LOGINKakaibang sarap ang nararamdaman ko nang ipasok niya ang kahabaan niya sa akin. Hindi pa nga ako nakaka-recover mula sa kaninang pagsabog ay pinapaligaya na naman niya ako ngayon gamit ang pagkalalaki niya.
Nakatukod ang kamay ko sa malamig na tiles ng banyo habang binabayo niya ako mula sa aking likuran. "Fuck!" Mas lalo akong nag init sa ungol niyang 'yon. Lalo pa't nakayakap siya sa akin at rinig ko ang mga halinghing at bawat hininga niya sa aking tainga. "Ohhh, Spike!" "Serra . . ." "Ah! Ah! Fuck, ahh!" Halos wala ng ibang lumalabas sa aming mga bibig kung 'di ungol na lang. Pabilis nang pabilis ang bawat pagbayo niya sa akin. Padiin nang padiin na parang mabubulwak ako sa kinatatayuan. "Oh god!" aniya nang tuluyang kong naramdaman ang pagsabog niya. Ramdam ko pa ang bawat pintig ng kanyang pagkalalaki sa loob ko. Kinagat ko ang labi ko't nilingon ko siya. "Kaya mo pa ba?" may pilyong ngiti na naglalaro sa aking labi. "Yeah. There's so much energy left. I can still fuck you overnight." Mas lalong lumawak ang pagkakangisi ko. Ako na mismo ang lumayo upang matanggal ang pagkalalaki niya mula sa akin. Pagkatapos ay dinungaw ko 'yon at nakitang tigas na tigas pa ito at mukha ngang fully energized pa. Tinapos ko ang pagligo't nauna na akong lumabas ng banyo. Nakatapis lang ng tuwalya't naupo ako sa kama habang hinihintay na matapos si Spike. At nang lumabas siya'y tumayo ako't tinanggal ang tuwalyang nakabalot sa aking katawan. "Are you serious?" natatawang tanong niya't naupo sa dulo ng kama. Tumango ako at lumuhod sa kanyang harapan. Tinanggal ko ang tuwalyang nakabalot sa kanya. "What are you trying— damn woman! I didn't ask you to do this. Fuck!" Napapaliyad siya habang isinusubo ko ang pagkalalaki niya. Taas baba at isinasagad ko 'yon hanggang sa maabot ng dulo niyon ang lalamunan ko't mabilaukan ako. "Serra . . . Ahh!" My favorite part of sex aside from the climax is when my partner moans my name. It turns me on. Tumayo ako at tinalikuran siya. Saka ako naupo sa kandungan niya't pinaghiwalay ang mga binti ko. Inayos ko ang pagkakatayo ng pagkalalaki niya't ipinasok ko sa pagkababae ko. Napapikit ako't napatingala, kagat kagat ang labi habang taas baba ang galaw ko. Mabilis, pagkatapos ay dadahan-dahanin saka ko isasagad. Sa likuran ko'y rinig ko na ang mga mura't ungol ni Spike na iisipin kong nababaliw na siya. "Damn! What are you doing, Serra!" "Ubusan na ng katas 'to, Spike." *** "You think we made it?" "I hope," tugon ko bago uminom sa cranberry juice na nasa baso. "Gusto ko nang mabuntis para matapos na 'to agad. Para matuloy ko na 'yong mga plano ko." "Plano? Like?" "Planong pagbalik sa Las Vegas? Haler! Paano naman ang trabaho ko doon! Ilang weeks na akong nawawala. Ang paalam ko lang naman ay isang linggo lang dahil nga sa nangyari kay daddy. I'm afraid I might lose my career for this." "You already lost it, Serra. You'll have your farewell party the night before the wedding. Darating ang mga kaibigan mo from Las Vegas." "What?" Nabitawan ko ang mga kubyertos na hawak ko. Parang nawalan din ako bigla ng ganang tapusin ang dinner ko. "Farewell party? At darating ang mga kaibigan ko? Wait, Spike. Hindi ba parang nakikialam ka na sa buhay ko? Wala akong kaalam-alam sa mga plano mo!" "You're pregnant