigilan si Damian. Lalong sumama ang mukha niya at bahagyang gumalaw ang kaniyang mga labi. Pero sa huli, hindi siya nangahas na sagutin si Javier.

Maaaring sunod-sunuran sa kaniya si Catalina, pero hindi ganoon si Javier. Isa itong prinsipe at makapangyarihan din sa industriya ng entertainment. Hindi niya basta-bastang kayang salungatin ito.

Palihim na nagmura si Catalina sa isip bago masiglang pumalakpak para kay Javier.

Ang lupit mo, Kuya Javier!

Sa terasa, hindi napigilan ng mga bisita ang magbulungan.

“Totoo naman. Kapag pumipili ng pangunahing asawa ang mga babaeng kabilang sa maharlikang pamilya, hindi sapat ang katayuan ng pamilya Roswell. Masyadong mababa ang pinagmulan ni Damian.”

“Naku, ano kaya ang nangyari sa Ikatlong Prinsesa ngayong taon? Bakit bigla na lang silang nag-away ni Damian?”

“Hindi ba ninyo narinig? Sinabi ng Ikatlong Prinsesa na titigil na siya! Kung ako ang magiging asawa niya, may pag-asa kaya akong mapili?”

“Ikaw? Malabo! Kailangang mula sa mataas na antas ng maharlikang pamilya ang maging asawa ng isang prinsesa.”

Paminsan-minsan ay umaabot sa pandinig ni Damian ang mga bulungan. Habang tumatagal, lalo siyang nagagalit.

Sa loob ng maraming taon, sa wakas ay nakalimutan na ng lahat na ang ama niya ay dating tagapaglingkod lamang. Pero ngayon, muli na namang nabuhay ang usaping iyon!

Samantala, ang atensiyon ni Catalina ay nasa kristal na yakap niya.

Pagkatapos sabihin ang lahat ng kailangan niyang sabihin, hinila niya si Javier palayo at magalang na nagpaalam kay Damian.

“Ngayong malinaw na ang lahat, aalis na kami ng kuya ko. Paalam!”

Pagkasabi nito, tumalikod siya at umalis kasama si Javier. Hindi na niya pinansin ang mga matang nakasunod sa kanila.

Pagkasakay nila sa hovercar, hinaplos ni Catalina ang kahon ng regalo at nakahinga nang maluwag.

Isang milyon! Muntik na itong mawala sa mga kamay ko!

Pero sa sumunod na sandali, biglang inagaw ni Javier ang kahon mula sa kaniya.

Bahagya itong ngumiti.

“Sabihin mo nga sa akin, ano ba talaga ang nangyari?”

“...”

Natigilan si Catalina.

Tiningnan niya ang guwapo at medyo androgynous na mukha ng ikalawa niyang kuya habang pilit na inaalala ang mga alaala ng dating may-ari ng katawan niya.

Mabuti na lang at kahit naging suwail at matigas ang ulo ng dating Catalina nitong mga nakaraang taon, maganda pa rin ang relasyon nila ni Javier. Halos lahat ng gusto niya ay pinagbibigyan nito.

Kaya itinuwid ni Catalina ang likod at nagkunwaring kumpiyansang gaya ng dating may-ari ng katawan niya.

“Sinabi ko naman ang totoo. Hindi ka ba naniniwala sa akin?”

Napasinghap si Javier at tiningnan siya nang may pagtataka.

“Hindi ba’t dati, halos sambahin mo si Damian? Noong nakaraang buwan nga, nakipagtalo ka pa kay Inay dahil ayaw mong tumanggap ng ibang mapapangasawa!”

Napakamot si Catalina sa ilong dahil sa hiya.

Oo nga pala.

Dahil sa usaping iyon, matinding nagtalo ang dating Catalina at ang Emperatris noong nakaraang buwan. Pagkatapos ng kanilang pag-aaway, nag-impake ang dating Catalina at umalis sa palasyo. Mula noon, tumira na siya sa pribadong villa na tinitirhan ngayon ni Catalina.

Napatawa siya nang alanganin.

“Medyo nahihirapan lang akong tanggapin ang ideya na makasama ang isang taong hindi ko kilala.”

Bahagyang pumikit si Javier habang sinisiyasat ang mukha niya.

“Ibig mong sabihin, kung kilala mo ang mapapangasawa mo, papayag ka?”

Masiglang tumango si Catalina.

“Papayag ako kung sino man ang mapili nila!”

Tama naman si Damian. Hindi madaling makahanap ng lalaking mula sa maharlikang pamilya na handang maging pangunahing asawa ng isang prinsesa.

Pero kung may mga dahilan ang iba para tumanggi, hindi naman kailangang madaliin ang lahat. Kakasapit pa lang niya sa legal na edad para magpakasal, kaya puwede pa nilang pag-isipan iyon nang dahan-dahan.

Sandaling natahimik si Javier. Pagkatapos, ibinalik niya ang kahon sa mga bisig ni Catalina habang nagbubulong.

“Bakit bigla kang naging napakamasunurin?”

Agad na niyakap ni Catalina ang kristal nang buong ingat, na para bang napakahalagang kayamanan iyon.

Kakahinga pa lamang niya nang maluwag nang biglang magsalita si Javier at magbigay ng isang malaking balita.

“Magandang pagkakataon ito para maghinay-hinay ka muna sa mga susunod na araw. Malapit nang bumalik si Gabriel sa kabisera para sa pagsusuri bago siya muling italaga sa puwesto. Huwag kang gagawa ng kalokohan na mahuhuli niya.”

Biglang nanlamig ang buong katawan ni Catalina.

May nakatago siyang isang nahatulang alipin sa bahay niya!

At kapag may nakaalam niyon, lalo na si Gabriel Valemont, siguradong mapapahamak siya.

“Sa mga susunod na araw?! Ilang araw pa bago siya bumalik?”

“Mga dalawa o tatlong araw siguro. Mananatili siya rito nang kalahating buwan sa pagkakataong ito, kaya magpakabait ka.”

Pagkasabi ni Javier, napansin niya ang halatang pagkataranta sa mukha ng kapatid.

“...May ginawa ka na namang kalokohan, ano?”