Masukthanks a bunch for reading! Your comments always make my day. Hope you’re having an amazing one too~ 🌸🫶
“...KUNG HINDI KITA KILALA, IISIPIN KONG MAY FEELINGS KA PA RIN KAY DAMION.”Bahagyang kumislap ang mga mata ni Czarina bago siya napailing. “Kung anu-ano na naman ang sinasabi mo.”“Kung kalokohan ba ’yan o hindi, malalaman mo rin kapag nagtanong ka.” Inakbayan siya ni Wenwen at nakangiting nagtanong, “So, tell me. Anong nangyari nitong nakaraang dalawang araw?”“Wala naman. Everything’s fine.”Itinuwid ni Wenwen ang pagkakaupo ni Czarina at nagkunwaring misteryoso.“Wala kang maitatago sa akin, Zari. Walang silbi. Nakikita ko na sa mga mata mo ang isang kuwentong kailangang maibahagi sa iba.”Itinulak ni Czarina ang kamay nito. “Wala ka bang ibang ginagawa sa hospital kundi magbasa ng mukha ng mga tao?”“This isn’t research. I just have an innate and keen sense of smell. Kung wala ako niyan, paano ako magiging journalist habang ikaw naman, hanggang mayamang socialite lang?”“Minamaliit mo ba ako? Kaya ko ring magsikap tulad mo.”“Yes, let’s work hard together with your little one. G
“M-MADAM…”Kalmado lamang si Czarina. “Ayos lang.”Pero agad niyang napansin ang dala nitong tray na puno ng dugo. “Kanino ‘yan galing?”“K-Kay Sir po.”Kumunot ang noo niya. “May sugat siya?”“Opo. Nagamot ko na rin ang sugat niya at mukhang malalim po.”Lalong kumunot ang noo ni Czarina, ngunit maya-maya’y nawala rin iyon at napalitan ng bahagyang panunuya.Hmph. Another self-inflicted injury ploy!Hindi na pinansin ni Czarina ang injury ni Damion. Ipinangako rin niya sa sarili na hindi na siya makikialam sa mga ginagawa nito at mamumuhay na lang nang normal.At sa sumunod na mga araw, naging tahimik at payapa naman ang buhay ni Czarina.Pero may ibang problema si Damion. Ang sugat sa kaniyang binti ay namula at namaga. Habang tumatagal, lalo rin itong sumasakit.Sa una, hindi iyon pinansin ni Damion. Akala niya, normal lang iyon dahil malalim ang sugat.Hanggang sa may lumitaw na madilaw na pamamaga sa tabi nito. Doon niya naisip na baka mas seryoso na ang sitwasyon. Tinawagan niya
“...HINDING-HINDI NA AKO MANINIWALA SA ‘YO!”Pagkasabi niyon, tumalikod na si Czarina at umalis. “Rina, where are you going?”“Wala kang pakialam!”Pinanood ni Damion ang papalayong si Czarina bago malamig na tumingin sa taong nasa tabi niya.Alam ni Enzo na malaki ang pagkakamali niya. Agad siyang yumuko.“Sorry, Boss. Nadulas ako.”Damion gritted his teeth. “What do you mean, ‘let it slip’? I’m really injured!”Napakurap si Enzo. “Ah… Sinadya mo talaga iyon para magmukhang totoo?”“An accident! Do you understand? This wasn’t part of my plan!”Nanlamig ang batok ni Enzo.“Wait… Totoong na-injured ka?”Doon niya tuluyang napagtanto na nakagawa siya ng malaking gulo.Napabuntong-hininga si Damion, halatang sama ng loob.“I could’ve used this injury to get closer to Rina and improve our relationship. Now, you’ve ruined everything. Tell me, how should I punish you?”“Boss, sorry nagkamali ako!”“Clearly, knowing you were wrong isn’t enough to make you remember today’s lesson.”Bahagyang
“CUTE MY FOOT!”Inilabas ni Czarina ang kanyang dila at kinuha si Tiantian para dalhin ito sa ibang lugar para makita ang magandang tanawin.Pero masaya pa si Tiantian sa picnic mat. Nang pilitin siyang buhatin ni Czarina, nagpumiglas ito at agad na tumalikod sa kaniya, malinaw na ayaw pang umalis.Napabuntong-hininga si Czarina, walang magawa. Samantala, tuwang-tuwa naman si Damion. “Let the two of us play for a while.”“You’re injured. May energy ka pa bang makipaglaro sa kaniya?”“I wasn’t doing any juggling tricks. Inaasar ko lang naman siya.”Habang nagsasalita, gumawa ng funny face si Damion kay Tiantian, na agad namang humalakhak.Ilang beses pa siyang gumawa ng iba’t ibang nakakatawang mukha bago naman nagbago ng tactics. Gumawa siya ng kung anu-anong onomatopoeic sounds, at lalo pang napatawa si Tiantian.Napansin ni Czarina na kapag kasama ni Tiantian si Damion, palagi itong malakas tumawa at sobrang likot maglaro. Pero kapag siya naman ang kasama nito, mas tahimik ang bata
