LOGIN"Serra, I missed you so much!"
Isang mahigpit na yakap ang isinalubong sa akin ni Miles pagkapasok na pagkapasok namin ni Spike sa hotel room na paggaganapan ng farewell party ko raw. Marami ang nandito at hindi ko inaasahang pati nga mga boyfriends ko nandito. Jusko, Spike Guillermo! "Serra!" Lumapit si Miller at akma pa sanang yayakap sa akin pero nang napansin si Spike sa likuran ko ay ibinaba niya ang mga braso niya. "Hi, Serra!" Lumapit din sa akin si Celestine— My favorite rival. Nakipagbeso siya sa akin na akala mo bestfriends kami. Hindi ko alam kung bakit pati itong malditang 'to ay dinala ni Spike dito. "Congratulations for being engaged and on your baby," sabay tingin nito sa tiyan ko. Nahugot ko ang sarili kong hininga at naging pilit ang ngiti ko. "Bakit ka nandito?" diretsahan kong tanong bago nilingon si Spike sa aking likuran. "Why did you invite her?" Pinagtaasan lamang ako ng kilay ni Spike. Parang tangang hindi alam kung anong pinupunto ko. "Serra, congratulations," lumapit sa akin si Sam at hindi pa nga nagsisimula ang party ay medyo lasing na siya. "I didn't know you're cheating on me. Thought you just like our relationship to be private, so I kept my mouth shut only to found out that you're marrying another man?" Hinawakan niya ako sa aking braso na siyang ikinagulat ko. "Wait, what? I am her boyfriend, Sam!" singit ni Steven at kunot noong lumapit sa amin. Hinawakan niya sa balikat si Sam at hinihila palayo sa akin. Napapalunok ako habang nakatingin sa kanila. "You're Serra's boyfriends too?" singit din ni Hank— isa sa mga kasamahan kong model. "Oh! So she's everyones girlfriend!" si Emman na boyfriend ko rin. "This is why I'm here, Serra. To watch you in hell," sabay halakhak ni Celestine na agad namang sinabayan ni Miles. Wait, are they friends? Am I betrayed? "Lahat ba ng lalaki dito boyfriend mo? Lahat ba sila labas pasok sa 'yo? Wait . . . Are you a professional slut? I can't believe I am marrying you," si Spike na ngayo'y hinablot ako sa braso at ipinaharap sa kanya. Umiling ako. "No . . . No . . . This can't be happening." "It's already happening, Serra. Alam na ng lahat kung gaano ka kakati!" Miles giggled at pumalakpak pa, aliw na aliw sa mga nangyayari. Agaran at sunod-sunod ang naging pagtulo ng aking mga luha. She betrayed me. Akala ko totoo ko siyang kaibigan! So all this time she's friends with Celestine? E siya itong nangunguna pa sa pang ba-backstab dito, tapos ngayon ganito? "Slut!" pasiring ni Celestine. Napatitig ako kay Spike. Titig na titig siya sa akin at bakas ang pagkadismaya at pandidiri sa kanyang mga mata. Muli akong umiling. Kahit na tingin lang 'yon at hindi siya nagsasalita ay nasasaktan pa rin ako. "Walang kasal na mangyayari. I don't wanna marry a dirty woman like you," huling sabi niya bago ako tinalikuran at umalis sa loob ng hotel room. Rinig ko ang halakhakan nina Celestine at Miles sa aking likuran at ang pag aaway ng mga boyfriends ko. "SPIKE, NOOOO!" Napabalikwas ako ng bangon. Habol habol ko ang aking hininga na para bang kagagaling ko lang sa ilang oras na takbuhan. Napahawak ako sa pisngi ko at naramdamang basang-basa 'yon, marahil kanina pa akong umiiyak. "Anong klaseng panaginip 'yon?" "Serra, are you okay?" Nagmamadali sa paglapit sa akin si Spike. Napatingin ako sa kanya at hindi tulad sa panaginip ko ay purong pag aalala ang nakikita ko sa kanyang mga mata. "I . . . I'm okay," tango ko kasabay ng pag alis ko sa aking mga luha. "You sure? You're crying. Napanaginipan mo ba ang daddy mo?" Napatitig ako sa kanya. Tama ba itong nakikita ko? Is he really worried about me? Nag iwas ako ng tingin sa kanya. "I'm okay. A-anong oras na ba?" sabay tingin ko sa wall clock at nakitang alas siyete na ng umaga. Kaya pala suot-suot na niya ang long sleeve niya na tinupi niya hanggang siko. "Maligo ka na. Sasama ka ngayon sa akin sa trabaho. I'll