Kabanata 16

Napatitig ako sa kanya. Hindi ko maintindihan. Naguguluhan ako. He's offering me something.

"I-itatakas mo ba ako?" tila wala sa sarili kong sabi.

"Just tell me," aniya at binuhay na ang makina.

Buong byahe ay tahimik kaming pareho. Hindi ko alam kung anong naglalaro sa utak niya. Pero sa akin ay walang ibang laman kung 'di iyong tungkol sa offer niyang itakas ako mula kay Spike. Hindi niya alam kung saan ako nakatira. And I don't want to tell him Spike's address too kaya nagpababa na lang ako sa daang malapit lang din naman sa bahay ni Spike. Hindi ko rin alam kung bakit ayaw kong makita ni Spike na inihatid niya ako. Pasado alas onse na ng gabi at sigurado akong nasa bahay na siya. Ibinaba ko ang jacket na hinubad ko sa passenger seat bago ako bumaba ng sasakyan ni Welvorn.

Kahit na malamig at madilim sa labas ay hindi ko iyon inalintana. Nagpatuloy ako sa paglalakad pauwi sa bahay ni Spike habang yakap-yakap ko ang sarili ko.

"WHERE HAVE YOU BEEN?!"

Agad akong nagbaba ng tingin sa braso kong hawak-hawak niya. Mariin ang pagkakahawak niya at bumabaon iyon sa braso ko. Nasasaktan ako!

"Sinubukan mo bang tumakas, ha?!" punong-puno ng panggigigil ang kanyang boses nang itanong niya 'yon.

Hindi ko maintindihan kung bakit galit na mga mata ni Spike ang sumalubong sa akin. Akala ko kasi ay mag aalala siya dahil na-kidnap ako. At saan daw ako nanggaling? Hindi niya alam na na-kidnap ako?

Yeah. Bakit nga naman siya magkakaroon ng pakialam sa akin? At tumakas? Paano naman ako tatakas? Walang-wala nga ako!

Pagod akong napabuntonghininga. "Gusto ko nang magpahinga."

"Pahinga? Hindi mo sinasagot ang tanong ko. Saan ka nanggaling? Bakit mo iniwan sina Rynette at mama sa mall kanina?"

Nagbaba ako ng tingin sa damit kong ngayo'y hindi na masyadong basa. Gusto ko nang maligo at makapagbihis dahil hanggang ngayo'y nandidiri pa rin ako sa tuwing nagbababa ako ng tingin sa suot ko. Pinapaalala lang nitong damit na 'to ang kababuyang ginawa sa akin ng lalaking 'yon kanina.

"Spike—"

"WHAT?!"

Gusto ko sanang magpaliwanag. Gusto ko sanang sabihin sa kanyang na-kidnap ako. Pero dahil sa gulat sa biglaang pagsigaw niya ay tila napipi na naman ako. Nawalan ako ng lakas upang magsalita. Wala akong ibang nakikita sa mga mata ni Spike kung 'di galit. Marahil sa isiping sinubukan kong tumakas mula sa pagbabayad ko ng utang sa kanya.

"God, Serra! Sisirain mo pa yata ang mga plano ko!" Tinalikuran niya ako at nagtungo siya sa kusina. Sinundan ko siya ng tingin. Unti-unting tumulo ang mga luha ko. Bigla ay na-miss ko si daddy. Kahit kasi nasa Las Vegas ako noon ay ramdam ko ang pag aalala niya sa tuwing hindi niya ako naco-contact. Ngayon ay wala nang nag aalala sa akin kahit na nasa bingit na ako ng kamatayan at takot na takot ako.

"Hinding-hindi ako tatakas, Spike. Hinding-hindi ko tatakasan ang responsibilidad kong bayaran ka sa utang ng daddy ko sa 'yo. Kaya sana kung sakali mang mangyari ulit ang pagkawala ko, maisip mo sanang hindi ako tumakas."

Nilingon niya ako. Ang kaninang nag aapoy niyang mga mata ay ngayo'y natupok na. Unti-unti iyong kumalma.

"Are you crying? Nagpapaawa ka ba? Nagpapakonsensya ka ba kasi inakusahan kitang tumakas?"

Sarkastiko akong natawa. "Wala ka nga talagang puso. Sarili mo lang 'yong iniisip mo at 'yong kayamanang ipamamana sa 'yo."

Tinalikuran ko siya't agad akong tumakbo paakyat sa kwarto ko. Isinarado ko ang pinto at agad akong nagtungo sa banyo upang maligo. Hindi rin naman niya ako sinundan. Hindi niya ako pinilit sagutin ang tanong niya na kung saan ako nanggaling.

