บทที่ 90

Latest chapter

• Trust Issue ฝาก (รัก) ไว้ให้เพื่อนพี่   บทที่ 92

  "ตื่นแล้วก็หันมาคุยกันหน่อยสิอิน..." วีรวิชญ์แกล้งดึงผ้าห่มออกไปให้พ้นทาง โน้มใบหน้าลงมาใกล้จนปลายจมูกชนกัน "เมื่อคืนใครกันนะที่ร้องบอกว่า 'เอาอินแรงๆ เลยค่ะพี่วี' หืม?"อินทิราเบิกตากว้าง หน้าแดงก่ำไปจนถึงใบหู ความเขินอายตีตื้นขึ้นมาจนแทบอยากจะแทรกแผ่นดินหนี เธอทำเรื่องน่าอายแบบนั้นลงไปได้อย่างไร หญิงสาวยกมือขึ้นผลักแผงอกกว้างของคนขี้แกล้งเต็มแรง แต่ร่างหนากลับไม่ขยับเขยื้อน ซ้ำยังหัวเราะในลำคอด้วยความชอบใจ"พี่วีหยุดพูดเดี๋ยวนี้นะคะ! อินเมาต่างหาก อินไม่รู้เรื่องอะไรทั้งนั้น" อินทิราเถียงเสียงอู้อี้ พยายามจะดึงผ้าห่มกลับมาคลุมโปงอีกรอบ แต่วีรวิชญ

• Trust Issue ฝาก (รัก) ไว้ให้เพื่อนพี่   บทที่ 91

  เทมส์เดินอ้อมไปเปิดลิ้นชักหัวเตียง เขาหยิบขวดเจลหล่อลื่นสูตรเย็นที่เพิ่งซื้อมาใหม่เมื่อวานออกมา ชายหนุ่มส่งขวดนั้นให้วีรวิชญ์ที่กำลังคลอเคลียอยู่ด้านหลัง"มึงลองของใหม่หน่อยไหมอิน" วีรวิชญ์รับขวดเจลมาถือไว้ รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นบนใบหน้า เขาจัดการบีบเจลเนื้อใสที่ให้ความรู้สึกเย็นวาบลงบนฝ่ามือ ก่อนจะชโลมมันลงบนแกนกายลำใหญ่ที่แข็งขึงเต็มพิกัดของตัวเอง"พี่วี... จะทำอะไรคะ" อินทิราเหลียวหลังกลับไปมอง สัมผัสความเย็นที่เสียดสีอยู่ใกล้กับช่องทางรักทำให้เธอสั่นสะท้าน"ทำให้มึงครางชื่อกูทั้งคืนไง"สิ้นคำพูด วีรวิชญ์ก็จับสะโพกกลมกลึงของอินทิราให้ยกขึ้นเล็กน้อย จ่อส่วนหัวของแกนกายที่ชโลมไปด้วยเจลสูตรเย็นเข้าที่ปากทางรัก ก่อนจะกระแทกกระทั้นส่วนลึกเข้าไปในคราวเดียว"อ๊า! พี่วี... มันเย็น... แต่อินเสียว" อินทิราหวีดร้องสุดเสียง ร่างกายกระตุกเกร็ง ความแตกต่างระหว่างความเย็นเยียบของเจลและความร้อนระอุภายในช่องทางรักสร้างความรู้สึกแปลกใหม่ที่รุนแรงจนเธอแทบคลั่ง ช่องทางคับแคบตอดรัดแกนกายของเขาถี่รัววีรวิชญ์คำรามในลำคอ เริ่มขยับสะโพกสอบซอยถี่และดุดันตามสไต

• Trust Issue ฝาก (รัก) ไว้ให้เพื่อนพี่   บทที่ 90

  "พี่วีคะ... อินเมื่อยขาแล้ว" อินทิราไม่สนใจเสียงแซวของไทม์ เธอซบหน้าลงกับต้นแขนล่ำของวีรวิชญ์ ออกแรงดึงเสื้อเชิ้ตของเขาเบาๆ ด้วยท่าทีออดอ้อน "พาอินกลับบ้านหน่อยสิคะ... นะ""เมาแล้วขี้อ้อนฉิบหาย"วีรวิชญ์สบถในลำคอด้วยความมันเขี้ยว นัยน์ตาดุดันอ่อนแสงลงเมื่อมองใบหน้าแดงระเรื่อของหญิงสาวที่กำลังซุกไซ้ต้นแขนเขาไม่ยอมปล่อย ชายหนุ่มร่างหนาไม่รอให้เธอต้องบ่นปวดขาซ้ำสอง เขาสอดท่อนแขนแกร่งเข้าใต้ข้อพับเข่าและแผ่นหลังบาง ช้อนร่างเล็กที่ไร้เรี่ยวแรงขึ้นมาอุ้มไว้ในวงแขนอย่

