Kabanata 12

"And this is Nikolai Delos Reyes," pagpapakilala sa akin ni Spike sa isang gwapong lalaki. My kind of guy.

"Hi, I'm Serra," sabay abot ko agad sa kamay ko na agad naman nitong hinawakan.

"My bride," singit ni Spike.

Kailangan bang sabihin niya 'yon?

Ngumiti lang si Nikolai sa akin. Unti-unti ring nawala ang ngiti sa labi ko nang bumitaw siya sa pagkakahawak namin ng kamay.

"He's your client, Serra."

Agad akong napalingon kay Spike nang sabihin niya 'yon. Pinagtaasan ko siya ng kilay. At pinagtaasan niya rin ako. Hindi yata na-gets ang ibig kong sabihin. Akala yata niya nagtataray lang ako.

"What do you mean?" Kaya ayan! Isinaboses ko na lang.

"He's looking for an interior designer para sa bahay niya. He'll be your first project, Serra."

"First project . . ." Nakatulala, hindi makapaniwalang anas ko.

I can't believe this. Kahit si daddy hindi naniniwala sa kakayahan ko. Iyong mga gawa ko ay hindi pumapasa sa standard ni daddy. The reason why I was thrown outside the country and took a different path.

Pero si Spike . . .

He gave me an opportunity and a client kahit na wala pa akong napapatunayan.

"But—"

"You can do it," sabay tap niya sa balikat ko at iniwan ako sa kinatatayuan ko.

Naupo siya sa mahabang sofa na naririto sa office niya. Naupo rin sa kanyang harapan ang magiging kliyente ko na nagpakilalang Nikolai.

"Gusto kong ipa-renovate ang bago kong office. I want it as soon as possible kasi uuwi na ang magiging CEO ng kompanya at kailangan kong lumipat agad ng opisina."

"Next week is our wedding. Can it wait until then?" Spike asked.

"Next week . . ." Ilang sandali siyang nag isip at tiningnan ako bago tumango-tango. "Marga will be home next month, so I think kaya naman."

"Bibisita na lang kami sa kompanya niyo after the wedding," muling sabi ni Spike.

"I'm sorry if I am rushing things."

"Walang problema. Serra here I think, can work under pressure."

Agad at sunod-sunod akong tumango. "O-of course! Gagawin ko ang best ko para sa project na ito, Mr. Delos Reyes."

Ngumiti siya sa akin. "Congratulations on your wedding."

Ngumiti rin ako pabalik sa kanya.

Nag uumapaw sa kaligayahan ang puso ko. Panay ang ngiti ko kahit pa nakaalis na si Nikolai. Hindi ako makapaniwalang mabibigyan ako ng ganitong opportunity kahit pa nangangapa ako. I thought after the wedding ay sa Palawan kami titira. I'm so happy that I get to stay here.

"After this project ay aalis na tayo papuntang Palawan."

Awtomatikong nawala ang ngiti sa aking labi. Marahas akong napabuntonghininga bago ko siya nilingon.

"Akala ko hindi na tayo tutuloy doon."

Hindi siya sumagot bagkus ay nanatili ang mga titig niya sa harap ng macbook niya.

"Why are you doing this?"

"What do you mean?"

"Bakit mo ako tinutulungang buhayin muli ang kompanya namin?"

Nag angat siya ng tingin sa akin pero muli niya lang itong ibinaba at hindi na naman nagsalita.

"Any signs of pregnancy?" Matapos ang ilang sandaling pananahimik ay nagtanong siya.

Umiling ako. "Wala."

Hindi ko alam kung bakit mahirap para sa akin ang magbuntis. Is this because I took pills kahit pa hindi pa ako nakakaranas manganak? Should I visit my doctor and ask about it? May kinalaman nga kaya ang pills dito?

"Do you wanna try IVF injections?"

Gulat akong napatitig sa kanya. Sunod sunod ang agaran kong pag iling.