Sa loob ng banyo ko iniiyak ang pandidiring nararamdaman. I never thought it would be this painful. Sanay akong nahahawakan ng lalaki pero hindi 'yong ganito. Hindi 'yong labag sa loob ko.

"Bwiset na buhay 'to!"

Gusto ko mang anurin ng tubig ang lahat ng sakit na nararamdaman ko ay tila wala ring nangyayari. Andoon pa rin 'yong sakit, mga hinanakit, galit na hindi ko alam kung paanong nagkandapatong-patong. Gulong-gulo ang utak ko! Masikip na masikip na ang dibdib ko!

Hindi ako lumabas pagkatapos maligo. Nahiga ako't agad na niyakap ang unan at muli na namang humagulgol doon. Sa sobrang dami kong gustong iiyak, hindi ko na alam kung alin pa doon ang dahilan ng paghagulgol ko.

**

Alas siyete ng umaga nang nagising ako. Tinatamad man akong bumangon at inaantok pa ay pilit naman akong pinapabangon ng tiyan kong nag iingay. Gutom na gutom ako dahil hindi man lang ako nakapaghapunan kagabi dahil sa mga nangyari. At lalo na sa galit ko kay Spike na hindi man lang ako nagawang tanungin kung kumain na ba ako.

Nagdiretso ako sa kusina at naabutan si Spike na nagluluto ng agahan. Nilingon niya ako pagkapasok ko. Nagpang-abot ang aming mga mata pero agad rin akong nag iwas ng tingin. Tinungo ko ang ref at kumuha ako roon ng gatas. Tahimik akong nagsalin sa baso at isinalang iyon sa microwave. Hindi siya nagsalita at nagpatuloy sa ginagawa kaya hindi rin ako nagsalita. Wala din naman akong sasabihin sa kanya.

I toasted a bread at iyon ang kinain ko kasabay ng gatas na pinainit ko.

Patapos na ako sa pagkain ko nang isa-isang ilapag ni Spike sa harapan ko ang mga niluto niya. At nang tuluyang mailapag lahat ay naupo siya sa harapan ko. Eksakto ring tapos na ako sa bread and milk ko. Tumayo ako at aalis na sana nang narinig ko siyang nagsalita.

"Saan ka pupunta?"

Marahas akong napabuntonghininga. "Kailangan ba lahat ng galaw ko alam mo?"

Nilingon ko siya at nakita kong napapikit siya sa ginawa kong pagsagot sa kanya.

"We're going to have breakfast, Serra," puno ng pagtitimping aniya.

"Tapos na ako."

"Gatas at isang piraso ng tinapay lang ang kinain mo."

"Still. Tapos na ako. Iyon ang breakfast ko."

"I cooked for you."

"Hindi ko sinabing ipagluto mo ako."

Tinalikuran ko siya't lumabas na ako ng kusina. Paakyat na ako sa hagdan nang hawakan niya ang palapulsuhan ko at hinila ako paharap sa kanya. Bubulyawan ko na sana siya pero agad akong natigilan matapos makita ulit ang nag aapoy niyang mga mata.

"Anong ginawa nila sa 'yo?"

I was stunned with his question. Agad kong naramdaman ang pag init ng mga mga mata ko.

"Sabihin mo . . ." Tumataas baba ang dibdib niya. "Hinalay ka ba nila?"

Agad na tumulo ang mga luha ko. Hinawakan ni Spike ang magkabila kong balikat at niyugyog iyon.

"Serra, magsalita ka. Hinalay ka ba nila?!" bulyaw niya.

Hindi ko alam kung bakit bigla na lang ay humagulgol ako sa harapan niya. Para akong batang iyak nang iyak matapos niyang ibulyaw ang tanong niya.

-----

SPIKE GUILLERMO

Nabitawan ko si Serra.

"FUCK!"

Nasuntok ko ang pader na nasa tabi niya. Hindi ko alam kung kanino ako magagalit. Kung sa mga lalaking kumidnap sa kanya o sa sarili ko.

I was looking for her for almost seven hours last night. Sa galit ko ay inakusahan ko pa siyang tinakasan ako. Hindi man lang sumagi sa isip ko na baka nga kidnap-in siya ng mga taong pinagkakautangan ng daddy niya. Inuna ko ang galit ko.

Nakatanggap ako ng mensahe eksaktong pag akyat niya ng kwarto niya.

Unknown number

Ang tagal niyo namang magbayad ng utang. Buti na lang napisil-pisil ko ang dibdib niya. Next time na kikidnapin namin ang mapapangasawa mo, sisiguraduhin kong hindi lang dibdib ang mapipisil ko.

Pero huli na. I already made her cry. Nasaktan ko na siya.