introduce you to everyone." "Do you know about my sexcapades right?" Hindi ko alam kung bakit ko naitanong 'yon. Bothered ba ako sa panaginip ko? Damn! Hindi siya agad nakasagot at pinanatili lang ang mga mata sa akin. "Of course." "So you knew that—" "I know everything about that, Serra. Just go and take a bath. I already prepared our breakfast." Naiwan ako sa kwarto na nakatulala. Pilit na iniintindi ang laman ng panaginip ko. Bakit parang may feelings ako kay Spike sa panaginip ko na 'yon? And I was hurt when he declared that the marriage is off because he don't want us to get married. Ayaw niya sa babaeng katulad ko na maraming lalaki. And what's wrong with girls being fuckgirls? Mali sa babae pero sa lalaki, hindi? Boys can be fuckboys and girls can't? Why? Bakit ganun? Bakit mababa na ang tingin ng mga tao sa babaeng maraming lalaki? And why men being praised for bedding a hundreds of women? Asan ang hustisya doon? If boys can be dirty, bakit kami hindi? "Oh god! Kung saan saan na napupunta ang mga iniisip ko! So what if he can't marry someone like me? Edi mabuti nga 'yon, 'di ba? Para hindi na matuloy ang kasal!" Bumangon na lamang ako at nagdiretso na sa banyo upang maligo at upang maianod ang lahat ng mga pumapasok sa utak ko. I want to clear my mind. *** SPIKE GUILLERMO I heard her call my name, but I acted as if I didn't hear it and asked about her father instead. She asked me about her sexcapades. Her, sleeping with different boys back in Las Vegas. I answered her honestly. At nakita ko kung paano siyang nanliit pagkatapos kong sabihing alam ko ang tungkol doon. It doesn't matter to me. It doesn't matter if she played dirty back then. I am not inlove with her. So it doesn't matter. I can accept her because I don't love her.SPIKE GUILLERMO's POINT OF VIEWI watched her every move. I watched her when she first held our sons. I watched her when she first cries out of joy. At no'ng araw na 'yon... Nakita ko kung paanong bumalik ang tunay na ngiti sa mga mata't labi ng babaeng pinakamamahal ko.Parang sa isang iglap nabuhay din ako. Binuhay kaming pareho ni Serra ng mga anak namin.Hindi ako agad bumalik ng Pilipinas. I remained in Las Vegas at makailang beses na nagpabalik-balik sa bahay ni Serra upang silipin kung kailan siya lalabas. Ganyan nga siguro kapag bagong panganak. Lagi lang nasa loob ng bahay. I wonder what she's doing inside her house. I wonder if she's taking good care of herself."Bakit hindi ka na lang magpakita? Humingi ka na lang ng tawad. Hindi 'yong nandito ka lang sa labas at naghihintay kung kailan mo siya makikita. Isa pa, ngayon ka mas kailangan ni Serra. Tatlong bata ang inaalagaan niya. Hindi pa nakakabawi ang katawan niya mula sa panganganak.""Can you do it for me?""Bro, ako ba
SPIKE GUILLERMO's POINT OF VIEW"Please, Spike. I am begging you. Kunin mo ang anak ko kapalit ng malaking utang ko sa 'yo. Hindi ko na 'yon kayang bayaran. Hindi ko na alam kung saan pa ako kukuha ng pera pambayad. Lahat ng mayroon ako nasa iyo na.""Aanhin ko ang anak mo?""Hindi ba ay naghahanap ka ng mapapangasawa? Hindi ba nga ay hindi mo makukuha ang lahat ng kayamanang ito kung wala kang maipapakitang tagapagmana mo at magtutuloy ng legacy ng pamilyang Guillermo?""I already have someone in mind. Hindi ko kailangan ang anak mo. Bayad mo ang kailangan ko, Mr. Madrigal."Nagmadali siya sa pagkuha ng pitaka niya na nasa kanyang bulsa. Nanginginig pa nga ang kanyang mga kamay habang binubuksan ito."Tingnan mo 'to." Itinaas niya sa aking harapan ang litrato ng sinasabi niyang anak niya. "Isang modelo ang anak ko sa Las Vegas. Hindi mo siya kayang itapon na lang basta, Mr. Guillermo. Sa sobrang ganda ng anak ko ay marami kang magiging kaagaw sa kanya. Kaya ito na at binibigyan na ki