"Takot ako sa karayom."

Nag angat siya ng tingin sa akin at sinalubong ang mga titig ko. Marahan siyang bumuntonghininga.

"I will be there for you in every injections, Serra."

"Still no fucking way, Mr. Guillermo!" Tumayo ako at akmang lalabas ng office niya.

"Where are you going?"

"Find someone that is worth talking to."

"Walang aalis. Hindi pa tayo tapos mag usap."

Kunot noo ko siyang nilingon. Don't tell me, ipagpipilitan niya ang method na 'yan. Sisirain na nga niya matres ko, balak niya pa akong pahirapan?

"We're left with that choice, Serra. Hindi tayo makabuo sa simpleng sex lang! And stop being afraid of needles. Hindi ka nga natakot na mas malaki ang karayom kong ipinasok ko sa 'yo."

"Oh god! Now you're joking."

"Can we try it?"

"Patayin mo na lang kaya ako?" seryoso kong sabi sa kanya. Tila naman natauhan siya at nag iwas ng tingin sa akin.

"I am still alive at sunod-sunuran sa lahat ng gusto mo because I want to survive. Inisip ko na pagkatapos ng lahat ng ito ay magiging malaya rin ako. I can go back to Las Vegas and continue my life there. Kahit pa mahirap 'yong proseso bago ko makamit ulit ang kalayaan na 'yon. Now that you're suggesting something that will caused me too much pain, why can't I just end this fucking life?"

Nagtaas siya ng isang kilay sa akin. "Don't even think of killing yourself, Serra. Because I don't allow death in this marriage. Bubuhayin at bubuhayin kita hanggang sa makapagbayad ka ng utang mo."

Napatingin ako sa mga daliri niyang isinasayaw-sayaw niya sa ibabaw ng lamesa.

"Your body . . . Your soul . . . Iyon ang ibinabayad mo sa akin. If you want someone to blame . . . Blame your father. For he put you in this situation and he just watched you suffering from all his wrongdoings."

Tumayo siya at naglakad palapit sa akin. Nahugot ko ang sarili kong hininga. Napatitig ako sa kamay niyang umangat papunta sa mukha ko. The back of his hand traced the left side of my face.

Napalunok ako. Gusto kong magsalita pero nilukob ng takot ang puso ko. Ang kulay abo niyang mga mata ay tila nag iba ang kulay dahil sa nakikita kong galit na nag aapoy. Gusto kong ipasok sa utak ko na wala akong ginawa para magalit siya ng ganito pero naunang sumiksik sa utak ko na humiling nga pala ako ng kamatayan mula sa kanya. Siguro ay iyon ang dahilan kaya siya galit ngayon. Maybe he thinks na gusto kong takasan ang pagbabayad ko ng utang.

"Malaki ang halaga mo. Iyon ang sinabi sa akin ng daddy mo no'ng hiniling niya sa aking ikaw ang gawing kabayaran sa lahat ng utang niya sa akin. And I hate being lied to, Ms. Madrigal. Kung malaki ang halaga mo, prove it. Ayaw ko ng mumurahing babae."

Umangat ang gilid ng labi niya. He's sarcastically smirking. "Tinanggap kita bilang kabayaran . . . Kahit na mukhang hindi ka na worth it. Hindi ka na virgin nang mapunta ka sa akin."

Tuluyang naputol ang pisi ng pasensya ko't agad ko siyang nasampal. Kasabay niyon ang pagtulo ng mga luha ko.

Umigting ang kanyang panga. Mas lalo kong nakita ang galit sa kanyang mga mata. Mas lalong nanikip ang dibdib ko nang hablutin niya ako't agad na siniil ng halik sa labi. Mapangahas at puno ng galit ang halik na 'yon. Para akong pinaparusahan. I tasted his lips along with my own blood.

"Your body . . . My rules," malamig at mariin niyang sabi pagkatapos niya akong saktan sa pamamagitan ng halik niya.