LOGINTahimik ang buong mansion nang makarating sila. Maging ang mga ilaw sa hardin ay nakapatay na maliban sa ilang garden lamps na nagbibigay ng mahinang liwanag sa paligid.Alas-onse na rin kasi ng gabi. Karaniwan, sa ganitong oras ay nasa kwarto na si Lorraine, nakahiga at kadalasan ay naghihilik na talaga siya. Pero minsan naman ay nagbabasa ng libro bago matulog.Ngunit ngayong gabi ay iba ang sitwasyon niya. Ang sarap ng gabi niya, ay este, ang ganda ng gabi niya.Pagkababa pa lang nila ng sasakyan ay agad niyang naramdaman ang pagod sa buong katawan. Hindi iyong masakit na pagod. Kundi iyong klase ng pagod na masarap sa pakiramdam. Masarap na pagod. Masarap na masarap.Napatingin siya sa malaking stuffed toy na nakaupo ngayon sa backseat ng sasakyan. At hindi niya napigilang mapangiti. Naiiling pa rin siya hanggang ngayon kapag naaalala kung paano halos makipag-away si Tyron sa game booth para lamang mapanalunan iyon.Nang makita niyang kinuha ni Tyron ang stuffed bear mula sa likur
“SonofabitcH!! Ang sarap! More honey.”Lorraine settled herself onto Tyron's lap, her arms instinctively finding their way around his shoulders. Tyron had honestly believed she wouldn't be able to handle this position. Yet here she was. The determination in her eyes never wavered as she slowly lowered herself onto him, drawing a sharp breath from his lips.For a moment, all he could do was stare. He hadn't expected her to take the initiative like this. The woman he had always seen as sweet and reserved continued to surprise him at every turn.When she finally lifted her gaze to meet him, their eyes locked. Instead of looking embarrassed or uncertain, Lorraine smiled at him. A genuine, beautiful smile.The sight struck him harder than anything else that had happened that night. Tyron found himself smiling back almost immediately.There was something about seeing her happy, seeing her look at him as though he was the only person in the world, that made his chest tighten.For a brief mom
“Kainin mo muna ako. Mamaya ka na magtanong.”Tyron's smile stretched from ear to ear. At that moment, only one thing occupied his mind was to satisfy the woman who had completely captured his heart. The woman who never hesitated to join him in his spontaneous adventures. The woman who had willingly accompanied him to the amusement park just so he could experience things he had never had the chance to try before.And now, that same woman stood right in front of him. Without any clothes on. Well, technically, he hadn't been the one to remove them. She had done it herself.A grin tugged at the corner of his lips as the realization sank in. It was unexpectedly adorable seeing this side of her. When she wanted something, she wasn't the type to sit back and wait. Instead, she found her own way of getting it.And tonight, her actions made it painfully clear exactly what she wanted.The sight of her standing there, looking both determined and vulnerable at the same time, made his heart pound
“Fuck, Tyron! Ang sarap niyan… Sige pa…”“Sa backseat tayo. Para makain kita…”Agad na sumilay ang ngiti sa labi ni Lorraine nang marinig niya iyon. Dali-dali siyang pumunta sa backseat at hinintay si Tyron na makalipat din. Iniwan na niya sa pwesto niya kanina ang blouse at bra na hinubad niya. Tanging pants na lang ang suot niya ngayon na parang mahuhubad na rin kapag nakalapit na si Tyron sa kaniya. Gusto niya yong idea nito na lumipat sila sa backseat kasi nasisikipan talaga siya sa pwesto nila kanina pero kahit gano’n ay mas naramdaman niya ang init dahil sobrang lapit ni Tyron sa kaniya.Ramdam niya ang lahat. Ramdam niya ang init ng katawan nito. Ramdam niya ang init ng hininga nito na dumadampi sa katawan niya. Ramdam niya init tuwing dumadampi sa leeg niya ang hininga nito.Ramdam niya ang lahat to the point na mas nag-iinit ang pakiramdam niya. Wala sa sariling hinawakan niya ang kaniyang dibdib at marahang nilaro ang kaniyang nipple at dumaloy ang nakakakiliti na kuryente
