Kabanata 26

Hindi nga nagkamali si Spike nang sabihin niyang pipirma na ng kontrata si Rynette kinabukasan. Dahil maaga pa lang ay nasa harap na siya ng gate ng aming bahay.

"Good decision. Just think of this as the key to a brighter future for you and your family," pag uulit ni Spike sa mga sinabi niya kahapon habang nakaupo kaming pareho sa harapan ni Rynette na ngayo'y titig na titig sa kontratang katatapos niya lang pirmahan.

"Pinapangako ko pong aalagaan ko ang bata sa aking sinapupunan upang lumabas siyang malusog."

Tahimik kong inoobserbaran si Rynette habang nag uusap sila ni Spike at ini-explain nito sa kanya ang mga nilalaman ng kontrata. Namumugto ang mga mata niya. Marahil ay buong gabi siyang umiyak bago nagkaroon ng lakas ng loob na pumunta dito.

Hanggang sa makaalis siya ay nanatili akong tahimik. Ganito din ba ang nararamdaman ni mommy noon noong iniwan niya kami ni daddy? Nagdalawang isip din ba siya? Umiyak din ba siya?

"You're meeting Nikolai today." Napalingon ako kay Spike nang nagsalita siya.

"You know how to drive, right?" dagdag pa niya.

Nakuha niya ang buong atensyon ko nang sabihin niya 'yon. Of course, I know how to drive! Is he going to give me a car?

"Y-yes," tugon ko.

"Good. I heard from Sebastian that your bestfriend gave you her phone? Give me your number," sabay abot niya sa akin ng cellphone niya.

Kinuha ko 'yon at tinipa ko ang numero ng cellphone na gamit ko.

"Is this mean pwede na akong umalis na walang Sebastian na biglang susulpot?" sabay abot ko ng cellphone pabalik sa kanya.

"Yeah," aniya saka nagtipa sa cellphone.

"Do you trust me na?" Bakas ang kasiyahan sa aking boses.

Kumunot ang noo niya. Nag angat siya ng tingin sa akin. "Konti lang."

"Tss!" Inisnaban ko siya at tumayo na ako. "Saan daw kami magkikita ni Nikolai?"

"Sa office niya. I'll send you the details later."

Tumayo na rin siya at nauna pang umakyat sa taas bitbit ang kontrata. Napabuntonghininga ako. Ikinasal na kami, may baby na thanks to Rynette. Ang kailangan ko na lang gawin ay ang hintayin ang siyam na buwan.

Pero hindi ako pwedeng naka-standby lang. Sisimulan ko na rin ang plano kong ipaghiganti at ibigay ang nararapat na hustisya para kay daddy.

Hindi ko alam kung saan ang bahay ng mga Flores kaya nagdesisyon akong puntahan 'yong lugar na pinagdalhan sa akin ng mga kasamahan ni Welvorn. I have to see Welvorn. Kailangan ko ang perang napagkasunduan namin para makahanap ako ng mga tao ko. Kailangan ko 'yon para makapaghiganti kay Terese. Dahil kung ako lang, siguradong pahirapan dahil marami ang pumuprotekta sa babaeng 'yon.

"Ohhhh! May nasarapan yata sa haplos ko at nagkusa na talaga siyang bisitahin ako."

Nakangising mukha ni Yoko ang agad na sumalubong sa akin pagkarating ko. Hindi tulad no'ng kinidnap nila ako at dinala dito ay mas marami ang mga lalaking nasa kanyang likuran ngayon. Sa loob loob ko'y bigla akong nagsisi kung bakit pa ako naglakas loob na pumunta at hanapin dito si Welvorn.

"Gusto kong makita si Welvorn."

Mas lalong ngumisi si Yoko. "Bakit? May nangyari ba sa inyo at hindi ka niya pinanagutan?"

"Nandito ako upang singilin siya sa kailangan niyang bayaran sa akin."

Unti-unting nawala ang ngisi ni Yoko. Kumunot ang kanyang noo.

"So may utang si Welvorn sa 'yo?" Nakangisi na itong muli at lumapit sa akin.

Gustuhin ko mang umatras ay alam kong wrong move iyon. Siguradong maaamoy niya ang takot ko. Kaya nanatili ako sa kinatatayuan ko.

"Talaga ngang malakas ang loob mo no? Hindi porke't nabayaran na kami ng asawa mo, ay pwede ka nang pumunta dito ng sisiga-siga at nagmamayabang. Baka nakakalimutan mong babae ka pa rin at gusto kita."

I smirked. Nilingon ko ang sasakyan na gamit ko saka ako nagbalik ng tingin sa kanya.

"Gamit ko ang sasakyan ng asawa ko. May gps at camera 'yan. At mula dito sa kinatatayuan nating dalawa ay kitang kita niya tayong dalawa. Gusto mo bang halikan ako dito?"

Agad na bumalatay ang takot sa kanyang mga mata. Kitang-kita ko kung paano siyang namutla. Ang hindi niya alam ay gawa-gawa ko lang naman 'yon. At ang camera na naka-install sa harapan ng sasakyan ay ikinabit ko lang kanina at hindi 'yon gumagana.

"Now, if you don't want to be involve. Ituro niyo sa akin kung saan nakatira si Welvorn Flores."

Iritado siyang nag iwas ng tingin sa akin. Marahas pa siyang bumuga ng hangin bago ako muling nilingon.

"Hindi namin alam ang bahay niya."

Kumunot ang noo ko. "Nakikipaglaro ka ba sa akin?"

"Hindi nga namin alam. Magkasosyo lang kami sa negosyo pero hindi kami magkaibigan."

Ilang sandali pa bago ko nagawang i-proseso ang mga sinasabi niya. Hindi sila magkaibigan.

Napangisi ako.

"Nice. . . So ibig sabihin, pwede mo siyang traydorin?"

Naging seryoso ang ekspresyon ng kanyang mukha. Mas lalo akong napangiti.

Hindi ko na kailangan pang maghanap ng ibang tao para maisagawa ko ang mga plano ko. Because these bunch of idiots can make my plan successful.

"Magkano at anong kapalit para maging tauhan ko kayo?"

Agad siyang humalakhak ng malakas na agad namang sinundan ng mga tauhan niya. Nakitawa rin ako sa kanya upang makita niyang hindi ako nakikipagbiruan sa kanya.

"Nakakatawa no?" Sumeryoso ako. "Ang alin ang nakakatawa?"

Sumeryoso din siya. Ngayon ay tila galit na. Humakbang siya ng isang beses. Napaatras ako.

Okay. Now, I'm scared.

"Woman, you can't just fool around like a boss here. Hindi kami basta-bastang nagpapabayad. Mahal ang serbisyo namin."

Nagtaas ako ng isang kilay. "Pero kaya niyong pumatay?"

Natigilan siya. Ngayon ay gulat nang nakatingin sa akin.

"I can pay you. I can do anything for you. Just answer me. . . Kaya mo bang pumatay?"

Nilingon niya ang mga kasama niya. Nagtagal roon ang kanyang paningin bago niya ako nagawang lingunin.

"Hindi ka lang maganda. Mas hayop ka pa pala kaysa sa amin." He smirked. "Be my woman, that's my price. I can do anything for you. I can kill anyone you want. I don't care if you're Spike Guillermo's wife. Just be my woman."

Iniabot ko ang kaliwa kong kamay sa kanya.

"Deal."