“DAMION! DAMION!”May gumalaw sa isang tumpok ng damo sa ibaba.Maya-maya, may kamay na kumaway. “I’m fine! I’m right here!”Nang marinig ang boses niya, nakahinga nang maluwag si Czarina. Agad sana siyang bababa, pero mabilis siyang pinigilan ng mga tao sa paligid.“Madam, hawak mo pa ang bata. Kami na lang ang bababa.”“This is troublesome.”“No trouble at all.”Ilang malalakas na lalaki ang maingat na bumaba sa slope at nakita si Damion sa ibaba. Tinulungan nila itong makaakyat pabalik habang agad namang lumapit ang farm doctor para suriin siya.Pero tinanggihan ni Damion ang examination. “I’m fine.”Maayos nga si Damion, pero hindi si Czarina.Pagkabalik nito sa taas, agad niyang itinulak ang balikat ni Damion, halatang galit.“Nababaliw ka na ba?! You risked everything for a worthless watermelon!” Matalim ang tingin niya rito. “Dapat binasag ko na lang ulo mo gamit ’yong watermelon para makita kung ano’ng laman!”Matalim ang tingin ni Czarina kay Damion. “Rina, you’re crying.”“H
ANG MGA MALILIIT NA POULTRY ay nakalagay sa magkakahiwalay na cages, tahimik na kumakain at natutulog na parang wala silang ibang problema sa mundo.Common animals lang naman ang mga ito, pero dahil sa cute nilang itsura, madali nilang nakukuha ang atensyon at puso ng mga bata.Samantala, excited naman ang mga magulang. High-pitched ang mga boses nila habang ipinapakilala sa mga anak ang mga hayop sa harapan nila, sabay tawa at kwentuhan, kaya naging masaya at harmonious ang atmosphere.Dahil medyo maingay, sumuko na si Czarina sa pakikipag-usap kay Tiantian.Buti na lang, hindi naman bothered ang bata. Ilang sandali itong maingat na tumitingin sa mga sisiw bago muling tumingin kay Czarina at tumawa, halatang nag-e-enjoy.Pero hindi nagtagal ang peaceful atmosphere.Dalawang magulang ang biglang nagkatinginan nang masama bago nagsimula ang mainit na pagtatalo.“Anong tinatayo-tayo mo? Tabi!”“Bakit ako tatabi?”“Ang tagal mo nang nakaupo rito. Wala ka bang hiya? Umalis ka na!”“Ako an
“I’M REALLY FINE, DAMION,” Czarina replied firmly. Napatitig si Damion kay Czarina, binabasa ang ekspresyon sa mukha nito. Ibinuka ni Damion ang kanyang bibig para magsalita ng umalingawngaw na sigaw mula sa sala ng yate.“Ahhh!” “Damion… Ma-Masakit ang t’yan ko!” Agad na nataranda si Damion at a
“THE LITTLE GRIEVANCES YOU’VE SUFFERED ARE NOTHING COMPARED TO CASSY.”Napailingon si Czarina sa kanya, namumugto ang mga matang nakatitig sa mga mata niya. Ilang saglit pa ay tumawa siya. Isang tawa puno ng sakit at kirot. Then, she murmured softly. “Bakit mo ginawa sa’kin ‘to?” If you don’t like
PERO HINDI PA TULUYANG nakakalayo si Cassidy nang marinig niya ang boses ni Czarina.“Tubig… Tubig…” nakapikit at mahinang usal ni Czarina.Agad na kumilos si Damion. Kinuha niya ang baso, pinuno ng tubig, at mabilis na lumapit.With a gentleness that felt too natural, inalalayan niya si Czarina paa
MATAPOS SABIHIN IYON NI DAMION, iniwan niyang mag-isa si Cassidy sa silid nito. Nang marinig ni Cassidy ang pagsara ng pintuan, hindi niya mapigilang maiyak. Napakuyom siya ng kamao na halos bumaon na sa palad niya ang matulis nitong kuko, pero wala siyang ibang nararamdaman kundi sakit sa puso.“W







