สัญญาณจากนอกกล่อง

อ้อ ไม่นับว่าหากเบนคนเดียวอยู่กับผู้หญิงมากกว่าหนึ่ง ข้อนี้ยกเว้น พวกเขาไม่สามารถมองหน้ากันระหว่างทำเรื่องแบบนี้ได้ เขาไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกัน ทั้งที่สามารถเปลี่ยนเสื้อผ้าพร้อมกันได้แท้ ๆ

อเล็กซ์เลื่อนสายตามองไปทางอื่นเมื่อเห็นท่าทางยั่วยวนของซาร่าห์ “เอ่อ ล้อเล่น ช่างมันเถอะ คือ ฉันเพิ่งรู้ตัวว่าหิว ก็เลยออกมา แล้วจากนั้นก็ได้ยินเสียง...เสียงนั้นนั่นแหละ” เขาหรี่ตามองทั้งคู่พร้อมรอยยิ้มร้าย

แน่นอนว่าอเล็กซ์ต้องคุ้นกับเสียงของซาร่าห์ พวกเขาคบหาเป็นคู่รักกันตั้งสองสามสัปดาห์ก่อนที่เบนจะทำลายความสัมพันธ์ลง อย่างน้อย ตอนนี้ทั้งสองต่างคุยกันอย่างปกติ เหมือนเพื่อนที่ดีต่อกัน

“มันยากนักเหรอไง ที่จะหาผู้ชายสักคน” อเล็กซ์ถามอดีตแฟน “ที่ดีกว่าหมอนี่?” 

“ใช่” ซาร่าห์สารภาพระหว่างสางผมสีทองของตัวเอง “ที่นี่ไม่ได้มีหนุ่มฮอตเยอะแยะสักหน่อย แถมส่วนใหญ่ก็ดูจะไม่สนใจพวกผู้หญิงกันแล้ว...รวมถึงนายด้วย”

“เปล่าซะหน่อย...” อเล็กซ์เม้มปาก “ก็พวกเรากลับไปเป็นเหมือนเดิมไม่ได้แล้ว”

“รู้น่า เพราะอย่างนี้ไง ฉันถึงมาอยู่กับหมอนี่”

เบนหัวเราะ “ฉันว่ามันเป็นข้ออ้างของเธอมากกว่า เธอติดใจรสชาติของฉันต่างหาก ต่อให้มีผู้ชายมาเสิร์ฟให้ถึงที่ เธอก็ไม่ชอบใครเท่าฉันหรอก” เบนพูดอย่างทะนงตัว ซาร่าห์เบะปาก แต่ไม่ได้ปฏิเสธสิ่งที่เขาโอ้อวด เขารู้ว่าเธอเกลียดเขา แต่คงไม่ได้เกลียดทุกสิ่งที่เป็นเบน อย่างน้อยก็เรื่องนี้ ไฟราคะของคนทั้งสองตอบสนองกันและกัน แต่มันเป็นเพียงแค่ไฟ เมื่อหมดสิ้นเชื้อเพลิง ก็ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีก มันเป็นเรื่องที่คนจริงจังอย่างอเล็กซ์ไม่มีวันเข้าใจ (แม้อเล็กซ์จะไม่ใช่คนประเภทจริงจังจริง ๆ ก็ตาม)

อเล็กซ์เขยิบตัว กระซิบชื่อ “ทริสต้า” เบา ๆ ข้างหูของเบน เขารู้สึกเหมือนมีใครมาบิดที่ท้องทันที

“อันที่จริง ฉันนึกว่าเธอกำลังไล่ตามเจ้าหัวเงินนั่นซะอีก เห็นพวกผู้หญิงอยากขึ้นเตียงกับหมอนั่นจะแย่ ยังไม่ได้อีกเหรอ” เขาถาม

เด็กหนุ่มผมสีเงินคงเป็นเด็กผู้ชายเพียงคนเดียวที่เบนยอมแพ้ให้กับรูปลักษณ์หน้าตาที่นำหน้ามนุษย์เพศผู้ทุกนาย พวกผู้หญิงหลงหมอนี่กันมากมาย ยิ่งเห็นเขาย้อมผมเป็นสีเงินแบบนั้น ยิ่งทำให้เขาดูต่างจากคนอื่น แต่น่าเสียดาย ถ้าเขาไม่ได้ทำตัวแปลกประหลาดเหมือนตอนนี้คงจะมีเสน่ห์มากกว่านี้ หมอนั่นทำตัวเหมือนมีคนกดปิดเสียงตัวเองไว้

“เขาเป็นพวกมนุษย์โรบอต ไม่มีความรู้สึก ไม่มีเสน่ห์อะไรนอกจากหน้าตา” ซาร่าห์ว่า

“นี่เธอล้มเลิกความคิดแล้วเหรอ”

หญิงสาวกลอกตา “เขาอาจจะหล่อ แต่พิลึกเกินไป ตอนนี้ คนโปรดของฉันคือหนุ่มผม

บลอนด์ต่างหาก เป็นพวกที่มาใหม่ เขาเหมือนจะเข้าใจความนัยของฉันอยู่เหมือนกันนะ แต่...เขาชอบนั่งอยู่กับเด็กผู้หญิงคนหนึ่งตลอดเลย ให้ตายเถอะ เด็กคนนั้นน่าเอ็นดูมากจริง ๆ” ฉับพลันแววตาของซาร่าห์เหม่อลอยออกไป เหมือนกับว่าเธอกำลังมองหาเด็กคนนั้นในสมองอันน้อยนิด