remember? Kaya paano ka mag mo-model kung buntis ka?" "Fuck!" pagmumura ko habang nakatitig sa kanya. Sirang-sira na talaga ang buhay ko. "Paano ang buhay ko after ng lahat ng ito, Spike? Do you think makakabalik pa ako sa dati kong buhay? Sa pagmomodelo?" "That is why ibabalik ko ang architectural firm niyo sa 'yo 'di ba? Nasa kontrata 'yon, Serra." "And what am I going to do with that fucking losing company?" "Kaya nga binubuhay ko ngayon. You can also work there habang hindi pa malaki ang tiyan mo. Appearance lang para magtiwala ulit sa 'yo ang mga tao. I am working on your future also, Serra. So if you think that I am ruthless at hahayaan kitang maging dukha pagkatapos ng lahat ng 'to, stop it! You're the mother of my child. And I can't let you in the mud." "Hindi. Pa. Ako. Buntis." "Ugh!" he groaned, naubusan bigla ng pasensya sa akin. Isang subo pa at tumayo na ako. Tapos na ako sa dinner ko kahit na may natitira pang kanin at ulam sa plato ko. "You done?" tanong niya nang nakita ang pagtayo ko. "Tingin mo?" "Hindi ka pa rin ba natututo? May natitira pang pagkain sa plato mo." "So?" "Maraming namamatay sa gutom, Serra. Hindi lahat katulad mong may pribelihiyong makakain ng ganyan." "My heart and sympathy goes to those people, Spike. Pero wala na ako sa mood na kumain pa. You ruined my appetite." Nagtaas siya ng dalawang kilay. "Anong ginawa ko para masira ang gana mo, Serra?" "Ikaw na lang ang kumain n'yan kung gusto mo," sabi ko at iniwan na siya doon. Nagtungo ako sa kwarto at agad na nagtalukbong ng kumot. How did he invite my friends? Paano siya nagkaroon ng contact sa kanila? Is he talking about Miles? What about my boyfriends? Miller? Sam? Steven? What about the other guys? Oh my goodness! And did he tell them about the wedding? Inalis ko ang kumot at napatayo ako ng ma-realize ang mga nangyayari. "Aattend sila sa wedding ko? Oh no! Isa lang ang ibig sabihin nito. Iyong buhay ko sa Las Vegas . . . He ruined it. At hindi ko na 'yon mababalikan! Damn you, Spike!" sabay bato ko ng unan sa pintuan. Eksakto namang bumukas 'yon at pumasok siya. Edi tumama sa kanya. "What the fuck, Serra?!" galit na bulyaw niya pero hindi ko siya pinansin. Ni hindi ako natakot sa sigaw niyang 'yon. Naiinis ako at mas doon ako nakatuon. "Hindi ako against sa kasal, sa pakikipagsex sa 'yo at sa pagbuo ng bata. I am not against it and everything you planned kasi nga 'di ba? Pambayad utang ako. Pero kailangan bang pumasok ka sa buhay ko at makialam? I have a life after this, Spike. Hin-hindi ko talaga maintindihan kung bakit mo kailangang makialam sa buhay ko na nasa Las Vegas. Modeling is my only way to survive. Wala akong alam sa architectural firm ni daddy. Wala akong alam do'n. Yes, I studied interior designing but I only have a little bit of knowledge about it. Paano ako mabubuhay after mo akong hiwalayan? Now that everyone back in Las Vegas knew about us and the wedding. At kung sinabi mo mang buntis ako. Siguradong wala nang tatanggap sa akin kung sakali mang babalik ako doon. Maliliit ang tingin nila sa mga babaeng nagkaanak na at nagawa pang mag modelo. Imposibleng makabalik pa ako. Kaya paano ang buhay ko pagkatapos nito, Spike? Paano ako pagkatapos kung ibigay sa 'yo ang anak mo?" Agad ko siyang tinalikuran. Sunod-sunod ang pagpatak