Kabanata 94

"Alam ko. Iyon ang nagagawa ng paghihiganti, Serra."

"Hindi ba sila nagtaka na ibang mukha na ang bumalik sa kanila?"

Umiling siya. "Halos magkamukha kami no'n."

Inalis ko ang mga luha sa pisngi ko saka ako huminga ng malalim. Umayos ako ng upo.

"Ang plano lang talaga ay ang makahanap ng ebidensiya sa pagkamatay ni nanay at ang pagkuha sa kayamanan ng mga Guillermo. Pero nahuli kami. Isa sa mga tauhan ko ang bumaliktad at nagsumbong sa mga Carisma. At ito ang naging resulta. They killed my father. They killed lola, Miles, Sebastian, Lennox and Levi. Ngayon naman ay hawak nila si Rynette. We were trying to find them pero hindi namin sila mahanap-hanap. I know it's Rosella who's behind all these pero malinis silang gumawa. Malinis silang pumatay. Even Art and Marga who's more capable of finding them ay nahihirapan."

"Gusto ko silang makita."

He shook his head. "Nailibing na namin sila, Serra."

Napapikit ako at muli na namang napaiyak. Ni hindi ko man lang sila nakita kahit sa huling pagkakataon.

"Hindi ko kayang ipakita sa 'yo ang sitwasyon nila. Kahit si Miller ay hindi kinayang makita ang lasog-lasog na katawan ng kapatid niya. Our sons' bodies were burned, Serra. Nakumpirma ko lang na sila 'yon dahil sa mga kwentas na suot nila na may nakaukit na pangalan nila. Lola and daddy were hanged sa living room ng mansion. Puno ng tama ng baril ang mga katawan nila ng matagpuan namin."

"Bago ako nawalan ng malay... Huli kong nakita ang sunog na katawan ni Lois..."

Tumango siya. "Hindi siya 'yon. Hindi ko alam kung bakit napunta sa batang 'yon ang kwentas pero hindi siya si Lois. I found our triplets, Serra. Sebastian was able to secure them at dinala sa bahay niya pero nasundan pa rin sila do'n. Si Lois lang ang nailigtas ko."

"Hindi ko alam kung kanino ako magagalit, Spike. Galit na galit ako. Pero pagod na pagod na akong manisi. Kailan ba matatapos lahat ng 'to?"

Inabot niya ang kamay ko at pinisil 'yon. "I'm sorry, Serra. Hindi ko na rin alam ang gagawin. Pero pangako sisiguraduhin ko ang kaligtasan mo."

"Siguraduhin mo ang kaligtasan ni Lois, Spike. Dahil siya na lang ang dahilan kaya mo 'ko nakakausap ngayon."

Inalis ko ang kamay niyang nakahawak sa kamay ko saka ako tumayo at nagtungo sa kusina. Uminom ako ng tubig upang makahinga ng maluwag. Nagsisimula na namang manikip ang dibdib ko.

Ilang minuto akong hindi lumabas ng kusina upang makapagisip-isip. Medyo natagalan akong i-proseso lahat ng mga impormasyong inihayag sa akin ni Spike. He already did explain his self pero nararamdaman ko pa rin ang galit ko sa kanya.

Pagkalabas ko ng kusina ay nakita kong may kausap na si Spike sa telepono.

"Kahit sa Mindanao pa 'yan ay lulusob tayo, Art. Si Rosella ang ulo, siya ang kailangan nating putulin."

Nanatili ako sa likuran ni Spike habang pinapakinggan siyang makipagusap sa kaibigan niya. Matapos ang ilang sandal ay ibinaba niya ito at nilingon ako.

"Alam na nila kung saan nagtatago si Rosella."

"Sasama ako," agaran kong tugon sa kanya.

"What? No! Delikado ang gagawin namin, Serra."

I shook my head. "Gusto kong sumama."

"Ipapahatid kita kay Welvorn sa Batanes."

"Hindi. Gusto kong sumama sa 'yo."

"Delikado nga! Ayaw kong mapahamak ka!"

"Ayaw ko ring mapahamak ka!"

Natigilan si Spike. Naiwan ang mga naninimbang niyang titig sa akin.

"Ayaw kong pati ikaw mawala!"

