Kabanata 49

Agad akong natigil sa pagnguya nang narinig ang pagbukas ng pintuan. Dumating na siya mula sa kung saan. Halos isang oras din akong nagmukmok sa kwarto habang pilit na kinakalma ang sarili ko. No! Let me rephrase it. Habang pilit na pinapahinto ang sarili ko sa pag iyak! Matagal din bago ko nagawang kumalma at napagpasyahang humingi ng tawad sa kanya sa inasal ko kanina. Pero pagkalabas ko ay wala siya. Kahit anino niya ay hindi ko makita dito sa bahay.

"Saan ka galing?" tanong ko. Ngayon ay mahinhin na ang boses at hindi na mababakasan ng kung anumang galit na nagmula sa sagutan namin kanina.

Nakangiti niyang itinaas ang supot niyang dala. "I bought you ice cream."

Napanguso ako. Pilit na pinipigilan ang pagngiti. Pero paano ba? Hindi ko alam kung paanong magpigil ng ngiti. Goodness!

"Hindi na mainit ulo mo?" nakangiti niyang tanong habang naglalakad palapit sa akin.

Kumunot ang noo ko. Teka lang! May napapansin akong kakaiba. Bakit parang nagiging sweet yata siya ngayon? Hindi ko ito imagination lang 'di ba? Talagang nagiging sweet na siya sa akin! OMG!

Umiling ako, pigil-pigil pa rin ang ngiti. Inilapag niya ang dala niya sa lamesa saka siya lumapit sa akin. Akala ko pa nga ay kukuha ng kutsara.

Napaatras ako nang yumuko siya at inilapit niya ang mukha niya sa akin. "A-anong ginagawa mo?" Oh fuck! I stuttered!

"Sinisiguro ko lang na hindi ka na talaga galit sa akin."

"M-mukha pa ba akong galit?"

Dahan-dahan siyang umiling. "Hindi na nga."

Nag iwas ako ng tingin. "Kumain ka na nga lang."

Narinig ko pa ang mahina niyang tawa bago siya tuluyang umalis sa harapan ko.

Wait. Is he teasing me or something?

"Anong flavor ng ice cream ang gusto mo? Ube cheese and cookies and cream lang kasi itong nabili ko. Ito lang kasi available na flavor d'yan sa kanto."

Kaya pala wala akong narinig na tunog ng sasakyan dahil sa kanto lang naman pala siya bumili. May convenience store kasi sa labasan ng village na ito. Maaaring nilakad niya lang ang pagitan niyon mula dito sa bahay.

Pinanood ko siyang kumuha ng kutsara saka sumandok. Bahagyang nanlaki ang aking mga mata at umawang ang aking bibig nang ihatid niya ang kutsara sa bibig ko, sinusubuan niya ako. Which is, first time niyang ginawa mula nang naging asawa niya ako!

Mangha akong nakatingin sa kanya. Hindi ko magawang isubo ang ice cream na nakahain sa aking harapan. Ni hindi ko rin magawang magtanong sa kanya kung bakit dahil sobrang nabigla ako sa ginawa niya.

Pinagtaasan niya ako ng isang kilay. "What are you waiting for? Say ahhh..."

Pilit akong napangiti. "Ah?"

"Hindi ko maipasok. Lakihan mo pa ang pagkakabuka, Serra."

Imbis na lakihan ang pagkakabuka ng bibig ko ay napaiwas ako ng tingin sa kanya at doon natawa. Hindi ko alam kung dala ba ng pagbubuntis o ako talaga itong dirtyminded?

"What's funny? Why are you laughing?"

Umiling ako, natatawa pa rin.

"Wala, wala."

"Pinaglololoko mo ba ako?"

Nagpigil ako ng tawa. "Hindi ah! Sige na nga, ipasok mo na, ibubuka ko ng malaki," sabi ko sabay hagalpak ko ng tawa.

Mas lalong kumunot ang noo niya. Ibinaba niya ang kutsara at tumayo ng tuwid habang magkalingkis ang mga braso.

"I get it. Iba ang ini-imagine mo."

Muli na naman akong natawa. "Bakit? Ano sa tingin mo ang iniisip ko?"

"Serra," may pagbabanta sa boses na saad niya.

I pressed my lips. "Fine, fine!" Kinuha ko ang ice cream at ako na ang nagkusang sumubo sa sarili ko. Pero kahit ganoon ay may bakas pa rin ng ngiti sa labi ko. Hindi ko alam kung bakit. Maybe because buntis ako? But I am now enjoying his company.

"Do you like it?" tanong niya. Tumango naman ako. I liked the ube cheese flavor. Wala namang reaksyon ang tiyan ko so maybe nagustuhan din ng baby ko. Or maybe because his or her daddy is here para sabayan ako sa pagkain.

Ipinagtaka ko ang biglaang pagbabago ni Spike ng trato sa akin. Ang akala ko pa nga ay baka may ibang motibo siya kaya niya ginagawa sa akin ito. Kaya siya nagiging mabait at lagi akong pinapasaya. But it's been weeks already. He's being nice and napakaalaga niya sa akin. Kung dati ay lagi akong nagigising na may pagkaing nakahain sa lamesa pero wala na siya, ngayon ay lagi ko siyang naaabutang ipinaghahanda ako at sinasabayan ako sa pagkain. Sa lunch, ay nagpapa-deliver siya ng pagkain through Sebastian. And sa dinner? Lagi siyang maagang umuuwi para maipagluto ako o mailabas ako. Sinamahan niya rin ako sa monthly check up ko last week. At sobrang saya niya when he finally heard our baby's heartbeat.

"Hindi kaya he is finally falling in love with you?" tanong ni Miles. We're currently at a five-star hotel for our lunch. At nakakapagtaka pa nga dahil hindi na nakabuntot si Sebastian sa amin ngayon. Kahit si Miles ay ipinagtaka iyon.

"That's impossible. Kilala ko si Spike, Miles. Mas importante sa kanya ang pera. And isa pa, it's one of the rules when we made the contract. He is definitely not the type who break the rules."

"Malay mo 'di ba?" she said bago niya isubo ang pasta niyang kanina pa niya pinapaikot-ikot sa kanyang tinidor.

"Asa pa ako!"

"Oh? Ba't parang tunog disappointed ka?"

Kumunot ang noo ko. "Me? Disappointed? Saan? Sa fact na imposibleng ma-fall siya sa akin? Hell no!"

She laughed. "You really sound disappointed, Serra. I can feel it. I am not sure with Spike, but I am sure of you. Ikaw ang unti-unti ng nafa-fall!"

"Shut up!" sabi ko agad. "That will never gonna happen!"

"Oh talaga? E, bat parang iba ang nakikita kong kinang sa mga mata mo habang nagke-kwento sa ginawa niyo kagabi, after niyong mabasa sa fountain na inaayos niyo?" pigil-pigil ang ngiti sa labi niya nang sabihin niya iyon.

At feeling ko, namumula na naman ang pisngi ko. Wow? Virgin? Hindi naman namin first time iyong nangyaring sex kagabi pero bakit iba itong nararamdaman ko ngayong naalala ko na naman? Feeling ko, ramdam ko pa ngayon ang haplos ng labi niya sa labi ko. Naknamputcha! Hindi kaya tama si Miles?