เบนคิดว่าเขารู้ว่าซาร่าห์หมายถึงใคร คนที่ทำตัวราวกับบอดี้การ์ดของแม่สาวแบมบี้ และเด็กผู้หญิงที่ซาร่าห์พูดถึงต้องเป็นอเล็กซิสแน่นอน

“รสนิยมของเธอมันแย่ลงนะ บลอนดี้”

อเล็กซ์มองเขาสลับกับซาร่าห์ กอดอกแน่น ถอนหายใจอยู่คนเดียว

“อเล็กซ์...” ซาร่าห์เรียก “ฉันรู้ว่า พวกเรากลับไปเป็นเหมือนเดิมไม่ได้แล้ว เราไม่ได้รักกันแล้ว”

 “อื้อ ไม่ได้แล้ว” อเล็กซ์ทวนคำ “บางที...มันอาจจะไม่ใช่ความรักมาตั้งแต่แรกก็ได้นะ”

ซาร่าห์พยักหน้าช้า ๆ “ครั้งก่อนที่ฉันขอกลับไป จริง ๆ แล้ว ฉันไม่ได้หมายความอย่างนั้น ฉันไม่ได้อยากกลับไปจริง ๆ”

“ฉันรู้”

“ฉันเหงา อเล็กซ์”

“อื้ม ขอโทษที่ทำตัวห่างจากเธอ ทั้ง ๆ ที่บอกว่าให้อภัยไปแล้ว”

ไม่เอาน่า นี่มันฉากจบแบบสุขนาฏกรรมชัด ๆ แบบทุกคนต่างลงเอยกันด้วยดี แฮปปี้เอนดิ้ง เบนเริ่มขัดใจ

“ฉันคิดว่าพวกเราคงเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันได้ ถ้าหากนายยอมให้ฉันเป็นเพื่อนนายนะอเล็กซ์”

“แน่นอน ฉันอยากเป็นเพื่อนกับเธออยู่แล้ว” อเล็กซ์ส่งยิ้มอบอุ่นให้กับซาร่าห์ “แต่ในฐานะที่เธอเป็นเพื่อนของฉัน ดังนั้น ฉันขอแนะนำให้เธอเลิกยุ่งกับหมอนี่ได้แล้ว จำไม่ได้เหรอว่ามันทำอะไรไว้กับเธอ กับพวกเรา”

ซาร่าห์ก้มหน้าจ้องตักตัวเอง แต่เบนรู้สึกได้ว่าหางตาเธอแอบชำเลืองมองเขาอยู่ และเสียงที่เธอพูดมันเปลี่ยนไป ไม่ใช่เสียงใส ๆ หวาน ๆ แต่...เศร้า “ฉันรู้ อเล็กซ์ ฉันรู้ดี ขอบใจนะ ฉันสัญญาว่าเร็ว ๆ นี้แหละ”

อะไรวะ เบนมอง ‘เพื่อนใหม่’ สองคนแล้วทำหน้าไม่พอใจ

อเล็กซ์มองพวกเขาที่แต่งตัวเสร็จแล้ว จึงเอ่ยปากชวน “ไปหาไรกินกันเถอะ พอนั่งตรงนี้นาน ๆ รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นคนบาปขึ้นกว่าเดิมยังไงยังงั้น ไปเร็ว ๆ พวกทูตตกสวรรค์”

ชายหนุ่มร่างสูงยืนขึ้นแล้วเร่งให้พวกเขาขยับตัวไว ๆ ก่อนจะเดินนำหน้าไป ซาร่าห์ยังคงครุ่นคิดกับคำพูดของอเล็กซ์ “อย่างน้อยฉันก็ยังเป็นนางฟ้านะ ถึงจะตกสวรรค์ก็ตาม” เธอกล่าวด้วยเสียงเนิบ ๆ

หนุ่มดวงตาสีอำพันอมยิ้ม ขันในความใสซื่อของเธอ “พวกทูตตกสวรรค์แปดเปื้อนแล้ว และเมื่อนั้นจิตวิญญาณของพวกเขาจึงสกปรก หมอนี่ด่าว่าพวกเราเป็นปีศาจต่างหาก”

“ปีศาจ แต่ไม่ว่าจะปีศาจอะไร นายก็ไม่ใช่ลูซิเฟอร์” เธอว่า

เบนหัวเราะในลำคอ “แน่นอนว่าไม่ใช่ ฉันไม่เคยเป็นหรอก ไอ้พวกเทพบุตรพวกนั้น แต่ถ้าจะเป็น ฉันคงเหมือนลูกชายของลูซิเฟอร์ต่างหาก คนส่วนมากมักบอกแบบนี้นะ”

“อ้า ค่อยฟังดูเป็นนายหน่อย แล้วนายชื่ออะไรล่ะจ๊ะ คุณปีศาจ” ซาร่าห์ถามเหมือนยังไม่เข้าใจตำนานที่เขากำลังอ้างถึง

“เอล์ม ยายแก่พี่เลี้ยงของฉันชอบบอกว่าฉันเป็นหมอนี่”

ซาร่าห์ถลึงตาใส่เขาทันที “ฉันไม่ใช่ยัยเด็กขายดอกไม้นะยะ”

“อ้อ ก็ไม่ใช่น่ะสิ” เธอเป็นแค่กุหลาบ หรือดีหน่อยก็ซักคิวบัส

แต่ไม่ทันที่ทั้งสองจะก้าวเดินออกไป อเล็กซ์วิ่งกลับมา ตื่นเต้นดีใจกับอะไรบางอย่าง

“ฉันได้ยินคนพูดว่า มีข้อความปรากฏบนไอ้จอทีวีนั่น”