ANMELDEN“Fuck, Tyron! Ang sarap niyan… Sige pa…”“Sa backseat tayo. Para makain kita…”Agad na sumilay ang ngiti sa labi ni Lorraine nang marinig niya iyon. Dali-dali siyang pumunta sa backseat at hinintay si Tyron na makalipat din. Iniwan na niya sa pwesto niya kanina ang blouse at bra na hinubad niya. Tanging pants na lang ang suot niya ngayon na parang mahuhubad na rin kapag nakalapit na si Tyron sa kaniya. Gusto niya yong idea nito na lumipat sila sa backseat kasi nasisikipan talaga siya sa pwesto nila kanina pero kahit gano’n ay mas naramdaman niya ang init dahil sobrang lapit ni Tyron sa kaniya.Ramdam niya ang lahat. Ramdam niya ang init ng katawan nito. Ramdam niya ang init ng hininga nito na dumadampi sa katawan niya. Ramdam niya init tuwing dumadampi sa leeg niya ang hininga nito.Ramdam niya ang lahat to the point na mas nag-iinit ang pakiramdam niya. Wala sa sariling hinawakan niya ang kaniyang dibdib at marahang nilaro ang kaniyang nipple at dumaloy ang nakakakiliti na kuryente
Pagod na ang katawang lupa ni Lorraine. Ngunit iyon iyong klaseng pagod na may kasamang saya. Sobrang saya ng puso niya at walang halos mapaglagyan ang saya niya.Iyong tipong kahit sumasakit na ang mga paa niya sa kakalakad, hindi niya pa rin mapigilang ngumiti kapag naaalala niys ang nangyari sa buong araw nila ni Tyron. Nakasandal siya ngayon sa passenger seat habang yakap-yakap ang malaking stuffed toy na napanalunan ni Tyron para sa kaniya.Ang laki talaga ng stuffed toy na to at halos matakpan na nito ang kalahati ng katawan niya. Sa tuwing titingnan niya iyon ay hindi niya mapigilang mapangiti.Hindi dahil sa stuffed toy kundi dahil sa paraan kung paano niya iyon nakuha. Dahil sa isang lalaking halos makipagdigmaan sa game booth para lamang maiuwi iyon para sa kaniya.“You love it huh?” tanong sa kaniya ni Tyron nang makaupo na ito sa driver seat at nakita siya na tinititigan ang laruan.Syempre, sino bang hindi magugustuhan kung pinaghirapan itong makuha diba?Sus, ang sabihin
Hindi alam ni Lorraine kung bakit tila mas kinakabahan siya kaysa kay Tyron, ang lakas ng kabog ng dibdib niya nang sinabi nitong kukunin nito ang stuffed toy. Napakagat na lang siya sa daliri niya. Putek! Hindi naman siya ang sasali sa laro pero bakit kinakabahan siya. Hindi rin siya ang gumagastos bakit parang siya pa ngayon ang namomroblema.At lalong hindi siya ang nakatayo ngayon sa harap ng game booth na parang may personal na laban sa malaking stuffed bear na nakasabit sa gitna. Pero heto siya, nakatayo sa gilid ni Tyron at mahigpit ang kapit sa strap ng maliit niyang purse at hindi maalis ang tingin sa lalaking kasalukuyang nakaharap sa laro.Kailangan niyang panoorin si Tyron at baka kapag natalo ito ay awayin nito ang nagbabantay sa game booth. Natawa na lang siya sa naisip niya.Natatakot ka ba talagang awayin ni Tyron ang nagbabantay o gusto mo lang masigurado na makuha nga ni Tyron? Tudyo ng utak niya. Sus! Palusot ka pa talaga, Lorraine. Mga rason mo talaga, expired na.