ng mga luha ko. Hiningal ako sa haba ng mga sinabi ko pero kahit isang salita man lang ay wala akong narinig mula kay Spike. Nang humiga ako at pumikit ay siya namang pagpatay ng ilaw at ang pagsarado ng pintuan. Lumabas siya ng kwarto ko nang hindi man lang sinasagot ang kahit isa sa mga hinanakit ko. O kahit sorry man lang sana. Pero wala. Masama ang loob ko at wala siyang pakialam. Napakatigas ng puso niya. Hindi siya marunong maawa. Oo nga naman at ba't siya maaawa sa akin? E kahit nga pamilya niya ay kaya niyang lokohin para sa pera. Hindi nga siya naawa sa pamilya niya, sa akin pa kaya?SPIKE GUILLERMO's POINT OF VIEWI watched her every move. I watched her when she first held our sons. I watched her when she first cries out of joy. At no'ng araw na 'yon... Nakita ko kung paanong bumalik ang tunay na ngiti sa mga mata't labi ng babaeng pinakamamahal ko.Parang sa isang iglap nabuhay din ako. Binuhay kaming pareho ni Serra ng mga anak namin.Hindi ako agad bumalik ng Pilipinas. I remained in Las Vegas at makailang beses na nagpabalik-balik sa bahay ni Serra upang silipin kung kailan siya lalabas. Ganyan nga siguro kapag bagong panganak. Lagi lang nasa loob ng bahay. I wonder what she's doing inside her house. I wonder if she's taking good care of herself."Bakit hindi ka na lang magpakita? Humingi ka na lang ng tawad. Hindi 'yong nandito ka lang sa labas at naghihintay kung kailan mo siya makikita. Isa pa, ngayon ka mas kailangan ni Serra. Tatlong bata ang inaalagaan niya. Hindi pa nakakabawi ang katawan niya mula sa panganganak.""Can you do it for me?""Bro, ako ba
SPIKE GUILLERMO's POINT OF VIEW"Please, Spike. I am begging you. Kunin mo ang anak ko kapalit ng malaking utang ko sa 'yo. Hindi ko na 'yon kayang bayaran. Hindi ko na alam kung saan pa ako kukuha ng pera pambayad. Lahat ng mayroon ako nasa iyo na.""Aanhin ko ang anak mo?""Hindi ba ay naghahanap ka ng mapapangasawa? Hindi ba nga ay hindi mo makukuha ang lahat ng kayamanang ito kung wala kang maipapakitang tagapagmana mo at magtutuloy ng legacy ng pamilyang Guillermo?""I already have someone in mind. Hindi ko kailangan ang anak mo. Bayad mo ang kailangan ko, Mr. Madrigal."Nagmadali siya sa pagkuha ng pitaka niya na nasa kanyang bulsa. Nanginginig pa nga ang kanyang mga kamay habang binubuksan ito."Tingnan mo 'to." Itinaas niya sa aking harapan ang litrato ng sinasabi niyang anak niya. "Isang modelo ang anak ko sa Las Vegas. Hindi mo siya kayang itapon na lang basta, Mr. Guillermo. Sa sobrang ganda ng anak ko ay marami kang magiging kaagaw sa kanya. Kaya ito na at binibigyan na ki
Habang nasa lamesa ay hindi ko maiwasang panoorin si Lois at Spike na magkatabi sa gilid ko. Nilalagyan ni Spike ng mga pagkain ang pinggan ni Lois, pagkaing mga itinuturo nito na gustong nitong kainin."Ito pa?" ani Spike na agad tinanguan ni Lois."Tama na 'yan baka hindi na niya maubos," pigil ko kay Spike pero nginitian niya lang ako."Huwag kang mag alala, Serra. Kayang ubusin 'yan ng anak ko."Pilit akong ngumiti. Alam ko kung anong kayang ubusin ng anak ko kasi ako ang kasama nito. Ako ang nagpapakain sa kanya kaya alam ko kung ano lang ang kaya niyang ubusin."Ako ang kasama niya lagi sa bahay, Spike. Hindi siya mahilig sa kanin."Kumunot ang noo ni Spike at tuluyan na itong nag angat ng tingin sa akin. Umayos na rin siya ng upo."Lagi naman niyang nauubos ang mga dala kong pagkain. Hindi ba siya kumakain sa bahay niyo?""It's because I'm still full from what you brought kaya hindi na ako nag h-heavy meal sa bahay pag uwi ko," singit ni Lois."And you never told your mom?" Spi
