Kabanata 27

Hindi ako nagtagal sa lugar na 'yon dahil baka hinahanap na ako ni Nikolai. Baka magtaka pa 'yon sa pagiging late ko at hanapin pa ako kay Spike. E nauna akong umalis ng bahay.

"May appointment po kayo, miss?"

"Ah yes! Ako 'yong kinuha ni Mr. Delos Reyes na interior designer for his office."

Agad na ngumiti ang babaeng sa tingin ko ay sekretarya ni Nikolai.

"Mrs. Guillermo?"

Omg! Mrs?

Alanganin ko siyang nginitian. "Serra na lang. Hindi pa ako sanay na tinatawag na Mrs. Guillermo, e."

Natawa rin siya sa akin. "Sige po, Miss Serra. Pasok na po tayo. Kanina pa po kayo hinihintay ni Sir Nikolai."

Sumunod ako sa babae. Nang nakita kami ni Nikolai ay agad siyang ngumiti at tumayo. Sinalubong niya ako at agad na kinamayan.

"Congratulations on your wedding," nakangiting aniya.

"Thank you," ngiti ko pabalik.

"Nikki, ipaghanda mo ng makakain si Mrs. Guillermo."

Ayan na naman tayo sa Mrs. Guillermo. Kailan pa kaya ako masasanay? Oh, god! Ayaw kong masanay!

"Okay po, Sir Nikolai."

Pareho pa naming tinanaw ang sekretarya niyang si Nikki bago kami nagsimula sa trabaho. He wants something plain and cozy. Kaya I decided to have a minimalist style of office. Buti na lang at nagawa ko pang mag search for ideas bago ako nag proceed dito. And of course, thanks to him at hindi niya ako pinapahirapan. Mas may marami pa nga siyang ideas kumpara sa akin. Hindi rin naman nagtagal ang meeting naming dalawa bago ako nagpasyang umalis.

"Thank you for trusting me again, Mr. Delos Reyes."

Isang matamis lamang na ngiti ang iginawad niya sa akin.

Ewan ko lang ah! But I find this man a little bit creepy. Kung fantasy pa ito ay nakikitaan ko siya ng dark aura na nakapalibot sa kanya. Pero hindi naman siguro siya masamang tao, right? Cause if he is, Spike won't trust him and let me work with him.

Gulat ako nang nakitang hindi lang isa o dalawa ang katulong na naroroon sa bahay pagkauwi ko.

Halos takbuhin ni Mama Rosella ang pagitan naming dalawa pagkakita niya sa akin.

"My daughteeeer!" nakabukas ang mga brasong takbo niya palapit sa akin.

Niyakap niya ako ng napakahigpit. I hugged her tight also.

"Kumusta ang unang araw mo sa client mo? I heard from Spike that you're now working kaya naman ay agad akong pumunta dito. Are you tired? Hindi ba makakasama sa baby mo 'yan?" sabay haplos niya pa sa tiyan ko. Kamuntikan pa akong mapalayo mula sa kanya dahil sa gulat.

"Ayos lang naman po, Mama. Hindi naman po mahirap ang trabaho ko."

"Mabuti naman kung ganun. Basta kapag nahihirapan ka na, just tell Spike, okay?"

Nakangiti ko siyang tinanguan.

"Let's go? Pasok na tayo sa loob. I am cooking something. Anong gusto mong kainin at nang mailuto ko na rin," aniya habang iginagayak ako papasok.

"Uh, Mama. Bakit po maraming maid na nandito?"

Pansin ko kasing may hardinero pa na nagti-trim ng mga bulaklak, may mga naglilinis rin ng pool at nagpupunas ng kung ano-ano sa loob ng bahay.

"Oh, I hired them for you. Mas mabuti nang marami kang katulong dito para ma-maintain ang clean and green environment mo. Para na din sa safety ninyong dalawa ng apo ko."

"Po? Pero hindi naman po yata kailangan ng maraming tagalinis?"

"It's okay, hija. Ako naman ang magbabayad sa kanila kaya huwag kang mag alala," aniya at sinilip ang kawaling pinaglulutuan ng kung ano.

"Kung hindi ka naman komportableng may maraming tao ay huwag kang mag alala. Uuwi naman sila sa mansion namin everynight. Ang maiiwan lang dito ay ang dalawang guard d'yan sa tapat ng gate."

Nilingon ko pa ang labas, akala mo naman ay makikita ko ang guards na sinasabi niya pero ang malawak lang na sala ang tanging nakita ko.

"I'm afraid it might happen again. Sobrang natakot ako no'ng nawala ka. Akala pa namin ng assistant mong si Rynette na nauna ka nang umuwi. Kinabukasan ko na nalamang na-kidnap ka pala. Tapos kasama pa kita no'n. Sana pala ay hindi ko na lang binalikan 'yong store."

"Mama, tapos na po 'yon. At saka ayos naman po ako at wala namang nangyaring masama."

Ibinaba niya ang hawak niyang sandok at hinarap ako. "Ginugulo ka pa rin ba ng mga taong pinagkakautangan ng daddy mo?"

Bahagyang namilog ang mga mata ko. Paano niya nalaman ang tungkol sa utang ng daddy ko?

"Herrex told us. . ." dagdag pa niya na para bang narinig niya ang tanong ko na sa utak ko lang naman sana. "Kasamahan niya pala ang mga kumidnap sa 'yo. Hindi niya alam na fiancé ka ni Spike. Doon niya lang nalaman no'ng kasal niyo na. May malaking utang nga raw ang daddy mo sa corporation nila? Alam ba ito ni Spike?"

Hindi ako agad na nakasagot sa kanya. I am no expert when it comes to reading people. Pero sa tingin ko'y nagsisimula na siyang magduda sa pagkatao ko ngayon.

"Wala kaming alam sa pagkatao mo, hija. Hindi kayo nagkekwento ni Spike which is I understand naman. My son's not an open book. So hindi kami nanghihimasok sa buhay niyo. We might pressure the both of you for a grandchild pero kung ikakasama naman iyon ng buhay ng bawat isa sa atin—"

And then she suddenly stopped talking. Nginitian ako at bumalik sa niluluto niyang carbonara pasta.

"You're two months pregnant right? But you seem fine. Hindi ka ba pinapahirapan ng apo ko? Hindi ka niya binibigyan ng morning sickness?"

Feeling ko at this point ay hinuhuli niya ako.

"May utang nga po ang daddy ko sa kanila. But it's now settled."

"With what? Spike's money? Did you just asked him to pay for your fathers' debt?"

Agad akong umiling.

"No! May savings po ako at iyon po ang ipinambayad ko. I worked back in Las Vegas at lagi pong naghuhulog si daddy sa account ko kaya marami-rami po ang ipon ko at nagkasya naman po bilang kabayaran sa utang niya doon sa grupo nina Herrex. Maliban naman po sa kanila ay wala na pong pinagkakautangan ang daddy ko," sunod-sunod na pagrarason ko na halos habulin ko ang hininga ko.

"Alam mo, Serra, I really hate liars."

Naikuyom ko ang mga kamao ko.