Pagod na ang katawang lupa ni Lorraine. Ngunit iyon iyong klaseng pagod na may kasamang saya. Sobrang saya ng puso niya at walang halos mapaglagyan ang saya niya.Iyong tipong kahit sumasakit na ang mga paa niya sa kakalakad, hindi niya pa rin mapigilang ngumiti kapag naaalala niys ang nangyari sa buong araw nila ni Tyron. Nakasandal siya ngayon sa passenger seat habang yakap-yakap ang malaking stuffed toy na napanalunan ni Tyron para sa kaniya.Ang laki talaga ng stuffed toy na to at halos matakpan na nito ang kalahati ng katawan niya. Sa tuwing titingnan niya iyon ay hindi niya mapigilang mapangiti.Hindi dahil sa stuffed toy kundi dahil sa paraan kung paano niya iyon nakuha. Dahil sa isang lalaking halos makipagdigmaan sa game booth para lamang maiuwi iyon para sa kaniya.“You love it huh?” tanong sa kaniya ni Tyron nang makaupo na ito sa driver seat at nakita siya na tinititigan ang laruan.Syempre, sino bang hindi magugustuhan kung pinaghirapan itong makuha diba?Sus, ang sabihin
Hindi alam ni Lorraine kung bakit tila mas kinakabahan siya kaysa kay Tyron, ang lakas ng kabog ng dibdib niya nang sinabi nitong kukunin nito ang stuffed toy. Napakagat na lang siya sa daliri niya. Putek! Hindi naman siya ang sasali sa laro pero bakit kinakabahan siya. Hindi rin siya ang gumagastos bakit parang siya pa ngayon ang namomroblema.At lalong hindi siya ang nakatayo ngayon sa harap ng game booth na parang may personal na laban sa malaking stuffed bear na nakasabit sa gitna. Pero heto siya, nakatayo sa gilid ni Tyron at mahigpit ang kapit sa strap ng maliit niyang purse at hindi maalis ang tingin sa lalaking kasalukuyang nakaharap sa laro.Kailangan niyang panoorin si Tyron at baka kapag natalo ito ay awayin nito ang nagbabantay sa game booth. Natawa na lang siya sa naisip niya.Natatakot ka ba talagang awayin ni Tyron ang nagbabantay o gusto mo lang masigurado na makuha nga ni Tyron? Tudyo ng utak niya. Sus! Palusot ka pa talaga, Lorraine. Mga rason mo talaga, expired na.
Tahimik ang buong mansion nang makarating sila.Halos alas-onse na ng gabi kaya pati ang lamig ay niyayakap na siya. Napabuntonghininga na lang siya habang hinahaplos niya ang kaniyang braso. Mabuti na lang talaga at na
Tahimik ang loob ng sasakyan habang tinatahak nila ang mga kalsada pauwi sa mansion.Sa labas ng tinted window ay sunod-sunod na dumaraan ang mga ilaw ng siyudad. Madilim na talaga sa labas at hindi rin alam ni Lorraine
"Salubungin mo na ang asawa mo.""Manang!"Namula si Lorraine hanggang tainga habang malakas na tumatawa si Manang Lynn. Pakiramdam niya ay lalo lamang siyang inaasar ng matandang babae. Ngunit bago pa siya makaisip ng maisasagot ay muli nilang narinig ang pagsara ng pinto ng sasakyan mula sa labas
Pagdating ni Lorraine sa Zaragoza Mansion ay agad niyang naramdaman ang pagod na naipon sa buong araw. Hindi naman naging mahirap ang mga klase niya. Sa katunayan, naging masaya pa nga ang araw niya, may kunting pang-iinis nga lang galing doon sa mga co-workers at ibang estudyante niya.Pero nakakap