Habang nasa lamesa ay hindi ko maiwasang panoorin si Lois at Spike na magkatabi sa gilid ko. Nilalagyan ni Spike ng mga pagkain ang pinggan ni Lois, pagkaing mga itinuturo nito na gustong nitong kainin."Ito pa?" ani Spike na agad tinanguan ni Lois."Tama na 'yan baka hindi na niya maubos," pigil ko kay Spike pero nginitian niya lang ako."Huwag kang mag alala, Serra. Kayang ubusin 'yan ng anak ko."Pilit akong ngumiti. Alam ko kung anong kayang ubusin ng anak ko kasi ako ang kasama nito. Ako ang nagpapakain sa kanya kaya alam ko kung ano lang ang kaya niyang ubusin."Ako ang kasama niya lagi sa bahay, Spike. Hindi siya mahilig sa kanin."Kumunot ang noo ni Spike at tuluyan na itong nag angat ng tingin sa akin. Umayos na rin siya ng upo."Lagi naman niyang nauubos ang mga dala kong pagkain. Hindi ba siya kumakain sa bahay niyo?""It's because I'm still full from what you brought kaya hindi na ako nag h-heavy meal sa bahay pag uwi ko," singit ni Lois."And you never told your mom?" Spi
"What? What did you just say?"Agad kong narinig ang sabay na halakhak ni Spike at Lois. What is happening? Bakit parang pinagkakaisahan ako ng dalawa?"What are you trying to say?""Surprise, mom!"Kunot noo kong nilingon si Lois sa back seat. Wala akong ideya na may communication siya kay Spike! And wait... Sasakyan? Para sa isang sampung taong gulang na bata? Seryoso?!"Are you guys kidding me? Bakit mo naman reregaluhan ng sasakyan ang anak ko? E, sampung taong gulang pa lang 'yan, Spike! Anong alam niyan sa sasakyan?""He said you needed a car! Hindi mo raw siya maigala ng maayos kapag umuuwi kayo dito sa Pilipinas kasi wala kayong sasakyan na magagamit. I told him you can use mine, but he said ayaw mong manghiram sa akin kaya I suggest na reregaluhan ko na lang siya ng sarili niyang sasakyan. Kasi sigurado rin naman akong kapag binigyan kita ay hindi mo naman tatanggapin 'di ba? Pero itong regalo ko sa ANAK NATIN hindi mo pwedeng tanggihan kasi hindi naman ito sa 'yo."Napaawang
Pagkarating na pagkarating namin ng Pilipinas ay agad kaming dumiretso ni Lois sa sementeryo para bisitahin ang mga kapatid niya. Ang sabi ko nga ay umuwi na muna kami sa bahay upang ilagay ang mga gamit namin pero nagpumilit siyang bumisita na muna kami.Pagkarating ng sementeryo ay naabutan naming marami pa rin ang nakalagay na bulaklak sa libingan nila. Dati pa man, sa tuwing bumibisita kami ni Lois dito ay marami na talaga kaming naaabutan na mga bulaklak dito. At first, ay ipinagtataka namin 'yon. But then I remember na oo nga pala at nandito sa Pilipinas si Spike. Alam din niya kung saan nakalibing ang mga bata dahil siya naman ang naglibing ng mga ito. Sa tabi pa nga ay nandirito ang lola at daddy niya.I already expected it pero hindi ko akalaing magpapang-abot kami dito ngayon.Maayos naman kaming dalawa. Hindi man kami nagkabalikan pero maayos kaming naghiwalay five years ago bago kami bumalik ni Lois sa Las Vegas."Hey..." aniya."Hey..." tugon ko rin pabalik. Hindi ko alam
I was true to myself when I said na kapag nahuli na si Mama Rosella ay aalis na rin kami kaagad ni Lois. Unlike the last time, hindi na mabigat ang loob ko sa pag alis ko, unlike last time, umalis ako to heal at hindi lang dahil may tinatakasan ako. Hindi tulad sa dati, ngayon ay umalis ako para sa sarili ko naman.Lois and I started a new life. Mahirap man dahil kami na lang dalawa ay kinakaya naming pareho. I continued my business, I focused on it and Lois. As time goes by, unti-unti kaming nakabangon. Pero alam naming pareho na kahit saan man kami dalhin ng kapalaran namin ay mananatiling nasa mga puso namin sina Lennox at Levi."Congratulations, Serra!"Nakangiti si Miller habang bitbit ang isang bouquet nang lumapit siya sa akin. Inabot niya sa akin iyon na agad ko namang tinanggap."Good thing nakahabol ka. Patapos na 'yong party," biro ko pa sa kanya matapos ko siyang ibeso."I'm sorry, my job won't let me out early.""Your job? Or si Lovelaine?""Serra!" may pagbabanta sa bose