• Trust Issue ฝาก (รัก) ไว้ให้เพื่อนพี่   บทที่ 89

  เสียงเพลงจังหวะสนุกสนานต้อนรับการมาเยือนของพวกเขา บรรยากาศภายในโซนจัดงานเลี้ยงรุ่นเต็มไปด้วยกลุ่มคนในวัยยี่สิบปลายๆ ที่กำลังยืนจับกลุ่มพูดคุยและดื่มสังสรรค์ ทันทีที่แก๊งของเทมส์ก้าวเข้ามาในบริเวณงาน เสียงพูดคุยรอบข้างก็ค่อยๆ เบาลง สายตาหลายสิบคู่หันมาจับจ้องที่พวกเขาทั้งสี่คนเป็นจุดเดียวเพื่อนร่วมรุ่นทุกคนรู้จักเทมส์ ไทม์ และวีรวิชญ์เป็นอย่างดี พวกเขาคือกลุ่มชายหนุ่มที่โดดเด่นและมีฐานะทางสังคมเป็นที่ยอมรับ และหลายคนก็คุ้นหน้าคุ้นตาผู้หญิงที่เดินควงแขนพวกเขาเข้ามาด้วยเช่นกัน"เฮ้ย นั่นมันน้องอิน น้องสาวไอ้กฤตไม่ใช่เหรอวะ" ผู้ชายคนหนึ่งในกลุ่มเพื่อนตะโกนขึ้นมาด้วยความประหลาดใจ "ทำไมถึงมาเดินควงแขนไอ้เทมส์กับไอ้ไทม์ได้วะเนี่ย แล้วทำไมไอ้วีต้องเดินคุมหลังขนาดนั้นด้วย"เสียงซุบซิบเริ่มดังระงมไปทั่วบริเวณ กลุ่มผู้หญิงหลายคนที่เคยหมายปองชายหนุ่มทั้งสามคนต่างส่งสายตาไม่พอใจและตั้งคำถาม อินทิราเริ่มรู้สึกประหม่า มือบางที่คล้องแขนเทมส์อยู่เผลอบีบแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัวเทมส์รับรู้ถึงความสั่นไหวของคนข้างกาย เขายกมืออีกข้างขึ้นมาตบลงบนหลังมือของเธอเบาๆ เพื่อส่งผ่านความ

• Trust Issue ฝาก (รัก) ไว้ให้เพื่อนพี่   บทที่ 88

  "รับทราบครับ... อยู่บ้านก็ล็อกประตูให้ดีนะ มีอะไรก็โทรหาพี่ได้ตลอด"ไทม์และวีรวิชญ์ที่เดินตามมายืนมองอยู่ด้านหลังพ่นลมหายใจออกทางจมูกพร้อมกัน"มึงจะสวีตอะไรนักหนาวะไอ้เทมส์ รีบๆ ไปทำงานได้แล้ว" วีรวิชญ์เร่งเร้าเทมส์ปรายตามองเพื่อนทั้งสองคนก่อนจะหมุนตัวเปิดประตู แต่ในจังหวะที่บานประตูเปิดออก เขาก็สังเกตเห็นซองจดหมายสีขาวหนาเตอะสอดอยู่ใต้ช่องประตู ชายหนุ่มก้มลงหยิบมันขึ้นมา พลิกดูชื่อผู้รับที่จ่าหน้าซอง

• Trust Issue ฝาก (รัก) ไว้ให้เพื่อนพี่   บทที่ 87

  ในขณะที่หญิงสาวกำลังง่วนอยู่กับการกลับด้านไส้กรอกในกระทะ ความรู้สึกถึงไอร้อนที่แผ่ซ่านเข้ามาใกล้จากด้านหลังก็ทำให้เธอชะงัก ท่อนแขนแกร่งที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อและรอยสักสอดเข้ามาโอบรัดรอบเอวคอด ร่างสูงหนาของวีรวิชญ์แนบชิดเข้ากับแผ่นหลังบาง ชายหนุ่มวางคางเกยลงบนลาดไหล่ของเธอ ลมหายใจอุ่นๆ ที่เจือกลิ่นยาสีฟันอ่อนๆ เป่ารดซอกคอ"ตื่นเช้าจังวะอิน ทำไมไม่นอนต่ออีกหน่อย" วีรวิชญ์งึมงำถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและแหบพร่าตามประสาคนเพิ่งตื่นนอน เขาหลับตาลงซึมซับความหอมจากผิวเนื้อเนียน ไม่ยอมปล่อยมือจากเอวบาง"ถ้าอินตื่นสาย พี่วีก็บ่นหิวอีกน่ะสิคะ" อินทิราตอบกลั้วเสียงหัวเราะ เอียงคอหลบปลายจมูกของเขาเล็กน้อย