Kabanata 53

"Hindi ba bawal sa iyo 'yan?"

Nagbaba ako ng tingin sa yakap-yakap kong mga pancit canton. Hindi ko alam kung sasagutin ko ba siya ng totoo o mananatili akong tahimik para hindi ako makapagsinungaling.

Bawal siyempre. Sabi ng doktor bawal ako sa mga ganito. If I am not mistaken, this food may cause me a urinary tract infection. But I am craving for this! Paano ba ito? Para na nga akong naiiyak ngayon pa nga lang na iniisip ko pa na hindi ko ito makakain. What more kung hindi ko talaga ito maiuuwi ngayon?

Imbis na sagutin siya ay tinalikuran ko siya't nagtungo ako sa counter upang magbayad. And then suddenly I remembered na siya pala ang magbabayad so I had to looked back at him. Nakakunot ang noo't nakanguso. Am I tryin' to look cute para sa kanya? Heck! Ano ba itong pinanggagagawa ko?

Nag iwas ako ng tingin at agad na tumikhim. Inayos ko rin ang ekspresyon ng mukha ko. Kinagat-kagat ko ang labi ko habang naghihintay na lumapit siya sa kinaroroonan ko. I heard him smirked pero hindi ko pa rin siya nilingon. Ayaw kong pigilan niya akong bilhin itong gusto kong pancit canton. No! Never!

"Serra-"

"No, Spike. I'll eat what I wanna eat. You don't get to say no to me!" Inunahan ko na siya bago pa niya ako pigilan.

"I won't stop you from eating that. I just wanna ask if you wanna add some toppings like fried egg?"

I was taken aback. Seryoso ba ito? Is he really this thoughtful? O nagpapanggap lang?

"Kung iyan ang cravings mo hindi kita pipigilan. Pero lilimitan kita. Ayaw kong may mangyari sa iyo at sa anak ko," seryoso niyang sabi dahilan upang mapakagat ako sa labi ko, sinusubukang pigilan ang ngiting nagnanais na kumawala.

"Yieee! Ang sweet mo naman po kay maam, sir! Naku! Minsan lang akong makakita ng ganito ka-sweet na mag asawa. Huwag mo nang pakawalan 'yan si sir, maam!" singit ng cashier na nakalimutan ko nang nandito pala nanonood at nakikinig sa amin ni Spike. Medyo chismosa rin itong si ate, e.

Nginitian ko lang siya. Ang sarap niyang sagutin na hindi ako ang magdedesisyon kung papakawalan ko ba si Spike o hindi. Pero siyempre mananatili akong tahimik. It's my role.

"Pwede bang mag softdrinks?" tanong ko kay Spike habang pinapanood siyang nagbibilang ng pera sa wallet niya pambayad sa mga pinamili ko.

Kunot noo niya akong nilingon. "No!" matigas niyang sabi. Napabusangot ako.

"Kahit konti?" I pouted.

"Still," he said it with finality. Napayuko na lang ako. Alam kong hindi ko na siya mapipilit kasi iba na ang tono niya.

Pagkauwi sa bahay ay agad akong nag diretso sa kusina upang lutuin ang pancit canton. Para na rin maiprito ko ang siomai at itlog na balak kong gawing pang sahog sa pancit canton ko. But as I was about to prepare the pan ay pinigilan naman ako ni Spike at iginiya paupo.

"I'll cook," aniya.

"No. I can cook for myself, Spike. Isa pa madaling araw na, sobrang late na. Matulog ka na at Maaga ka pang papasok sa trabaho bukas 'di ba?"

"Just sit and wait, Serra Guillermo."

Natigilan ako. Natulala ako sa seryosong ekspresyon ng kanyang mukha. Ramdam na ramdam ko ang unti-unting pag tayo ng aking mga balahibo. Tinawag niya ako sa buo kong pangalan. At hindi niya lang basta ako tinawag sa pangalan ko. He called me using his damn surname! Hindi ko inaasahang tatawagin niya ako sa ganoon. Hindi ko akalaing payag siyang gamitin ko ang apelyido niya!

Nagtaas siya ng isang kilay habang sinasalubong ang mga titig ko sa kanya. "What's wrong? You looked surprised," komento niya.

"A-anong i-itinawag mo sa akin?"

Mas lalong tumaas ang isa niyang kilay, looking so clueless of what I have asked.

"What do you mean?"

"Tinawag mo akong Serra Guillermo, Spike," dahan-dahan kong sabi. Kahit na lakas loob akong nagtanong ay sobra sobrang kaba naman ang nararamdaman ko.

"Guillermo ka naman talaga." He half smiled. "You're my wife," sabi niya bago umayos ng tayo at tinalikuran ko.

Nagtungo siya sa counter at inayos ang mga lulutuin. Naiwan akong nakanganga sa kinauupuan ko. I am trying to process everything that he said pero parang hindi nag fu-function ng maayos ang utak ko ngayon.

Maging sa pagkain ko'y nasa isip ko pa rin ang mga sinabi niya. Nakikita ko pati ang pag ngiti niya kanina nang banggitin niya ang mga katagang 'you're my wife'. God! Para akong sasabog.

"Masyado bang maanghang? I thought it's not spicy! Wait, I'll get you water," aniya at agad na tumayo, nagmamadaling maikuha ako ng tubig.

Hindi naman kasi talaga maanghang. Hindi naman hot and spicy ang pinili kong flavor kaya papaanong aanghang? Kinikilig lang siguro ako at namumula kaya niya nasabing naaanghangan ako.

Ang landi, Serra Guillermo! Ay! Guillermo!

Napanguso ako upang mapigilan na naman ang pag ngiti ko. Lalo pa at nagbaba na si Spike ng isang baso ng tubig sa harapan ko. Agad akong uminom ng tubig. Pagkatapos ay agad na bumalik sa kinakain ko.

I tried to focus on what I am eating. But hell! How can I? Masyadong nakaka-intimidate ang mga tingin niya sa akin. Nakapangalumbaba pa siya sa lamesa habang pinapanood akong kumakain.

"G-gusto mo?" hindi ko na napigilang itanong. Pwede naman siyang humingi kung gusto niyang kumain. Hindi naman ako madamot. Isa pa, siya naman ang nagluto saka pera niya rin ang ipinambili ko kaya hindi ko naman siya pagdadamutan nito kung talagang gusto niyang kumain.

"Kulang pa yata sa iyo 'yan," nakangiti niyang sabi.

"Ha?" nagbaba ako ng tingin sa plato ko. Marami pa naman ito at hindi ko naman talaga ito mauubos lahat.

"I just like watching you eat. Parang sarap na sarap ka sa kinakain mo."

Hindi ako nakasagot. At bago pa man ako makasagot ay may narinig na akong nagsalita mula sa p***o ng dining.

"Gising pa kayong dalawa?"

Kita ko kung paanong unti-unting nawala ang ngiti sa labi ni Spike. Ang kaninang kilig rin na nararamdaman ko ay unti-unting naglaho. Wala na. Ginising na niya ako mula sa maganda kong panaginip. Bwisit na, Merila!

"Yeah, she craved for pancit canton kaya ipinagluto ko," sagot ni Spike sa kanya.

"Aww!" Ani Merila habang naglalakad palapit sa amin. "I'm jealous, Spike. Dati ako lang ang ipinagluluto mo ng pancit canton," malamya niyang sabi.

And that's it. Feeling ko masusuka na naman ako. Kaya pala iba ang sarap ng pancit canton na luto niya at parang may idinagdag siyang pampalasa kaya mas lalong masarap. Nakapag-practice na pala siya kay Merila kaya pagdating sa akin expert na.