Kabanata 17

"Tell me, Serra . . . What the fuck did they do to you?" puno ng pagtitimpi ang boses niya. Halatang gustong gusto na niyang sumabog pero pinipigilan niya.

Pinagsikapan kong huminto sa pag iyak, pero mas lalo lang nanikip ang dibdib ko. Tuloy ay mas lalo pa akong napahagulgol.

"Dammit!" he cursed.

Naging maluwag ang pagkakahawak niya sa mga balikat ko. Iginiya niya ako papalapit sa kanya at niyakap. Napahawak ako ng mahigpit sa laylayan ng itim na tshirt niyang suot.

He stayed silent the whole time I was crying. Hinayaan niya akong umiyak. At hinintay na matapos. Hindi ko alam kung paanong nakatulong ang pag iyak ko sa dibdib niya. Pero talagang gumaan ang pakiramdam ko dahil doon.

"Sinisingil nila ako sa utang ng daddy ko sa kanila. Hindi ko alam kung anong meron sa akin at bakit lahat kayo, katawan ko ang gusto."

Hindi siya nakasagot. Nag angat ako ng tingin sa kanya at sinalubong ko ang mga mata niyang wala na namang emosyon. Is he always like this? Sobrang hirap basahin.

"Oo at kung kani-kanino ako nakikipag-sex noon! Ginawa ko 'yong hobby! Pero hindi naman ibig sabihin no'n na kung sinong may gusto, agad na pagbibigyan ko. Hindi naman ako prostitute! Hindi ko naman pinagkakakitaan ang pagkababae ko! Pero bakit lahat kayo, iniisip na pwede 'yong pambayad sa lahat ng utang ng daddy ko sa inyo?!"

Namaos ako. Muli na namang namuo ang mga luha ko't walang pasabing tumulo na naman ulit.

"Kailan ba matatapos ito at nang makaalis na ako sa impyernong sitwasyon na ito?!"

Tumalikod ako't agad na pinalis ang mga luha ko.

"Pagod na ako. Ayaw ko na."

"Fine . . . Let's convince Rynette. We'll adopt her baby."

Natigilan ako. Nilingon ko siya at agad na nagsalubong ang aming mga mata.

"I'll never going to have sex with you again. I'll stop wanting your body. Just marry me and be my wife."

**

Bukas na ang araw ng kasal. And I need to compose myself. Hindi ko alam kung bakit para akong lumulutang at wala sa sarili. Nandito kami ngayon sa airport upang salubungin ang pagdating nina Miles. Pero kanina pa akong hindi makapag-focus. Pagkatapos ng pag uusap namin kanina sa bahay ay hindi na ako muli pang kinausap ni Spike. Kaya nanatili sa isip ko ang mga huli niyang sinabi kanina. That he'll stop wanting my body. And he just want me to marry him and be his wife. Hindi ko maintindihan ang sarili ko kung bakit pakiramdam ko'y hindi ko nagustuhan ang mga sinabi niya.

Ang gulo gulo ko na! Hindi ko na maintindihan ang sarili ko!

"Serra!"

Agad akong niyakap ni Miles pagkalapit niya sa akin. We both know that we stopped being friends. Pero sobrang na-miss ko siya. At sa higpit ng yakap niya sa akin ay ramdam ko rin ang pagka-miss niya sa akin.

She's not alone. At gaya nga ng sabi ni Spike noon ay marami sila. Buti na lang ay si Miles at ang glam team ko lang naman ang nandito. Wala si Miller. Wala ang mga boyfriends ko. And of course, hindi tulad sa panaginip ko ay wala rin si Celestine. I think this party will going to be okay.

"I missed you so much!" she said, still hugging me.

"I missed you too, Miles!"

Humiwalay siya sa yakap niya sa akin at hinawakan ako sa magkabilang balikat.

"What happened to you? Akala ko babalik ka din agad. Marami ang naghihintay sa 'yo sa Las Vegas, Serra. May mga pending projects ka at—" Napahinto siya sa pagsasalita at nilingon si Spike sa gilid ko na ngayo'y kausap ang glam team ko. Pinagkakaguluhan siya na para bang mas sikat siya sa akin.

Hinawakan ako ni Miles sa braso at bahagyang hinila palayo kina Spike.

"Gaano katotoong ikakasal ka na kay Engr. Spike Guillermo?"

"Engineer?" gulat kong sambit. Hindi ako aware na engineer siya aside sa pagiging CEO ng kompanya nila.

"Ano ka ba! Matagal na siyang nililigawan ng agency natin. Iyong huling photoshoot mo, siya ang partner mo no'n kaso hindi kayo nagpang-abot kasi hindi mo tinapos. Si Celestine ang pinalit sa 'yo. Tapos alam mo ba—"

"Let's go." Lumapit sa amin si Spike kaya natigil sa pagsasalita si Miles. Hinawakan ko siya sa kamay upang maisabay sa aming paglalakad habang nasa kabilang gilid ko si Spike at nasa likuran ko ang kanyang palad.

Hindi makalapit sa akin ang ibang mga kakilala ko dahil nakabakod si Spike. Kahit nasa party na kami ay panay pa rin ang dikit sa akin ni Spike. Ewan ko ba, ang sabi niya sa akin ay isasabay na raw ang bridal shower at farewell party ko pero hindi ko naman alam na kasama pa rin pala siya sa bridal shower.

"Wala ka bang stag party?" tanong ko sa kanya nang mapag isa kaming dalawa sa buffet table habang kumukuha ako ng makakain.

"My friends prepared a stag party for me," simple niyang tugon.

Naghintay ako ng idadagdag niya pero ilang sandali na lamang ang lumipas ay wala pa rin iyong kasunod kaya nagtanong ulit ako.

"Hindi ka pupunta?"

Umiling siya at tiningnan ako.

"I preferred guarding you here."

Mabilis na tumaas ang dalawang kilay ko dahil sa sinabi niya.

"Guarding?"

"Yeah. Baka tumakas ka, e."

Sandali akong natigilan. Hanggang ngayon pa rin ba hindi pa rin siya kampanteng hindi ko siya tatakasan?

"Wala akong planong tumakas, Spike."

Tumango siya. "Anong pinagusapan niyo ng kaibigan mo kanina sa airport? Nagbubulungan kayo. Are you planning something behind my back, Serra?"

Nagpakawala ako ng malalim na buntonghininga.

"I already experienced being kidnapped, Spike. Sa tingin mo ba hahayaan kong maulit 'yon? Of course not! I'll stick to our plan . . ." Nagbaba ako ng tingin. Iniiwasan ang mga mata niyang nakatutok sa akin. "Because I know I'll be safe if I stay beside you."

At iyon ang totoong nararamdaman ko. Noong niyakap niya ako kanina. Iyong nakita kong galit sa kanya kanina no'ng nalamang kinidnap ako ng mga taong pinagkakautangan ni daddy. Doon ko na-realize na kaya niya akong protektahan. And that if I stay with him, I'll be safe. Dahil sa mata ng parents niya, ako ang magiging asawa niya, ako ang mahal niya. So he'll do everything to keep me safe. Dahil kung hindi, sira ang mga plano niya.