"What? What did you just say?"Agad kong narinig ang sabay na halakhak ni Spike at Lois. What is happening? Bakit parang pinagkakaisahan ako ng dalawa?"What are you trying to say?""Surprise, mom!"Kunot noo kong nilingon si Lois sa back seat. Wala akong ideya na may communication siya kay Spike! And wait... Sasakyan? Para sa isang sampung taong gulang na bata? Seryoso?!"Are you guys kidding me? Bakit mo naman reregaluhan ng sasakyan ang anak ko? E, sampung taong gulang pa lang 'yan, Spike! Anong alam niyan sa sasakyan?""He said you needed a car! Hindi mo raw siya maigala ng maayos kapag umuuwi kayo dito sa Pilipinas kasi wala kayong sasakyan na magagamit. I told him you can use mine, but he said ayaw mong manghiram sa akin kaya I suggest na reregaluhan ko na lang siya ng sarili niyang sasakyan. Kasi sigurado rin naman akong kapag binigyan kita ay hindi mo naman tatanggapin 'di ba? Pero itong regalo ko sa ANAK NATIN hindi mo pwedeng tanggihan kasi hindi naman ito sa 'yo."Napaawang
Pagkarating na pagkarating namin ng Pilipinas ay agad kaming dumiretso ni Lois sa sementeryo para bisitahin ang mga kapatid niya. Ang sabi ko nga ay umuwi na muna kami sa bahay upang ilagay ang mga gamit namin pero nagpumilit siyang bumisita na muna kami.Pagkarating ng sementeryo ay naabutan naming marami pa rin ang nakalagay na bulaklak sa libingan nila. Dati pa man, sa tuwing bumibisita kami ni Lois dito ay marami na talaga kaming naaabutan na mga bulaklak dito. At first, ay ipinagtataka namin 'yon. But then I remember na oo nga pala at nandito sa Pilipinas si Spike. Alam din niya kung saan nakalibing ang mga bata dahil siya naman ang naglibing ng mga ito. Sa tabi pa nga ay nandirito ang lola at daddy niya.I already expected it pero hindi ko akalaing magpapang-abot kami dito ngayon.Maayos naman kaming dalawa. Hindi man kami nagkabalikan pero maayos kaming naghiwalay five years ago bago kami bumalik ni Lois sa Las Vegas."Hey..." aniya."Hey..." tugon ko rin pabalik. Hindi ko alam
I was true to myself when I said na kapag nahuli na si Mama Rosella ay aalis na rin kami kaagad ni Lois. Unlike the last time, hindi na mabigat ang loob ko sa pag alis ko, unlike last time, umalis ako to heal at hindi lang dahil may tinatakasan ako. Hindi tulad sa dati, ngayon ay umalis ako para sa sarili ko naman.Lois and I started a new life. Mahirap man dahil kami na lang dalawa ay kinakaya naming pareho. I continued my business, I focused on it and Lois. As time goes by, unti-unti kaming nakabangon. Pero alam naming pareho na kahit saan man kami dalhin ng kapalaran namin ay mananatiling nasa mga puso namin sina Lennox at Levi."Congratulations, Serra!"Nakangiti si Miller habang bitbit ang isang bouquet nang lumapit siya sa akin. Inabot niya sa akin iyon na agad ko namang tinanggap."Good thing nakahabol ka. Patapos na 'yong party," biro ko pa sa kanya matapos ko siyang ibeso."I'm sorry, my job won't let me out early.""Your job? Or si Lovelaine?""Serra!" may pagbabanta sa bose