"Serra..."

"Gets ko na, Spike. The moment na ipinambayad utang ako sa 'yo ng daddy ko, the moment na pinili mong pakasalan ako alam ko nang kahit anong gawin mo, apektado ako. Kahit anong desisyon mo, damay ako at ang mga anak natin. Kaya kahit magtago kami, hangga't buhay si Rosella hindi tayo matatahimik, hindi matatapos 'to. Kaya sasama ako sa 'yo! Hindi ako makakapayag na ako lang lagi ang pinoprotektahan mo! Kaya ko ring protektahan ang sarili ko, Spike. Kaya rin kitang protektahan!"

"Serra, papatay kami ro'n!"

"Kaya ko ring pumatay, Spike! Nakalimutan mo yatang ako ang pumatay sa sarili kong ina!"

Umawang ang labi niya. Kita ko kung paanong namilog ng bahagya ang kanyang mga mata.

"I am also capable of killing, Spike."

"Iba pa rin 'to, Serra."

Sunod-sunod akong umiling. "Hindi. Sasama pa rin ako. Hindi ako pupunta ng Batanes na hindi ka kasama. Papatayin mo lang din ako sa pag aalala do'n. I have to make sure na buhay ka. Babawi ka pa sa amin."

Napakagat siya sa labi niya.

"Right?"

Marahas siyang bumuntonghininga bago ako hinawakan sa palapulsuhan at hinila palapit sa kanya upang mayakap ng mahigpit.

"I am just scared, Serra."

"Sasamahan kita sa laban na 'to, Spike. Lalaban tayo kasi hinihintay tayo ng anak natin."

Mas lalong humigpit ang yakap niya sa akin. Ramdam ko rin ang sunod-sunod niyang pagpataw ng paisa-isang halik sa tuktok ng ulo ko. Napapikit ako ng mariin at yumakap na rin sa kanya. Pinapakinggan ko ang bawat tibok ng puso kong sumasabay din sa pagtibok ng puso niya.

Hinintay lang namin saglit sina Adaline at Neo saka kami naghanda matapos ibalita sa kanilang may lead na kung nasaan si Rosella.

"Sasama ako, Spike. I'm a doctor kailangan ako do'n," palabas na kami ng bahay nila at nangungulit pa rin si Neo.

"Isa ka pang makulit, e! Dude, hindi kami magbabaril-barilan lang do'n. Seryosong laban ang mangyayari!"

"Doktor mo ako, Spike! Nag aalala ako sa 'yo!"

"Kaya ko ang sarili ko, Neo."

"Alam kong kaya mo, Spike. Pero 'yong katawan mo pareho nating alam na hindi!"

"Ano ba! Ikaw 'yong may sakit sa puso, hindi ako!"

"Magaling na ako, Spike!"

"Samahan mo na lang si Adaline sa Batanes. Mas kailangan ka ng asawa mo do'n. Ayaw kong isama ka sa gulo ng buhay ko, Neo."

"Pero si Art at Marga isasama mo?"

Tipid na ngumiti si Spike. "Hindi ito ang panahon mo para sumama sa laban na 'to, Neo. Kailangan ka ng asawa mo at ng magiging anak mo. Congratulations, dude."

Agad na namilog ang mga mata at nalaglag ang panga ni Neo matapos marinig ang sinabi ni Spike.

"What? Buntis si Ada? Hindi niya sinabi sa akin." Nilingon niya si Ada. "Love!"

Tipid namang nakangiti si Ada habang nakatingin sa kanya. I mouthed her the word congratulations nang lumingon siya sa akin.

Natatawang umiling si Spike. "Alis na kami. Huwag kayong mag ce-celebrate hangga't hindi kami nakakabalik ah?!" ani Spike habang naglalakad palabas. Agad rin naman akong humabol sa kanya.

"Siguraduhin niyong makakabalik kayo!" pahabol na sigaw ni Neo.

"May hindi ka pa ba sinasabi sa akin, Spike?"

"I already told you everything, Serra."

Pero pakiramdam ko may tinatago pa siyang iba. Dahil sa pag aalalang pinapakita ni Neo sa kanya, alam kong may hindi pa siya sinasabi sa akin.