Hindi na sana papansinin ni Lorraine ang game booth.Sa totoo lang, masaya na siya sa simpleng paglalakad nila ni Tyron sa loob ng amusement park. Pakiramdam niya nga ay sapat na ang buong araw na iyon para manatili sa alaala niya nang matagal. Kulang na lang ay gawan pa niya ng diary eh, dahil sobrang saya niya talaga. Halos wala na siyang paglagyan ng tuwa niya.Mula nang dumating sila ay para siyang batang muling nakawala sa paaralan pagkatapos ng mahabang linggo ng quizzes at exams. Tuwang-tuwa talaga ang puso niya na pati yata inner child niya ay na-heal ng date nilang to. Ang main point lang naman sana ng date na to is maranasan din ni Tyron ang ganitong experience pero pati siya ay naki-heal na rin ng inner child.Nakailang rides na sila ni Tyron at nakailang tawanan na rin pero parang hindi pa rin sila napapagod. Hindi na yata niya mararamdaman ang pagod kasi parang lamang ang saya at hilo niya ngayon. At kahit ngayon ay nararamdaman pa rin niya ang bahagyang panginginig ng ka
Hindi na maalala ni Lorraine kung kailan siya huling naging ganito kasaya. Siguro noong bata pa siya, noong wala pa siyang iniisip na trabaho. Noong hindi pa umiikot ang mundo niya sa lesson plans, quizzes, attendance sheets, at mga batang kailangang pagsabihan na huwag magtakbuhan sa hallway.Siguro noon.Ganito nga siguro yong tinatawag nilang adulthood. Yong parang puro trabaho na lang ang iniisip mo. Hindi nakakatuwa pero wala ka rin namang choice kundi magtrabaho kasi kailangan mo ng pera.Pero ngayon, sobrang saya niya. Hindi man lang niya naisip na teacher siya ngayon. Pwede naman sigurong magsaya muna siya diba? Break from work muna, parang ganon. Dahil sa mga sandaling ito, pakiramdam niya ay bumalik siya sa pagiging bata.At kasalanan iyon ni Tyron.Tinitigan niya ang salarin kung bakit siya nandito. Wala ring mapaglagyan ang tuwa nito ngayon. Kung gaano siya kasaya ay parang mas double ang tuwa na nararamdaman ni Tyron.Pagkababa nila mula sa carousel ay hindi pa rin nawawal
Hindi alam ni Lorraine kung bakit siya natatawa habang hinihila siya ni Tyron papunta sa pinakamalapit na clothing store sa loob ng amusement park. Siguro dahil sa sobrang excited nitong bumili sila ng pantalon o siguro naman dahil sa ekspresyon nito.Para kasi itong batang nakahanap ng bagong laruan at nakakatawa iyon para sa isang lalaking katulad ni Tyron. Kung may ibang makakakita rito ngayon, malamang hindi nila paniniwalaang ito ang parehong lalaking kinatatakutan ng mga empleyado sa kompanya nito.Ang lalaking walang ngiti sa mga business magazines. Ang lalaking laging seryoso. Dahil sa mga sandaling ito ay parang ibang tao ang kasama niya. Sobrang gaan nito kasama, sobrang saya niya at alam mo yong walang halong pagkukunwari talaga.Napatingin siya sa kamay nilang magkahawak at agad niyang iniwas ang tingin dito. Hanggang ngayon pa rin talaga ay hindi pa rin siya sanay. Hindi pa rin siya sanay sa katotohanang si Tyron mismo ang kusang humahawak sa kaniya.Parang natural lamang
Isang marahang halik sa noo ang unang gumising kay Lorraine.Napakunot siya ng noo habang unti-unting bumabalik ang kaniyang kamalayan. Pakiramdam niya ay napakasarap ng tulog niya. Para bang matagal na panahon na rin s
Pagdating ni Lorraine sa Zaragoza Mansion ay agad niyang naramdaman ang pagod na naipon sa buong araw. Hindi naman naging mahirap ang mga klase niya. Sa katunayan, naging masaya pa nga ang araw niya, may kunting pang-iinis nga lang galing doon sa mga co-workers at ibang estudyante niya.Pero nakakap
Pagkatapos ng huli niyang klase para sa umagang iyon ay saka lamang nakahinga nang maluwag si Lorraine.Marahan niyang isinara ang attendance sheet na hawak at inilapag iyon sa ibabaw ng mesa. Mabuti na lang talaga at nakaya niyang harapin ang mala Boy Abunda na tanungan sa kaniya kanina. Nabawasan
Pagbukas ni Lorraine ng pinto palabas ng faculty building ay agad siyang sinalubong ng malamig na hangin ng umaga. Saglit siyang napatigil. Maliwanag na ang paligid.Ang sikat ng araw ay tumatagos sa pagitan ng mga sanga ng malalaking puno sa loob ng campus. Sa damuhan ay makikita ang mga batang nag







